อรดี ปัจจุบันอายุ 24 ปี มีพี่สาวฝาแฝดชื่ออรภา เธอเรียนบริหารธุรกิจที่อเมริกาเป็เวลาสี่ปี เมื่อเธอกลับมาที่ประเทศไทย ก็ได้ยินทั้งข่าวดีและข่าวร้าย ข่าวดีก็คือพี่สาวของเธอผ่าตัดศัลยกรรมใหม่กลายเป็สาวสวยและเริ่มต้นชีวิตใหม่กับไมเคิลชาวเยอรมัน และอรภาได้ย้ายไปอยู่กับสามีที่เยอรมันนั่น ส่วนข่าวร้ายก็คือ เพื่อนรักของอรดีชื่อ กัณฑิกา เสียชีวิตจากการถูกฆาตกรรมอำพรางศพ ศพถูกล่วงละเมิดทางเพศแต่ตรวจไม่พบคราบอสุจิเลย ยังไม่สามารถหาตัวฆาตกรได้
อรดีและกัณฑิกาเป็เพื่อนกันั้แ่สมัยประถม แต่พอหลังจบม. 6 อรดีก็ต้องไปเรียนที่ต่างประเทศทันที ทำให้เธอต้องจากเพื่อนรักไป แม้ว่าระหว่างที่อรดีอยู่ต่างประเทศจะได้ติดต่อกับกัณฑิกาอยู่บ้าง แต่ก็คุยกันได้ไม่นาน เลยไม่รู้ความเป็มาเป็ไป หรือเธอไปสนิทคบหากับใครในระหว่างที่ทั้งสองห่างกัน
ครอบครัวของอรดีและกัณฑิกาสนิทกันมาก ดังนั้นอรดีจึงเข้าไปสอบถามถึงเื่ของกัณว่าใน่ที่เธอเสียชีวิตได้มีปมขัดแย้งกับใครบ้างหรือไม่ ซึ่งทางบ้านของกัณฑิกาก็ไม่มีใครรู้เื่ของกัณเลยสักคน ทั้งนี้เพราะกัณเป็คนเก็บปัญหาไว้กับตัว ไม่ยอมระบายกับใครทั้งนั้น แต่ถึงกระนั้นอรดีก็ยังจะสืบหาตัวฆาตกรเพื่อให้เพื่อนจากไปอย่างสงบให้ได้
ในตอนแรกอรดีวางแผนไว้ว่าจะมาช่วยธุรกิจของพ่อบริหารโรงแรมในกรุงเทพฯ แต่เพราะเธอ้าสืบคดีของเพื่อน เธอจึงขอพ่อไปสมัครงานที่บริษัทขายเครื่องมือแพทย์ซึ่งเป็บริษัทเดียวกันกับที่กัณเคยทำ โดยอ้างว่าขอฝึกงานที่อื่นเพื่อพัฒนาตัวเองก่อนแล้วจะไปช่วยงานของพ่อ
อรดีสมัครเข้าทำงานในตำแหน่งผู้จัดการแผนกการขาย ใน่นั้นท่านประธานไม่อยู่ อรดีทำงานด้วยดีมาตลอด ทั้งผลงานใช้ได้และมีมนุษยสัมพันธ์ดีมาก แต่เมื่อประธานบริษัทกลับมาก็เกิดปัญหาขึ้น รองประธานบริษัทเรียกอรดีเข้าไปพบเป็การส่วนตัวทันที
“เอ่อ คือ ผมก็ไม่รู้ว่าจะพูดยังไงกับคุณดีนะครับ ท่านประธานท่านไม่ชอบหน้าคุณอย่างมาก ถึงขั้นอยากให้คุณตัดสินใจลาออกเสียเอง” รองประธานกล่าว
“ฉันไปทำอะไรให้ท่านประธานอย่างนั้นหรอคะ ทำไมต้องถึงขั้นบีบบังคับให้ฉันลาออกเองด้วย มันเป็ปัญหาเื่งานหรือเื่ส่วนตัวกันแน่คะ” อรดีกล่าว
“จริงๆมันก็เป็ปัญหาเื่ส่วนตัวนะครับ” รองประธานกล่าวตามตรง
“งั้นฉันไม่ยอมค่ะ ในเมื่อฉันไม่ได้มีความผิดในเื่การทำงาน ฉันไม่ยอมลาออกเด็ดขาด” อรดีกล่าว
“เดี๋ยวสิครับ นั่นคุณจะไปไหน” รองประธานเห็นอรดีเดินออกไปจากห้องโดยที่ยังคุยกันไม่รู้เื่เลย
“ฉันจะไปพบท่านประธานค่ะ” อรดีกล่าวพร้อมกับเปิดประตูออกไป
อรดีออกมาจากห้องท่านรองประธานแล้วรีบเดินไปที่ห้องประธานเพื่อคุยให้รู้เื่
“เดี๋ยวสิคะคุณเข้าไม่ได้นะคะ ท่านประธานยังไม่อนุญาต” เลขาฯเข้ามาห้าม
“มีเื่อะไรกันครับ” ท่านประธานเห็นอรดีเปิดประตูเข้ามาโดยไม่ได้รับอนุญาต
“ฉันมีเื่จะคุยกับคุณค่ะ” อรดีรีบกล่าว
“งั้นก็ว่ามาครับ ผมไม่มีเวลามากนักหรอก” ท่านประธานกล่าว
“ฉันมีความผิดอะไรไม่ทราบ ทำไมคุณถึงบีบบังคับให้ฉันลาออกล่ะคะ” อรดีกล่าว
“นี่คุณจำไม่ได้แล้วหรอครับว่าคุณทำอะไรไว้กับผมบ้าง เพราะคุณ จึงทำให้ผมเสียคนรักไป ดังนั้นผมไม่สะดวกใจทำงานกับคุณหรอกครับ” ท่านประธานกล่าว
“ฉันนี่นะคะ” อรดีคิดในใจว่าหรืออาจจะเป็อรภาเคยก่อเื่อะไรไว้กับเขาหรือเปล่า แต่เธอยังลาออกไปตอนนี้ไม่ได้เลยกล่าวว่า “แต่มันเป็เื่ส่วนตัว คุณไม่ควรเอามารวมกับเื่งาน คุณเองก็มีตำแหน่งใหญ่โตขนาดนี้ คุณควรจะใจกว้างและมีความเป็ผู้ใหญ่มากกว่านี้นะคะ”
“อย่างนั้นก็ได้ครับ ผมให้คุณทำงานที่นี่ต่อก็ได้ แต่ผมมีข้อแม้ว่า ห้ามคุณเข้าใกล้ผมเด็ดขาด ถ้ามองเห็นผมคุณต้องเป็ฝ่ายหลีกไป ห้ามยุ่งเกี่ยวกันเป็อันขาด คุณทำได้มั้ย” ท่านประธานกล่าว
“ได้ค่ะ แล้วถ้ามีประชุมล่ะคะ” อรดีกล่าว
“เื่นั้นไม่เป็ไรครับ เพราะผมจะจัดให้คุณนั่งอยู่ตำแหน่งปลายสุดของโต๊ะไปเลย” ท่านประธานกล่าว
“ค่ะ ฉันรับทราบแล้วค่ะ ขอบคุณนะคะที่ยังให้ฉันทำงานที่นี่ต่อ ไม่มีอะไรแล้ว ฉันขอตัว” อรดีกล่าว
*****************************************
อรดีกลับมาบ้าน เธอรีบติดต่อกับอรภาทันที เพราะอยากรู้ว่าอรภาเคยได้ไปก่อเื่อะไรไว้กับคุณเจตพงศ์หรือเปล่า
“สวัสดีจ้าน้องสาว ที่ทำงานเป็ไงบ้าง ยินดีด้วยที่ได้งานใหม่เป็ถึงผู้จัดการ” อรภากล่าว
“นี่พี่รู้จักกับคุณเจตพงศ์หรือเปล่าน่ะ” อรดีเริ่มถาม
“เธอเห็นเขาแล้วหรอ แล้วเขาไล่ตะเพิดมั้ยล่ะ” อรภาคาดเดา
“นั่นไง พี่ต้องก่อวีรกรรมอะไรไว้แน่ๆ” อรดีกล่าว
