ยัยหมอจอมดุ กับ คนไข้ขี้ดื้อ

ในเย็นวันหนึ่ง ยอนอ๊กทะเลาะกับพ่อแล้ววันนั้นก็ฝนตกหนัก เดินตากฝนออกจากบ้านไม่รู้ตัวเองจะไปไหน  ในขนาดที่ฝนตกหนักฟ้าร้อง ทุกคนก็อยู่แต่ในบ้าน มองดูสายฝนตกอย่างกระหน่ำ แต่มีผู้ชายคนหนึ่งซึ่งเดินโซเซอยู่บนถนน เมาเหล้าเดินตากฝนเดินโซเซไปมา คนที่เห็น ทั้ง๻๠ใ๽ และจะออกไปช่วยเพื่อพามาหลบฝนแต่ฝนตกหนักฟ้าร้องฟ้าผ่าด้วย  ทุกคนที่เห็น บ้างก็รู้จักบ้างก็ไม่รู้จัก เนื่องจากเป็๲ลูกเศรษฐีคนหนึ่ง

ทุกคนรู้จักว่าเป็๞ลูกเศรษฐีที่วันๆเที่ยวเตร่ทะเลาะต่อยตีกับคนอื่น  ในขณะนั้นเวลาเริ่มเข้า 2 ทุ่มแล้ว ยอนอ๊กซึ่งเดินโซเซ  ตรงมาบ้าน หมอฮวา ในขณะที่หมอฮวากำลังจะนอนก็ได้ยินเสียงกดกริ่ง  เอ้ ฝนตกหนักขนาดนี้ ฟ้าร้องด้วย ไม่เคยมีใครมากดกริ่ง

ถ้าเป็๲เพื่อนเป็๲ญาติ ก็โทรมาบอก แล้ว

ด้วยความสงสัยจึงออกไปดู  แล้วก็เห็นสภาพยอนอ๊ก  อุ้ย ตายแล้ว  นึกว่าใคร คุณนี่เอง ทำไมเมาแบบนี้ ฝนตกหนักขนาดนี้ทำไมนี่นายเดินมาหรอเนี่ย 

คุณหมอครับ ผมขอค้างคืนที่นี่ได้ไหมครับไม่มีที่ไปแล้ว  ยอนอ๊กพูดขึ้น หมอฮวาจึงช่วยพยุงร่างแล้วพามานั่งในบ้าน

นายฉันไม่มีเสื้อผ้าให้ใส่นะ มีแต่ชุดนอน ที่พึ่งซื้อมา ใหญ่ๆ นายใส่ได้อยู่ถ้านายจะใส่ยังไงนายต้องเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนเข้าบ้านนะ ไม่งั่นฉันเอานายตายแน่  จากนั้นฮวาจึงเอาชุดนอนมาให้ยอนอ๊กเปลี่ยน  นี่นาย กินยาซะ ผมไม่ชอบกินยา  กินซะ ฉันเป็๞หมอ ถ้าหากคืนนี้นายตายที่นี่ฉันต้องรับผิดชอบแน่ๆ

ผมไม่กิน  หมอฮวาจึงหยิบยาป้อนใส่ปากยอนอ๊ก ยอนอ๊กมองหน้า แล้วเลืนยาลงไป

  ฮวายื่นน้ำให้  พอยอนอ๊กกินยาเสร็จก็ไม่พูดสักคำ  แล้วก็ไปนอนบนโซฟา 

ฮวา ก็เข้าไปนอน ประมาณตี 2 เสียงครวญ หนาว หนาวจังเลย ทำเอาหมอฮวาตื่น

แล้วลุกมาดู  นี่นายเป็๞อะไร  จึงเอามือมาทาบบนศรีษะนายเป็๞ไข้นี่  เมื่อคืนกินยาไปแล้วนี่  แงงละกินเหล้ามาด้วย ตากฝนอีกเฮ้ยคงไม่เป็๞อะไรนะแค่เช็ดตัวก็คงลดแล้วมั้ง ฮวาจึงเอาผ้าเช็ดตัวมาชุปน้ำแล่วมาเช็ดตัวยอนอ๊ก  เอาผ้าห่มมาให้ยอนอ๊กห่ม ดูแลยอนอ๊กทั้งคืน ตอนเช้า ยอนอ๊กที่เป็๞ไข้ก็ตื่นมา แล้วมึนงงสักพัก นี่ฉันใส่ชุดอะไร  มาอยู่บ้านยัยหมอจอมดุนี่ทำไม  เสียงสงสัยและบ่น ฮวาจึงตื่นมา  นี่นาย หายเมากายเป็๞ไข้แล้วหรอ  เอาฉันไม่ได้หลับทั้งคืน

ผมเป็๲อะไรครับหมอ  นี่นายเมาแล้วเดินตากฝนมาหาฉันที่บ้านเนี่ย นายจำอะไรไม่ได้เลยหรือไง  ผมหรอ  ยอนอ๊กถาม  ยอนอ๊กจึงบอกหมอแล้วเสื้อผ้าผมละ  ตากอยู่ด้านหลัง ยอนอ๊กจึงรีบไปเปลี่ยนเสื้อผ้า แล้ว

พูดขึ้นว่า คุณหมอครับขอบคุณมากนะครับ

วันหลังผมจะตอบแทน  จากนั้นก็วิ่งออกไป ท่าทางแบบเขินอาย

 ฮวาทั้ง งง นี่นาย อีตาบ้านี่นึกจะมาก็มาจะไปก็ไปบ้าไปแล้วหรือไง  เอ้ย  เวียนหัว

ดีนะวันนี้วันหยุดฉัน  ถ้าทำงานฉันคงไม่ไหวแน่เลย  จากนั้นฮวาก็ไปนอนต่อ