เมียผม เมียเ้านาย (3p)
‘ไอ้สน’
หัวหน้าคนงานของไร่ส้มสุขสวัสดิ์ มันทำงานมาั้แ่สมัยยังเด็ก ความรู้ความสามารถมีพอ ๆ กับพ่อมันที่เป็มือขวาของเ้าของคนเก่า ความรู้ในตำราอาจจะมีไม่มาก แต่ถ้าถามเื่ส้มตัวมันรู้ดีที่สุด
มันจงรักภัคดีทั้งกับเ้านายเก่าและ ‘คุณกร’ ที่มารับ่ดูแลต่อ สนิทกันพอควรเพราะเป็เพื่อนเล่นกันมาั้แ่เด็ก คุณกรไม่ถือตัวเลยนับมันเป็เพื่อนรักเพื่อนตาย ไอ้สนก็คิดแบบนั้น
โดนไร่คู่แข่งจ่ายเงินซื้อตัวซื้อข้อมูลเท่าไหร่ ตัวสนมันไม่เคยปริปาก จำนานเงินมากแค่ไหนก็ซื้อความจริงใจของมันไม่ได้ ถือสัตย์เสียยิ่งกว่าอะไร
คิดไม่ออกเลยว่าจะมีอะไรที่ทำให้มันคิดคดทรยศคุณกร
กระทั่งได้สบตากับ..
‘คุณน้อย’
คนที่เพิ่งถูกพามาแนะนำว่าเป็เมียเ้านายเมื่อสามเดือนก่อน
คุณเขาเป็หนุ่มกรุงเทพ ฯ หน้าตาจิ้มลิ้ม ผิวขาวเหมือนหยวก เวลาเจอแดดแรง ๆ ก็แดงไปทั้งเนื้อทั้งตัว
จมูกรั้น ๆ กับปากเล็กแดงของผู้ชายตัวขาวทำเอาศีลธรรมประจำใจของไอ้สนมันสั่นคลอนไปหมด
เพียงสบตาและเห็นกระจับปากคู่นั้นขยับพูด ลูกชายเขาก็ตื่นตัวแข็งขืนจนปวดหนึบ จำได้เลยว่าวันนั้นมันต้องรีบกลับไปที่บ้านพักท้ายสวนเพื่อนสาวเอ็นปล่อยน้ำโดยอาศัยใบหน้าของคนที่เพิ่งเจอไม่ถึงห้านาทีเป็ตัวช่วย
คิดแล้วก็รู้ว่ามันผิดบาป
แต่ถามว่ามันเปลี่ยนแปลงอะไรได้ไหม บอกเลยว่าไม่
ความรู้สึกของไอ้สนที่มีต่อคุณน้อยเมียเ้านายของมันนับวันยิ่งมากขึ้น รุนแรงจนตัวมันเองแทบจะทนกดเอาไว้ไม่ไหว
มันนึกโทษตัวเองที่ไม่รู้จักยับยั้ง แต่ต่อมามันก็โทษคุณน้อยที่เหมือนจงใจจะยั่วกันตลอดเวลา
ดูอย่างตอนนี้สิ
“สน.. นายสน”
“ค..ครับ” เ้าของชื่อหลุดจากภวังค์ลนลานตอบ ท่าทางงกเงิ่นทำคนตัวบางกว่าเผยรอยยิ้มน่ารักที่ทำเอาคนมองตาพร่าเตรียมสติหลุดอีกรอบ
“นายสนช่วยน้อยจับชายผ้าตรงนั้นหน่อย”
พยักหน้ารับ แล้วใช้มือสาก ๆ คร้ามแดดของมันกระตุกเอาชายผ้านวมที่เมียเ้านายเขย่งตัวยกขึ้นพาดราวตาก จัดการฝั่งของตัวเองให้เข้าที่ เสร็จแล้วก็เตรียมไปช่วยคนตัวเล็กกว่า ทว่าทุกอย่างหยุดชะงักเหมือนโดนหยุดเวลาเอาไว้
อึก
เสียงกลืนน้ำลายอึกใหญ่ของคนงานสวนส้มยามได้มองผิวเนื้อ่เอวใต้เสื้อยืดตัวสั้นที่เมื่อคนใส่ชูมือสุดแขนก็ยิ่งเปิดเผยมากขึ้น มันจ้องมองตาไม่กระพริบ ใช้สายตามองสำรวจร่างแน่งน้อยของเมียเ้านายที่สวมกางเกงขาสั้นกุดและเสื้อสีขาวตัวบาง
บางจนเห็นหัวนมเล็กอยู่รำไร
ปากคอมันแห้งจนไอ้สนต้องเบนหน้าหลบ
ความจริงวันนี้มันขึ้นมาบ้านใหญ่ที่มีห้องจัดเป็สำนักงานย่อม ๆ ก็เพื่อเอาเอกสารเล็ก ๆ น้อย ๆ ตัวมันที่เข้าออกบ้านสุขสวัสดิ์จนเคยชิน คุ้นเคยจนเหมือนว่าเป็บ้านตัวเอง เผลอลืมไปสนิทว่าตอนนี้นอกจากเ้าของบ้านคนเดิมแล้วมีสมาชิกใหม่มาเพิ่มอีก
พอมันเห็นคนตัวเล็กแบกผ้านวมผืนใหญ่ไปตาก ร่างกายก็ขยับเข้าไปเอง ไม่ทันได้คิดอะไรเลยสักนิด
เลยต้องมาตกอยู่ในสถานการณ์แบบนี้
“เสร็จเสียที น้อยขอบคุณนายสนมาก”
“..”
