หลังจากนั้นทุกคนก็แยกย้ายกันเพื่อกลับจวน ฟางเหม่ยหลิง เดินออกมามองหาเลียงลี่กับเหมียนมี่ที่น่าจะรอเธออยู่ที่หน้าสำนักแต่ก็ไม่เจอ มองซ้ายมองขวาหายังไงก็ไม่เจอสักที
"เอ๊ะ ไปไหนนะ บอกให้รออยู่ตรงนี้นี่นา"
เธอเดินหาไปทั่ว กำลังก้มๆเงยๆ เงยหน้าขึ้นมาอีกทีก็ไปกระแทกเข้ากับอะไรสักอย่างทำให้เธอกำลังจะหงายหลังล้มลง ก็มีอ้อมแขนแข็งแรง เข้ามาโอบรัดไว้แนบชิดไม่ให้เธอนั้นล้มลงไป เธอมองหน้าคนที่ช่วยเหลือเธออย่างชัดๆ
" ท่าน "
'เขาคือคนที่เคยช่วยชีวิตเธอเอาไว้ตอนเจอโจรที่ตลาดมืดจันทราเป็แน่ แล้วเค้ามาอยู่นี่ได้ยังไงกันนะ แถมยังใส่หน้ากากอีกด้วย ที่สำนักวังบาดาล คนนอกเข้าออกได้ด้วยหรือ แปลว่าเขาต้องมีวรยุธย์มากแน่ๆ ไปมาไร้ร่องรอย จึงสามารถเข้าออกได้ง่ายดาย ไม่มีคนจับได้เช่นนี้'
" เป็อะไรหรือไม่ "
เขาประคองนางให้ยืนขึ้น
"ไม่เป็อะไรเ้าค่ะ ขอบคุณท่านมาก "
'เขาคงจะจำเราไม่ได้หรอก วันนั้นเราปลอมตัวเป็ชายไปนี่นา'
ฟางเหม่ยหลิงคิดในใจ
" เจอกันอีกแล้วนะ หลิงเอ๋อ "
"ท่านรู้จักชื่อข้า ได้อย่างไร"
ฟางเหม่ยหลิงใมาก ที่เขารู้จักชื่อของเธอ
"ข้ารู้ทุกอย่างที่เกี่ยวกับเ้า"
เขาพูดแล้วส่งยิ้มหวานมาให้เธอ
"แปลว่าท่านให้คนไปสืบเื่ของข้าใช่หรือไม่ ท่านทำแบบนี้มีจุดประสงค์อะไรกัน "
เธอถามด้วยความโกรธที่มีคนมาสืบเื่ของเธอแบบนี้
" สักวันเ้าก็จะรู้เองไว้พบกันในพิธีต้อนรับศิษย์ใหม่นะ หลิงเอ๋อ"
เขาพูดเสร็จก่อนจะ เดินจากไป
"คุณหนู เ้าคะ อยู่นี้นี่เอง บ่าวตามหาจนทั่วกลับจวนกันเถอะ เ้าคะ "
เลียงลี่ กับเหมียนมี่ วิ่งเข้ามาหานายของตนที่ยืนมองอะไรอยู่คนเดียว
" เขาเป็ใครกัน"
"อะไรหรือเ้าคะ คุณหนู"
เลียงลี่ถามด้วยความงง
"ออ ไม่มีอะไร กลับกันเถอะ "
ฟางเหม่ยหลิงตัดบท ก่อนจะเดินออกไป
ั้แ่เจอบุรุษแปลกหน้าคนนั้น ที่สำนักวังบาดาล เมื่อ 2 วันก่อน พอรู้ว่าเขารู้จักเธอ และบอกว่าค่อยเจอกันใหม่ในวันพิธีต้อนรับศิษย์ใหม่ เธอก็ระแวง มองซ้าย มองขวา ระวังตัวแจ เพราะไม่รู้ว่าเขาจะมีจุดประสงค์อะไรแอบแฝง ถึงได้สืบเื่ของเธอ จนรู้ว่าเธอเป็ใคร แต่เธอก็ไม่เห็นเขาเลย
