บทที่ 10: ห้องนอน
หลังจากที่อิงฟ้าและอรช่วยสอนการแสดงให้กรเป็การส่วนตัวมาเกือบสัปดาห์ กรเริ่มเปลี่ยนไปอย่างชัดเจน จากที่เคยอ่านบทเหมือนหุ่นยนต์ ตอนนี้น้ำเสียงและการแสดงออกของเขาดูเป็ธรรมชาติมากขึ้น
งานในส่วนอื่น ๆ ของละครเวทีก็เป็ไปอย่างราบรื่น พร็อพทุกอย่างเสร็จเรียบร้อย ชุดนักแสดงถูกจัดเตรียมเสร็จแล้ว นักแสดงทุกคนจำบทได้หมด เหลือเพียงการซ้อมใหญ่ที่จะเริ่มในวันพรุ่งนี้
วันนี้เป็วันหยุด อิงฟ้าจึงนัดกรให้มาซ้อมส่วนตัวที่ห้องของเธอ
ที่หน้าห้องอิงฟ้า
กรยืนอยู่หน้าห้องพักของอิงฟ้า เขายกมือเคาะประตูสองสามครั้งก่อนที่ประตูจะเปิดออก
“อ้าว มาไวเหมือนกันนิ่กร” เสียงของอิงฟ้าดังขึ้น
กรเงยหน้ามอง และภาพที่เห็นทำให้เขาตะลึง อิงฟ้าในวันนี้แตกต่างจากตอนอยู่ที่ชมรม เธอไม่ได้แต่งหน้าเหมือนทุกที แต่กลับดูสวยแบบธรรมชาติ ใบหน้าที่ดูมีเสน่ห์ในแบบเรียบง่าย
เธอปล่อยผมยาวที่ยุ่งเล็กน้อย ใส่เสื้อบอลโอเวอร์ไซส์หลวม ๆ ที่ชายเสื้อยาวจนดูเหมือนเธอไม่ได้ใส่อะไรไว้ข้างล่างเลย ความจริงคือเธอใส่กางเกงขาสั้นตัวเล็ก แต่เสื้อบังจนมองไม่เห็น
“พี่ยังไม่ได้อาบน้ำเลย เข้ามาก่อน ๆ” อิงฟ้าพูดพร้อมกับขยับตัวเปิดทางให้กรเข้ามา
กรเดินเข้าไปในห้องด้วยความรู้สึกตื่นเต้นและเขินอายเล็กน้อย
ภายในห้องพักของอิงฟ้า
ห้องพักของอิงฟ้าเรียบง่ายและดูธรรมดา มีห้องรับแขกที่จัดวางโซฟาและโต๊ะกาแฟเล็ก ๆ ห้องนอนที่ประตูปิดอยู่ และครัวบาร์เล็ก ๆ มุมหนึ่ง
“นั่งรอพี่ก่อนนะ ขอล้างหน้าแปรงฟันแปป น้ำอยู่ในตู้เย็น หยิบเอาได้เลย” อิงฟ้าพูดก่อนจะเดินเข้าไปในห้องนอน
กรเดินไปนั่งที่โซฟา เขาสำรวจรอบ ๆ ห้องด้วยความสนใจ ก่อนจะสังเกตเห็นเครื่องเกม PS5 ที่วางอยู่บนชั้นใต้ทีวี ข้าง ๆ กันมีจอยคอนโทรลเลอร์วางอยู่สองอัน หนึ่งอันวางบนโซฟา อีกอันหล่นอยู่ที่พื้น
“แปลกแฮะ…” กรคิดในใจ แต่ไม่ได้ใส่ใจอะไรมาก
นั่งไปสักพักก็รู้สึกหิวน้ำ เขาจึงเดินไปเปิดตู้เย็น แต่กลับพบว่าในตู้เย็นไม่มีน้ำเปล่าเลย มีเพียงเบียร์กระป๋องที่แช่ไว้เต็มไปหมด
“ไหนบอกว่าน้ำอยู่ในตู้เย็นล่ะ? มีแต่เบียร์” กรถอนหายใจ ก่อนจะเดินกลับมานั่งที่โซฟา
หลังจากเวลาผ่านไปไม่นาน อิงฟ้าเดินออกมาจากห้องนอน เธอดูสดใสขึ้น ใบหน้าถูกล้างจนสะอาดสะอ้าน และผมที่ยุ่งเล็กน้อยก็ถูกหวีให้เรียบร้อย
“รอนานไหม?”