ใบหน้าคมเข้มชะงัก เมื่อคนตัวเล็กที่ว่าเดินเข้ามาพูดใกล้ ๆ เอียงคอยิ้มใส่อย่างน่ารัก ยิ่งเห็นนายสนไม่ตอบอะไรก็ยิ่งขยับเข้าไปใกล้ขึ้นอีก ใกล้จนได้กลิ่นหอมอ่อนโชยมา ใกล้จนมองเห็นอกขาวลอดคอเสื้อลงไป
วินาทีนั้นนายสนตาพร่า สองมือหยาบยกขึ้นจะคว้าเอวเมียเ้านาย หมายจะซุกหน้าลงลิ้นบนหัวนมเล็กให้ตั้งชัน
เดชะบุญ ไม่ทันได้ทำอย่างนั้น เสียงะโเรียกชื่อคนตรงหน้าก็ดังขัดเสียก่อน พร้อมกับร่างสูงใหญ่พอ ๆ กับนายสนของคุณกรเดินมา
“อ้าว ไอ้สนมึงมาทำไรวะ?”
สรรพนามเรียกขานแบบสนิทสนมถูกนำมาใช้ในยามที่อยู่กับคนคุ้นเคย แต่อันที่จริงคุณกรก็ถนัดคุณกับนายสนแบบนี้อยู่แล้ว ติดมาั้แ่สมัยวัยรุ่น สนเองก็เหมือนกันแต่พยายามหลีกเลี่ยงยามอยู่ต่อหน้าคนงานอื่นที่ไม่สนิท เพื่อไม่ให้เสียการปกครอง
“น้อยให้นายสนมาช่วยตากผ้านวมเอง น้อยยกไม่ไหว”
“บอกแล้วว่าอย่าทำ แม่บ้านก็มี”
“คนมันว่างนี่”
“เดี๋ยวจะทำให้ไม่ว่าง เอาให้ลุกไม่ขึ้นเลยดีไหม”
“พูดอะไร อายคนอื่นเขาบ้างเถอะ”
“คนอื่นที่ไหน นี่สนเพื่อนกร คนกันเองทั้งนั้น สนิท ๆ กันไว้”
เพื่อนเ้าของไร่ส้มทำเพียงพยักหน้ารับคนพูด แต่สายตาส่งมองคนตัวเล็กสุดอย่างสื่อความหมายว่าอยากสนิทด้วยมากแค่ไหน
คืนนั้นในบ้านไม้เนื้อดีที่ปลูกอยู่ท้ายสวน ร่างกายใหญ่โตเต็มไปด้วยมัดกล้ามตามประสาคนทำงานใช้แรงยกมือข้างหนึ่งยันผนังห้องน้ำเอาไว้ ใบหน้าคมคายแหงนเริ่ดครางต่ำอย่างสุขสม ในขณะที่อีกมือสาวรูดลำกายตัวเองรัวเร็ว
“อ่า..”
ในหัวนายสนมันมีแต่ภาพคุณน้อยและจุกนมสีเชอร์รี่ที่ได้เห็นวันนี้ มันช่วยเสริมจินตนาการของเขาให้ยิ่งเตลิดไปไกล
คิดไปว่าถ้าได้ลงลิ้นเลียคงจะเพลินปากไม่น้อย มันจะดูดจนเม็ดนมแดงนั้นบวมเป่ง ขยี้ลิ้นใส่จนหลังไม่ติดพื้น ระหว่างนั้นก็จะสอดเอ็นซอยรูหวานไปด้วย
“ซี๊ด..”
แค่คิดก็เสียวจนแทบเสร็จ อยากแตกในให้เต็มท้อง อยากจะเย่อให้บาน
“คุณน้อย.. อ่า..”
สายน้ำอุ่นข้นขาวพุ่งรดใส่ผนักเปียกก่อนจะถูกสายน้ำชะออกไป เสียงหายใจหอบเหนื่อยดังก้องห้องน้ำ ก่อนจะสงบลงพร้อมกับสติเ้าของที่กลับมา
นายสนสบถหยาบใส่ตัวเอง ไม่รู้กี่ครั้งแล้วที่เขาเอาภาพเมียเ้านายมาใช้ช่วยตัวเอง
ซึ่งตัวเขาก็เหนื่อยจะยั้งใจแล้วเหมือนกัน
เวลาผ่านไปความสัมพันธ์ของเมียเ้านายและหัวหน้าคนงานของไร่สุขสวัสดิ์ขยับเข้าใกล้กันในระดับของคนคุ้นเคย มีโอกาศพบเจอกันบ่อยเพราะคุณกรชอบชวนคนสนิทมานั่งตั้งวงก๊งเหล้ากันตามประสา ยิ่ง่หลังมานี้ยิ่งถี่อาทิตย์ละสองสามวันได้ คุณน้อยก็อัธยาศัยดีใครมาก็ผูกมิตรกับเขาได้หมด จนบางครั้งสนเองก็อดรู้สึกไม่ชอบใจไม่ได้ เป็การหึงหวงในแบบที่ตัวเองก็รู้ตัวว่าไม่มีสิทธิ์ แต่จะทำอะไรได้นอกจะพยายามผูกขาดบทสนทนาทั้งหมดมาไว้ที่ตัวเอง
เป็การกระทำแบบเด็ก ๆ ทั้งที่คุณกรสามีตัวจริงของคุณน้อยยังไม่ทำอะไร ปล่อยให้เมียตัวขาวส่งยิ้มเสิร์ฟพร้อมกับแกล้มอยู่อย่างนั้น
นานวันเข้าก็อดไม่ไหว หลุดประโยคคำถามออกไป
“มึงไม่หึงคุณน้อยบ้างเหรอวะ?”
