ในขณะที่คาร์ลอสจับมือแอนนี่พร้อมๆกับเดินออกจากบ้านไปเพื่อไปเดทกันสองคน ตอนนั้นเองผู้ติดตามทั้งสามที่ถูกเด้งออกมาข้างนอกก็ตามติดคาร์ลอสและแอนนี่ไป
แต่ในตอนนี้คาร์ลอสและแอนนี่จับมือกันใกล้ชิดไม่ต่างจากคู่รักในขณะที่ผู้ติดตามทั้งสามนั้นตกตะลึงไม่ต่างกัน แอนนี่สีหน้าดูมีชีวิตชีวาเอามากๆ มันเหมือนกับว่าเธอมา พบเจอเข้ากับความสุขที่ตามหามันมาชั่วชีวิตของเธอ
“ท่านหญิงพบมันจริงๆแล้วเหรอ…” ราวี่เอ่ยขึ้นพลางตาเปล่งประกาย
เมวี่ตีแขนราวี่ทีหนึ่งแล้วพูดขึ้น
“ยัยบ้า นี่ไม่ใช่เวลามาซึ้งใจนะ พวกเราต้องดูว่าเขามีจุดประสงค์ที่ดีรึเปล่า”
“อ่า จริงด้วย แล้วเธอละเห็นว่ายังไงละดาวี่” ราวี่เอ่ยถามไปยังดาวี่
“เขาดูน่าเชื่อถือดีนะ กลิ่นออร่าที่ออกมาจากจิติญญามันเป็ออร่าที่รุนแรงแต่กลับอ่อนโยนในเวลาเดียวกันมันบ่งบอกว่าเขาเชื่อใจได้และดูเหมือนว่าจากที่ฉันสังเกตเขาคงชอบท่านหญิงมากๆเลยด้วย ฉันััได้ว่ามันคือความรักที่ออกมาจากใจไม่ใช่การมองแค่ภายนอก”
“เห็นไหมละเมวี่ ฉันกับดาวี่เห็นตรงกันเลย”
เมื่อทั้งราวี่และดาวี่ออกความเห็นมาแบบนั้น เมวี่ก็ได้แต่ไม่ยอมรับและต้องสังเกตให้ถี่ถ้วนมากกว่านี้เพื่อจับจุดผิดของคาร์ลอส
“นี่พวกเธอไม่คิดจะรอดูให้รอบคอบเลยรึยังไง บางทีเ้านั่นอาจเป็วายร้ายก็ได้นะ ไม่รู้รึยังไงว่ามีผู้ชายมากมายแค่ไหนที่หวังจะเปิดใจท่านหญิงของพวกเราแต่คนพวกนั้นก็เลิกล้มยอมแพ้ตามๆกันไปหมดแล้ว”
ทั้งราวี่และดาวี่เองก็พยักหน้าบางทีก็ต้องรอดูจริงๆเพราะมันมีเหตุการณ์ที่พวกเธอเคยพบเจอ มันมีครั้งหนึ่งที่มีมาแบบนี้มาจีบแอนนี่ ถึงแม้แอนนี่จะไม่ได้สนใจเลยก็เถอะ แต่มันก็กลับพบว่าคนคนนั้นจงใจเข้าหาหลอกล่อแอนนี่ จนกระทั่งรู้ว่าแอนนี่ไม่ได้สนใจเลย เขาก็ลอบลงมือสุดท้ายก็ถูกแอนนี่ฆ่าตายไป ทำให้พวกเธอทั้งสามมักจะเฝ้าระวังมากขึ้นในการที่ผู้ชายเข้าใกล้ท่านหญิงของพวกเธอ
และในตอนนี้ท่านหญิงของพวกเธอแอนนี่เองก็ได้ตกลงยอมรับในครั้งนี้ที่แม้แต่พวกเธอเองก็ใ ถึงแม้จะไม่อยากยอมรับแต่คาร์ลอสก็เป็คนที่หล่อมากที่สุดแล้วเท่าที่เคยพบมาในชีวิตนี้ เผลอๆอาจเหม่อมองคาร์ลอสและแอนนี่โดยไม่รู้ตัวเพราะมันช่างเหมาะสมกันจนอธิบายบรรยายออกมาไม่ถูกกันเลยทีเดียว
