พอใจเดินเข้ามาหมุนลูกบิดไปมาเเต่ก็เปิดประตูไม่ออก เธอพยายามทุบประตูเพื่อให้คนข้างนอกได้ยินเเต่ก็ไม่มีใครได้ยินเลยเพราะห้องเธอเป็ห้องเก็บเสียง วินาทีนั้นฟินเหลือบไปเห็นหน้าต่างพอดี เขาจึงวิ่งไปดูเผื่อว่าจะมีใครอยู่ที่สวน เเต่ก็ว่างเปล่าไม่มีใครเลย ฟินเดินเข้ามาหามือถือที่กระเป๋าและโทรออกหาสุดเขตเเต่ก็ไม่มีใครรับสาย พอใจพยายามะโและหมุนลูกบิดอยู่นานจนมือเธอแดงไปหมด เเต่ก็ไม่มีใครมาเปิดให้เธอเลย
"เป็ไปไม่ได้ปกติประตูห้องฉันจะเปิดได้ตลอด แล้วนี่นายเข้ามาในห้องฉันได้ไง ฉันล็อคประตูแล้วไม่ใช่หรอ?"
"ก็พ่อคุณน่ะ..เขาเอากุญแจให้ผม ผมก็เลยขายเข้ามานี่ไง!!"
"พ่ออีกแล้วหรอ นี่สรุปยังไงก็จะให้นายสอนหนังสือฉันให้ได้เลยใช่ไหม" พอใจเดินไปหยิบมือถือที่หัวเตียงและกดโทรออกหาพ่อของเขาทันทีเวลานี้เธอรู้สึกไม่พอใจอย่างมากที่จู่ๆพ่อเธอก็ปล่อยให้ฟินเข้ามายุ่มย่ามในห้องของเธอแบบนี้
"ฮัลโหลพ่อ พ่อเป็คนล็อคห้องของพอใจใช่ไหม แล้วพ่อก็เอากุญแจให้ใครก็ไม่รู้เปิดเข้ามาอ่ะ พ่อทำแบบนี้ได้ยังไง นี่มันห้องส่วนตัวของพอใจนะ!!"
"(ก็แกไม่ยอมให้ฟินเขาสอนดีๆเองนี่ ฉันก็ต้องใช้วิธีนี้แหละ ฉันจะออกไปข้างนอกกับคุณกิ่งซัก 3 ชั่วโมง ถ้าแกไม่ตั้งใจเรียนแกก็อยู่ในห้องนั้นแหละ ไม่ต้องออกมาและแกก็จะต้องงดเที่ยวเป็เวลา 3 เดือนแต่ถ้าแกตั้งใจเรียนหนังสือและเชื่อฟังที่ฟินสอน ฉันอาจจะลดโทษให้แกก็ได้ คิดดูดีๆแล้วกันพอใจ นี่ฉันปราณีกับแกมากแล้วนะ อย่าทำให้ฉันต้องเสียหน้าไปมากกว่านี้ได้ไหม แค่ฉันมีลูกสาวไม่เอาไหนแบบแก มันก็แย่พอแล้ว กลับไปตั้งใจเรียนซะเเค่นี้ล่ะ!!)"
"ฮัลโหลพ่อ!! พ่อ ฮัลโหล!! นี่ฉันจะต้องเรียนหนังสือกับนายจริงๆใช่ไหมโอ๊ย!!พ่อนะพ่อ!!"
"ก็เขาจ้างผมมาแล้วนี่ ผมก็ต้องทำตามหน้าที่ให้ดีที่สุด ว่าแต่คุณน่ะ..จำผมไม่ได้จริงๆหรอ?"
"แล้วทำไมฉันต้องจำคนอย่างนายด้วย นายเป็ใคร!?"
"นี่คุณจำผมไม่ได้จริงๆหรอ เราเพิ่งเจอกันเมื่อคืนเองนะ!!"
"เจอเมื่อคืน..หมายความว่าไง นายเจอฉันที่ไหน?"