“อะไร?”
คนถูกถามเลิกคิ้วมองหน้าเหมือนไม่เข้าใจจริง ๆ ทำเอานายสนชะงักไปนิด ก่อนจะลดระดับความเข้มข้นของอารมณ์แล้วพูดต่อ
“กูแค่สงสัย”
“คิดอะไรมากวะ”
ประโยคนั้นทำคนฟังขมวดคิ้ว
ไม่แน่ใจถึงความหมายว่า ไม่ต้องคิดมากเพราะไม่มีอะไร หรือไม่ต้องคิดมากเพราะเป็เื่ปกติ
หลังจากนั้นไม่กี่วัน นายสนก็มีอันต้องขนเสื้อผ้ามานอนที่บ้านใหญ่เพราะคุณกรต้องเข้าไปทำธุระที่กรุงเทพ ฯ สองสามวัน แม่บ้านที่จ้างประจำก็เป็แบบไปกลับไม่สะดวกค้างคืน ด้วยความเป็ห่วงคุณน้อยที่ต้องอยู่บ้านคนเดียวเลยให้นายสนเพื่อนรักมาอยู่เป็เพื่อน
คืนแรกผ่านไป ด้วยการที่นายสนอยู่นั่งพูดคุยเป็เพื่อนคุณน้อยที่เพิ่งเคยอยู่ลำพังที่ไร่เป็ครั้งแรก ท่าทางเหงาหงอยนั้นทำคนตัวใหญ่ไม่อาจปล่อยให้อีกฝ่ายอยู่คนเดียวได้ สุดท้ายต้องหาหนังสักเื่เปิดดูด้วยกันจนเมียเ้านายผล็อยหลับแล้วจึงถือวิสาสะอุ้มเข้าไปนอนบนเตียงดี ๆ
ปัญหามันเกือบจะเกิดก็ตรงนี้
สายตาคมปราบกวาดมองไปทั่วร่างขาวของคุณน้อยที่นอนหงายหลับตาพริ้ม ชุดนอนสีขาวตัวบางจัดแทบไม่ทำหน้าที่ปกปิดอะไรเลย โดยเฉพาะหัวนมเล็กที่ชูชันรับความเย็นของเครื่องปรับอากาศ มันดุนเนื้อผ้าขึ้นรูปนูน ยั่วเย้าจนคนมองอดใจไม่ไหว เผลอแตะปลายนิ้วลงไป
“อือ..”
รู้ตัวตอนนี้แต่ก็ห้ามตัวเองไม่ได้ ยิ่งเมื่อคนนอนหลับส่งเสียงครางเครือรับัั ปลายนิ้วยิ่งลงแรงบดขยี้ จากข้างเดียวกลายเป็สองข้าง
ข้างหนึ่งบี้ด้วยนิ้ว อีกข้างหนึ่งบี้ด้วยลิ้น
ส่วนมือข้างที่ว่างใช้นวดกลางกายที่ปวดหนึบ สถานการณ์ล่อแหลมกับอารมณ์ที่พุ่งสูง มันช่างง่ายดายต่อการทำผิด
ซิปกางเกงยีนส์ตัวเก่งถูกปลดลงก่อนท่อนกายแข็งขึงจะดีดรับอากาศภายนอก รูปร่างมันสมชาย ทั้งลำเต็มไปด้วยเส้นเืดูแข็งแกร่งและใหญ่โต ส่วนหัวบานปริ่มน้ำดูกระหาย ทั้งลำถูกรูดสาวด้วยมือของผู้เป็เ้าของ
นัยต์ตาคมกวาดมองร่างเนียนยั่วตา ขณะที่มือสาวลำเอ็นไม่หยุด ปากก็พึมพำเรียกชื่อคุณน้อย ไม่นานเอ็นลำใหญ่ก็ปล่อยน้ำกามขาวขุ่น ตอนนั้นแหละที่สตินึกคิดกลับมาสมบูรณ์ แค่รู้ว่าตัวเองทำอะไรลงไปก็รับไม่ไหวรีบจ้ำเท้าเดินหนีออกจากห้อง ลืมแม้แต่จะหันมาทำความสะอาดคราบคาวที่ทิ้งเอาไว้
เพราะคืนแรกผ่านไปด้วยความยากลำบากของนายสน คืนที่สองจึงเลือกที่จะประวิงเวลาอยู่นอกบ้านให้นานที่สุดเพื่อไม่ให้เกิดเื่ซ้ำรอยเหมือนเมื่อคืน เหตุการณ์ประจวบเหมาะกับที่คนงานในไร่ชวนกันตั้งวงเหล้าเล็ก ๆ ที่บ้านของใครคนหนึ่ง นายสนจึงตกปากรับคำไปด้วย
“มา ๆ วันนี้มีของดีมาให้ลอง”
มิ่งคนอายุน้อยสุดและเป็ตัวตั้งตัวดีเดินกอดโหลแก้วบรรจุน้ำสีแดงออกมาจากหลังบ้าน ก่อนจะค่อย ๆ บรรจงวางกับพื้น ท่าทางถนุถนอมโอเว่อร์ชวนให้คนอื่นหมั่นไส้
“ลีลาจังนะมึง”
“ไม่ได้หรอกพี่ ของดีมีน้อยต้องใช้สอยประหยัด” ว่าแล้วก็กอดโหลแก้วเข้าแนบอก บรรจงลูบไล้
“โว๊ะ มันจะแค่ไหนกันวะ”
“เอ้า ของแบบนี้อยากรู้ก็ส่งแก้วมา”
หลังจากนั้นปาร์ตี้ยาดองก็เริ่มต้นขึ้น