“พี่เล่าให้ฟังก็ได้ ก็ตอนที่พี่เรียนอยู่มหา’ลัยเดียวกันกับคุณเจตพงศ์ พี่ชอบเขาน่ะ ตอนนั้นพี่เองก็บ้าเขามาก ถึงขั้นคอยตามตื๊อเขาตลอดเวลา แต่เขามีแฟนอยู่แล้วและคอยหลบพี่ จนกระทั่งวันหนึ่งพี่ไปสารภาพรักกับเขา เขาก็ปฏิเสธโดยไร้เยื่อใย พี่ก็เลยแค้น แล้วไปกลั่นแกล้งแฟนเขา โดยไปหลอกว่าคุณเจตพงศ์กลับบ้านแล้ว ดังนั้นเธอจึงกลับบ้านเอง และแล้วก็เกิดเื่ขึ้นจนได้” อรภาเล่า
“มันเกิดอะไรหรอพี่” อรดีกล่าว
“แฟนของเขาที่ชื่อ เนตรดาว เสียชีวิตจากการถูกฆาตกรรม ได้ยินข่าวว่าก่อนตาย เธอถูกล่วงละเมิดทางเพศแต่ตรวจไม่พบคราบอสุจิ” อรภาเล่า
“งั้นก็เหมือนกัณฑิกาสิคะ” อรดีกล่าว
“ใช่ ป่านนี้ยังสืบหาตัวคนร้ายไม่ได้ พี่รู้สึกผิดก็เลยไปศัลยกรรมใหม่ เลิกติดตามเขา จนกระทั่งไปเริ่มต้นชีวิตให้กับไมเคิลนี่แหละ” อรภากล่าว
“แต่ฉันแค่หน้าตาเหมือนพี่ เขาก็ตั้งแง่รังเกียจฉันแล้วน่ะ ทำไมไม่รู้จักแยกแยะก็ไม่รู้” อรดีวิจารณ์
“เปล่าหรอก พี่แอบอ้างชื่อเธอ พี่ถึงกล้าทำอะไรบ้าๆแบบนั้นได้ไง” อรภาสารภาพ
“อะไรนะพี่ นี่พี่แอบอ้างชื่อฉัน ถึงว่าเขามองฉันอย่างกับกิ้งกือไส้เดือนเชียวนะ” อรดีกล่าว
“พี่ขอโทษน้องรัก พี่ยอมรับว่า่นั้นพี่บ้ามากจริงๆ” อรภากล่าว
“เอาเถอะพี่ มันแก้ไขอะไรไม่ได้แล้ว ยังดีที่เขาไม่ไล่ฉันออก แต่ให้ฉันเป็ฝ่ายหลบเขาแทน ห้ามให้เขาเห็นหน้าฉันน่ะ” อรดีกล่าว
“แล้วทำไมเธอต้องทนทำงานที่นั่นด้วยล่ะ อรดี ในเมื่อเธอสามารถทำงานกับพ่อก็ได้” อรภากล่าว
“ฉันอยากสืบหาคนร้ายที่ฆ่ากัณน่ะพี่ ฉันรู้ดีว่าิญญากัณคงนอนตายตาไม่หลับ” อรดีกล่าว
“เอ้อ ไมเคิลเรียกพี่แล้ว พี่ต้องไปแล้วนะ ยังไงเธอก็ต้องระวังตัวด้วย มีอะไรก็ติดต่อมาล่ะ” อรภากล่าว
“ค่ะพี่” อรดีรู้สึกหนักใจ
*****************************************
ในใจอรดีคิดว่า “เอาแล้วไง แทนที่จะสืบหาตัวคนร้ายโดยที่ตัวเธอแฝงตัวเข้าไปทำงานที่นั่น ไม่ให้ทำตัวเด่นมากเกินไป แต่ดันกลายเป็ว่าฉันกลับเป็คนที่ท่านประธานเกลียดมาก และเป็ที่จับตามองของทุกคนในบริษัท แล้วฉันจะไปสืบหาตัวไอ้บ้านั่นได้ยังไงล่ะเนี่ย”
ั้แ่นั้นมาอรดีจะต้องมีหูตาว่องไว พอเป็ท่านประธานปุ๊บต้องหลบได้ยิ่งกว่านินจา เวลาประชุมก็ห้ามมองหน้าเขาตรงๆ อยากติดต่อท่านประธานก็ต้องส่งเลขาฯของตัวเองได้พบเขาแทน แม้อรดีจะอึดอัด แต่เธอก็ต้องทน จนกระทั่งวันหนึ่ง
“สวัสดีครับคุณอรดี” สารวัตรกล่าว
“คดีคืบหน้าแล้วหรอคะสารวัตร” อรดีกล่าว
“เปล่าครับ เห็นว่าคุณจะถามรายละเอียดเกี่ยวกับกัณ ผมก็เลยจะโทรมาเล่าให้คุณฟังครับ” สารวัตรกล่าว
“ค่ะ ว่ามาได้” อรดีพร้อมที่จะฟัง
“คุณอาจจะยังไม่รู้ว่า กัณเขาเสียชีวิตที่ราชบุรีนะครับไม่ใช่ที่กรุงเทพ ใน่นั้นเธอไปสัมมนาที่สาขาราชบุรีครับ ผมพยายามสอบปากคำเพื่อนร่วมงานของเธอที่ไปกับเธอด้วยแล้ว แต่ก็ไม่ได้เบาะแสอะไรเลยครับ” สารวัตรเล่า
“ขอบคุณนะคะที่โทรมาเล่า” อรดีรู้สึกว่าข้อมูลก็ยังคงน้อยอยู่มาก
“งั้นแค่นี้ก่อนนะครับ ผมมีงานที่ต้องทำต่อ” สารวัตรกล่าว
“ค่ะ” อรดีมัวแต่คิดเื่ของกัณ จนกระทั่งเธอเดินเหม่อไปขึ้นลิฟท์โดยที่เธอไม่ได้มองเลยว่า ภายในลิฟท์มีท่านประธานอยู่ด้วย
ท่านประธานเองก็แปลกใจที่ทำไมครั้งนี้อรดีถึงไม่หลบเขา แต่ก็ยืนอยู่ในลิฟท์เฉยๆไม่ได้พูดอะไร
แต่พอถึงชั้นของอรดีเท่านั้นแหละ
“อ้าว อรดี คุณไปไหนมา มีลูกค้าติดต่อคุณอยู่ อ้าวท่านประธานสวัสดีครับ ผมไม่นึกว่าท่านจะยอมขึ้นลิฟท์มาพร้อมกับอรดีด้วย” หัวหน้าแผนกขนส่งสินค้ากล่าว
อรดีใสุดขีด เพราะเธอไม่ได้มองคนในลิฟท์เลยจริงๆ เธอหันไปมองท่านประธานแว๊บนึง ก็เห็นเขามองมาที่เธอตาเขม็ง ในใจคิดว่า “เอาแล้วไง ดันทำผิดสัญญา แล้วจะโดนอะไรอีกล่ะทีนี้”
แต่ในเวลานี้อรดีต้องรีบติดต่อลูกค้าก่อน ยังไม่ทันได้ขอโทษท่านประธาน เธอรีบเดินจากไปทันที
ในวันถัดมาจึงเกิดเื่จนได้ อรดีถูกท่านรองประธานเรียกตัวไปพบทันที
“มีอะไรหรือเปล่าคะ ท่านรองประธาน” อรดีเตรียมใจ
“คุณเจตพงศ์แจ้งมาว่าคุณทำผิดสัญญาครับ ดังนั้นเอ่อ..” รองประธานกล่าว
“จริงๆฉันก็ไม่ได้ตั้งใจหรอกนะคะ เพราะฉันไม่ทันมองคนในลิฟท์ แต่ในเมื่อเขาให้ฉันออก งั้นฉันลาออกก็ได้ค่ะ” อรดีกล่าว
“เปล่าครับ เขายื่นข้อเสนอว่าให้คุณย้ายไปประจำอยู่ที่สาขาราชบุรีน่ะครับ คุณยอมตกลงมั้ยครับ” รองประธานกล่าว
“ก็ได้ค่ะ ฉันย้ายไปประจำอยู่ที่นั่นก็ได้” อรดีกล่าว