“เอาละสาวๆ ตามฉันมา เราต้องรู้ให้ได้ว่าเขามีเจตนาแบบไหนกันแน่”
ทั้งสามคนลอบตามไปแบบชนิดที่ว่ามั่นใจลึกๆว่าตามยังไงแอนนี่ก็ไม่รู้ตัวแน่นอน ทั้งๆที่ความจริงแล้วมีแค่พวกเธอเท่านั้นที่คิดแบบนั้น
หนึ่งชั่งโมงผ่านไปของการลอบติดตามดูความเคลื่อนไหว
คาร์ลอสและแอนนี่ก็ดูเหมือนจะกระหนุงกระหนิงหนักเข้าไปอีก ความสัมพันธ์พัฒนาเร็วมากจนน่ากังวลใจ หลังจากที่เดทแรกของพวกเขาคือร้านของหวานที่เต็มไปด้วยบรรยากาศอันอบอุ่น คาร์ลอสเองก็ไม่ได้แสดงด้านไหนออกมาจนผิดสังเกตไป พวกเธอทั้งสามก็ตามกันต่อ
“รอดูต่อไป” เมวี่ขีดค่าออกไป
สองชั่วโมงผ่านไป
คาร์ลอสและแอนนี่ก็มาที่สวนสาธารณะตอนนั้นเองทั้งสองได้พบเข้ากับเด็กสาวคนหนึ่งที่หลงทางกำลังร้องไห้โฮออกมาเพราะหาพ่อแม่ของเธอไม่เจอเลย
ในตอนนั้นเองคาร์ลอสก็เข้าไปลูบหัวแล้วส่งอมยิ้มที่เอามาแต่ไหนก็ไม่รู้ให้เด็กสาวคนนั้น ก่อนที่เขาจะพาเด็กสาวคนนั้นตามหาพ่อแม่ของเธอ ทำให้แอนนี่ต้องใช้พลังออกมาจนกระทั่งตามไปจนพบ พอไปถึงก็พบว่าพ่อแม่ของเด็กคนนั้นก็วิ่งออกตามหาลูกของพวกเขาไม่หยุดจนมาพบคาร์ลอสที่อุ้มเธอมาส่งให้แบบนี้
“รอ…ดูต่อไป” เมวี่ขีดค่าต่อ
สี่ชั่วโมงผ่านไป
ในตอนนี้คาร์ลอสได้พาแอนนี่มายังที่แห่งหนึ่ง หลังจากพาไปเดทกันหลายต่อหลายที่ สถานที่ที่มาถึงคือยอดเขาแห่งหนึ่งที่มีดาบปักไว้ที่โขนหินไขว้กันกับหอกหนึ่งเล่ม อย่าว่าแต่พวกเธอทั้งสามคนเลยแม้แต่แอนนี่ยังไม่รู้ว่ามีที่แบบนี้อยู่ด้วย
ทั้งสามคนได้ใช้วิธีพิเศษเพื่อลอบฟังการสนทนาของคาร์ลอสและแอนนี่
“ที่นี่คือ…” แอนนี่พูดขึ้น
“ที่แห่งนี้ถูกเรียกว่ายอดเขาสองวีรบุรุษ มีไม่กี่คนที่รู้ที่มาที่ไปของมัน ถึงที่แบบนี้จะไม่เหมาะสมเป็ที่เดทก็เถอะ แต่ไม่ว่ายังไงผมก็อยากจะบอกคุณไว้ก่อนอยู่ดี”
“....” แอนนี่ตั้งใจฟังคาร์ลอส
“ที่นี่คือเส้นทางที่ตัดผ่านไปยังโลกอีกแห่งได้ และในขณะเดียวกันผมก็คิดว่าควรที่จะมอบมันให้คุณ”
“โลกอีกแห่ง!”