สนไม่รู้กับเขาหรอกว่าไอ้น้ำสีแดงมันมีสรรพคุณดีเด่นอะไร ส่งมาให้กินก็กินไม่ได้ให้ความสนใจ เพราะที่อยู่ในหัวตอนนี้มีเพียงเื่ของเมียเ้านายตัวขาวเท่านั้น ทั้งที่อยากสลัดออกจากความคิดแต่ก็ทำไม่ได้เลยสักครั้ง จึงจำเป็ต้องหาที่พึ่งเป็เหล้าขาวอย่างตอนนี้
“พวกมึง กูกลับก่อนละ”
เกือบสี่ทุ่มเพื่อนร่วมวงคนหนึ่งก็ลุกขึ้นยืนขอตัวกลับ ทั้งที่ปกติไม่คลานก็คือไม่เลิก สร้างความงุนงงให้กับคนอื่น ๆ ไม่เว้นแม้แต่นายสนที่ชะงักมือ ลดแก้วที่กำลังยกกระดกเข้าปาก
“เอ้าพี่ จะรีบไปไหนวะ” ไอ้มิ่งท้วง
“วันนี้ไอ้แจ็คมันกลับดึก จีมันอยู่บ้านคนเดียว”
“โถ่ ที่แท้ก็ห่วงเมีย มันจะเป็อะไรละพี่ บ้านก็อยู่แค่นี้ มา ๆ นั่งลง ๆ” ไม่พูดเปล่าส่งแก้วยาดองเสริมทัพไปด้วย
“ไอ้เวร กลางค่ำกลางคืนเกิดอะไรขึ้นใครจะไปรู้วะ”
พูดจบก็ยกแก้วที่รุ่นน้องส่งให้กระดกลงคอเร็ว ๆ อีกครั้ง ดึงดันรั้งกันอีกสองสามนาทีคนบอกจะไปก็ได้เวลาไปของจริง
“กูไปละ”
“เออ ๆ โชคดีพี่”
สมาชิกที่น้อยลงไม่ได้มีผลอะไร ทุกคนต่างดื่มกินพูดคุยกันต่ออย่างสนุกสนานจะมีก็แต่นายสนที่นั่งนิ่งขมวดคิ้วเหมือนคนมีเื่ในใจ และเหมือนจะคิดตกได้ในเวลาต่อมา
มือยกแก้วกระดกเหล้าดีกรีแรงเข้าปากเป็ครั้งสุดท้ายก่อนจะวางลงไม่เบานัก
“กูไปละ”
“อะ.. พี่”
ไม่ปล่อยให้ใครได้มีโอกาสห้ามปาม สองเท้าก็รีบจ้ำเร็ว ๆ หนีไปก่อน
สนบิดมอเตอร์ไซค์คันเก่าด้วยความเร็วเท่าที่เครื่องยนต์จะอำนวยไม่นานก็จอดสนิทที่หน้าบ้านสุขสวัสดิ์ สองเท้าก้าวเร็ว ๆ เข้าไปในตัวบ้านที่ยังคงเปิดไฟสว่าง ระหว่างทางในหัวคิดเื่ไม่ดีไปร้อยแปด นึกด่าตัวเองในใจที่ทิ้งให้ใครอีกคนต้องอยู่บ้านคนเดียว ทั้งที่อยู่แถวนี้มาั้แ่เกิดเื่ขโมยก็พอมีให้เห็นยิ่งพวกขโมยส้มในไร่ยิ่งต้องระวัง คิดแล้วก็เริ่มโมโหตัวเอง ถ้าเกิดเื่ร้ายขึ้นมามันจะทำยังไง
คิดแล้วจากเดินก็เปลี่ยนเป็วิ่งเข้าตัวบ้าน ในเวลานี้เ้าของบ้านคนเดียวไม่อยู่ในห้องนั่งเล่นหรือห้องครัว คิดว่าอาจจะเข้านอนไปแล้ว ถึงอย่างนั้น นายสนในเวลานี้ก็ไม่สบายใจเท่าไหร่ถ้ายังไม่ได้เห็นด้วยตาของตัวเอง
สองเท้าใหญ่ไม่ผ่อนจังหวะการเดิน ก้าวยาว ๆ เดินตรงขึ้นไปยังชั้นสองของบ้าน ก่อนจะหยุดนิ่งอยู่หน้าบานประตูห้องเดิมที่เคยเข้าไปเมื่อคืน ตอนนี้มันก็แง้มอ้าเชื้อเชิญให้เขาเข้าไปอีกครั้ง แต่สองเท้ากลับไม่ขยับเขยื้อนเพราะเ้าของมันกำลังตะลึง
ใช่.. ตะลึง
ใช้คำนี้คงไม่เกินไปนัก เพราะสิ่งที่เห็นมันชวนให้คนมองรู้สึกอย่างนั้นจริง ๆ
ร่างกายขาวนวลของคนที่ขึ้นชื่อว่าเป็เมียเ้านายพ่วงท้ายด้วยตำแหน่งเพื่อนสนิท ในสภาพเปลือยเปล่าบนเตียงสีขาวดูนุ่มฟู หันหลังให้กับประตูห้องนอนที่ปิดไม่สนิท อวดแผ่นหลังและ่เอวคอดเว้าแบบผู้ชายดูเย้ายวน
นัยต์ตาคมวาววับ เก็บกลืนน้ำลายอึกใหญ่ลงคอ จดจ้องภาพตรงหน้าตาไม่กระพริบ ในอกสั่นไหวร่างกายพลันร้อนรุ่ม ยามเมื่อเห็นมือเล็กลูบไล้ไปตามเรือนร่างของตัวเอง ั้แ่ส่วนบนลงส่วนล่าง
กิจกรรมตอนผัวไม่อยู่?
