เคมี(หัวใจ) กับ นายวายร้ายวิศวะไฟฟ้า (อ่านฟรีทั้งเรื่อง)

        ถนนยามค่ำคืน ประดับด้วยแสงไฟริมทางสาดแสงสีส้มอ่อนทอดลงบนผิวถนนที่ยังอุ่นไอแดดยามเย็นกลางถนนสายเล็ก ๆ นั้น มอเตอร์ไซค์คันหนึ่งแล่นผ่านไปช้า ๆ ฝ่าลมค่ำที่พัดเบา

        ร่างสูงใหญ่ชายหนุ่มผู้เปลือยท่อนบน —กล้ามเนื้อแน่นกระชับมีเหงื่อเกาะระยิบจากแรงกาย

        กำลังควบมอเตอร์ไซค์คู่ใจอย่างมั่นคงเสียงเครื่องยนต์คำรามต่ำราวกับลมหายใจของเขาเอง

        เบื้องหลังแผ่นหลังของเขาคือที่พักพิงของหญิงสาวร่างบาง

        อันนา... สวมเชื้อเชิ้ตบาง ๆ ของเขาอยู่เพื่อปิดบังส่วนอกตูมเต่งที่เสื้อของเขาเองก็แทบจะปิดไม่มิด

        วงแขนของเธอโอบรัดเอว พีท ไว้แน่น ใบหน้าซุกลงไปกับแผ่นหลังของเขาอย่างไร้คำพูดเขากำลังพาเธอกลับ "ห้องเล็กๆ ที่แสนอบอุ่นของเธอ"

        เส้นผมของเธอปลิวไหวตามแรงลมแก้มแนบกับผิวอุ่น ๆ ของเขาหัวใจเต้นเป็นจังหวะเดียวกับเครื่องยนต์ราวกับสองจังหวะนี้ถูกสร้างมาเพื่อเคียงข้างกัน

        แสงไฟไหลผ่านสองข้างทางเหมือนฉากในภาพยนตร์

        มอเตอร์ไซค์เคลื่อนผ่านความเงียบสงบของค่ำคืนผ่านความเจ็บปวด ความเข้าใจผิด และคำพูดที่ไม่ได้เอื้อนเอ่ยทิ้งทุกอย่างไว้เบื้องหลัง

        เมื่อมาถึงหน้าหอพัก แสงไฟจากเสาไฟหน้าตึกสะท้อนแผ่วเบาบนตัวถังมอเตอร์ไซค์

        เขาเลี้ยวรถเข้าจอดในช่องจอดรถที่ว่างมือข้างหนึ่งยังประคองเบรก อีกข้างจับแฮนด์แน่น เงียบ และนิ่ง

        อันนา ก้าวลงจากเบาะอย่างเงียบเชียบ

        เธอยืนนิ่งอยู่สักพักขณะที่เธอพยายามตั้งสติ

        พีท หันร่างสูงโปร่ง มาหาเธอแผ่นอกเปลือยเปล่ายังเปล่งประกายวาวเล็ก ๆ ใต้แสงไฟในคืนเงียบสงัด

        ดวงตาเขาจับจ้องลงมาอย่างแน่วแน่

        และเพียงเธอเหลือบมองขึ้นไปเห็นแววตาเขา เห็นไหล่กว้าง และแผ่นอกที่เคยเป็นที่พักใจของเธอ

        หัวใจของ อันนา ก็สั่นไหวทันที แม้เธอจะยังไม่หายจากความตกใจในสิ่งที่เกิดขึ้นจากกวินก็ตาม

        เขาโน้มตัวลงเล็กน้อยกระซิบข้างหูเธอเบา ๆ

        “คืนนี้…ฉันค้างกับเธอนะ อันนา…ได้ไหม???”

        เสียงของเขาไม่ดังแต่ทุ้มลึกและชัดเจนพอจะสั่นสะเทือนถึงหัวใจเธอ กลิ่นแอลกอฮอล์อ่อนๆปนออกมากับลมหายใจอุ่น

        “อืม….ก็ได้…ฉันทำสัญญากับนายแล้วนี่นา”เธอตอบเอียงอาย และพยักหน้ารับเบาๆ

        ก่อนที่เขาจะพูดต่อช้า ๆแววตายังไม่ละไปจากเธอ

        “ฉันขอโทษนะที่วันนี้ทำให้เธอต้องเจอเรื่องแย่ ๆ กวินก็เป็นเพื่อนฉันมาตั้งแต่เด็ก…พ่อกับแม่ของเราก็สนิทกัน”