คาร์ลอสดึงดาบขึ้นมาพร้อมๆกับหอกแล้วยื่นมันให้กับแอนนี่
“นายจะให้ฉันจริงๆเหรอ”
“ทุกสิ่งของผมก็คือของๆคุณด้วย แล้วอีกอย่างผมเองก็ไม่มีกำลังพอที่จะปกป้องเส้นทางนี้ เพราะหากว่าสักวันหนึ่งเกิดมีใครพบที่นี่เข้ามันก็จะไม่ใช่เื่ดี ก็จริงที่อาจไม่ใช่คนที่เลวร้ายที่พบเจอที่นี่แต่ผมไม่เชื่อมันหรอกว่า เขาจะไม่นำไปบอกสมาคมเพื่อรับเงินรางวัล”
“แต่แบบนั้นนายก็ไม่ควรบอกความลับขนาดนี้ให้ฉันนะ”
“ที่จริงผมก็ไม่แน่ใจ เพราะว่ามีคนเคยบอกผมเมื่อนานมาแล้วว่า จงมอบดาบให้กับคนรักคนแรกแล้วมอบหอกให้คนรักคนที่สอง หรือไม่ก็มอบทั้งสองให้กับคนรักคนแรกคนเดียวของตัวเองเท่านั้น”
“อืม”
แอนนี่ยังดูงุนงงอยู่แต่เธอก็จำเป็ต้องลองมัน เธอได้ถือดาบขึ้นมาก่อนแล้วไหลเวียนพลังเวทไปทั่วดาบ ก่อนที่ความว่างเปล่าที่ยอดเขาจะแหวกอากาศแล้วกลายเป็ประตูไม่สิต้องบอกว่าเป็เหมือนหลุมดำไม่มีผิด จากนั้นเธอก็นำหอกมาทำแบบเดียวกันนี้ ทำให้มีอีกประตูที่เปิดออกมารอบนี้มีสีแดง
“นี่มัน กุญแจประตูสู่อีกโลก”
คำที่แอนนี่เอ่ยขึ้นคือชื่อของสมบัติที่นำพาไปสู่โลกแห่งใหม่นอกจากโลกใบนี้ซึ่งมันไม่ต่างจากที่ประตูของโลกมอนเตอร์เปิดมาที่นี่เลย มันนับเป็ความพิศวงของโลกใบนี้ส่วนมากแล้วเื่นี้จะรู้เพียงแค่คนระดับสูงของกองกำลังต่างๆเท่านั้น
“นายไม่รู้เหรอว่าสิ่งนี้มีค่ามากแค่ไหนคาร์ลอส นายหุนหันพลันแล่นเกินไปแล้ว นายไม่กลัวฉันฆ่านายแล้วปิดปากรึยังไง”
“ผมต้องกลัวเหรอ ในเมื่อผมมอบให้กับคนที่ผมเชื่อใจมากที่สุดในชีวิต”
แอนนี่ก้มหน้าลงเล็กน้อยดูก็รู้ว่าเธอสับสนมาก ใบหน้าที่แดงก่ำมันแสดงออกชัดเจนมาก เขาเชื่อใจเธอมากเกินไปแล้ว ถ้าเกิดว่าเธอคิดจะหลอกใช้เขาไม่ใช่ว่าเขาจะเต็มใจให้หลอกเลยงั้นเหรอ…
….
