"เดี๋ยวก่อน! ไม่รู้สึกแปลกใจอะไรเลยหรอ ว่าทำไม…"ไม่ทันที่เธอจะพูดจบประโยค ไนท์เด็กหนุ่มวัย 18 ปีที่กำลังอยู่ใน่อารมณ์พลุ่งพล่าน เขาเริ่มบทอันร้อนแรงกับร่างกายของหญิงสาวบนเตียงโดยไม่ฟังคำห้ามปรามใดๆอีกเลยทั้งนี้จึงทำให้สถานการณ์ที่หนุ่มคู่ขาอยากจะสนองความ้าผู้หญิงที่ได้ชื่อว่าว่าที่น้าสะใภ้ตามอำเภอใจจากนั้นไม่นานเสียงร้องครวญครางเริ่มดังขึ้นเป็ระยะ ทุกครั้งที่วัตถุไวไฟราคะกระทุ้งถูกจุดความสุขในร่างของหญิงสาวที่นอนแผ่หราโดยมีเรียวขางามพาดบนบ่าทั้งสองข้างของเด็กหนุ่มอย่างรู้จังหวะ
เสียงอื้ออึงคร่ำครวญเสน่หา ดังสอดประสานดังขึ้นเป็ระยะตลอดเวลาเ้าความสุขของชายหนุ่มทำหน้าที่ได้ดีเยี่ยมสำหรับวันนี้ มันทำให้เธอหลงลืมคู่ขาจำเป็ที่ถูกเก็บไว้ในกล่องมิดชิดไปโดยปริยายไม่มีความสุขใดจะเทียบเท่าเนื้อแนบเนื้อกับ่เวลานี้ได้ เธอดันตัวชายหนุ่มให้ลงนอนอย่างว่าง่ายบนเตียงใหญ่แล้วรีบลุกขึ้นนั่งขย่มเ้าแก่นกายอย่างเพลินใจเป็ชั่วโมง
ความสุขของสองชายหญิงยังคงดำเนินต่อไปอย่างไม่มีที่สิ้นสุด คนทั้งคู่ยังมอบความสุขให้แก่กันบนเตียงใหญ่ด้วยท่วงท่าลีลาแปลกใหม่แทบจะไม่ซ้ำวัน 1 คนก็โหยหาอีกคนก็สนองความอยากของอีกฝ่ายด้วยความเต็มใจและภักดีถวายความสุขแก่ผู้หญิงที่ขึ้นชื่อว่าน้าสะใภ้แรงกดกระแทกครั้งแล้วครั้งเล่าส่งผลให้เตียงใหญ่ที่ดูเหมือนว่าแข็งแรงกลับมีเสียงเอี๊ยดอ๊าดบวกกับบริเวณหัวเตียงโยกชนกำแพงฝาผนังเป็จังหวะการร่วมรักของทั้งคู่ทำให้เตียงที่ไม่คิดว่าจะเกิดการสึกหรอได้ง่ายสุดท้ายก็ไม่สามารถจะต้านทานแรงโลกีย์ของคู่หนุ่มสาววัยแตกพานได้เลยจริงๆ
เวลาผ่านเลยไปกี่ชั่วโมงไม่มีใครจะรู้ได้เพราะเขาและเธอยังคงมีความสุขกันราวกับว่าห้องนอนแห่งนี้คือดินแดน์ของเขาทั้งสองก็ไม่ผิดแต่ระหว่างที่ปรางรดากำลังมีความสุขอย่างที่เธอ้าคืออะไรโทรศัพท์เ้ากรรมที่ถูกวางทิ้งไว้บริเวณโต๊ะข้างหัวเตียงก็ส่งเสียงดังขึ้นคล้ายกับเป็เสียงฟ้าผ่าลงมาท่ามกลางความหรรษาอย่างปัจจุบันทันด่วน
“(เสียงแจ้งเตือนโทรศัพท์) ใครมันโทรมาตอนนี้… ไม่รู้หรือไงว่าฉันกำลังมีความสุขอยู่!” เธอบ่นกรุบอย่างคนอารมณ์เสีย“พี่เข้ม!!” เธออุทานถึงชื่อที่แสดงอยู่บนหน้าจอโทรศัพท์ด้วยความใสุดเสียงเป็ผลให้เด็กหนุ่มคู่ขาที่กำลังอยู่ในห้วงอารมณ์เคลิบเคลิ้มมีสีหน้าหวาดกลัวก่อนจะลุกออกจากร่างเปลือยเปล่าของหญิงสาวด้วยความรวดเร็ว