อรดีรู้สึกจนปัญญา เพราะป่านนี้ก็ยังสืบหาตัวคนร้ายไม่ได้เลย แถมเธอยังโดนสั่งย้ายอีก หลังจากเธอเก็บของเสร็จ เธอรู้สึกเบื่อๆ เลยเดินทางไปเยี่ยมโรงเรียนมัธยมที่เธอและกัณเรียนอยู่ด้วยกัน อรดีได้ไปทักทายอาจารย์ที่เคยสอนเธอทุกท่าน และก็ขออนุญาตเข้าไปในห้องสมุดของโรงเรียน จนกระทั่งอรดีได้เห็นหนังสือเล่มหนึ่งที่สะดุดตาเธออย่างมาก อรดียังไม่อยากกลับบ้านก็เลยนั่งอ่านหนังสือเื่ เรือนกาญจนา จนจบเล่ม อรดีมีความรู้สึกว่าอยู่ดีๆเธอก็อยากจะพึ่งพาพรของเรือนกาญจนาเพื่อให้สืบหาตัวคนร้ายให้จงได้
ดังนั้นตกกลางคืนอรดีจึงเดินทางไปยังป่าแห่งนั้นตามคำเล่าลือ ตอนแรกเธอดีใจมากที่เห็นเงาตะคุ่มของบ้าน แต่พอเดินไปใกล้ๆ มันเป็เพียงบ้านร้าง สักพักก็มีเสียงผู้หญิงทักเธอว่า
“คุณอรดีคะ คุณเดินเตลิดแล้วค่ะ คุณนี่เป็คนช่างเหม่อจริงๆ หันกลับมาค่ะ” อุไรทัก
อรดีหันไปตามเสียงก็เจอเรือนกาญจนาจริงๆ และมีสาวสวยคนหนึ่งเรียกเธอไว้
“แล้วคุณเป็ใครคะ ทำไมรู้จักฉัน” อรดีกล่าว
“ฉันชื่ออุไรค่ะ เป็เ้าที่ประจำเรือนหลังนี้” อุไรแนะนำ
“ฉันอยากขอพรค่ะ ให้สืบหาตัวคนร้ายที่ฆ่ากัณให้ได้ค่ะ” อรดีกล่าว
“คุณต้องทำตามเงื่อนไขของที่นี่ คือทำตามที่ญินดาสั่งเป็เวลาสิบวัน คุณถึงจะได้รับพรนั้นค่ะ” อุไรกล่าว
“ฉันยอมรับเงื่อนไขค่ะ” อรดีกล่าว
“งั้นเชิญคุณเข้าไปในเรือนได้เลยค่ะ” อุไรนำทางเข้าไปในบ้าน
******************************************************************
“ยินดีต้อนรับค่ะ คุณอรดี ฉันคือญินดา” ญินดากล่าว
“สวัสดีค่ะ ญินดา คุณจะให้ฉันทำอะไรหรอคะ” อรดีกล่าว
“ในเมื่อคุณ้าสืบว่าใครเป็ฆาตกร ฉันก็จะให้คุณได้เข้าไปดูอดีตของฆาตกรคนนั้นค่ะ” ญินดากล่าว
“ทำไมบรรยากาศบ้านถึงกลายเป็โรงหนังโรงใหญ่ไปได้ล่ะคะ” อรดีแปลกใจ
“ค่ะ ฉันจะให้คุณดูจากในจอนั่น แต่คุณจะต้องดูภาพยนตร์นั่นเป็เวลาติดต่อสิบวัน ซึ่งเมื่อครบสิบวัน คุณจะรู้ตัวคนร้ายแน่นอนค่ะ” ญินดากล่าว
“อ้าว อย่างนี้ฉันก็ไม่ต้องทำอะไรสิคะ” อรดีกล่าว
“ใช่ค่ะ คุณไม่จำเป็ต้องทำอะไร แค่อดทนดูให้จบเื่เท่านั้น แล้วฉันจะเป็คนเสิร์ฟข้าวเสิร์ฟน้ำให้คุณเอง” ญินดากล่าว
หลังจากนั้นอรดีก็นั่งประจำที่เพื่อดู และแล้วเธอก็เห็น
ท่านรองประธาน หรือ เจตภัตย์ คือ พี่ชายต่างมารดาของเจตพงศ์ แต่เพราะเจตพงศ์เป็ลูกชายของภรรยาหลวง แม้ว่าจะมาทีหลังก็ตาม แต่คุณย่าก็ยกย่องแม่ของเจตพงศ์ เพราะเธอมาจากตระกูลผู้ดีที่หมั้นหมายกับพ่อของเขา สำหรับแม่ของรองประธานเป็เพียงสาวใช้ที่ลักลอบได้เสียกันเท่านั้น อย่างไรก็ตามพ่อของพวกเขาก็ยังให้เจตภัตย์เข้ามาทำงานในฐานะรองประธานเพื่อช่วย เจตพงศ์ แต่ทว่าท่านรองประธานเป็คนสองหน้า ต่อหน้าเป็คนผู้พูดจาดี นอบน้อม ให้เกียรติเจตพงศ์ แต่ลับหลังกลับอิจฉาริษยาน้องชายตัวเองอย่างมาก ดังนั้นเขาจะพยายามแย่งชิงทุกอย่างที่เป็ของเจตพงศ์มาให้ได้
เช่นเดียวกับแฟนของเจตพงศ์หรือเนตรดาว เธอถูกเจตภัตย์ล่อลวงและข่มขืน
“ผมคิดถึงคุณมากเลยนะ เนตรดาว” เจตภัตย์แอบมาพบเนตรดาวที่ห้องในอพาร์ทเม้นท์
“ไอ้คนเลว ไปให้พ้นนะ” เนตรดาวไล่ตะเพิดทันทีเมื่อเปิดประตูมาเห็นเขา
“ยังไงผมก็ได้ขึ้นชื่อว่าเป็ผัวนะครับ ผมยอมเก็บเป็ความลับให้ก็ได้ เพียงแค่คุณมาหาผมบ้างเท่านั้น” เจตภัตย์กล่าว
“ไม่มีทาง มันจะไม่มีวันเกิดขึ้นอีก” เนตรดาวพูดอย่างเจ็บแค้น
“แต่จะเอายังไงดีล่ะ กับคลิปนี่” เจตภัตย์โชว์คลิปในมือถือ
“สารเลว นี่แกแอบถ่ายด้วยงั้นหรอ” เนตรดาวกล่าว
“น่านะ ถ้าคุณยอมผม ผมจะยอมลบให้ก็ได้” เจตภัตย์
ั้แ่นั้น เนตรดาวก็ต้องจำใจแอบไปพบกับเจตภัตย์อยู่บ่อยๆ จนกระทั่งอรภาแอบไปเห็นเข้า เธอรู้ว่าเนตรดาวเป็แฟนของเจตพงศ์ ดังนั้นจึงนำเื่ราวไปบอกเจตพงศ์ให้รู้ แต่ทว่า
“ผมไม่เชื่อคุณหรอก ผมไว้ใจแฟนของผม คลิปที่คุณให้ผมดู คุณอาจตัดต่อเพื่อใส่ร้ายเนตรดาวก็ได้ อีกอย่างพี่ชายผมเป็คนดี เขาไม่มีวันทรยศผมแบบนั้นเป็อันขาด คุณเลิกยุ่งกับผมได้แล้วอรดี” เจตพงศ์กล่าว
“แต่คุณเจตคะ ฉันไม่เคยหลอกคุณนะคะ เชื่อฉันเถอะ” อรภากล่าว
“ผมจะบอกให้คุณรู้ไว้ ต่อให้ชาตินี้ไม่มีเนตรดาว ผมก็ไม่มีวันรักคุณหรอกครับ อรดี” เจตพงศ์กล่าวอย่างไร้เยื่อใย
อรภาผู้ซึ่งใช้ชื่อของน้องสาว เธอได้ยินดังนั้น เธอก็ร้องไห้แล้ววิ่งหนีเจตไปทันที
อรดีที่ได้เห็นภาพในจอภาพยนตร์ เธอก็รู้สึกสงสารพี่สาวของตัวเอง ที่ยอมทุ่มเทความรักให้กับเจตพงศ์มากมายขนาดนี้ แต่ก็อย่างว่าความรักเป็เื่บังคับจิตใจกันไม่ได้ แล้วเธอก็ดูต่อไป