สุดท้ายเสียงก็ได้ขาดหายไปเพราะสิ้นสุดเวลาในการแอบฟังแล้ว
“บ้าไปแล้วนี่มันโรแมนติกอะไรอย่างนี้” ราวี่ปราบปลื้ม เธอเขินไปด้วยฟังไปด้วย
“ฉันเห็นด้วย เหมาะสมแล้วที่ท่านผู้นั้นจะยืนเคียงข้างท่านหญิง” ดาวี่
“อ่า เป็ไปได้ยังไงที่ผู้ชายคนนั้นจะกล้ามอบของขนาดนี้ให้ท่านหญิง”
กุญแจประตูสู่อีกโลก คำคำนี้มีค่าพอๆกับสมบัติระดับประเทศ เพราะมันคือทรัพยากรอันมหาศาลที่อยู่อีกฟากของโลกใบนี้ ไม่ว่าจะเป็พลังเวทแบบใหม่ ขุมพลังแบบใหม่ แร่ธาตุ ทุกอย่างมันเป็สมบัติที่มหาศาลเสียจนตั้งกองกำลังขนาดใหญ่ที่มั่นคงไปอีกหลายหมื่นปีได้เลยถ้ามีมัน
ตามปกติแล้วการจะไปอีกโลกมันไม่ใช่เื่ยากอะไรมากมายเท่าไหร่ แค่จ่ายเงินให้สมาคมผู้มีพลังโลกที่ดูแลประตูสู่อีกโลกทั้งหมดตั้งจุดหมายที่ไปก็ไปได้แล้ว ไปน่ะไปได้แต่ไม่อาจเอาอะไรกลับมาได้นอกจาก ความสามารถ พลัง หรืออะไรที่ฝึกฝนแล้วได้เป็ความสามารถที่ตกผลึกรวมเข้ากับร่างกายตัวเองแล้วเท่านั้นที่สามารถเอากลับมาได้แค่นั้น ไม่อาจเอาอะไรที่เป็ชิ้นเป็อันกลับมาได้เลยติดที่กฎของโลกนั้นๆด้วย
ถ้าว่ากันมาขนาดนี้แล้วความสามารถกุญแจประตูสู่อีกโลกคืออะไรล่ะ? แน่นอนว่ามันคือกุญแจที่มอบการเข้าถึงอีกโลก แต่มันไม่ได้มีแค่นั้นแน่ๆถ้าบอกว่ามันล้ำค่ายิ่งกว่าอะไร กุญแจประตูสู่อีกโลก มีสิทธิ์โยกย้ายถ่ายเทสิ่งใดก็ได้ไปมาระหว่างสองโลกได้ และที่สำคัญมากที่สุดคือเมื่อเข้าไปโผล่ที่ใดในอีกโลกพลังของกุญแจจะสร้างเขตปลอดภัยขึ้นมาขยายยาวเริ่มต้นที่รัศมี 100 กิโลเมตร และจะยาวขึ้นตามพลังเวทของผู้ถือครอง
ซึ่งนั่นหมายความว่าถ้าอยู่ในมือของแอนนี่ที่แข็งแกร่งซะขนาดนี้ไม่ต้องบอกก็รู้ว่ามันจะต้องเป็ผลลัพธ์ที่ยอดเยี่ยมที่สุดแน่นอน
สุดท้ายแล้วทั้งสามคนก็ล้มเลิกความคิดที่จะทดสอบคาร์ลอส พวกเธอคิดในหัวว่าอาจใช้เวลานานในการตามตัดสินคาร์ลอสแต่ว่าตอนนี้แม้แต่ของอย่างนี้ก็มอบให้ได้แล้วคราวนี้พวกเธอจะหาเหตุผลอะไรมาหักล้างได้ละ
“ราวี่ เมวี่ ดาวี่” เสียงอันคุ้นเคยเอ่ยเรียก
ทั้งสามคนสะดุ้งขึ้นพร้อมกับเหงื่อเย็นที่เริ่มไหลลงมาเรื่อยๆ
“อย่าคิดนะว่าฉันไม่รู้ว่าพวกเธอตามมา”
พวกเธอทั้งสามคนมองกลับไป ก็เห็นแอนนี่ยืนกอดอกแล้วมองมาที่พวกเธอในระยะไกลมากๆ สุดท้ายพวกเธอก็ต้องรีบไปหาแอนนี่โดยด่วนอย่างช่วยไม่ได้
…..
