มนตรา

เมื่อกาลสมัยแห่งจักรวรรดิโรมันสิ้นสุดลง ก็บรรลุถึงสมัยแห่งแวนดัลส์ ผู้ซึ่งได้ทำลายนครอันแสนงามนี้ลง และหลังจากนั้น ชนคริสเตียนจึงได้เข้าครอบครองนครโลซานน์จึงได้รับการปฏิรูปขึ้นมาใหม่ พรั่งพร้อมด้วยมหาวิหารและโบสถ์ พระในศาสนาคริสต์ได้เปลี่ยนแปลงเทพเจ้าที่เราเคยนับถือไปเป็นนักบุญในศาสนาของตน เช่นเดียวกับที่พวกเขาได้ใช้เศษหินดินทรายจากโบสถ์ที่ถูกทำลายลงมาก่อสร้างขึ้นเป็นโบสถ์ในศาสนาของตน ดังนั้นเทพลักผู้มีสามเศียรจึงกลายเป็นพระบิดา พระบุตร และพระจิต ส่วนแม่พระธรณีคือเวอร์จิ้น แมรี่ ยิ่งกว่านั้นชนชาวคริสเตียนยังนำพิธีกรรมบูชาเทพเจ้าของเราในฤดูหนาวมาเปลี่ยนแปลงเป็นเทศกาลคริสต์มาสไม่มีสิ่งใดที่จะถึงกาลอวสานอันจีรัง เพราะทุกสิ่งทุกอย่างได้ถูกปลุกให้กลับฟื้นคืนชีพขึ้นมาใหม่ เพียงแต่ในกาละที่แตกต่างไป มันคือมหาสมบัติที่คงอยู่ สืบทอดจากมารดาไปสู่บุตรสาวฉะนี้ นับเป็นศตวรรษ แม่ได้เล่าตำนานและเรื่องราวในสมัยโบราณกาลอันมีอยู่อย่างมากมายให้ข้ากับโคลินฟังขณะที่เรานั่งอยู่ด้วยกันข้างเตาผิง พ่อจะนั่งอ่านหนังสืออยู่เงียบ ๆ และไม่เคยได้ยินอะไรเลย เพราะพ่อมักจะดื่มด่ำอยู่กับอรรถรสของหนังสือที่ถืออยู่ในมือ โดยเฉพาะถ้าเป็นหนังสือที่เกี่ยวกับเครื่องยนต์กลไกที่จะต้องศึกษาหาความรู้อยู่ตลอดเวลาด้วยแล้ว พ่อจะหมดความสนใจในสิ่งรอบข้างโดยสิ้นเชิงแม่เล่าให้เราฟังถึงราชินีแห่งภิกษุณีเหล่านั้น ผู้มีชื่อว่าโบดดีเซีย ผู้ซึ่งออกสงครามบนเกาะบริเทนเพื่อต่อสู้กับโรม เล่าถึงกีเนอเวียร์ผู้พยายามรักษานครปารีสไว้ เล่าถึงมอร์แกน ราชินีแห่งป่าไม้ ผู้หลงรักในเมอร์ลีนผู้เป็นทูตแห่งคำสาป เล่าถึงโซลด์ ผู้สอนโลกให้รู้จักความรัก และโจน ออฟ อาร์ค วีรสตรีผู้รักษาประเทศฝรั่งเศสไว้ได้ และแม่ได้เล่าให้เราฟังถึงกาลเวลาที่มาถึง เมื่อดวงวิญญาณจะถือกำเนิดขึ้นมาเป็นชีวิตใหม่ ยายของเราผู้มีนามว่ากริส-โซลด์ ออฟ เดอะ ฟอเรสท์ ได้สอนแม่ให้รู้จักวิธีที่จะค้นหา “ผู้พิทักษ์วิญญาณ” ซึ่งผู้พิทักษ์วิญญาณนี้จะคอยป้องกันจิตวิญญาณทั้งหลายของคนตายให้ปลอดพ้นจากพายุอันแรงกล้า