อรภานึกเจ็บแค้น เลยคิดอยากกลั่นแกล้งเนตรดาว ในตอนนั้นทุกคนอยู่มหา’ลัยเดียวกันและอยู่ปีสี่ เนตรดาวมีเรียนเลิกค่ำ อรภารู้อยู่แล้วว่าเจตพงศ์มารอรับเนตรดาวที่เดิม แต่เธอดักหน้าเนตรดาวพร้อมกับบอกเนตรดาวว่า “คุณเจตพงศ์มีธุระด่วนต้องกลับก่อนค่ะ ฝากให้ฉันมาบอกคุณว่าให้คุณกลับเองนะคะ”
แต่อรภานึกไม่ถึงว่านั่นจะกลายเป็ต้นเหตุคดีฆาตกรรม เนตรดาวกลับรถแท็กซี่ พอแท็กซี่วิ่งไประยะหนึ่ง อยู่ดีๆก็มีรถตู้วิ่งตัดหน้ารถ คนขับรถเลยลงไปหวังจะเอาเื่ แต่แล้วอยู่ดีๆคนเป็สิบก็ออกมาจากรถตู้ เข้ามาทำร้ายคนขับอาการปางตาย ส่วนเนตรดาวก็ถูกจับตัวไปไว้ในบ้านร้างหลังหนึ่ง
คนร้ายตัวจริงก็เผยตัวจนได้ คนนั้นก็คือ แสงระวี เธอเป็คนรักของเจตภัตย์ เธอสืบรู้ว่าเจตภัตย์แอบลักลอบมีความสัมพันธ์กับเนตรดาว ดังนั้นจึงเป็ผู้บงการคดีฆาตกรรม เธอให้ลูกน้องข่มขืนเนตรดาวโดยใช้เซ็กทอย แล้วฆ่าเนตรดาว ที่บ้านร้างหลังนั้น แสงระวีเป็ลูกสาวมาเฟีย เธอจึงเป็คนโหดร้าย อำมหิตมาก
เนื่องจากลูกน้องของแสงระวีเป็มืออาชีพมาก ทำให้ตำรวจไม่อาจสืบได้เลยว่าเป็ฝีมือของเธอและพรรคพวก
หนึ่งปีต่อมา เจตพงศ์เรียนจบก็ได้มาฝึกงานจนกระทั่งดำรงตำแหน่งเป็ประธานบริษัท ส่วนเจตภัตย์เป็รองประธาน และกัณฑิกาได้ทำงานเป็เลขาฯส่วนตัวของเจตภัตย์ เพราะเจตภัตย์เป็คนเ้าชู้ เขาจีบกัณฑิกาอย่างเปิดเผย จนกระทั่งเธอใจอ่อนและยอมคบกับเขา ทั้งคู่ไปไหนมาไหนด้วยกัน โดยไม่สนคำนินทา แม้กระทั่งไปสัมมนาที่ราชบุรี เจตภัตย์ก็พากัณฑิกาไปด้วย
สองวันแรกของการประชุมสัมมนาก็ดำเนินไปได้ด้วยดี จนกระทั่งถึงวันที่พนักงานบริษัทได้ไปทัวร์ที่บริษัทจัดให้ ในระหว่างที่กัณฑิกาเดินไปเข้าห้องน้ำที่พิพิธภัณฑ์แห่งหนึ่งอยู่นั้น อยู่ดีๆก็มีวายร้าย 5 คนมาจับกุมเธอขึ้นรถตู้ แล้วพาไปบ้านร้างแถวราชบุรี
“พวกแกเป็ใครน่ะ จับฉันมาทำไม” กัณกล่าว
“ฉันเป็เมียเจตภัตย์มาก่อนเธอยังไงล่ะ นังกัณ” แสงระวีเผยตัว
“แต่คุณเจตภัตย์บอกว่าได้เลิกกับเธอไปแล้วนี่” กัณกล่าว
“ฉันจะบอกให้เอาบุญ ฉันได้บังคับให้ไอ้เจตภัตย์มันจดทะเบียนสมรสกับฉันไปแล้ว และฉันก็ไม่ยอมหย่าด้วย ส่วนเธอก็เป็เพียงเมียบำเรอเท่านั้น” แสงระวีกล่าว
“ไม่จริง ฉันไม่เชื่อ คุณเจตภัตย์ไม่ใช่คนแบบนั้น” กัณกล่าว
“เอาล่ะ เลิกพูดเถอะ พวกแกจัดการมัน แล้วอย่าให้เหลือหลักฐานสืบสาวมาถึงตัวฉันได้ล่ะ” แสงระวีสั่งลูกน้อง
“ครับนาย” ลูกน้องมาเฟียกล่าว
กัณฑิกาจึงถูกล่วงละเมิดทางเพศเหมือนกันเนตรดาว และถูกฆ่าปาดคอ นำศพไปทิ้งที่แม่น้ำ
อรดีได้รู้แล้วว่าฆาตกรก็คือแสงระวี ภรรยาของเจตภัตย์ แรงจูงใจก็คือ ความหึงหวง แต่ถึงอรดีจะรู้ ก็ต้องรีบหาหลักฐานมาเอาผิดแสงระวีให้ได้
เมื่อภาพยนตร์จบลง ทำให้อรดีได้รู้ถึงความรักที่อรภาทุ่มเทให้กับเจตพงศ์และตัวฆาตกรตัวจริงเป็ใครกันแน่
อุไรปรากฏตัว พร้อมกับมาเชิญให้อรดีออกไปจากบ้านทันที
“ฉันไม่สามารถขอพรได้เพิ่มเลยหรอ” อรดีกล่าว
“คุณเพียง้าสืบหาคนร้ายตัวจริงเท่านั้น ซึ่งคุณก็รู้แล้วจากการดูภาพยนตร์ตลอดสิบวัน ดังนั้นคุณไม่จำเป็ต้องขอพรเพิ่มอีก ส่วนเื่ที่คุณอยากได้หลักฐานเอาผิดแสงระวี คุณจะต้องเป็ผู้หามันด้วยตัวเองค่ะ” อุไรอธิบาย
“ฉันเข้าใจแล้ว ฉันผิดเองที่ไม่ขอพรให้หาหลักฐานเอาผิดคนร้ายให้ได้ด้วย” อรดีเสียดาย
“ใช่ค่ะ ถ้าคุณขอั้แ่แรก กิจกรรมที่จะให้คุณทำ มันจะไม่ใช่แค่ดูภาพยนตร์” อุไรกล่าว
“ค่ะ ฉันจะต้องหาหลักฐานเอาผิดแสงระวีให้ได้” อรดีมุ่งมั่น
อรดีเดินตามอุไรออกไปจากเรือนกาญจนา
แล้วเธอก็ฟื้นขึ้นมา แต่ทว่าเธอดันไปอยู่ในห้องนอนของใครก็ไม่รู้
***********************************************************
อรดีใที่เห็นตัวเองสวมเสื้อยืดและกางเกงขาสั้นของผู้ชาย เธอกำลังจะเดินไปสำรวจห้องว่าเป็ห้องของใคร แต่แล้วอยู่ดีๆประตูก็เปิดออก พร้อมกับมีผู้ใหญ่สามท่านก้าวเดินเข้ามา พร้อมกับมองอรดีด้วยสายตาดูถูกดูแคลน
“นี่นะหรอ เมียตาเจตน่ะ” คุณย่ากล่าว
“เธอกล้าดียังไง ถึงมานอนที่ห้องลูกชายชั้นสองวันสองคืน นี่เป็ลูกเต้าเหล่าใครกันล่ะเนี่ย” แม่ของเจตพงศ์กล่าว
“เอ่อ ต้องมีอะไรเข้าใจผิดแน่ๆเลยค่ะ และฉันก็ไม่ใช่เมีย…” อรดีกล่าวไม่ทันจบ
“มีอะไรกันหรอครับ ทำไมคุณย่าและคุณแม่ถึงเข้ามาในห้องผมแบบนี้” เจตพงศ์กล่าว
“ผู้หญิงคนนี้เป็ใครกันล่ะตาเจต เมียแกใช่มั้ย” คุณย่าถาม
“ใช่ครับ เธอเป็เมียผม” เจตพงศ์ยอมรับหน้าตาเฉย
“ห๊า อะไรนะคะ นี่คุณพูดบ้าอะไรกันน่ะ” อรดีใกับคำพูดของเจตพงศ์
“เื่มันมาถึงขนาดนี้แล้วนะ อรดี ก็ยอมรับไปเถอะ” เจตพงศ์กล่าว
“ฉันไม่ใช่เมียเขานะคะ พวกคุณเข้าใจผิดแล้ว” อรดียังคงแก้ตัว