        เสียงของเขาสะดุดเล็กน้อย

        “ฉันเจ็บ… ที่กวิน มันทำแบบนั้นกับเธอ”

        แววตาของพีทในยามนั้นเหมือนเด็กชายที่โดนหักหลัง— แววผิดหวังปนเจ็บลึกที่ไม่บรรยายได้

        อันนา ไม่พูดอะไร เธอเพียงเดินมาใกล้แผ่นอกเปลือยกำยำของร่างสูงโปรงและโอบกอดตัวเองเข้ากับ แผ่นอกอุ่น ๆ ของเขา อ้อมแขนกอดเอวหนาของชายหนุ่มเอาไว้ เหมือนจะเป็นเครื่องหมายบอกเขาถึงอ้อมกอดแห่งกำลังใจที่เธอมีให้เขาพลางซุกหน้าเนียนอยู่ที่อกกำยำเนิ่นนาน

        พีท ยกแขนขึ้นโอบเธอตอบแน่นไม่ต่างกัน

        “เข้าไปข้างในห้องเถอะ…ฉันไม่เป็นอะไรแล้ว…นายไม่ต้องห่วงหรอก….แค่ตกใจเท่านั้นเอง…กวินเค้าอาจจะเมาด้วยเลยทำแบบนั้น”อันนา เอ่ยเสียงเบา

        แต่ลึกๆ เธอก็ไม่ได้โกรธหรือเกลียดอะไรกวิน เพียงแต่เธอตกใจกลัวในสิ่งที่ กวิน ทำแค่นั้นเอง

        กวิน อาจจะทำไปเพราะความเมาและขาดสติเธอพยายามคิดในแง่ดี

        ขณะยังซบอยู่ที่อกเขาเธอทำเสียงเข้มแข็ง เหมือนอยากให้เขาสบายใจขึ้น

         “นายไม่ได้ใส่เสื้อ… เดี๋ยวไม่สบายแทนฉันอีกนะ”

        เธอพยายามหลีกเลี่ยงถึงการพูดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นพยายามสร้างพื้นที่เล็ก ๆ ให้เขาได้หายใจ ได้อุ่นใจ

        พีท ยิ้มบาง ๆเธอรู้สึกได้จากลมหายใจเขาใกล้หู

        อันนา ค่อยๆ คลายกอด แล้วหันหลังเดินนำไปยังห้องพัก

        แต่ในใจของเธอนั้น…กำลังเต้นรัวเหมือนกลองศึก

        ไม่ใช่แค่เพราะเหตุการณ์ที่ผ่านมาจากกวิน

        แต่เพราะเธอรู้ดีว่า —สิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นในค่ำคืนนี้ ระหว่างเธอกับพีท...

        มันจะไม่ใช่แค่คำปลอบโยนธรรมดาอีกต่อไปแล้ว

        แกร๊ก...

        เสียงลูกบิดหมุนเปิด ประตูบานเล็กค่อยๆแง้มออก พร้อมกับกลิ่นหอมจางๆ ของดอกไม้ในห้องที่เธอชอบวางไว้ตรงหัวเตียงและแสงวอร์มโทนอ่อนที่เปิดทิ้งไว้เสมอ เวลาที่เธอกลับบ้านดึก

        ที่นี่—ห้องของเธอห้องที่ครั้งหนึ่งเป็นเพียงที่พักใจ แต่ตอนนี้กลายเป็น ห้องแห่งความทรงจำระหว่างเธอกับเขา

        พีท เดินตามเข้ามาเงียบๆสายตาเขากวาดมองรอบห้องที่แสนจะคุ้นเคย

        ชายหนุ่มล้วงมือหนาเข้าไปในกระเป๋ากางเกงพร้อมกับหยิบเอาแว่นตาของเธอที่โดนแรงเหวี่ยงตกอยู่บนพื้นห้อง VIPในผับ ออกมาวางไว้บนโต๊ะ

        แว่นตามีร่องรอยชำรุดขาแว่นหักเบี้ยวไป แต่กรอบแว่นมีรอยแตกเล็กน้อย

        “เดี๋ยวฉันพาไปตัดแว่นอันใหม่นะ…มันพังน่าจะใส่ไม่ได้แล้วละ” เขาเอ่ยเสียงเบา

        ก่อนจะพาร่างสูง มาหยุดอยู่ที่เบื้องหน้าของเธอ

        อันนา ไม่กล้าหันกลับไปมองเขาเต็มตาใบหน้าร้อนผ่าว ใจเต้นแรงจนแทบกลั้นไม่อยู่

        “พีท… นายอาบน้ำก่อนก็ได้นะ”เสียงของเธอสั่นเล็กน้อย “แต่… ชุดอาจจะไม่มีให้นะเพราะเสื้อฉันตัวเล็กกว่าตัวนายเยอะ”