ด้านหน้านายสนไม่รู้ว่าเมียเ้านายรังแกตัวเองอย่างไรบ้าง แต่ยามที่ก้นงอนกระดกขึ้นเขาเห็นชัดเต็มตาว่าเ้าตัวใช้นิ้วเรียวเล็กขยับสอดเข้าออกรูลับของตัวเองอย่างไร
มันดูไม่ถนัด แต่ท่าทางกลับไม่เก้กังราวกับคุ้นเคยที่จะทำ ไม่นานคุณน้อยก็จับจังหวะตัวเองได้ เข่าสองข้างขยับอ้าออกอีกนิดปรับองศาสอดนิ้วให้เข้าช่องทางได้ลึกยิ่งขึ้น เสียงครางหวานดังผะแ่กอปรกับจังหวะซอยนิ้วรัวเร็วจนช่องทางฉ่ำส่งเสียงน่าอาย
“อื้อ อ๊ะ”
ใบหน้าหวานขึ้นสีระเรื่อหลับตาพริ้ม ในขณะที่โก่งก้นขยับเข้าหานิ้วมือของตัวเองเพื่อให้โดนจุดสำคัญภายใน แต่ไม่โดน ยังไม่ก็ไม่ถูกจุด ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาพยายามแต่ไม่ว่าจะกี่ครั้งล้วนล้มเหลว นิ้วของเขามันสั้นและเล็กเกินไปจนแตะไม่ถึงตรงนั้น มันน่าหงุดหงิด แต่ความ้าของเขาไม่อาจดับได้เพียงแค่ช่วยตัวเองจากด้านหน้า
“อื้อ.. พี่กร”
อารมณ์ร้อนร่านกับกิจกรรมบนเตียงของตัวเอง ทำให้คนตัวบางไม่ทันรู้ตัวถึงสมาชิกอีกคนที่เพิ่มเข้ามาในห้อง
นายสนมองก้อนก้นอวบในระยะที่ใกล้กว่าที่เคย คุณน้อยถูกมันเอาไปใช้เสริมจินตนาการหลายครั้งหลายครา วาดภาพก้นขาวภายใต้กางเกงขาสั้นพอดีตัวไว้ก็หลายแบบ แต่เทียบไม่ได้เลยสักนิดกับของจริงตรงหน้าที่เห็นเองกับตา
กริ๊ก
มือใหญ่ปลดเข็มขัดและกระดุมกางเกงยีนต์สีซีดตัวเก่ง ควักเอาท่อนเอ็นร้อนของตัวเองออกมาทักทายเ้าของห้องโดยที่เ้าตัวไม่รู้ ยืนสาวแกนกายสีคล้ำหัวบานใหญ่ฉ่ำวาวไปด้วยน้ำสีใส ฤทธิ์น้ำแดงของพวกไอ้มิ่งที่เอาให้กินชัดเจนก็คราวนี้ ทั้งความร้อนรุ่มทั่วร่างและความ้าคล้ายจะหลุดควบคุมเข้าไปทุกที..
หรือที่จริงมันคุมไม่ได้เพราะตรงหน้านายสนนั้นคือ คุณน้อย คนที่มันแอบเก็บเอาไว้ในใจั้แ่แรกเห็น
“อ๊ะ!”
ร่างขาวสะดุ้งใเมื่อมือใหญ่หยาบตะปบเข้าที่ก้อนก้นสองข้างก่อนจะแบะออกแล้วมอบััเปียกชื้นรุกรานให้กันทั้งที่นิ้วยังคาอยู่
“อะ ใคร..อื้อ”
คุณน้อยพยายามต่อต้านแต่ร่างกายคล้ายไม่เชื่อฟัง ปลายนิ้วที่ค้างคาถูกมือคนแปลกหน้าซ้อนกดเข้าไปพร้อมกับปลายลิ้นร้อนที่ตวัดเลียไม่ห่าง เมื่อเจอความยาวที่มากกว่าจุดสำคัญที่ว่าก็ถูกพบอย่างง่ายดาย
“อิ๊ อ๊า..”