“เลิกพูดได้แล้ว เธอควรแต่งกายดีๆ แล้วตามพวกเราลงไปคุยกันให้เรียบร้อยด้วย” แม่ของเจตพงศ์กล่าว
คุณย่า คุณแม่ และแม่บ้านของคุณเจตลงไปรอข้างล่าง ทิ้งไว้ให้เจตกับอรดีอยู่ในห้องสองต่อสอง
“นี่มันหมายความว่ายังไงคะ ทำไมฉันถึงอยู่ในห้องของคุณ” อรดีถามอย่างเอาเื่
“คืนนั้น ผมเห็นคุณเดินเข้าไปในป่าคนเดียว ผมก็เข้าใจว่าคุณอาจจะคิดสั้น ผมเลยรีบตามเข้าไป พอคุณเดินไประยะหนึ่งแล้วคุณก็เดินกลับมา สักพักเหมือนคุณจะคุยกับใครแล้วสลบไป ผมไม่รู้จักบ้านคุณ ผมเลยมาที่บ้านของผม ตอนแรกผมคิดว่าวันรุ่งขึ้นคุณน่าจะฟื้น แต่ที่ไหนได้คุณหลับยาวเป็เวลาสองวัน ปลุกยังไงก็ไม่ตื่น ส่วนเสื้อผ้านี้ผมก็ให้แม่บ้านเป็คนเช็ดตัวและเปลี่ยนให้คุณเอง” เจตพงศ์เล่า
“เื่นั้นฉันก็ขอขอบคุณค่ะ แต่เื่ที่คุณไปบอกผู้ใหญ่ว่าฉันเป็เมียคุณล่ะคะ” อรดีกล่าว
“ก็ผมยังไม่อยากแต่งงานกับคนที่แม่เลือกให้นี่ ผมก็เลยแอบอ้างคุณไปเสียเลย” เจตพงศ์กล่าว
“แล้วคุณถามฉันรึยังคะ ว่าฉันยินยอมมั้ย” อรดีกล่าว
“ก็สมัยก่อนคุณก็คอยติดตามผมตลอดอยู่แล้วนี่ ผมก็เลยคิดว่าคุณไม่น่าจะปฏิเสธ” เจตพงศ์กล่าว
“แต่สมัยก่อนกับสมัยนี้มันไม่เหมือนกันแล้วนะคะ ตอนนี้ฉันก็ไม่พิศวาสคุณอีกแล้วด้วย คุณควรไปแก้ข่าวเดี๋ยวนี้ คุณทำให้ฉันเสียหายมาก รู้มั้ย” อรดีกล่าว
“ถึงให้ผมแก้ตัว ผู้ใหญ่เขาก็ไม่เชื่อหรอกครับ เพราะตอนนี้คุณสวมเสื้อผ้าผมอยู่” เจตพงศ์กล่าว
“แล้วทำไมไม่นำเสื้อผ้าผู้หญิงมาให้ฉันล่ะคะ” อรดีกล่าว
“ผมไม่ทันคิดน่ะ เอาล่ะ เสื้อผ้าคุณที่ซักแล้ววางอยู่ที่เก้าอี้ คุณรีบไปแต่งตัวเถอะ ยังไงก็ต้องไปคุยกับผู้ใหญ่อีก” เจตพงศ์กล่าว
อรดีโกรธผู้ชายคนนี้มาก เพราะนอกจากหลงตัวเองแล้วยังไม่ยอมฟังคำพูดใครอีก ไม่รู้ว่าพี่อรภาไปหลงชอบผู้ชายแบบนี้ได้ยังไง
เมื่อแต่งตัวเสร็จ อรดีก็เดินตามคุณเจตไปพบผู้ใหญ่ ซึ่งบัดนี้นั่งพร้อมหน้าพร้อมตาอยู่ในห้องรับแขกด้านล่าง
“เอาล่ะ แล้วจะเอายังไงน่ะนายเจต” คุณย่ากล่าว
“ผมคงต้องรับผิดชอบอรดีครับ” เจตพงศ์กล่าว
“มันไม่…..” อรดีอยากรีบแก้ตัวแต่ก็โดนผู้ใหญ่ว่า
“ห้ามพูดแทรกรู้มั้ย ผู้ใหญ่ยังไม่ได้ถามน่ะ” แม่ของเจตพงศ์กล่าว
อรดีรู้สึกอึดอัดมาก เพราะไม่อาจเถียงผู้ใหญ่ได้ และผู้ชายตรงหน้าก็ตัวดี เขาพยายามทำให้ผู้ใหญ่เข้าใจว่าเธอมีอะไรกับเขาไปแล้ว
“ก็คงต้องตามนั้นล่ะนะ เื่มาถึงขนาดนี้แล้วด้วย” คุณย่ากล่าว
“แล้วเราเป็ลูกเต้าเหล่าใครกันล่ะ” แม่ของเจตพงศ์กล่าว
“หนูเป็ลูกแม่ค้าค่ะ” อรดีโกหกเพราะไม่อยากให้ใครรู้ว่าเธอเป็ลูกใคร แต่ทว่า
“อ้าว ลูกพ่อ มาทำอะไรที่นี่ ห๊า ทำไมไม่กลับบ้านกลับช่อง รู้มั้ยพ่อแม่เป็ห่วงมากน่ะ” พ่อของอรดีเป็เพื่อนพ่อของเจตพงศ์ ทั้งสองเพิ่งเลิกจากการตีกอร์ฟด้วยกัน เลยแวะมาไหว้คุณย่าที่บ้านของเจตพงศ์
“พ่อคะ คือหนู” อรดีพยายามแก้ตัว
“อ๋อ ที่แท้ก็เป็ลูกสาวเ้าว่านนี่เอง คนกันเองทั้งนั้น” คุณย่ากล่าว
“คืออย่างนี้ค่ะ ลูกชายฉันแอบได้เสียกับลูกสาวของคุณแล้วน่ะค่ะ” แม่ของเจตพงศ์กล่าว
“อะไรนะ นี่แกบังอาจล่อลวงลูกสาวฉันงั้นหรอ” พ่อของอรดีเอาเื่
“ผมขอโทษครับ ผมยินดีรับผิดชอบทุกอย่าง” เจตพงศ์กล่าว
อรดีได้แต่หันไปหันมาตามคนพูด เพราะตอนนี้เธอไม่อาจแก้ตัวอะไรได้อีกแล้ว เพราะทุกอย่างดำเนินไปตามแผนการของเจตพงศ์ทั้งหมด เธอได้แต่งงว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับเธอกันแน่นี่
“ไหนๆก็ไหนๆแล้ว อรดีก็เป็เมียของเ้าเจตไปแล้วด้วย ให้เธออยู่ที่นี่ไปก่อนก็แล้วกัน จะได้ปรับตัว แล้วฉันจะไปหาฤกษ์งามยามดีให้ทั้งคู่ได้แต่งงานกันอย่างถูกธรรมเนียม” แม่ของเจตพงศ์เจรจา
“งั้นผมก็ขอฝากลูกสาวผมด้วย เพราะวันมะรืนผมกับภรรยาจะต้องเดินทางไปต่างจังหวัดเพื่อคุยเื่ธุรกิจครับ” พ่อของอรดีกล่าว
“อย่าห่วงเลย ยังไงอรดีก็เป็เหมือนลูกสาวฉันไปแล้วค่ะ” แม่ของเจตพงศ์กล่าว
ตอนนี้อรดีรู้สึกปวดหัวมาก เพราะแก้ไม่ตกว่าเธอจะชี้แจงว่ามันไม่เป็ความจริงได้ยังไง และตัวการสำคัญก็ไม่ยอมแก้ตัวให้เลยสักนิด บ้าจริง
“งั้นย่ากับแม่กลับก่อนนะ ตาเจต ยังไงเขาก็เป็ผู้หญิง ทำอะไรก็ควรรักษาชื่อเสียงของเขาให้ดีด้วยล่ะ” ย่ากล่าว
“ครับคุณย่า” เจตพงศ์กล่าว
“พ่อไปนะ อรดี ต่อไปลูกต้องอย่าลืมว่าที่นี่เมืองไทย ไม่ใช่สังคมแบบเมืองนอกตามที่ลูกเคยไปอยู่มานะ” พ่ออรดีกล่าว
“ค่ะพ่อ ลูกทราบแล้วค่ะ” อรดีกล่าว
เมื่อผู้ใหญ่กลับกันหมด อรดีจึงรีบคุยกับพ่อตัวดีทันที
“ทำไมคุณทำแบบนี้คะ ไหนว่าเกลียดฉันนักหนาไง” อรดีรีบถาม