        เธอกัดปากเบา ๆ แล้วพูดต่อเร็วๆโดยไม่กล้ามองหน้าเขา

        “อาจจะต้อง…เอ่อ….นอน…เอ่อ…ใส่ชุดเดิมก็ได้เดี๋ยวพรุ่งนี้ซักแห้งให้…หรือจะไม่อาบน้ำแล้วนอนเลยก็ได้นะ…ฉัน…ฉันจะหาที่นอนให้”

        “นายน่าจะเหนื่อยแล้วละ…ใช่ไหม? น่าจะพักผ่อนได้แล้วละ”

        เธอพูดจบก็รีบผละตัวออกไปหวังจะเว้นระยะห่างจากเขา

        แต่ พีท รู้ทันเขาขยับร่างสูงมาขวางทางไว้ ไม่ยอมให้เธอหนีไปง่าย ๆ

        “อันนา…บอกแล้วไง…ว่าวันนี้ฉันจะมาต่อกับเธอที่ห้องหลังจากที่เราพรีเซนต์โครงการเสร็จ” น้ำเสียงหล่อเข้มของเขาเปล่งออกมาอย่างแน่วแน่

        “แล้วเธอจะมาไล่ให้ฉันไปนอนง่าย ๆแบบนี้เหรอ? ใจร้ายจัง” เขาเอ่ยเหมือนคนกำลังเอาแต่ใจ

        ใบหน้าหล่อก้มลงมาช้า ๆสายตาคมกริบจ้องลึกเข้ามาในดวงตาของเธอ

        “ฉันไม่ยอมนอนหรอกนะ อันนา…ฉันยังไม่เหนื่อย..ฉันอยากทำให้เธอมีความสุขและลืมทุกสิ่งที่เกิดขึ้น”น้ำเสียงของเขาชัดเจนทุกถ้อยคำ น้ำเสียงแบบที่ใครได้ยินก็รู้ว่า…ไม่ใช่แค่คำพูดธรรมดา

        “อันนา…” เขาโน้มหน้าเข้ามาใกล้

        “นะ…อันนา…และคืนนี้…ฉันอยากอาบน้ำกับเธอ”

        คำอ้อนกระซิบที่ข้างหูของเธอทั้งอ่อนโยนและเจือแรงปรารถนา

        ริมฝีปากของเขาอยู่ห่างจากเธอเพียงไม่กี่เซนติเมตรลมหายใจอุ่น ๆ รินรดแก้มเธออย่างจงใจ

        ลมหายใจของเขาเจือกลิ่นแอลกอฮอล์ มันทำให้อารมณ์ของเขาพลุ่งพล่านเร่าร้อนขึ้นทุกขณะ

        วงแขนแข็งแกร่งคว้าหมับไปที่เอวแล้วโอบกอดให้เธอเข้ามาหาแผ่นอกกว้างของเขา เพื่อทำให้เธอรู้สึกอบอุ่นและคลายความกลัวลงไป

        เธอ เงยหน้าเนียน ขึ้นสบแววตาเข้มคมของเขา

        “นาย…นาย…ตอบมาก่อน…นายได้นอนกับยี่หวาหรือเปล่า???” เสียงเธอ ถามเขาด้วยเสียงสั่นเล็กน้อย เหมือนเด็กน้อยที่กำลังรอคำตอบ

        “ฮึ!!! นี่เธอหึงใช่ไหม อันนา??? แล้วเธอคิดว่า จะมีผู้ชายคนไหนอดใจไหวหรอ???” เขาตอบแบบแกล้ง และนึกขำกับท่าทางของเธอ

        “นาย…งั้นนายก็ไม่ต้อง…มายุ่งกับฉัน ถ้านายนอนกับยี่หวาแล้ว???” เธอค้อนควับ ตอบไปแบบไม่อยากจะมองหน้าหล่อเหลาของเขาและพยายามแกะมือที่โอบกอดเอวบางออก

        “เดี๋ยวสิ อันนา” เขาพยายามกอดรั้งเอวเธอให้แน่นขึ้นและพยายามอธิบาย

        “แต่…ยกเว้นฉันนะอันนา….ฉันไม่ได้อยากนอนกับใครทั้งนั้น”

        “ฉันอยากนอนกับเธอคนเดียว”เขาพูดพลาง โอบกระชับเอวบางมากยิ่งขึ้นในขณะที่มือน้อยๆ ของเธอกำลังแกะเอามือหนาออก และขัดขืนตัวให้พ้นจากอ้อมแขนกำยำ