ร่างกายขาวนวลสั่นเทิ้มยามจุดเสียวถูกขยี้อย่างต่อเนื่อง ถึงจะตระหนกหวาดหวั่นแต่ใบหน้าหวานกลับกดแนบกับที่นอนแอ่นสะโพกสู้ปากและลิ้นใครไม่รู้อย่างหน้าไม่อาย
ท่าทางเ่าั้ยิ่งทำคนมองฮึกเหิม
ทั้งที่ไม่รู้ว่าเป็ใครแต่ก็ยังส่ายก้นยั่วไม่หยุด ท่าทางร่านเอ็นเห็นแล้วมันกดลงโทษไม่ได้ มือสากใหญ่จึงฟาดเข้าที่แก้มก้นเด้งจนขึ้นรอย
“อ๊า!”
ความแสบร้อนจากรอยตี ทำเอาร่างเล็กสั่นสะท้านกว่าเดิม เสียวจนท่อนเอ็นกระตุกหงึก
อ่า.. ให้ตายเถอะ คุณน้อยของมันในตอนนี้ น่าเย็ดฺเป็บ้า
กลิ่นแอลกอฮอล์ดีกรีแรงฉุนจมูกเมื่อปลายลิ้นย้ายจากรูเล็กลากเลียมายังซอกคอหอม พรมจูบตะกละตะกลามออกแรงฟัดไปทั่วแนวคอ เร้าอารมณ์อย่างบอกไม่ถูก
“น้อย.. คุณน้อย”
เสียงครางพร่าคุ้นหูดึงสติของคนตัวเล็กให้กลับมา ดวงตากลมเบิกกว้าง เรียกชื่อคนในความคิดเสียงแ่
“น..นายสน”
“..ครับ” กดจมูกลงตามแนวบ่าแคบ มือข้างหนึ่งส่งสะกิดเขี่ยหัวนมแดง อีกข้างวุ่นวายอยู่ด้านล่าง
“ด.. เดี๋ยวก่อน จะทำอะไร อ๊ะ!”
“คุณน้อยกำลังทำอะไร ให้ผมช่วยนะ”
“อ๊ะ อ๊า”
ไม่รอคำตอบรับหรือปฏิเสธ ปลายหัวเห็ดบานฉ่ำน้ำก็ถูกกดแนบกับปากทาง แหวกเข้ารูจีบแดงที่ถูกขยายจนกว้างพอดี แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังรัดแน่นจนคนเข้าไปสูดปาก
นายสนยันตัวขึ้นแบะแก้มก้นขาวให้อ้ากว้าง แลบลิ้นเลียริมฝีปาก จ้องมองนาทีสำคัญขณะที่ท่อนเอ็นอวบของตัวเองกำลังเคลื่อนตัวเข้าช่องทางเล็กของคนที่มันเฝ้าฝันถึงมาตลอด
“อย่า..”
ปัก
“อ๊ะ!”
ไม่ทันจบประโยคห้ามบั้นเอวหนาก็ตบเข้าแรงทีเดียวฝากฝังตัวตนเอาไว้มิดด้ามจนคนใต้ร่างจุกท้องตัวงอ
“ไม่ทันแล้วครับ มันเข้าไปหมดแล้ว”
ไม่พูดเปล่ายังบดเอวขยี้กลุ่มขนหยาบให้แนบกับร่องก้น ควงวนซ้ำ ๆ จนร่างเล็กสะดุ้งเฮือก เน้นย้ำยืนยันคำพูดที่ว่า มันเข้าไปหมดแล้วจริง ๆ
“คุณน้อยตอดแรงมาก ให้ไอ้สนคนนี้เย็ดฺคุณน้อยนะครับ” เสียงพร่าพูดขออนุญาตอยู่ข้างหูแต่่เอวเริ่มขยับซอยเข้าออกเป็จังหวะหนัก ๆ “รับรอง ดีกว่านิ้วคุณน้อยเป็ไหน ๆ”
“อ๊ะ”
ฝ่ามือเล็กกำแน่นระบายอารมณ์เสียดเสียว จังหวะการตอกกระแทกเนิบช้าคล้ายเป็ตัวปิดสวิตท์ หยุดทุกระบบประมวลผล โฟกัสแค่ช่องทางตัวเองที่โดนซอยเน้น ๆ ตบสะโพกเข้ามาทีรุนแรงจนตัวเขยื้อนไปด้านหน้า ทั้งเสียวทั้งจุกจนสมองเบลอไปหมด
“..นะครับ ให้ผมเย็ดฺคุณน้อย..”