“ก็ผมไม่รู้จะอธิบายยังไงนี่ อยู่ดีๆก็ให้ผู้หญิงที่ไหนก็ไม่รู้มานอนในห้อง อธิบายยังไงก็ไม่มีใครเชื่ออยู่ดี” เจตพงศ์กล่าว
“แล้วเื่ที่จะให้ฉันย้ายไปราชบุรีล่ะคะ” อรดีถาม
“ก็คุณเล่นนอนหลับเลยเวลาย้ายไปแล้วนี้ ผมก็เลยให้คนอื่นไปประจำแทนคุณเรียบร้อยแล้วล่ะ เดี๋ยวคุณนอนห้องผมไปก่อนนะ เดี๋ยวผมจะไปนอนห้องรับแขกข้างล่างให้ก็แล้วกัน” เจตพงศ์กล่าว
“ค่ะ” อรดีกล่าว
อรดีต้องมาอยู่บ้านท่านประธาน นี่มันเื่อะไรกันนี่ กับอีแค่ไปเรือนกาญจนา พอกลับมาต้องมาเป็แฟนกำมะลอให้กับผู้ชายคนนี้อีก
วันถัดมาเป็วันอาทิตย์ เจตพงศ์จึงพาอรดีไปที่บ้านคุณย่าเพื่อทานอาหารเที่ยงพร้อมหน้าพร้อมตา
อรดีได้ไปเจอเจตภัตย์ ซึ่งเขาเองก็พาผู้หญิงคนใหม่ชื่อ ตะวัน มาให้ครอบครัวตัวเองรู้จักเช่นกัน แต่ผู้หญิงคนนั้นไม่ใช่แสงระวี อรดีอยากจะช่วยตะวันไม่ให้เป็เหยื่อคนต่อไป แต่เธอยังบอกอะไรใครตอนนี้ไม่ได้ เพราะเธอไม่มีหลักฐาน เพียงแต่รับรู้มาเท่านั้น
“ดีเลยนะคะ ทั้งสองพี่น้องต่างมีแฟนแล้วทั้งคู่ ต่อไปคุณย่าก็ไม่ต้องห่วงลูกหลานสืบสกุลอีกต่อไป” แม่ของเจตพงศ์กล่าว
“นั่นน่ะสินะ หลานๆทานกันเยอะๆก็แล้วกัน ที่นี่แม่บ้านทำอาหารอร่อย” คุณย่ากล่าวเป็กันเองให้ว่าที่หลานสะใภ้
“ค่ะ คุณย่า” ตะวันและอรดีรับคำ
หลังทานข้าวเสร็จ อรดีอยากทำความรู้จักกับตะวัน เธอกำลังจะเดินไป แต่ถูกเจตพงศ์รั้งไว้
“นี่คุณจะไปไหนครับ” เจตพงศ์กล่าว
“ฉันก็จะไปคุยกับตะวันบ้างไงคะ” อรดีกล่าว
“ผมต้องพาคุณกลับไปเยี่ยมพ่อคุณอีก เดี๋ยวมันจะค่ำ ไปกันเถอะครับ” เจตพงศ์กล่าว
“ฉันไม่เข้าใจว่าทำไมคุณต้องแสดงละครด้วยคะ ในเมื่อคุณก็เกลียดฉันนักหนานี่” อรดีถามตรงๆ
“ความเป็จริงพี่สาวคุณติดต่อผมแล้ว และสารภาพทุกอย่างกับผม ว่าเธอใช้ชื่อคุณ ในระหว่างที่อรภาคอยติดตามผม ซึ่งผมเห็นเธอไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่เยอรมันแล้ว ผมก็ดีใจแทนอรภาด้วย” เจตพงศ์กล่าว
“ในเมื่อพวกเราไม่มีอะไรที่ติดค้างกัน คุณก็ควรจะปล่อยฉันไปได้แล้วนะคะ พอดีเลยฉันจะได้กลับบ้านพอดี” อรดีกล่าว
“แต่ผมยังไม่อยากแต่งงานกับคนที่แม่หามาให้ตอนนี้ คุณก็แสดงละครไปก่อนก็แล้วกัน ถือซะว่าชดเชยแทนพี่สาวคุณ” เจตพงศ์กล่าว
“ฉันมีเื่ที่ต้องไปทำนะคุณ ไม่มีเวลามาช่วยคุณหรอก” อรดีกล่าว
“ผมก็ไม่ได้กักขังคุณนี่ คุณอยากทำอะไรก็ได้ แค่อยู่ที่บ้านผมไปก่อนก็เท่านั้น” เจตพงศ์กล่าว
อรดีี้เีเถียง เลยนั่งรถไปเงียบๆ แล้วไปเยี่ยมพ่อแม่ตัวเอง
เจตพงศ์เดินเข้าไปในบ้านอรดี เขาก็เห็นรูปถ่ายฝาแฝดสองพี่น้องอยู่เต็มบ้าน เขาจึงเชื่อคำพูดของอรภา และเขาก็รู้สึกผิดที่ตั้งแง่รังเกียจอรดีตัวจริงทั้งๆที่เธอก็ไม่รู้อิโหน่อิเหน่
ทั้งคู่เข้าไปทานข้าวเย็นที่นั่น พออรดีทานข้าวไปได้ครึ่งจาน อยู่ดีๆก็มีคนมาหาเธอ
“คุณอรดีคะ สารวัตรมาพบคุณค่ะ” สาวใช้รายงาน
“ขอตัวก่อนนะคะ” อรดีกล่าวแล้วรีบไปทันที
เจตพงศ์รู้สึกแปลกๆ ทำไมเขาถึงรู้สึกไม่พอใจเวลาที่อรดีคุยกับผู้ชายคนอื่นก็ไม่รู้
*****************************************
“สวัสดีค่ะ สารวัตร คดีคืบหน้าแล้วใช่มั้ยคะ” อรดีกล่าว
“มีพยานเห็นเหตุการณ์หนึ่งคนครับ สอบปากคำแล้ว เขาเห็นผู้ชาย 5 คนพาคุณกัณฑ์ไปที่บ้านร้าง ผู้ชายเ่าั้มีลายสักด้วย แต่เขาจำไม่ได้ว่าเป็ลายอะไร” สารวัตรกล่าว
“ฉันพอจะรู้เบาะแสแล้วค่ะ แต่ยังไม่มีหลักฐาน คาดว่าจะเป็ลายสักที่บ่งบอกว่าเป็พวกมาเฟีย ผู้ต้องสงสัยก็คือ คุณแสงระวี ลูกสาวมาเฟียพรรคดัง เธอเป็ภรรยาของคุณเจตภัตย์ แต่คุณเจตภัตย์คบซ้อนกับเพื่อนของฉันค่ะ แรงจูงใจน่าจะเกิดจากแรงหึงหวง” อรดีกล่าว
“แต่ก็อย่างว่า มันไม่มีหลักฐานครับ” สารวัตรกล่าว
“แต่ฉันก็อยากให้สารวัตรคอยจับตามองคุณตะวัน ดีไม่ดีเธออาจจะเป็เหยื่อรายต่อไปก็ได้ค่ะ” อรดีกล่าว
“งั้นผมจะลองสืบดูอีกที เผื่อมีหลักฐานชัดเจนกว่านี้ แต่ที่ผมสงสัยก็คือ คุณเนตรดาว ก็มีลักษณะการเสียชีวิตคล้ายๆกับคุณกัณฑิกานะครับ” สารวัตรกล่าว
“เป็ฝีมือคุณแสงระวีค่ะ” อรดีกล่าว
“แล้วคุณเนตรดาวไปทำอะไรให้หรอครับ ทำไมแสงระวีต้องฆ่าเธอด้วย” สารวัตรสงสัย
อรดีรู้ดีว่าไม่ควรเผยแพร่เื่นี้แต่มันจำเป็ต่อการสืบคดี เลยกระซิบกับสารวัตรว่า “เื่นี้เป็เื่ละเอียดอ่อน รบกวนสารวัตรห้ามเปิดเผยต่อจะได้มั้ยคะ”
“ผมแค่รับรู้เื่ราวก็ได้ครับ แต่ถ้าคดีคลี่คลาย เื่ลับๆมันก็จำเป็ต้องเปิดเผยนะครับ” สารวัตรชี้แจง
“ฉันเข้าใจค่ะ คือว่า คุณเนตรดาวแอบมีความสัมพันธ์กับคุณเจตภัตย์” อรดียอมเล่า
