เที่ยงคืน...
ชายวัยกลางคนหันไปมองภรรยาที่นอนกรนอยู่ใกล้ๆ เมื่อเห็นอีกฝ่ายเหน็ดเหนื่อยจากการไปชอปปิ้งมาทั้งวัน มันจึงทำให้เ้าของบ้านค่อยๆย่องลงมาจากเตียง คุณกรใส่ชุดนอนคลุมยาวตามฉบับของตัวเอง ปลายเท้าเดินไปตามบ้านชั้นสอง หัวใจจดจ่ออยู่แต่กับเื่ที่จะขอคนสวนต่อจากนี้
“สวัสดีครับคุณกร”
“มารอฉันถึงหน้าห้องทำงานเลยหรอเข้ม”
“ครับ ผมไม่อยากให้คุณกรเป็ฝ่ายรอ”
“เข้ามาสิ”
ชายวัยกลางคนเปิดประตูห้องทำงานเข้าไปด้านใน ก่อนจะเปิดไฟให้สว่างจ้าไปทุกดวง มือนิ่มรีบคว้าขวดเหล้าที่เตรียมไว้ั้แ่ตอนเย็นรินใส่แก้ว ก่อนจะยกเข้าปากหนึ่งจอกเพื่อเพิ่มความกล้ากับสิ่งที่กำลังจะเอ่ย เมื่อไอ้เข้มเห็นเช่นนั้นมันก็ขมวดคิ้ว แต่ก็ไม่ได้เอ่ยอะไรออกไปเพราะเห็นว่าอีกฝ่ายเป็เ้านาย
“นั่งก่อน”
“คุณกรมีอะไรจะให้ผมทำหรอครับ”
“…..แค่เื่ความคิดของฉันน่ะ”
“ความคิด…ของคุณภร?”
“ฉันรู้สึกแปลกๆแบบนี้มาสักพักแล้ว หลังจากที่ได้เห็นนายกับแม่บ้านคืนนั้น…มันก็ยิ่งทำให้ฉันอยากรู้คำตอบ ว่าตัวเอง…เป็อะไรกันแน่”
“ผม…ผมไม่เข้าใจเลยครับคุณกร”
ใบหน้าชายวัยกลางคนจ้องมองมายังร่างกำยำของชายหนุ่มอายุยี่สิบปลายๆ ไอ้เข้มอยู่ในชุดนอนเสื้อแขนกุด ทำให้มัดกล้ามเนื้อสีแทนของมันโชว์ความกลัดมันดิบเถื่อน กางเกงขาสั้นแกว่งไปมาจากการที่ไม่ได้ใส่กางเกงใน เพราะปกติเวลานอนผู้ชายส่วนใหญ่ก็มักจะไม่ใส่อะไรทั้งนั้น
“นายยังอยากทำงานกับฉันใช่มั้ย”
“ใช่ครับคุณกร ผมอยากทำมากครับ”
“สัญญากับฉันสิ…ว่าถ้าฉันขออะไรนายต่อจากนี้ นายจะไม่เอาไปบอกใคร”
“ผมสัญญาครับ”
เมื่อได้ยินน้ำเสียงหนักแน่นเช่นนั้นมันก็ทำให้คุณผู้ชายกล้าที่จะเอ่ยคำขอ คุณกรจ้องมองไปยังใบหน้าคมเข้มดิบเถื่อนตามประสาชายหนุ่มต่างจังหวัด หนวดเคราที่ขึ้นตามริมฝีปากนั้นน่าััอย่างเหลือล้น แต่ทันทีที่ประโยคของชายวัยกลางคนกล่าวออกไป ไอ้เข้มก็ถึงก็หน้าเหวอและแทบจะไม่เชื่อในสิ่งที่ตัวเองพึ่งจะได้ยิน!
“คุณกร…ขอดู…น้องชายผมหรอครับ!?”
“นายฟังไม่ผิดหรอก”
“ล…แล้วคุณกร…ยังขอ…จับมันด้วย”
“แค่อยากทำให้ตัวเองมั่นใจน่ะ”
“ท…ทำไมหรอครับ”
“่นี้ฉันรู้สึกแปลกๆกับตัวเองนิดหน่อย”
“ผมขอถามอะไรบางอย่างนะครับ…คุณกร…ชอบผู้ชาย…หรอครับ”
“…น่าจะได้รู้ต่อจากนี้แหละ”
ไอ้เข้มขนลุกชัน แต่มันก็ไม่สามารถกระโตกกระตากอะไรได้
ท่าทางและภูมิฐานของคุณผู้ชายไม่มีอะไรให้ชายชาตรีอยากมันจับได้เลยว่าชอบเพศเดียวกัน แม้จะเห็นเ้าของบ้านแอบชำเลืองตัวเองอยู่บ่อยๆ แต่คนสวนก็เพียงคิดในใจว่าเ้านายมาดูมันทำงานก็เท่านั้น ทุกครั้งที่ไอ้เข้มเห็นคุณผู้ชายออกมาที่สวน มันจะถอดเสื้อโชว์มัดกล้ามแสดงความขยันขันแข็งอยู่ตลอด
แต่ใครจะคิด...ว่าสิ่งที่มันตั้งใจเสนอ กลับเป็สิ่งที่ทำให้เ้าของบ้านคิดเป็อย่างอื่น!
“ขอโทษที่ถามแบบนั้นนะ นายอย่าใส่ใจเลย”
“ไม่เป็ไรครับ…ถ้าคุณกร้า…ผมยอมทุกอย่าง”
“….จริงหรอ”
“ขอแค่ไม่ไล่ผมออกจางานก็พอครับ”
“…ขอบใจนะเข้ม”
ชายลูกครึ่งจีนหัวเราะในลำคอเบาๆ เขาไม่คิดเลยว่าอีกฝ่ายจะยอมทำตามคำขอถึงขนาดนั้น แก้วเหล้าแก้วที่สองถูกกระดกเข้าปาก ก่อนผิวขาวใสจะมุ่งตรงเข้าไปหาหนุ่มใต้กลัดมันหนวดดก ไอ้เข้มยืนแน่นิ่ง...เมื่อมันเห็นคุณกรนั่งลงตรงหน้า กางเกงขาสั้นก็เริ่มถูกถอดออกช้าๆจนไปถึงตาตุ่ม
“….”
“ตามสบายครับคุณกร….รับรองผมไม่บอกใคร”
“ถ้าอย่างนั้น…”
“ซีดดด”
หัวใจของคนที่นั่งชันเข่าอยู่ด้านล่างเต้นระรัว มื่อนุ่มนิ่มค่อยๆเอื้อมไปััลำเอ็นสีเข้มที่ห้อยยาวหย่อนยานลงมาพร้อมพวงไข่ใบโต ขนาดยังไม่แข็งมันยังอวบอ้วนได้เท่านี้ คุณกรชักอยากจะรู้ขึ้นมาแล้วว่าตอนที่มันตื่นตัวเต็มที่จะยาวสักแค่ไหน
ยิ่งได้มองใกล้ๆ...
ความหลงใหลในเพศเดียวกันก็ทำให้รู้แจ้งแน่ชัดจนน้ำลายไหลเยิ้มตรงมุมปาก!
“อย่าจับแค่อย่างเดียวสิครับ”
“….”
“ดูดเลยก็ได้”
“อ…อะไรนะเข้ม”
“อ้าปากสิครับ…เดี๋ยวผมป้อนเอง”