แอนนี่สั่ง ราวี่ เมวี่ ดาวี่ นั่งคุกเข่ากับพื้นแล้วชูมือขึ้น
“พอใจรึยัง”
“พวกเราผิดไปแล้วค่ะ ท่านหญิง” ทั้งสามพูดขึ้นมาเสียงดังน้ำเสียงดูสำนึกผิดมากทีเดียว
“เฮ้อ พวกเธออยู่กับฉันมากี่ปีต่อกี่ปีแล้ว ยังไม่เข้าใจความสามารถของฉันรึยังไง”
“พวกเราเข้าใจดีค่ะ” ทั้งสามคนตอบ
“แล้วทำไมถึงได้อยากทดสอบเขานักละ”
“พวกเราเกรงว่าท่านหญิงจะหลงรักเขาจนมัวเมาค่ะ”
“ให้มันได้แบบนี้สิ จะบ้าตาย ฉันเข้าใจที่พวกเธอสื่อดีแต่ไม่ต้องเป็ห่วงฉันไม่มีทางเอาตัวเองไปอยู่ที่โคลนตมแน่นอน เพราะในระหว่างนั้นถ้าฉันเสียไป พวกเธอไม่ต้องห่วงฉันเอาคืนมากกว่าร้อยเท่าแน่นอน”
ทันทีที่เห็นท่าทางสำนึกผิดของพวกเธอขนาดนั้นแล้ว คาร์ลอสก็พูดขึ้น
“คุณไม่ต้องว่าพวกเธอขนาดนั้นก็ได้แอนนี่”
“นายอย่าให้ท้ายพวกเธอเลย สิ่งสำคัญที่ฉันยึดถือเป็หลักคือความอิสระและมันก็ฝังลึกลงในกุหลาบดำ ยัยพวกนี้เป็ผู้ติดตามพวกแรกที่ติดตามฉันตอนก่อตั้งกุหลาบดำกับซาร่า แต่ก็ยังกล้าแม้แต่จะแหกมันนายคิดเหรอว่าฉันควรจะ “ไม่เป็ไรนะ” “เื่เล็กน้อย” งั้นเหรอ ไม่เลยฉันมองข้ามเื่นี้ไม่ได้หรอก เพราะแบบนั้น…”
สายตาของแอนนี่มันคมกริบยิ่งกว่าอะไร…
ผู้ติดตามทั้งสามพวกเธอขนลุกซู่กับคำพูดของแอนนี่ จนไม่คุกเข่าชูมืออีกตอนนี้กลับโผเข้ากอดกันไว้หลับตาปี๊แทน
“ต้อง ลง โทษ ให้ เข้าใจน่ะสิ” แอนนี่พูดเน้นออกมาทีละคำ
“มะ…ไม่นะ” ทั้งสามสั่นงึกๆอยู่อย่างนั้น
แอนนี่นำของพวกหนึ่งออกมาจากความว่างเปล่า มันคือ ตราประทับกุหลาบดำ ปากกากุหลาบดำ หมึกกุหลาบดำ และแผ่นสลักกระดาษเวทมนตร์กุหลาบดำ นั่นคือทั้งหมดที่นำออกมา
“จากนี้ไปพวกเธอต้องทำงานแทนฉันทั้งหมดอย่างไม่มีกำหนด”
เฮือก! ทั้งสามคนแทบจะเป็ลมทันทีที่ได้ยิน เหมือนเห็นนรกยังไงก็ยังงั้น
“ไม่สิไม่มีกำหนดมันก็เกินไป งั้นเอาเป็ทำเรื่อยๆ จนกว่าฉันจะบอกว่าพอแล้วกันนะ”
สุดท้ายพอได้ยินทั้งสามก็หมดสติไปเลย ก่อนที่แอนนี่จะดีดนิ้วอีกรอบร่างทั้งสามคนก็หายไปจากตรงนั้นทันทีพร้อมของที่แอนนี่ฝากไว้ให้
“เอ่อ…” คาร์ลอสถึงกับพูดอะไรไม่ออก