วันนี้เป็วันที่สำนักวังบาดาล จัดพิธีต้อนรับศิษย์ใหม่ ศิษย์ใหม่ทุกคน ต่างมาพร้อมกันที่ห้องโถงใหญ่ มีอาจารย์หลายท่านนั่งอยู่ เธอพยายามสอดส่าย สายตาหาท่านตา แต่ก็ยังไม่เห็นท่านตาของเธอ ผู้ซึ่งเป็เ้าสำนักวังบาดาล วันนี้ไป๋เฉียนฉิงแต่งตัวมาด้วยชุดผ้าไหมอย่างดี ใส่เครื่องประดับราคาแพงจนดูเหมือนตู้สมบัติเคลื่อนที่ คุณหนูผู้ร่ำรวยสูงส่งรวมถึงคนอื่นๆก็จัดกันมาเต็มที่เช่นกันเพื่อไม่ให้น้อยหน้าใคร จะมีแค่เพียงเธอ กับ เด็กสาวอีกคนที่แต่งตัวมาธรรมดา ไม่ได้ประดับอะไรมากมาย เหมือนคนอื่นๆ เด็กสาวคนนั้น ส่งยิ้มน้อยๆมาให้เธอ เธอจึงส่งยิ้มตอบกลับไป
"มากันครบทุกคนแล้วใช่ไหม ยินดีต้อนรับศิษย์ใหม่ทุกคนอย่างเป็ทางการนะ วันนี้เราจะมีพิธีต้อนรับศิษย์ใหม่ คาราวะครูบาอาจารย์ให้รับเราเป็ศิษย์ และจะให้จับฉลากเลือกศิษย์พี่ผู้ดูแลได้ 1 คน ซึ่งจะคอยดูแลเรา ให้คำปรึกษา มีอะไรก็สามารถสอบถามศิษย์พี่ได้ ซึ่งเป็ธรรมเนียมปฎิบัติ มาช้านาน"
หลังจากรองเ้าสำนักพูดจบ ก็เริ่มพิธีคาราวะอาจารย์ รินน้ำชาให้อาจารย์ เพื่อฝากตัวเองเป็ศิษย์ ท่องกฏของสำนักตามอาจารย์ พอเสร็จเรียบร้อยแล้ว ก็มาถึงการจับฉลาก เลือกศิษย์พี่ผู้ดูแล
ซึ่งตอนนี้พวกศิษย์พี่กำลังได้ทยอยเดินเข้ามาในห้องโถง จนมาถึงคนสุดท้าย ซึ่งก็คือ บุรุษรูปงาม รูปร่างสูงใหญ่ ดูสง่าราศรีจับไปทั้งตัว หน้าตาหล่อเหลาของเขาทำให้เด็กสาวที่ได้มองต่างใจละลาย สาวๆต่างพากันมองที่เขาเป็ตาเดียว พลางส่งยิ้มน้อย ยิ้มใหญ่ และส่งสายตาหวานไปให้เขาไม่ขาดสาย
"นั่นคือผู้ใดกัน ช่างรูปงามเสียจริง"
"นั้นสิ ศิษย์พี่คนนั้น ข้าจะจับฉลากให้ได้เขามา คอยดูแลข้า "
"ข้าต่างหากละ ที่จะได้เขามา "
เด็กสาวแต่ละคนต่างพูดยื้อแย่งศิษย์พี่คนนั้น จนออกนอกหน้านอกตา
"พวกเ้าฝันไปเถอะ คนๆนั้นต้องเป็ของข้า"
ไป๋เฉียนฉิงหันไปถลึงตาใส่เด็กสาวเ่าั้ ก่อนจะส่งยิ้มไปให้เขา ที่ยืนนิ่งทำหน้าตาย ไม่รับรู้อะไรอยู่
79K