ซึ่งจะพัดพาวิญญาณให้ต้องจากไป เราจะหามันพบเมื่อได้ยินเสียงเรียกร้องขอความช่วยเหลือ ข้าได้ยินเสียงนั้นเสมอ เช่นเดียวกันกับแม่ โคลินไม่อาจทำเช่นนั้นได้ แต่จิตของเขาก็สามารถจะหยั่งจิตของข้าได้เราเป็นส่วนน้อยของคนที่ยังหลงเหลืออยู่ ชาวคริสเตียนได้พยายามตามล่าและจองล้างจองผลาญเรามานานนับเป็นศตวรรษ เราถูกขนานนามว่า “พวกแม่มดหมอผี” ที่คอยทำลายชีวิตสัตว์เลี้ยงทั้งหลาย ที่นำโรคร้ายมาสู่ เป็นตระกูลแห่งปีศาจ พวกเขาเปลี่ยนนามเทพลัก – ลูซิเบลของเรา – เป็น ลูซิเฟอร์ ผู้เป็นซาตาน แกะและนกดุเหว่ากลายเป็นสัตว์เลี้ยงของปีศาจไปเสียสิ้นมีคนจำนวนนับล้านที่ต้องตายลง อันเนื่องมาจากสาเหตุแห่งความเกลียดชังที่ชนชาวคริสเตียนมีต่อเรา แต่ผู้คนจำนวนน้อยที่ยังหลงเหลืออยู่ก็ยังดำรงชีวิตต่อมา สามารถจะถอดรหัสอันเป็นความเร้นลับที่แฝงอยู่ในเสียงฟ้าคำรนและสายฝน มีความสัมพันธ์ต่อดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ฉันญาติสนิท รู้ซึ้งถึงอารมณ์ร้อนเร่าทั้งมวล ไม่ว่าจะเป็นความเกลียดชังหรือความรัก ว่ามันเป็นสิ่งที่มีพลังอำนาจ เหนือกว่าพลังอันสร้างความสะท้านไหวให้บังเกิดแก่โลกทั้งปวง“จงใช้พรสวรรค์ที่เจ้าได้รับมาให้ดีที่สุดแล้วนะลูก” แม่บอกกับข้า “เพราะว่ามันเป็นสิ่งที่จะสูญเสียไปได้โดยง่าย”แม่ต้องสูญเสียพรสวรรค์นั้นไปเพราะพ่อ เนื่องจากความรักที่แม่มีต่อพ่ออย่างมากมาย ทั้ง ๆ ที่พ่อมิใช่คนหนึ่งในพวกของเรา เพราะฉะนั้นอำนาจที่แม่เคยมีจึงถูกบั่นทอนลงแม่รักพ่อยิ่งนัก ดังนั้นอำนาจที่จะได้ยินเสียงทิพย์จึงสูญสิ้น และตาทิพย์ที่จะมองไปให้เห็นถึงโลกอื่นก็หมดสิ้นลง ด้วยความหวั่นเกรงว่าถ้ามีในสิ่งนั้นแล้วพ่อจะเสียใจ แม่ไม่สามารถจะเล่าให้พ่อฟังถึงพรสวรรค์ที่ได้รับมาและวาเลนติน ลูกที่แม่รักและชัง ลูกที่เกิดจากอุทรของแม่เองได้ก่อกำเนิดขึ้นอย่างที่แม่ไม่เต็มใจเลยข้าเกลียดเขา...และความเกลียดชังนั้นก็รุนแรงยิ่ง ๆ ขึ้น...ข้าได้เรียนรู้ในความเกลียดชังอันล้ำลึกนั้นแล้ว