“...”ลักษณะท่าทางที่แสดงออกทางสีหน้าที่ไม่สามารถสื่อสารผ่านน้ำเสียงได้จากเด็กหนุ่มคล้ายกับคนที่ไม่เคยมีอาการแบบนี้มาก่อนในชีวิตคล้ายกับว่าขณะนี้เขามีคำถามมากมายอยากจะสอบถามอีกฝ่ายที่กำลังสนทนากับคนปลายสายแต่สิ่งเดียวที่เขาตัดสินใจตอนนี้นั่นคือไนท์ได้ลุกขึ้นหยิบเสื้อผ้าขึ้นมาสวมใส่แบบลวกๆจะว่าไปท่าทางของเขาสามารถสร้างเสียงหัวเราะให้แก่หญิงสาวได้ไม่น้อยในเวลานี้บรรยากาศภายในห้องกลับเงียบสนิทเพราะไม่รู้ว่าคนปลายสายกำลังคุยอะไรกับปรางอยู่กันแน่แต่เท่าที่สังเกตได้สีหน้าของเธอไม่สู้ดีอย่างเช่นทุกครั้งที่เคยรับโทรศัพท์ระหว่าง่เวลาแห่งความสุขกับคู่ขาคนโปรด
ทั้งนี้การที่เด็กหนุ่มตัดสินใจหยิบเสื้อผ้าขึ้นมาสวมใส่จึงเป็วิธีที่ถูกที่สุดและควรจะทำมากที่สุดเช่นเดียวกันเวลาได้ผ่านมาเกือบห้านาทีแล้วไม่มีทีท่าว่าว่าที่น้าสะใภ้จะวางโทรศัพท์สมาร์ทโฟนกลับไปที่เดิมยิ่งทำให้หนุ่มน้อยมีอาการวิตกกังวลมากขึ้นกว่าเดิมแล้วสายตาของเธอสังเกตเห็นเม็ดเหงื่อที่กำลังผุดขึ้นเต็มใบหน้าของเด็กหนุ่มที่บัดนี้เขาได้ลงไปยืนด้านข้างเตียงเพื่อเตรียมวิ่งกลับห้องนอนของตนเองหากเกิดเหตุฉุกเฉินจนแล้วจนรอดก็ไม่มีทีท่าว่าปรางรดาจะส่งสัญญาณให้กับเขาสักที
คราวนี้กลับเป็ฝ่ายตัวเธอแล้วที่มีเม็ดเหงื่อเกิดขึ้นตามใบหน้าสวยใสทางด้านไนท์เองเริ่มเห็นความผิดสังเกตจากสาวเ้ามากขึ้นทุกขณะเหมือนกับว่าความตายกำลังมาเยือนเธอทุกขณะอย่างไรอย่างนั้นพลางที่หนุ่มน้อยจะส่งเสียงถามเกรงว่าจะทำให้อีกฝ่ายรู้ความจริงทั้งหมดหากเขาเงียบไปแบบนี้ตัวเขาเองก็รู้สึกอึดอัดอยากจะรู้ว่ากำลังเกิดอะไรขึ้นกับเธอกันแน่ปฏิกิริยาของปรางทำให้บรรยากาศภายในห้องดูตึงเครียดขึ้นมาในทันทีเหมือนกับว่าเวลาชีวิตของเธอและคู่ขากำลังจะหมดลงในวันนี้
"ได้ค่ะพี่เข้ม… เดี๋ยวปรางเตรียมเอาไว้ให้ค่ะ"รอยยิ้มแสนหวานปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเธออีกครั้งก่อนจะตอบรับคำตามคนปลายสายในเวลาเดียวกันหนุ่มน้อยคู่ขาของเธอยังคงอยู่ในอาการใยืนตัวสั่นจากนั้นเพียงเสี้ยวนาทีที่เขาเห็นรอยยิ้มของหญิงสาวที่ยื่นมือไปวางโทรศัพท์บนโต๊ะข้างหัวเตียงตามเดิมพร้อมรอยยิ้มก็ทำให้เขารู้สึกผ่อนคลายจากความตึงเครียดสุดชีวิตทันที
"มันเกิดอะไรขึ้นครับพี่ปราง น้าเข้มเขาโทรมาทำไมเหรอครับ"
"ไม่มีอะไรหรอก เขาแค่โทรมาบอกว่าให้พี่เตรียมวัตถุดิบตามที่เขาส่งมาในแชทเท่านั้นจ้าว่ามันมีอะไรบ้าง แล้วต้องไปซื้อที่ไหน" หญิงสาวตอบคำถามคู่ขาหนุ่มด้วยรอยยิ้มดีใจทั้งที่เธออยากจะหัวเราะสุดเสียงด้วยความสะใจแต่ไม่อาจทำได้เพราะเกรงจะทำให้อีกฝ่ายรู้สึกแย่ในตัวเธอ