"คุณก็ลองมองหน้าผมดีๆดิ แล้วจะรู้ว่าผมเป็ใคร!!" พอใจยื่นหน้าไปมองใบหน้าของฟินใกล้ๆและพยายามคิดประมวลผลอยู่นานก่อนที่จะสรุปออกมาได้ว่าเขาเป็ใคร
"เฮ้ย!!นี่มัน..ไอ้คิ้วหนา!!คนที่ฉันสาดน้ำใส่หน้านิไม่รู้จักกับพ่อฉันได้ยังไง อย่าบอกนะว่านายตั้งใจจะมาเอาคืนฉันอ่ะ!!"
"ตอนแรกผมก็ไม่คิดหรอกนะว่าผมจะได้เจอคุณอีก ผมว่ามันบังเอิญมากกว่าที่ทำให้คุณกับผมต้องมาเจอกันอีกครั้ง แล้วไม่ใช่เจอกันแค่ผิวเผินซะด้วย เพราะตอนนี้ผมเป็อาจารย์สอนพิเศษของคุณ!!"
"ไม่มีวันยังไงก็ไม่เรียนกับคนอย่างนาย ผู้ชายเที่ยวกลางคืนอย่างนายนะที่จะมาสอนพิเศษฉัน มีปัญญาหรอ!!"
"แต่ผมได้ข่าวว่าคุณก็เที่ยวกลางคืนเหมือนกัน ไม่งั้นเมื่อคืนเราก็คงไม่เจอกันที่นั่น ทีนี้คุณจะขอโทษผมได้หรือยัง ที่คุณมาสาดน้ำใส่หน้าผมอ่ะ"
"ช่วยไม่ได้..ก็นายอยากมากวนประสาทฉันเอง แถมยังมายืนขวางทางเข้าอีก ฉันสาดเเค่น้ำก็ถือว่าดีถมเถไปแล้ว"
"งั้นหรอ..งั้นก็แปลว่า ถ้าผมสาดน้ำใส่หน้าคุณบ้าง มันก็ไม่แปลกอ่ะสิ" ฟินหยิบแก้วน้ำที่วางอยู่บนโต๊ะและทำท่ากำลังจะไปเติมน้ำ พอใจรีบแย่งแก้วน้ำคืนจากฟินแล้วเอาไปวางไว้บนหัวเตียงก่อนที่จะเดินออกไปตรงระเบียงและเรียกหาป้าสายให้มาช่วยเธอ
"ป้าสาย ป้าสาย ป้าสายคะ อยู่ข้างล่างหรือเปล่าคะ ช่วยพอใจด้วยค่ะ"
"เกิดอะไรขึ้นคะคุณหนู?"
" ประตูห้องของพอใจเปิดไม่ได้ค่ะ ป้าสายช่วยดูให้ทีว่า ข้างนอกมันเกิดอะไรขึ้น!!"
"ขอโทษนะคะแต่เื่นี้ป้าช่วยคุณหนูไม่ได้จริงๆ เพราะคุณท่านสั่งไว้ว่าถ้าคุณหนูไม่ยอมเรียนหนังสือ คุณท่านก็จะไม่ปลดล็อคประตูให้ค่ะ ป้าขอโทษด้วยจริงๆนะคะคุณหนู คุณหนูรีบตั้งใจเรียนเถอะนะคะ คุณท่านจะได้ไม่โมโหไปมากกว่านี้"
"มีฉันไม่มีทางเลือกอื่นเลยใช่ไหม นอกจากยอมให้นายสอนฉันเนี่ย!!"
"ก็เท่าที่ดูก็ไม่มีทางอื่นนะ ว่าไงคุณจะยอมทนอยู่ในห้องนี้กับผม 2 คนทั้งวันหรือคุณจะยอมให้ผมสอนหนังสือคุณแค่ 3 ชั่วโมงแล้วคุณจะได้ออกไปข้างนอกอย่างเป็อิสระ" พอใจลังเลอยู่นานเพราะเธอไม่อยากเรียนหนังสือกับฟินเวลานี้ปกติจะเป็เวลาที่เธอนอนกลิ้งไปกลิ้งมาบนเตียงอย่างสบายใจและเมื่อพอใจประมวลผลได้เรียบร้อยแล้วว่าเธอไม่มีทางเลือกอื่น เธอจึงยอมให้ฟินสอนแต่โดยดี
"ฉันมีทางเลือกอื่นด้วยหรอ จะสอนอะไรก็สอนมา!!"พอใจทำหน้าเบื่อหน่ายก่อนที่จะก่อตกและนั่งลงบนโซฟาอย่างแรงเพื่อแสดงให้เห็นว่าเธอกำลังไม่พอใจฟินอยู่
"ไม่..ผมจะยังไม่สอนอะไรทั้งนั้น จนกว่าคุณจะพูดคำว่าขอโทษ ขอโทษผมเดี๋ยวนี้!! ไม่งั้นผมจะไม่สอนเด็ดขาด!!"
