ไวน์ปั้นฝัน

ไวน์ x ปั้นฝัน

ตอนที่ 7.2

ไวน์อ่านข้อความทันที

แต่ไม่ตอบ

นั่นหมายถึงเขาเห็นสายเรียกเข้าจากฉันแต่จงใจไม่รับสินะ

ฉันเก็บมือถือลงกระเป๋าอย่างสิ้นหวัง คนโง่ๆ บื้อๆ อย่างฉันคิดไม่ออกแล้วว่าจะทำยังไง

คิดมากเ๹ื่๪๫ไวน์ทั้งวันจนถึงเย็น พอตกเย็นชีวิตฉันก็ยุ่งเหยิงมากกว่าเดิมเมื่อพี่โยมาหาที่ตึกคณะฯ เรียนที่เดียวกันมาตั้งนานไม่เห็นเคยเจอ ทำไมเขาต้องมาสนใจฉันตอนนี้ด้วย

ฉันกับมินนี่แยกกันแล้วเพราะเพื่อนต้องไปธุระต่อ ทำให้ตอนนี้ฉันเผชิญหน้าพี่โยตามลำพัง

“น้องฝัน”

“สวัสดีค่ะ” ยกมือไหว้เขาตามอายุเพราะพี่โยเรียนปีสี่ ส่วนฉันอยู่ปีสอง

พี่โยตัวสูง หน้าตาดี เสื้อช้อปสีแดงเ๧ื๪๨หมูที่เขาสวมบ่งบอกว่าเขาเป็๞เด็กวิศวะฯ ซึ่งยื่นอยู่ท่ามกลางชุดนักศึกษาปกติของเด็กคณะอักษรศาสตร์ในเวลาเลิกเรียน

ไม่ว่าพี่โยจะรู้ตัวหรือไม่ แต่เขากำลังทำตัวเป็๲จุดสนใจ

ฉันไม่ชอบ มันอึดอัด

ความสามารถในการรับมือกับการมีคนสนใจฉันอยู่ในขีดต่ำสุดอยู่แล้ว

“เมื่อวานน้องฝันกลับก่อน พี่ยังไม่ค่อยได้คุยกับเราเลย”

“…”

“เห็นว่าน้องฝันไม่ได้ขับรถมาเรียนเอง น้าพัชเลยฝากให้พี่รับน้องฝันติดรถกลับพร้อมกัน ซึ่งพี่เต็มใจมารับเรานะ”

“…”

น้าพัช ที่พี่โยพูดถึงก็คือแม่ของฉันอย่างไม่ต้องสงสัยเลย

พี่โยมารับกลับ นั่นทำให้ฉันเหงื่อตก

ฉันไม่ได้อยากไปกับเขา จึงหาทางเลี่ยงด้วยการโกหก

“พอดี… ฝันนัดเพื่อนไว้แล้วค่ะ”

“เพื่อนสนิทเรากลับไปแล้วไม่ใช่หรอ”