บรรยากาศในร้าน Kawaii Cafe ยามเย็นเต็มไปด้วยแสงอบอุ่นจากโคมไฟระย้าสีเหลืองทองที่ห้อยลงมาจากเพดานกาแฟกลิ่นหอมกรุ่นอบอวลอยู่ในอากาศ ท่ามกลางเสียงเพลงแจ๊สคลอเบา ๆ
คานะยืนอยู่หลังเคาน์เตอร์ท่าทางตั้งใจ ขณะจับเครื่องชงกาแฟอย่างประณีต
มุกยืนอยู่ข้างๆ คอยแนะนำด้วยรอยยิ้ม
“วันนี้เราจะลองทำ‘คาราเมล มัคคิอาโต’ ค่ะ” มุกเริ่ม
“เมนูนี้เป็กาแฟเอสเปรสโซเข้มข้นราดด้วยนมร้อนและซอสคาราเมลหวานหอม้า”
คานะพยักหน้าอย่างตั้งใจ
“คาราเมล...มัคคิอาโต...คาราเมล...มัคคิอาโต...”
เธอออกเสียงอย่างช้าๆ พร้อมรอยยิ้มอ่อนโยน
มุกหยิบเหยือกนมขึ้นตีฟองเสียงฟู่ฟูเบาๆ
ค่อย ๆราดคาราเมลเป็เส้นบาง ๆ ลงบนฟองนมอย่างระมัดระวัง
“ต้องราดซอสให้สวยงามนะคะเพื่อเพิ่มความน่ารักและรสชาติกลมกล่อม”
คานะดูอย่างตั้งใจพยายามเลียนแบบทุกขั้นตอน มือเล็กขยับอย่างมั่นใจมากขึ้นเรื่อย ๆ
ขณะนั้นเสียงกระดิ่งหน้าร้านดังขึ้น
ลูกค้าคู่หนึ่งเดินเข้ามาเป็ชายหนุ่มแต่งชุดลำลองดูทันสมัย และหญิงสาวในชุดกระโปรงสีฟ้าอ่อน
ชายหนุ่มยิ้มแล้วสั่งเสียงเรียบ
“อเมริกาโน่ร้อนหนึ่งแก้วครับ”
หญิงสาวเสริมอย่างสุภาพ
“แฟลตไวท์เย็นหวานน้อยค่ะ”
คานะรับออเดอร์พร้อมบอกมุกด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลว่า
“วันนี้จะลองชงเมนูกาแฟหลากหลายเลยนะคะ”
หลังจากชงกาแฟเสร็จคานะวางแก้วคาราเมลมัคคิอาโตลงบนถาด
หยิบถาดขนมเปี๊ยะไส้ถั่วดำวางเพิ่มอย่างประณีต
“ขนมเปี๊ยะไส้ถั่วดำค่ะหวานกำลังดี ทานคู่กับกาแฟนี้จะอร่อยมากค่ะ”
ลูกค้าทั้งคู่มองหน้ากันพร้อมรอยยิ้ม
หญิงสาวพูดชมด้วยน้ำเสียงจริงใจ
“ร้านนี้บรรยากาศดีและกาแฟอร่อยมากค่ะ”
ชายหนุ่มพยักหน้าเห็นด้วย
ธีร์เดินเข้ามาในร้านพอดี
เห็นคานะกำลังพูดคุยกับลูกค้าอยู่
เขาเดินมาหาแล้วพูดติดตลก
“วันนี้ร้านดูคึกคักนะครับ”
“คานะฝึกชงกาแฟเก่งขึ้นเยอะเลย”
คานะยิ้มเขินนิดๆ ตอบด้วยน้ำเสียงสุภาพ
“ขอบคุณค่ะฉันพยายามมากขึ้นทุกวันค่ะ”
่เย็นหลังร้าน
คานะนั่งเขียนคำศัพท์ภาษาไทยลงในสมุดเล่มเล็ก