พ่อมักจะเดินทางไปโลซานน์เสมอ เพื่อที่จะเอาตุ๊กตากลที่พ่อทำขึ้นไปส่งให้กับลอร์ดคิลวาเนย์ สุภาพบุรุษชาวอังกฤษผู้มีคฤหาสน์ใหญ่อยู่บนถนนรู ดู บูร์ก และชอบที่จะมาหาพ่อเสมอเช่นกันลอร์ดคิลวาเนย์จะใช้เวลาอยู่ในห้องทำงานของพ่อที่สร้างขึ้นติดกับห้องครัวได้ครั้งละนาน ๆ เล่าให้พ่อฟังถึงชาวฝรั่งเศสคนหนึ่งชื่อโวก็องซ็อง น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความตื่นเต้นยิ่งนักเมื่อบอกพ่อว่า“รับรองได้เลยว่า ท่านจะไม่มีทางรู้เลยว่ามันเป็นเครื่องกลไก มันแทบจะหายใจได้เสียด้วยซ้ำ ข้าน่ะเกือบจะหลงรักตัวหนึ่งที่เขาทำเป็นผู้หญิงเข้าแล้วสิ เขาถึงได้บอกว่านั่นน่ะเป็นหุ่นนะ ไม่ใช่คนจริง ๆ หรอก”เมื่อลอร์ดคิลวาเนย์เล่าให้พ่อฟังจบลง เขาก็เปล่งเสียงหัวเราะออกมาอย่างขบขันในตัวเองด้วยเสียงกึกก้อง โบกหมวกใบใหญ่ที่ถืออยู่ในมือตลอดเวลา โวก็องซ็องบุรุษชาวฝรั่งเศสนั้น ครั้งหนึ่งเคยเป็นพระในนิกายโปรเตส-แตนท์ แต่เวลานี้กำลังหลงใหลอยู่กับการสร้างหุ่นยนต์ เขาสร้างเป็ดขึ้นมาตัวหนึ่ง ซึ่งสามารถร้องก๊าบ...ก๊าบได้ กินอาหารและดื่มน้ำก็ได้ รูปร่างหน้าตาของมันเหมือนเป็ดจริง ๆ เสียจนไม่มีใครอยากจะสังเกตว่ามันไม่ใช่เป็ดจริง ๆ เลย นอกจากนั้นเขายังสร้างหุ่นยนต์ขึ้นเป็นรูปคนเป่าฟลุท ตรงส่วนที่เป็นนิ้วนั้นหุ้มด้วยแผ่นหนังบาง ๆ เนียนนุ่มราวกับหนังบนฝ่ามือของคนจริง ๆ บรรดาเศรษฐีมหาเศรษฐีทั้งหลายต่างก็ชอบนาฬิกาทั้งที่ใช้แขวนหรือตั้ง และนาฬิกาข้อมือที่บอกเวลาได้ นอกจากนั้นก็ยังมีหีบดนตรี ซึ่งเมื่อเปิดขึ้นจะได้ยินเสียงเพลงที่บรรเลงอย่างไพเราะก้องกังวานออกมา แต่มาถึงเวลานี้ต่างก็ต้องการหุ่นยนต์เป็นคน ที่สามารถจะเคลื่อนไหวได้ ไม่ว่าจะวนเวียนอยู่แถวโต๊ะรับประทานอาหาร ในห้องนั่งเล่น หรือในสวนดอกไม้ เพื่อเสริมสร้างความรื่นรมย์และความพิศวงให้กับบรรดาแขกเหรื่อทั้งหลายที่เชิญให้มาชมพ่อสวมเสื้อคลุมสีฟ้าเข้มเนื้อบาง เสื้อกั๊กตัวในเป็นสีแดงเข้ม ประดับด้วยกระดุมเงิน เสื้อเชิ้ตและครุยลูกไม้ที่ประดับอยู่ตรงเอวเป็นสีขาวราวหิมะ พ่อเดินไปด้วยความสง่าภูมิฐาน สมเป็นสุภาพบุรุษทุกกระเบียดนิ้ว ไม่ได้มีเค้าว่าจะเหมือนพวกชาวไร่ชาวนาหรือชาวบ้านในหมู่บ้านวิดี้นี้เลย พ่อหันมาส่งยิ้มให้แม่พร้อมกับบอกว่า“ข้าจะรีบกลับมาทันทีที่ขายของเสร็จแล้ว”แม่เงยหน้าขึ้นยิ้มให้ สีหน้าและแววตาเต็มไปด้วยความอ่อนโยนและเปลี่ยนไปด้วยความรักยิ่งนัก ดูอ่อนกว่าวัยอย่างไม่น่าเชื่อ“ข้าหวังว่าท่านสุภาพบุรุษชาวอังกฤษคนนั้นจะชอบเครื่องเล่นชิ้นนี้ของเขานะคะ”ครั้งนี้พ่อทำตุ๊กตาชายหญิงคู่หนึ่งไว้ในหีบเพลง ตุ๊กตาผู้ชายอยู่ในชุดผ้าต่วนสีเขียวอ่อน ถือฟลุทจรดอยู่กับริมฝีปาก ส่วนตุ๊กตาผู้หญิงนั้นสามารถจะหมุนตัวได้โดยรอบ และยังถอนสายบัวได้ด้วย ใบหน้าของตุ๊กตานี้สลักขึ้นจากไม้ และเขียนหน้าตาด้วยฝีมือของแม่เองทั้งสิ้น นอกจากนั้นยังเป็นผู้เย็บเสื้อผ้าให้ด้วย เมื่อผู้ชายอยู่ในชุดผ้าต่วนสีเขียว ผู้หญิงก็อยู่ในชุดสีชมพู เป็นกระโปรงบานแบบสุ่มไก่ มีวิกผมประดับอยู่บนศีรษะ ช่างไม้ที่มีชื่อว่าปิแอร์-โทมัสเป็นคนทำหีบ ช่างตีเหล็กชื่อมาสเตอร์ชาเวนาซเป็นคนทำลวดสปริง ทำกระบอกสูบ ทำซี่ฟันเฟืองสำหรับกงล้อที่ใช้หมุน และเกลียวลวดที่ขดเป็นวงเช่นเกลียวนาฬิกา ซึ่งจะช่วยให้ตุ๊กตาตัวนี้หมุนตัวได้ เดือยที่ติดอยู่ระหว่างตัวตุ๊กตากับฐานนั้นเป็นเดือยไม้ที่ใช้ตะปูควงตัวเล็ก ๆ เชื่อมต่อไว้ เมื่อเปิดหีบออก เสียงเพลงเสียงจะดังขึ้น และตุ๊กตาคู่นี้ก็จะเต้นระบำ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 4

นิยายแนะนำ

มนตรา

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 4

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้