        พีท ยื่นจมูกโด่งเข้าใกล้เธอ ใกล้มากจนได้กลิ่นหอมจางๆ จากผิวของอันนา กลิ่นที่เขาจำได้แม่นราวกับเป็นส่วนหนึ่งของความทรงจำเขาเอง

        “และฉัน…ก็ไม่ได้นอนกับยี่หวาอย่างที่เธอคิดนะ”

        พีท กระซิบเบา ๆ ข้างหูเธอ เสียงนั้นเขาไม่ได้แก้ตัว

แต่เต็มไปด้วยความจริงใจและอารมณ์ที่เขากักเก็บไว้

        อันนาหยุดชะงักการดิ้นรนจากอ้อมกอดอุ่นของเขา เธอแอบยิ้มบางๆ ด้วยความรู้สึกโล่งใจ

        จากนั้นเขาก็เดินและดันตัวของเธอเข้าไปในห้องน้ำด้วยกัน

        ลมหายใจอุ่น ๆ เป่ารดข้างแก้มของอันนา เธอรู้สึกได้ถึงแผ่นอกเปลือยเปล่าที่ค่อยๆ โน้มเข้ามาใกล้ กดแนบกับเนินอกของเธอ

        จังหวะหัวใจของเขาเต้นแรงไม่ต่างจากเธอ

        พีท ก้มมองเสื้อเชิ้ตของเขาที่เธอสวมไว้ตลอดตั้งแต่กลับมาถึง เนื้อผ้าหยาบบางแนบเนื้อจนมองเห็นสัดส่วนที่ซ่อนอยู่ข้างใน

        “ถอดเสื้อของฉันออก… ได้แล้ว อันนา” เขาเอ่ยเบาๆ เสียงของเขาทั้งมั่นคงและสั่นไหวในคราวเดียวกัน

        อันนา ยืนนิ่ง สบตาเขาในความเงียบ

        แต่สายตาคู่นั้นของเธอกล่าวตอบแทนทุกคำพูด

        พีท ค่อย ๆ เอื้อมมือไปที่เสื้อที่เธอสวมอยู่

        เสื้อผ้าหลุดจากไหล่เธออย่างช้า ๆเผยให้เห็นผิวขาวนวลที่สะท้อนแสงอ่อนจากห้องน้ำ

        แล้วค่อย ๆเลื่อนมันออกจากเรือนกายของเธอ ทั้งเสื้อของเขาที่เธอสวมทับกับเสื้อนักศึกษาที่กระดุมขาดเกือบหมด

        เนินเนื้อที่อวบอิ่มภายใต้บราลูกไม้ปรากฏตรงหน้า—นุ่มนวลละเอียดอ่อน และสั่นไหวเล็กน้อยตามลมหายใจของเธอ

        อันนา เม้มปากแน่นเบือนหน้าหนีใบหน้าหล่อของเขาที่จ้องลงมาไม่วางตา หัวใจเต้นแรงจนเหมือนจะทะลุออกมา

        “อาบน้ำด้วยกันอีกสักครั้งนะอันนา”

        “ฉันจะทำให้เธอลืมเรื่องราวที่ไม่ดี”

        “และจะพาเธอไปมีความสุขนะ…อันนา”เขากระซิบเสียงพร่าบอกข้างหูเธอ

        มือหนา ลูบคลำแผ่นหลังเนียน และจงใจปลดตะขอบราตัวน้อยออก

        และแล้วเต้าอกตูมเต่งทั้งสองก็ปรากฏต่อหน้าเข้มพีท กลืนน้ำลายผ่านลูกกระเดือกลงลำคอด้วยความยากลำบาก

        สายตาจับจองอยู่ที่ปลายยอดอกสีชมพูที่ตั้งชันเหมือนจะท้าทายปลายลิ้นร้อนของเขาให้สัมผัสลากไล้ปลายยอดถันที่ยั่วยวนนี้

          เขาไล่ต้อนให้แผ่นหลังขาวเนียนของเธอติดกับผนังห้องน้ำ

         มือใหญ่เลื่อนมาถอดกระโปรงของหญิงสาวออกอย่างเบามือ

          อันนาไม่ปฏิเสธ สัมผัสใดๆ จากเขา เธอหลับตาพริ้มด้วยความเขินอายปล่อยให้เขาสัมผัสและค่อยๆ ปลดเปลื้องอาภรณ์ที่ห่อหุ้มร่างกายออกจนเกือบหมด