“ไม่นานครับพี่ แต่ในตู้เย็นไม่มีน้ำเลย มีแต่เบียร์เต็มไปหมด”
อิงฟ้าหัวเราะเบา ๆ “แหม… ลืมไป พี่ไม่ค่อยดื่มน้ำเปล่าหรอก” เธอเดินกลับไปที่ห้องนอน แล้วหยิบน้ำขวดหนึ่งออกมาส่งให้กร
“วันหลังน้องมากินเบียร์ด้วยกันก็ได้นะ” อิงฟ้าพูดหยอก
กรยิ้มเขิน “ผมไม่รู้ว่าพี่ชอบเบียร์ขนาดนี้ ถ้างั้นวันหลังจะได้มาแจมด้วย”
“โอเค งั้นเดี๋ยวพี่รอเลย”
กรถือขวดน้ำในมือก่อนจะพูดติดตลก “แต่จริง ๆ ผมคิดว่าจะได้เจอเป็พี่โจ้นะวันนี้ ถ้ารู้ว่าเป็พี่อิงฟ้าอยู่ ผมคงไม่กล้ามาแน่”
“ทำไมล่ะ?”
“มาอยู่ในห้องของผู้หญิงสองต่อสอง มันทำตัวไม่ถูกนิ่นา…”
ก่อนที่อิงฟ้าจะตอบอะไร เสียงประตูห้องนอนบานเดิมก็เปิดออก พร้อมกับเสียงของอรดังขึ้น
“ใครบอกว่าสองต่อสองล่ะจ้ะ? มีพี่อีกคนอยู่ด้วยนร้า”
อรโผล่ออกมาด้วยชุดนอน เสื้อกล้ามสีขาวตัวเล็กและกางเกงขาสั้นสีดำที่รัดจนแนบเนื้อ หัวยุ่ง ๆ ของเธอกลับเพิ่มเสน่ห์ให้ดูเซ็กซี่มากขึ้น
กรอ้าปากค้าง หันมองอิงฟ้ากับอรสลับไปมา
“พวกพี่นอนด้วยกันเหรอครับ?” กรถามเสียงสั่น
“ใช่สิ” อิงฟ้าตอบพร้อมกับหัวเราะ “พวกพี่เป็รูมเมทกัน จะให้คนอื่นมาอยู่ด้วยไม่ได้หรอก เดี๋ยวความลับแตกพอดี”
อรเดินเข้ามานั่งที่โซฟาข้างกร เธอนั่งขัดสมาธิในท่าทางสบาย ๆ แต่ชุดของเธอกลับทำให้กรรู้สึกประหม่า กางเกงตัวเล็กรัดแน่นจนนูนออกมา เห็นได้ชัดว่าอรไม่ได้ใส่ชุดชั้นใน ส่วน้าเสื้อกล้ามสีขาวก็แนบเนื้อจนเห็นทรวดทรงชัดเจน และมีจุดกลม ๆ เล็ก ๆ ที่นูนขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด
กรพยายามเบือนสายตา แต่ก็อดไม่ได้ที่จะเหลือบมองเป็ระยะ ท่าทางของเขาดูตลกจนทำให้อรหัวเราะ
“เด็กน้อยเอ๊ย~” อรพูดพร้อมกับยิ้มกวน ๆ
อิงฟ้าส่ายหัว “พอได้แล้ว ยัยตัวแสบ อย่าแกล้งน้องมันสิ แค่นี้มันก็จะไม่ไหวแล้ว”
กรพยายามปรับตัวให้เป็ปกติ แต่ก็รู้สึกได้ว่าความใกล้ชิดนี้ทำให้เขาเริ่มรู้สึกแปลกๆ
หลังจากบรรยากาศสบาย ๆ ผ่านไป อิงฟ้าก็เริ่มกลับเข้าสู่โหมดจริงจัง
“เอาล่ะกร เรามาเริ่มซ้อมกันดีกว่า วันนี้เป็วันสุดท้ายที่เราจะซ้อมกันแบบนี้ พรุ่งนี้ก็ต้องไปต่อบทกันจริงๆ แล้ว”
กรพยักหน้าและหยิบบทขึ้นมาเตรียมอ่าน
อิงฟ้าสอนเขาเกี่ยวกับการใส่อารมณ์ในบทพูด การเคลื่อนไหวร่างกาย และการสื่อสารผ่านสายตา ในขณะที่อรเสริมในเื่การจัดท่าทางให้ดูเป็ธรรมชาติ
“ดีขึ้นเยอะเลย!” อรพูดพร้อมกับปรบมือ
“ยังมีอะไรต้องปรับอีก แต่ก็ถือว่าดีขึ้นมาก” อิงฟ้าพยักหน้า “ไว้พรุ่งนี้เราเจอกันในสถานที่จริง นายต้องตั้งใจมากกว่านี้นะ”
“ครับ ผมจะทำให้ดีที่สุด”
“มาฉลองกันดีกว่า” อรพูดพร้อมกับในมือถือเบียร์มาเต็มสองมือ
439