แสงไฟนวล ๆสาดส่องหน้ากระดาษทำให้บรรยากาศเงียบสงบ
เสียงเพลงแจ๊สและกลิ่นกาแฟเติมเต็มความรู้สึกอบอุ่น
คานะซึมซับ่เวลานี้ด้วยใจเบิกบาน
ขณะเดียวกันที่หน้าร้าน
“เออๆ แกเห็นยัง... คานะกับพี่ธีร์ไปกินข้าวด้วยกันอ่ะ ร้านญี่ปุ่นตรงหัวมุม”
เสียงเพื่อนบาริสต้าคุยกันเบาๆ ที่หลังเคาน์เตอร์
มุกนั่งผูกผ้ากันเปื้อนเงียบๆ ไม่ออกความคิดเห็นอะไร สีหน้าปกติจนน่าแปลก
สักครู่คานะก็เดินออกมาหน้าร้าน ทุกคนก็เงียบเสียงสนทนาทันที
มุกยิ้นให้คานะแล้วบอก
“เดี๋ยวพี่ไปเช็คสต๊อกแป๊บนะ”
แต่ทันทีที่ออกจากห้องนั้นเธอเดินตรงไปยังห้องเก็บของ เปิดไฟไว้เพียงดวงเดียว แล้วนั่งลงบนลังพลาสติก
ในห้องนั้นมีกลิ่นกาแฟแห้งๆ กับกล่องขนมค้างสต๊อก
เธอยกมือขึ้นปิดปากไม่ให้เสียงสะอื้นเล็ดลอดออกมา
รู้ทั้งรู้ว่าเขาชอบกันแต่ใจมันก็ห้ามไม่ได้…
ธีร์เปิดประตูร้านกาแฟเข้าไปแล้วบอกคานะ
“พรุ่งนี้เป็วันหยุดของพี่อยากจะชวนคานะไปเยี่ยมแม่ของพี่ คานะจะรังเกียจไหมจ๊ะ?”
เพื่อนพนักงานหันมามองเป็สายตาเดียวแต่ไม่กล้าพูดอะไร
คานะคิดอยู่ครู่หนึ่งก็ตอบเขา
“โอเคค่ะแต่ต้องให้พี่มุกไปเป็เพื่อนนะ”
“อ๋อ ได้สิมุกเขาเคยไปบ้านพี่อยู่ ให้เขาพาไปนะ แล้ววันนี้จะให้พี่ไปส่งไหม”
“ไม่เป็ไรค่ะคานะจะช่วยพี่มุกเช็คสต๊อก แล้วจะได้ชวนเขาไปบ้านพี่ธีร์ด้วย”
“โอเคงั้นพรุ่งนี้พี่จะรอที่บ้าน แล้วเจอกัน”
“ขี่รถดีดีนะบ๊ายบายค่ะ” หญิงสาวโบกมือ
ไรเดอร์หนุ่มยิ้มด้วยความยินดีก่อนจะขี่รถมอเตอร์ไซค์คู่ใจออกไป
คานะเดินเข้าไปหลังร้านเพื่อคุยกับมุก
คานะ: “เอ่อ...พี่มุกหนู...ขอชวนพี่ไปด้วยได้ไหม”
มุก: “หือ? ไปไหนเหรอ?”
คานะ:“บ้านคุณธีร์...หนูอยากเอาน้ำขิงไปให้ เขาบอกแม่ไม่สบาย”
มุกนิ่งไปครู่หนึ่งก่อนยิ้มเบา ๆ
“อืม...ไปสิฉันรู้จักบ้านเขานะ ฉันเคยไป...หลายครั้ง”
“ถ้างั้นพรุ่งนี้พรุ่งนี้เช้าหนูจะมารอที่นี่นะคะแล้วเจอกันค่ะ”
จบตอนที่ 6
1K
![[จบ] บรรพบุรุษสายมูตัวน้อย ดูดนมขวดทำนายดวงชะตา](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1760593036_6098261.webp)
