ปีสาม

#ปีสาม  1  Detail Kit

จากปีหนึ่งมาเป็๲สองแล้วล่วงเลยมาจนถึงตอนนี้ คือชั้นปีที่สามแล้ว กลายเป็๲ลุงรหัสแล้วก็ว่าได้ครับ แก่ขึ้นไปอีกปี..... เห้ออออ  พูดถึงเ๱ื่๵๹แก่ผมเองก็ขอถอนหายใจยาวๆเลย เหอะ

เอ้อออ...ลืมแนะนำตัวเองไปเลยครับ ผมชื่อ ปวรินทร์ จันทร์รัตนา ชื่อเล่นผม คิท ครับ เรียนคณะวิศวกรรมศาสตร์ ภาควิชาเครื่องกล

๰่๥๹นี้ก็เป็๲๰่๥๹ปิดภาคเรียนหลังจากสอบปลายภาคเสร็จ (ตอนอยู่ปีสอง) มันเรียกอีกอย่างว่า ซัมเมอร์ แถมยังเป็๲๰่๥๹ที่ผมต้องมาฝึกน้องปีสอง เพื่อสืบทอดทายาท ของการเป็๲พี่ว้ากรุ่นต่อไปอีก

แล้วที่แน่ๆของวันนี้ก็เป็๞วันแรกของการฝึก เพื่อนผมบอกว่านัดน้องไว้ประมาณ 16.00 น. แต่คนอย่างผมมันเป็๞คนชอบมาก่อนเวลาซะด้วย (ถ้าไม่นอนตื่นสายนะ) ก็เลยมารอก่อนเวลานัดนิดหน่อย นั่งรอพร้อมกับมองนาฬิกาบนแถบหน้าจอโทรศัพท์มือถือ 16.12 น. ผมยังไม่เห็นหัวใครด้วยซ้ำ

“เชี่ยคิท! มาเร็วจังวะ” มึงควรจะดูเวลาก่อนไหม? เชี่ยแหลม......

“กูนั่งจนก้นเปื่อยละ” ผมพูดประชดมัน

“ขอโทษครับเพื่อน เลตนิดเดียวเอง”

“สิบสองนาที”

“เออๆๆ  กูยอมแพ้ แล้วไอ้พวกปีสองหล่ะยังไม่มาอีกหรอ?”

“แล้วตอนนี้มึงเห็นใครบ้างหล่ะ”

พุดแล้วไอ้แหลมก็หันซ้ายหันขวามองหารุ่นน้องปีสอง เหอะๆ ขนาดพี่มันยังมาเลตแล้วน้องมันจะเหลือเล้อออ

“นั่นไงมาโน้นละ” ผมหันไปบอกไอ้แหลม เมื่อเห็นน้องปีสองมาถึง

ผ่านไปเกือบหนึ่งชั่วโมงน้องปีสองถึงมากันครบ พอครบองค์พวกผมก็เริ่มชี้แจงน้องเ๱ื่๵๹การฝึกซ้อม ว่ามันเป็๲ยังไง ลักษณะแบบไหน เพื่อที่จะได้ให้น้องทำใจไว้บ้าง

“ทุกๆประโยคที่พวกพี่พูดไป หวังว่าน้องๆทุกคนคงจะเข้าใจนะครับ”

“ครับ/ค่ะ”

พอตกลงกันเสร็จสิ้น ผมก็ออกคำสั่งให้ปีสองวิ่งวอร์มร่างกายก่อน ตามด้วยการวอร์มเสียง พอน้องปีสองวอร์มเสร็จ ผมก็สั่งเรียกแถวต่อ ตามด้วยการให้น้องพักอีก สิบนาที ก่อนจะสั่งน้องปีสองมาจัดแถวใหม่

“ทั้งหมดจัดแถว!! ”

  “เฮ้!!!”

จัดแถวเสร็จผมก็สั่งให้นิ่ง น้องยืนตรงและนิ่งตามคำสั่ง ก่อนที่ผมจะสั่งให้น้องนับจำนวนเพื่อนตัวเองที่มาฝึกในวันนี้...

1 2 3 4 5 ….. 18

“18 คนครับ”

น้องปีสองทั้งหมดที่มาในวันนี้ไม่ใช่มีแค่น้องภาคผมนะ คือมีน้องมาจากภาควิชาอื่นที่อยู่ในคณะเดียวกันก็มานะครับ คือมาภาควิชาละ 2-3 คนเห็นจะได้ ถ้าเป็๞รุ่นผมก็มี ผมกับไอ้แหลมสองคนเท่านั่นแหละที่มาจากภาคเดียวกัน

จากนั้นผมกับเพื่อนสี่ห้าคนที่อยู่ลานฝึกด้วยกัน ต่างสลับกันออกคำสั่ง จะเวลาล่วงเลยมาจนถึงเกือบจะสี่ทุ่มแล้ว ดูจากสภาพน้องแต่ละคนแล้ว เห้อออ ถอนหายใจยาวๆไปเลยครับ  จะไหวกันไหมเนี้ยแค่วันแรกก็จะตายห่ากันแล้ว บางคนแทบจะเป็๲ลมกลางอากาศก็มีครับ โดยเฉพาะน้องผู้หญิง ยิ่งเป็๲สมบัติของคณะอีกด้วย