“งานของฉันไม่มีอะไรเลยก็แค่ตัดสินความเป็ไปของกุหลาบดำกับความสัมพันธ์ทางการทูตนิดหน่อยเท่านั้นเองเพราะงั้นก็ไม่ต้องห่วงพวกเธอหรอก”
“อืม” คาร์ลอสชักจะสงสารพวกเธอเสียแล้ว แต่ก็ทำยังไงได้ก็เพราะแอนนี่เตือนไปแล้วพวกเธอไม่อยากฟังเอง
“ในเื่ของซาร่านายเองก็ไม่ต้องคิดมากหรอก น้องสาวของฉันไม่ใช่คนที่ไร้เหตุผลขนาดนั้น ดีไม่ดีแค่ให้ยืมกุญแจนี่ก็ทำให้เธอมองนายว่าเป็พี่ใหญ่แล้วมั้ง”
แอนนี่มองคาร์ลอสอย่างจริงจัง แล้วพูดต่อ
“นายมอบสิ่งนี้ให้ฉันดูแลจริงๆใช่ไหม ฉันขอถาม นายไม่ต้องทำเพื่อเห็นแก่หน้าสามคนนั้นก็ได้นะ ถึงฉันไม่แน่ใจว่านายรู้ว่าพวกนั้นตามมาเหมือนฉันได้ยังไง แต่ฉันก็อยากจะถามมันย้ำอีกครั้ง”
“ไม่หรอก ผมไม่ได้เป็คนทำเอาหน้าขนาดนั้นสิ่งที่ผมทำออกไปมันคือความ้าของคนที่มอบมันให้ผม เขาเองก็้าอย่างนั้นจริงๆ ซึ่งมาจนตอนนี้ตัวผมเองก็คิดว่ามันเหมาะแล้วจริงๆ”
แม้แอนนี่จะสงสัยว่าทำไมคนที่ให้กุญแจนี่มาต้องบอกคาร์ลอสว่า ต้องมอบให้คนรักของคาร์ลอสด้วยก็เถอะ แต่เธอก็ไม่อยากจะถามมากไปกว่านี้
“นายเนี่ยนะ ถ้าจะเชื่อใจใครก็ให้มันมีขอบเขตหน่อยสิ ทำแบบนี้ฉันไม่มั่นใจเลยว่านายจะไปกับใครเขารอด”
“ผมว่าไม่จำเป็ต้องไปกับคนอื่นแล้วรอดสักหน่อยนั่นมันไม่จำเป็เลย สิ่งที่จำเป็คือผมเชื่อก็เพราะคือคุณต่างหากละ แอนนี่”
แอนนี่หน้าแดงขึ้นทันทีเลยเธอเขินจนร้อนผ่าวไปหมด
“นายนี่จริงๆเลยนะ”
คาร์ลอสเอามือััใบหน้าของแอนนี่
“แค่ได้เห็นใบหน้าของคุณที่เป็แบบนี้มันก็คุ้มค่าแล้วแหละนะ”
ความรู้สึกของทั้งสองมันชัดเจนขึ้นมากหลังจากที่เดทกันไปแล้ว ทำให้การแสดงออกต่อกันมันใกล้ชิดมากขึ้น
“นายนี่มัน…” ใบหน้าที่แดงอยู่แล้วยิ่งหนักเข้าไปอีก
“ฮ่า ฮ่า…” คาร์ลอสหัวเราะชอบใจ วันนี้คงเป็วันที่เป็อีกวันที่เขาจะบันทึกลงในความทรงจำของเขา
ใช้เวลาสักพักกว่าที่แอนนี่จะสงบอารมณ์ลงได้ ทั้งดาบและหอกได้ถูกเธอเก็บไว้แล้วก่อนที่ตัวเธอจะถูกคาร์ลอสพาไปต่ออีกที่หนึ่ง
“ผมจะพาคุณไปต่ออีกที่หนึ่งนะ”
“อืม”
…..
222