กดจมูกซุกเข้าที่หลังใบหูเล็ก ขบเม้มเร่งเร้าเอาคำตอบกระทั่งคนใต้ร่างพยักหน้าส่งสัญญาณ คนงานตัวสูงใหญ่จึงได้ยืดตัวขึ้นอีกครั้ง
“อุ่ก นายสน! อ๊ะ ๆ ๆ”
เมื่อได้รับคำอนุญาตก็ไม่มีความจำเป็ต้องอดทน ใช้ฝ่ามือกดแผ่นหลังขาวจนอกแนบไปกับที่นอน นายสนเร่งจังหวะซอยกระแทกรูรักแบบไม่ปราณี ทั้งรัวเร็วและรุนแรง แต่กระนั้นคนตัวบางก็เด้งก้นรับได้ทุกจังหวะ เสียวกระสันจนอ้าปากค้างตาลอย หัวสั่นหัวคลอนไปหมด
“อ๊ะ อื้อ”
เสียงเล็กครางขัดใจเมื่อจู่ ๆ คนด้านหลังก็หยุดแช่เอ็นเอาไว้เฉย ๆ คนโดนเย็ดฺติดพันธ์จึงค่อย ๆ โยกตัวขยับก้นกลืนเอ็นด้วยตัวเอง
นายสนตาวาวมองรูจีบแดงที่อมดุ้นเอ็นตัวเองเอาไว้จนบวมตุ่ย อุตส่าห์ให้พักแต่เหมือนเ้าของมันจะไม่้าอย่างนั้น ถึงได้เด้งเอวใส่เอ็นเขาไม่หยุด
“..กรมันรู้มั้ยว่ามีเมียร่านเอ็นขนาดนี้” กดแผ่นหลังเนียนแล้วสงเคราะห์กระแทกเข้าใส่แรง ๆ ให้หนึ่งที “อยากโดนมากเหรอ ไหนบอกหน่อย ตอนนี้คุณน้อยโดนใครเย็ดฺอยู่”
คุณน้อยนอนครางตัวสั่น แรงกระแทกเมื่อกี้มันโดนจุดของเขาจัง ๆ จนเกือบเสร็จ ยิ่งได้ยินคำพูดหยาบคายก็ยิ่งกระตุ้นให้รู้สึกมากกว่าปกติ เสียวไปหมด เสียวจนจะทนไม่ไหวอยู่แล้ว
“พูดสิ คุณน้อยกำลังโดนใครเย็ดฺ”
“อื้อ.. สน นายสนกำลังเย็ดฺน้อยอยู่ อ๊า เย็ดฺน้อยแรงมากเลย”
ขยับตบเอวใส่คุณน้อยจนตัวสั่น
“อ่า แล้วโดนเย็ดฺแรงแบบนี้ชอบหรือเปล่า”
“อิ๊ ชอบ.. น้อยชอบให้นายสนเย็ดฺแรง ๆ”
ไม่พูดเปล่า ใบหน้านวลที่โดนเอ็นตอกจนน้ำตาคลอยังหันกลับมามองกันอีก และมันทำหน้าที่คล้ายเป็กรรไกรตัดความยั้งใจเส้นบางให้ขาดลง
“ฉิบ ยั่วเก่งขนาดนี้ มันน่าจริง ๆ”
ร่างเล็กถูกจับพลิกเปลี่ยนท่านอนหงาย ริมฝีปากบางถูกประกบจูบแลกลิ้น รูฉ่ำเสียดสีรุนแรงกับท่อนลำที่เสียบคาเอาไว้ มันเสียวมากจนดุ้นเอ็นสีอ่อนกระตุกปล่อยน้ำนมออกมาทันที ช่องทางขมิบรัดจนนายสนต้องกัดกรามแช่ตัวเองเอาไว้นิ่ง ๆ
“แตกเพราะคนแบบนี้..”
นายสนเลียปาก ยืดตัวมองเมียเ้านายที่นอนหอบหมดแรง ก่อนจะเริ่มสาวเอวใส่เบา ๆ อีกครั้ง
“..ร่าน”
คนโดนว่าไม่ตอบโต้ มีเพียงนัยต์ตาหวานเชื่อมดูหยาดเยิ้มเชิญชวนกันอย่างเปิดเผย
“รอบเดียวไม่พอหรือไง”
“อื้อ..ไม่ นายสน เอาน้อยอีก”
มุมปากหยักยกขึ้นสูงเมื่อเห็นท่าทางร่านรักของเมียเ้านาย ไม่แน่ว่าอีกฝ่ายจะรู้ตัวหรือไม่ แต่เห็นแล้วคนมองมันอยากจะเย็ดฺแรง ๆ
เย็ดฺรูแดงให้สาแก่ใจ
“ครับ ไม่ต้องห่วง ไอ้สนเย็ดฺคุณน้อยอีกแน่ มันจะเย็ดฺคุณน้อยทั้งคืน เย็ดฺจนรูคุณน้อยบานเป็รูปควยฺมัน”
ปึก
“อ๊า เอาเลย เย็ดฺรูน้อยให้บานเลย อ๊ะ ๆ”
“ซี๊ดดดด”
นายสนตาพร่า มองข้างหลังว่าดีมากแล้วแต่พอหันหน้ามาเจอกันมันยิ่งกว่าดีเสียอีก สายตาโดนสะกดให้มองที่ดวงตากลมยามมันลอยเคว้งเสียดเสียวเพราะโดนเขาเย็ดฺ มันได้อารมณ์สุด ๆ
“ซี๊ด ดีฉิบ โคตรเสียว”
“อ๊า..จะเสร็จ จะเสร็จแล้ว อ๊า”
เพื่อนสามีตัวใหญ่ยกตัวขย่มคุณน้อยของมันเต็มแรง ทั้งงัดทั้งเสยจนร่างเล็กกระดอนสั่นไปตามแรงกระแทกส่งเสียงครางเรียกร้องไม่หยุด ดุ้นเล็กปลดปล่อยซ้ำแล้วซ้ำเล่า รูหลังเองก็รับเอาน้ำกามไปไม่น้อยกว่ากัน