“น้องครับ...ไหวกันไหมเนี้ย” ผมเดินเข้าไปถามน้องผู้หญิงที่นั่งหอบอยู่ตรงหน้าผม

“แหมมม เชี่ยคิท ไม่ทิ้งลายเลยนะมึง” ฟอส เพื่อนอีกคนที่เคยร่วมทุกข์ร่วมฝึกกันมา มันอยู่ภาควิชา ไฟฟ้าครับ

“ไม่ทิ้งลายเชี่ยอะไรหล่ะครับ กูเห็นน้องดูเหมือนจะไม่ไหวก็เลยมาถามก็เท่านั้น”

“หนูยังไหวค่ะพี่คิท” น้องเงยหน้าขึ้นมาตอบผมยิ้มๆ (ฝืน)

เวลาก็เกือบจะสี่ทุ่มแล้ว พวกผมก็เริ่มปล่อยน้องปีสอง ก่อนปล่อยก็ต้องเปิดใจกันก่อนกลับบ้านกลับหอ เพราะจะได้รู้ปัญหาที่เกิดขึ้นระหว่างการฝึก เพราะจะได้เอามาแก้ไข พอคุยกันจบก็เริ่มปล่อยน้องกลับทันที

“น้องครับ! รีบๆกลับได้แล้วนะครับ...” เสียงไอ้ฟอสว้ากน้อง เพราะต้องสลายตัวก่อนสี่ทุ่ม เดี๋ยวจะโดนทางคณะว่าเอา

ผมว่าก็สมควรที่จะว้าก นัดมาก็มาช้าพอสั่งให้กลับก็ยังลีลาอีก ไม่เหมือนพวกผมตอนนั้นเลยครับ พอรุ่นพี่บอกให้กลับพวกผมแทบจะเหินฟ้ากลับกันเลยทีเดียว แต่รุ่นนี้ผมก็ต้องขอส่ายหัวเบาๆให้เลยครับ

บ่ไหว บ่ไหว...

............

“มองเชี่ยไรวะ!” ผมหันไปตะหวาดใส่ไอ้น้องผู้ชายคนหนึ่ง แมร่งไม่ยอมกลับยังจะมายืนลอยหน้าลอยตาจ้องผมอยู่ได้

“มีอะไรหรือเปล่า เชี่ยคิท” ฟอสเดินเข้ามาถามผม

“ก็ไอ้เด็กนั่น แมร่งเอาแต่จ้องกูอยู่ได้ ไม่ยอมกลับ กูเลยว้ากแมร่งมันเลย” ผมมองตามไอ้เด็กนั่นระหว่างมันเดินกลับไปเอารถ ก่อนจะหันมาถามไอ้ฟอสอีกที “ฟอสมึงรู้จักเด็กนั่นป่ะวะ”

“ก็รู้ ถามทำไม...” มันทำน่างง

“ป่าว!! กูก็ถามไปงั้นแหละ งั้นกูกลับก่อนนะ”

“เออๆ โชคดีมึง” แล้วทำไมมึงต้องทำหน้างง เหมือนความโดนตรีนจังวะ

พูดจบผมก็สตาร์ทรถทันที ปล่อยให้ไอ้เพื่อนฟอสยืนหน้างงอยู่อย่างนั้นต่อไป ขับรถมาสักพักก็มาถึงหน้ามอ ผมจอดรถซื้อกับข้าวพอซื้อเสร็จก็ตรงกลับหอพักทันที ถามว่าก่อนกลับเพื่อนชวนไปทานข้าวไหม พวกมันก็ชวนผมนะแต่ผมไม่ไป เพราะผมไม่ชอบ ไม่รู้ว่าทำไม แต่ผมไม่ชอบจริงๆ

กลับมาถึงหอก็อาบน้ำตามด้วยทานข้าวจนเสร็จเรียบร้อย เพราะเพิ่งทานข้าวเสร็จก่อนนอนเพื่อให้อาหารย่อยเลยหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเล่นพลางๆ ไม่นานเวลาก็ล่วงเลยมาเกือบจะเที่ยงคืนแล้ว

ตึ๊ด..... ตึ๊ด.....

D Detail  sent you a friend request......

“ใครวะ...”

ผมขมวดคิ้วหน่อยๆ ไม่รู่ว่าใครดึกๆดื่นๆไม่หลับไม่นอนยังจะมาขอแอดเพื่อนอีก นี่ก็จะเที่ยงคืนละ หาวววว... ใครก็ช่างเหอะตอนนี้ง่วงนอนมาก ผมกดปิดหน้าจอแล้ววางโทรศัทพ์ไว้ข้างๆหัวเตียง.....