"อะไรของนายอีกเนี่ย จะเล่นตัวอะไรนักหนา ฉันก็ยอมเรียนกับนายแล้วนี่ไง แล้วจะเอาอะไรอีก!!"
"ก็ขอโทษผมสิ..ที่คนเอาน้ำมาสาดหน้าผมอ่ะ ไม่งั้นผมก็จะไม่สอนแล้วคุณก็จะไม่ได้ออกไปไหนอีกเลย จะลองไหมล่ะ!!"
"เออ!! ก็ได้!!...ฉันขอโทษ พอใจหรือยัง!!"
"ยัง..คนที่เขาสำนึกผิดอ่ะ เสียงมันจะต้องไพเราะกว่านี้นะคุณ พูดคำว่าขอโทษใหม่!!"
"โอ๊ย!!นี่นายจะกวนประสาทอะไรฉันนักหนา นายอยากให้ฉันขอโทษ ฉันก็ขอโทษไปแล้วไง จะเอาอะไรอีก!!"
"พูดใหม่..ถ้าคุณไม่พูดเพราะๆ...ผมก็ไม่สอน พี่ฟินคะพอใจขอโทษนะคะที่เอาน้ำไปสาดหน้าของพี่ฟินค่ะ..ไหนลองพูดซิ!!"
"นี่นายมันจะมากไปแล้วนะ..ไม่รู้ใช่ไหมว่าฉันเป็ใครอ่ะ!!"
"อ้ะๆๆ ถ้าตุกติกไม่ยอมพูด ผมไม่สอนนะ!!" พอใจชักสีหน้าทำหน้านิ่วคิ้วขมวดใส่ฟินเพราะเธอไม่เคยโดนใครบังคับแบบนี้มาก่อนแต่เธอก็จำเป็ต้องทำเพื่อแลกกับการมีอิสระข้างนอกห้องนั้นเอง
"พี่ฟินคะ พอใจขอโทษนะคะ ที่เอาน้ำไปสาดหน้าพี่...พอใจหรือยัง!!ทีนี้ก็สอนหนังสือฉันได้แล้ว"
"เอาใหม่..เมื่อกี้คุณกัดฟันพูดอ่ะ เหมือนไม่เต็มใจ!!"
"มันจะมากเกินไปแล้วนะ...นี่นายตั้งใจกวนประสาทฉันใช่ไหมอยากโดนมากแล้วใช่ไหม..ได้!!"พอใจงวดมือสุดแขนเพื่อจะทุบตีฟินแต่เขารู้ทัน ฟินจึงเอียงตัวหลบและปล่อยให้พอใจหน้าทิ่มลงที่โซฟาอย่างแรง พอใจสบถเสียงแห่งความเ็ปออกมาอย่างแรง เธอแหงนหน้าขึ้นจากโซฟาและหันมามองหน้าของฟินที่กำลังยืนกอดอกมองมาที่เธออย่างตลกและหัวเราะเยาะเธออยู่ วินาทีนั้นฟินได้เหลือบไปเห็นอะไรบางอย่างบนใบหน้างามๆของพอใจ ฟินใชะงักเสียงหัวเราะแล้วรีบวิ่งเข้าไปชาร์ตตัวพอใจ ทำเอาเธอใเพราะจู่ๆฟินก็วิ่งเข้ามาจับที่ไหล่ของเธอทั้งสองข้างและจ้องตาเธออย่างไม่กระพริบ ฟิล์มมองเห็นอะไรที่อยู่บนใบหน้าของเธอกันแน่ติดตามต่อได้ใน EP หน้านะคะ
4K