“ทั้งๆที่เขาเป็แฟนกับคุณเจตพงศ์น่ะหรอครับ” สารวัตรพอจะรู้ข่าววงการไฮโซ
“ใช่ค่ะ ฉันถึงบอกว่ามันเป็เื่ละเอียดอ่อนไงคะ” อรดีกล่าว
เจตพงศ์เริ่มกระแอม “กระซิบอะไรกับแฟนผมหรอครับ”
ทั้งสองสะดุ้งอย่างมีพิรุธ
สารวัตรพอจะได้เบาะแสคร่าวๆแล้ว เขาก็เลยจะไปสืบคดีต่อ “ผมมีงานที่ต้องไปทำพอดีครับ งั้นผมไปก่อนนะครับ”
“โชคดีค่ะสารวัตร” อรดีกล่าว
“งั้นพวกเรากลับบ้านกันเถอะครับ” เจตพงศ์กล่าว
อรดีเลยต้องนั่งรถกลับกับเจตพงศ์ด้วยความจำใจ
“คุณมีอะไรกับตำรวจงั้นหรอครับ ทำไมถึงต้องสนิทกันถึงขนาดนั้นด้วย” เจตพงศ์กล่าว
“ฉันคุยเื่สืบคดีเพื่อนของฉันค่ะ ไม่ได้คุยเื่ส่วนตัวสักหน่อย” อรดีกล่าวตามจริง
“เธอเป็ใครหรอครับผมรู้จักมั้ย” เจตพงศ์กล่าว
“กัณฑิกาค่ะ” อรดีกล่าว
“อ๋อ ที่แท้ก็เป็เลขาฯของเจตภัตย์นี่เอง ไม่ยักรู้ว่าเธอเป็เพื่อนกับคุณด้วย” เจตพงศ์กล่าว
“เพื่อนั้แ่สมัยประถมค่ะ แต่ห่างกันตอนม. 6” อรดีกล่าว
“ผมว่าคุณควรปล่อยให้ตำรวจเขาจัดการนะครับ คุณไม่ควรยุ่ง เพราะมันอันตรายเกินไป” เจตพงศ์กล่าวด้วยความเป็ห่วง
“ฉันต้องจับคนร้ายให้ได้ค่ะ ไม่งั้นเพื่อนฉันคงจากไปไม่สงบ” อรดีกล่าว
เจตพงศ์คงห้ามอะไรอรดีไม่ได้ เพราะแววตาเธอตอนนี้มีความมุ่งมั่นมาก
วันถัดมาอรดีไปทำงานพร้อมกับเจตพงศ์ ทุกคนในบริษัทรับรู้ข่าวใหม่ว่า เธอเป็แฟนกับท่านประธาน ส่วนตะวันเธอได้เป็เลขาฯคนใหม่ของท่านรองประธาน วันนี้เธอมาทำงานวันแรก
อรดียังไม่วางใจ ่ที่ว่างจากการทำงานเธอก็แอบติดตามตะวัน จนกระทั่งเธอเห็นตะวันเดินลับๆล่อๆ ไปที่ลานจอดรถของบริษัท และสิ่งที่อรดีคาดคิดไว้ มันก็เกิดขึ้นจนได้ รถตู้ไม่ติดทะเบียนวิ่งเข้ามาที่ลานจอดรถแล้วฉุดตะวันขึ้นไปบนรถทันที อรดีรีบติดต่อสารวัตรพร้อมกับถ่ายรูปรถตู้เอาไว้และส่งให้สารวัตรดู
“สารวัตรคะ พวกมันจะฆ่าคุณตะวันค่ะ คุณรีบติดตามรถตู้คันนี้ด่วนเลยนะคะ” อรดีกล่าว
“ผมจะรีบแจ้งด่านดักจับ และรีบติดตามพวกมันนะครับ ไม่ต้องห่วง” สารวัตรกล่าว
หลังจากอรดีวางสายแล้ว เธอจึงรีบไปแจ้งรองประธานทันที เนื่องจากเลขาหน้าห้องถูกฉุด จึงไม่มีใครอยู่ที่โต๊ะหน้าห้อง อรดีตัดสินใจเคาะประตู แล้วรีบเข้าไปที่ห้องรองประธานทันที
อรดีมองไปเห็นเก้าอี้ของท่านรองประธานหันหลังให้และกำลังอยู่หน้าโน๊ตบุ๊คอีกเครื่องที่อยู่ตรงโต๊ะด้านหลัง เธอมองเห็นเขาไม่ยอมหันมา แต่มันเป็เื่สำคัญมาก ดังนั้นอรดีจึงตัดสินใจพูดทันที
“คุณเจตภัตย์คะ ตอนนี้คุณตะวันกำลังอยู่ในอันตราย คาดว่าจะถูกภรรยาของคุณที่ชื่อแสงระวีซึ่งเป็ลูกสาวมาเฟียจับกุมตะวันไป และคุณแสงระวีเป็คนขี้หึงมาก เธออาจจะฆ่าคุณตะวันเหมือนที่ฆ่าคุณเนตรดาวและคุณกัณฑิกานะคะ ดังนั้นคุณควรติดต่อคุณแสงระวีและหยุดเธอให้ได้ เพราะความเ้าชู้ของคุณ ถึงทำให้พวกเธอต้องตายนะคะ ดังนั้นคุณต้องช่วยตะวันให้ได้ค่ะ” อรดีกล่าว
สักพักเก้าอี้ที่หันมากลับเป็คนละคน เขาคนนั้นคือคุณเจตพงศ์ และเขาถามด้วยความโมโหว่า “แล้วมันเกี่ยวอะไรกับเนตรดาว ทำไมแสงระวีต้องฆ่าเนตรดาวด้วยล่ะครับ”
“คุณเจตพงศ์ คุณมาทำอะไรที่นี่คะ” อรดีใที่เขาไม่ใช่เจตภัตย์
เจตพงศ์เก็บโน๊ตบุ๊คของเขา แล้วรีบมากระชากแขนอรดีไปที่ห้องประธานทันที
“โอ๊ย ปล่อยนะคะ ฉันเจ็บนะคุณ” อรดีร้องเจ็บแขน
เจตพงศ์วางโน๊ตบุ๊คตัวเองแล้วรีบผลักให้อรดีนั่งที่โซฟา พร้อมกับใช้มือบีบไหล่ทั้งสองข้างของอรดีแน่นมาก
“โอ๊ย ฉันเจ็บนะคุณเจตพงศ์” อรดีร้องเจ็บไหล่
“งั้นก็บอกมาสิครับ มันเกี่ยวกับเนตรดาวได้ยังไง ทำไมแสงระวีต้องฆ่าเธอด้วย” เจตพงศ์ถาม
“คุณก็เห็นคลิปที่พี่อรภาให้คุณดูแล้วนี่ คุณรู้ดีแก่ใจว่าคุณเนตรดาวมีความสัมพันธ์กับคุณเจตภัตย์ด้วยความจำยอม แต่คุณไม่ยอมรับความจริง” อรดีกล่าว
“ไม่จริง ผมไม่เชื่อ” เจตพงศ์กล่าว
“พี่สาวฉันไม่ได้ตัดต่อคลิปนะคะ นั่นแหละเป็หลักฐานที่ชัดแล้ว แต่คุณไม่ยอมรับความจริงเองต่างหาก” อรดีกล่าวย้ำ
“เนตรดาวไม่เคยนอกใจผม” เจตพงศ์กล่าว
“ใช่ค่ะเนตรดาวไม่เคยนอกใจคุณ แต่เป็พี่ชายคุณเองต่างหากที่อิจฉาคุณ แล้วพยายามแย่งเนตรดาวไปจากคุณ” อรดีอธิบาย
“จริงๆคุณเองก็แอบชอบผม เลยกุเื่นี้เพื่อให้ผมลืมเนตรดาวให้ได้ใช่มั้ยครับ” เจตพงศ์กล่าว
“อย่าหลงตัวเองไปหน่อยเลยค่ะ ฉันเพิ่งจะเห็นคุณเมื่อไม่นานมานี้เอง และอีกอย่างคุณเป็คนหักอกพี่สาวฉัน แล้วทำไมฉันจะต้องโง่มาชอบคุณด้วยคะ” อรดีกล่าว
“อ๋อ เพราะคุณมีคนรักแล้วใช่มั้ยครับ เป็ไอ้สารวัตรนั่นใช่มั้ย” เจตพงศ์กล่าวอย่างเอาเื่