กว่าทุกอย่างจะสงบก็เข้าเช้าวันใหม่ นายสนล่อคุณน้อยทั้งคืนจนรูบานอย่างที่ว่าเอาไว้ ตื่นเช้ามาบนเตียงเดียวกันก็จับเมียหมาด ๆ เย็ดฺล้างหน้าไก่อีกรอบ กว่าจะออกจากห้องมากินมื้อเช้าที่แม่บ้านมาเตรียมไว้ก็ตะวันสายโด่ง เสร็จจากมื้อเช้าก็ขอปล่อยน้ำใส่รูเมียอีกทีก่อนไปทำงาน
“พี่สน นี่ครับส้มที่ให้เก็บ”
“..ขอบใจ”
พูดพลางรับเอาตะกร้าที่บรรจุส้มเขียวหวานจนเต็มมาไว้ในมือ ก่อนจะยกมุมปากเล็ก ๆ ให้คนมองได้ใจนตาค้าง
วันทั้งวันนายสนคุมคนงานเก็บส้มในไร่ด้วยใบหน้าเอิ่บอิ่ม ฉาบไปด้วยออร่าใจดีทั้งที่ปกติเหมือนมีเมฆดำคลุมตัวตลอดเวลา ขนาดคนงานทำงานพลาดยังไม่โดนตำหนิร้ายแรง ถ้าเป็ทุกครั้งคงไม่พ้นโดนด่าไปสามวันเจ็ดวันเผลอ ๆ อาจมีตัดเงิน ใคร ๆ ก็รู้ว่าสนน่ะ เข้มงวดและจริงจังกับเื่านแค่ไหน คำว่ามือขวาคุณกรไม่ใช่ได้มาประโชคช่วย ถ้าอยากรู้เื่ในไร่ต้องถามนายสนเท่านั้น
มันน่าแปลกใจจริง ๆ ที่คน ๆ นั้นปล่อยคนทำผิดไปโดยตำหนิเพียงเล็กน้อย ก็ได้แต่พากันตั้งข้อสันนิษฐานกันไปต่าง ๆ นา ๆ แล้วก็หวังว่าจะเจอหัวหน้าโหมดนี้บ่อย ๆ
ครืด
“ครับ.. พี่กรเป็ยังไงบ้าง.. น้อยก็คิดถึง..”
อารมณ์ดี ๆ ที่มีมาทั้งวันแทบมอดดับทันทีเมื่อได้เจอความจริงตีแสกหน้า
“!”
“..”
“เท่านี้ก่อนนะครับพี่กร ครับ.. เดินทางปลอดภัยครับ สวัสดีครับ”
นายสนที่กลับจากไร่เร็วกว่าปกติตั้งใจจะเอาส้มที่ให้คนงานเก็บมาให้คุณน้อยได้ชิม แต่ชื่อที่ได้ยินก็เหมือนฉุดสติส่วนดีกลับมาได้ เื่บางอย่างที่เขาจงใจปล่อยและมองข้ามไป คนบางคนที่เขาแกล้งทำเป็มองไม่เห็น มันกำลังย้อนกลับมาทำร้ายตัวเขาเอง
“ทำไมวันนี้กลับมาเร็วจัง”
เ้าของเรือนร่างที่นายสนได้ขวบขี่เมื่อคืนสาวเท้าเดินเข้ามาใกล้ นัยต์ตาหวานฉายประกายอ่านยาก แต่เพียงวูบเดียวก็กลับมาเป็ปกติ ส่งรอยยิ้มหวานให้คนมาใหม่
นายสนไม่ตอบอะไร เ้าของบ้านตัวน้อยจึงเป็ฝ่ายเดินเข้าไปหา
“นั่นส้ม นายสนเอามาฝากน้อยหรือเปล่า”
กลิ่นกายหอมเย้ายวนยั่วจมูกเมื่อคุณน้อยของมันเว้นระยะห่างระหว่างกันแค่เพียงคืบ นายสนสูดหายใจเอากลิ่นหอมเข้าปอด ขบกรามข่มอารมณ์หวามที่ปะทุ ห้ามใจไม่ให้เอื้อมมือคว้าเอาคนตรงหน้าเข้ามาแนบชิด
“วันนี้เหนื่อยมั้ย น้อยทำกับข้าวรอนายสนด้วยนะ”
ร่างแน่งน้อยขยับเข้ามาใกล้ เขย่งปลายเท้าแตะริมฝีปากเข้าที่มุมปากหยัก เงยหน้ามองกันอย่างออดอ้อนเอาใจ ทำหน้าที่เป็ภรรยาที่ดีต้อนรับสามีกลับบ้าน เท่านี้เมฆหมอกก็จางหาย
“..คุณน้อย”
วางแขนกว้างรั้งเอวบางเข้ามาแนบชิดแล้วก้มลงจูบริมฝีปากเล็กหนักหน่วง คุณน้อยเองก็เอียงหน้าเปิดปากต้อนรับเรียวลิ้นร้อนพร้อมจูบตอบด้วยความเต็มใจ
เพียงเท่านี้
แค่รู้ว่าคุณน้อยไม่ได้รังเกียจคนอย่างเขา
จะต้องหลบซ่อน หรืออยู่ในสถานะไหน
ตอนนี้ นายสนยอมหมดแล้ว..
+++++++++++++++++++++++++++++++++++
2K
![[จบ] ยอดกุ๊กบุกแดนเซียน](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1707367957_83105662.webp)