ยังไม่ทันที่อรดีจะตอบออกไป เจตพงศ์กับจูบเธอเสียก่อน อรดีพยายามดิ้นหนีแต่หนีไม่พ้น เมื่อเขาหยุดการกระทำ อรดีน้ำตาไหลพรากและตบหน้าชายตรงหน้าอย่างแรง อรดีวิ่งหนี แล้วรีบไปสถานีตำรวจเพื่อรอฟังข่าวของตะวันที่นั่น
เจตพงศ์ได้แต่ยืนอึ้งกับตัวเอง ว่าทำไมเขาถึงต้องทำกับอรดีแบบนั้นด้วย แต่เขาก็ต้องรีบตั้งสติ เพราะบัดนี้เขามีหลักฐานการโกงบริษัทของพี่ชายของตัวเองแล้ว เขาพยายามรวบรวมหลักฐานและส่งให้เ้าหน้าที่ตำรวจเพื่อทำการจับกุมพี่ชายของตัวเอง โดยเื่นี้เขาได้ปรึกษาพ่อของตัวเองแล้ว ให้ความเห็นตรงกันว่าจำเป็ต้องแจ้งตำรวจจับจริงๆ เพราะต้องบีบให้เจตภัตย์ยอมคืนเงินให้บริษัท ไม่เช่นนั้นบริษัทอาจล้มละลายได้
*****************************************
ผลสุดท้ายตำรวจสามารถจับกุมแสงระวีพร้อมกับลูกน้องได้อย่างคาหนังคาเขา โดยเหยื่อนั้นมีทั้งคุณเจตภัตย์และตะวัน เพราะครั้งนี้แสงระวีไม่อาจทนต่อความเ้าชู้ของสามีได้อีกต่อไป เลยวางแผนจะฆ่าคนทั้งคู่ โชคดีที่ตำรวจเข้ามาช่วยทัน ทั้งคู่ถูกเฆี่ยนตี เลยถูกส่งโรงพยาบาลเรียบร้อยแล้ว
ในวันถัดมา เมื่ออรดีเห็นว่าคนร้ายได้ถูกจับทั้งหมดแล้ว คดีของเพื่อนสาวถูกคลี่คลาย คาดว่าเพื่อนของเธอคงนอนตายตาหลับ เธอจึงไปยื่นซองขาวเพื่อลาออกจากบริษัทของเจตพงศ์ แต่ฝ่ายบุคคลบอกให้เธอไปยื่นกับประธานด้วยตัวเอง เหตุเพราะอรดีคือว่าที่ภรรยาของท่านประธาน
แม้ถึงจะไม่อยากเห็นหน้าผู้ชายคนนี้ แต่เธอก็ต้องยื่นใบลาออก คงต้องพูดเคลียร์กับเขาให้รู้เื่เสียที
พออรดีเดินไปถึงหน้าห้องประธาน เหมือนเลขาฯจะรู้อยู่แล้ว ครั้งนี้เลขาฯเปิดประตูให้อรดีเข้าไปทันที โดยอรดียังไม่ทันได้พูดอะไร
“เชิญนั่งครับ อรดี” เจตพงศ์กล่าว
“ฉันแค่มายื่นซองขาวเท่านั้น เดี๋ยวฉันก็ต้องรีบไปแล้วค่ะ” อรดีพูดธุระ
“ผมขอโทษเื่เมื่อวาน ผมโมโหมากไปหน่อย” เจตพงศ์กล่าว
“เอาเป็ว่าฉันเข้าใจคุณก็แล้วกันนะคะ และต่อไปพวกเราคงไม่ได้เจอกันอีก นี่นะคะใบลาออก ฉันวางที่โต๊ะก็แล้วกัน ลาเลยนะคะ” อรดีกล่าว
เจตพงศ์รีบมากอดอรดีจากด้านหลังจนเธอใ
“ปล่อยนะคะ ที่คุณทำบ้าอะไรน่ะ” อรดีพูดไม่ทันจบ
เจตพงศ์กอดล็อคตัวอรดีพร้อมกับหอมแก้มและถ่ายรูป ส่งไปให้พ่อแม่ของอรดีทันที
“นี่คุณถ่ายรูปทำไม แล้วส่งไปให้ใครน่ะ” อรดีใในการกระทำของเจตพงศ์
“วันนี้พ่อแม่ผมไปสู่ขอคุณกับพ่อแม่ของคุณแล้ว เห็นว่าได้ฤกษ์งานแต่งงานของพวกเราแล้วนะครับ ผมเลยส่งรูปย้ำความสัมพันธ์ระหว่างเรา ให้พ่อแม่คุณดู ท่านจะได้ยินยอมยกลูกสาวให้” เจตพงศ์กล่าว
“ก็ไหนคุณบอกว่าให้ฉันเป็แฟนกำมะลอไง แล้วทำไมคุณไม่ยั้งพ่อแม่ของคุณไว้ก่อนคะ” อรดีกล่าว
“ผมเป็คนเร่งให้ท่านไปสู่ขอคุณเอง” เจตพงศ์กล่าว
“ห๊า อะไรนะ นี่คุณเสียสติไปแล้วใช่มั้ยคะ” อรดีกล่าว
“ในเมื่อคุณเกลียดพวกเราสองพี่น้อง คุณจะแต่งงานเพื่อ” อรดีกล่าว
“ผมไม่เคยบอกว่าเกลียดคุณนี่ครับ อีกอย่างคุณไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับการตายของเนตรดาวด้วย ดังนั้นผมก็รักคุณได้” เจตพงศ์กล่าว
“คุณรักฉันทั้งๆที่ฉันมีใบหน้าเหมือนพี่อรภานี่นะคะ มันแปลกเกินไปมั้ย หรือจริงๆคุณรักพี่อรภาเข้าไปแล้ว แต่ติดที่คุณยังติดค้างเื่คุณเนตรดาวกันแน่คะ” อรดีกล่าว
“ผมรักคุณจริงๆ คงเป็เพราะนิสัยของคุณล่ะมั้ง ถึงพวกคุณหน้าตาเหมือนกัน แต่นิสัยแตกต่างกันมาก คุณมีน้ำใจกับเพื่อนฝูง มีมนุษยสัมพันธ์ดี เข้ากับคนง่าย” เจตพงศ์กล่าว
“ฉันไม่เข้าใจคุณค่ะ ฉันจะกลับแล้ว” อรดีกล่าว
เจตพงศ์หอมแก้มอรดีแล้วดึงมือเธอไปขึ้นรถ จากนั้นก็รีบเดินทางไปที่บ้านพ่อของเธอ เพื่อคุยเื่งานแต่งงาน อรดีทั้งงงทั้งเขิน พูดอะไรไม่ออกได้แต่เดินไปตามแรงจูง ทำให้คนทั้งบริษัทฮือฮาเพราะเห็นคู่รักท่านประธานดูสวีทกันมาก
ก่อนออกรถ เขาก็หยิบแหวนเพชรเพื่อหมั้นเธอไว้ก่อน พร้อมกับพูดว่า “แต่งงานกับผมนะครับ อรดี”
อรดีกำลังจะค้านแต่เขากลับจับมือเธอมาสวมแหวนเสียดื้อๆ
“นี่คุณจะไม่ถามความสมัครใจฉันก่อนหรอคะ” อรดีท้วง
“ผมสูญเสียเนตรดาวไปแล้ว ผมขอสัญญาว่าผมจะรักและปกป้องคุณด้วยชีวิตของผมครับ อรดี” เจตพงศ์กล่าว
“แล้วฉันจะรู้ได้ยังไงว่าคุณไม่ได้แก้แค้นล่ะคะ” อรดีระแวง
“ให้เวลาเป็เครื่องพิสูจน์นะครับ” เจตพงศ์กล่าว
ผลสุดท้าย แสงระวีและพรรคพวกถูกจับติดคุกตลอดชีวิต ฐานฆ่าคนโดยเจตนา ส่วนเจตภัตย์ติดคุกในคดีฉ้อโกงเช่นกัน รอศาลตัดสินโทษ
เจตพงศ์และอรดีได้แต่งงานกัน โดยที่เธอไม่เคยคาดคิดเลยว่าหลังจากไปที่เรือนกาญจนา เธอจะพลิกล็อคมารักกับเจตพงศ์เสียได้
จบบทที่ 6
17K
