Tell Me แกล้งบอกทีว่ารัก

ฉันกับพี่น้อยก็เดินกลับมาที่โต๊ะพร้อมกันโดยมีพี่น้อยโอบไหล่ฉันอยู่ ฉันอยากจะบอกพี่น้อยเหลือเกินว่า'คนมองหมดแล้วเนี่ย ปล่อยหนูก่อนได้ไหมมม' แต่ก็ไม่กล้าเพราะเกรงใจพี่เขาที่อุตส่าเป็นห่วงฉัน ช่างเถอะ ยังไงเรารู้ว่าเราเป็นพี่น้องกันก็พอแล้ว"อ้าวเฮีย น้องควีน ไปไหนกันมา แล้วทำไมเฮียต้องโอบไหล่ควีนมาด้วย เฮียทำอะไรน้องควีนของผมมมม" พี่บอลที่หันมาเห็นฉันกับพี่น้อยพอดีก็โวยวายขึ้น พร้อมกับเดดินเข้ามาหาเราทำท่าจะหาเรื่องแต่พี่น้อยก็ยกเท้าทำท่าจะถีบพี่บอล พี่บอลเลยยอมถอยทัพกลับไปยืนกับพี่แม็กที่เดิม"กูไม่ได้ทำอะไร แค่เห็นควีนมันไปเข้าห้องน้ำนาน เป็นห่วงเลยไปดู ไปเจอน้องเค้ากำลังโดนผู้ชายลวนลามพอดี เลยช่วยแค่นั้น เนี่ยพวกมึงสมองมีแต่เรื่องเลวๆ น้องมันกำลังกลัวเห็นไหม" ฮะ! ฉันหันไปมองหน้าพี่น้อยด้วยความเร็วแสง ฉันไปเจอเรื่องแบบนั้นมาตอนไหนฟระ แต่ก็ได้รับหน้าตาที่บอกกับฉันประมาณว่า'เอาเถอะ ตามน้ำกับพี่ไปก่อน' ฉันพยักหน้าเล็กน้อยอย่างเข้าใจ ก่อนจะตีสีหน้าอมทุกข์ให้พี่ๆคนอื่นดู "ค่ะ ได้พี่น้อยช่วยพอดี ไม่งั้นหนูคงแย่" ตอแxลมากจ้าฉัน "ไหน! คนไหนมันทำน้องควีนของพี่ พี่จะให้การ์ดลากตัวมันไปกระทืบ!! " พี่เด่นที่ดูเหมือนจะสนใจแต่สาวข้างตัวกลับลุกขึ้นพรวดพราดด้วยความโมโห เอ่อ...ซวยแล้วไง ฉันหันไปมองหน้าพี่น้อยพร้อมกับเขย่าแขนเล็กน้อย ส่งสัญญาณประมาณว่า'จะทำไงต่อดีพี่' พี่น้อยคงรับรู้ถึงความต้องการฉัน"ใจเย็นไอเด่นนั่งลงก่อน กูสั่งสอนมันไปแล้ว ป่านนี้มันน่าจะวิ่งหางจุกตูดออกร้านไปแล้วล่ะ" เยี่ยม! สมกับที่เคยเป็นโปรดิวซ์และผู้กำกับหนัง ตีบทแตกมากค่ะพี่น้อย"เออๆ แล้วน้องควีนโอเคไหมคะ" พี่เด่นใจเย็นลงแล้วยอมนั่งลงแต่โดยดี เห้อออ เกือบไปแล้วไหมล่ะ"หนูโอเคแล้วค่ะ"ฉันส่งยิ้มให้พี่เด่นเล็กน้อยตื้ดดด ตื้ดดดด เสียงโทรศัพท์ของพี่น้อยดังขึ้น"ฮัลโหลที่รัก...เอ่อแปปนึงนะเสียมันดังเค้าไม่ได้ยินตัวเองเลย" แล้วพี่น้อยก็เดินไปหาที่คุยโทรศัพท์กับแฟนพี่เขา ฉันที่ยืนอยู่ก็เลยนั่งหย่อนตัวลงข้างพี่กี้ที่ตอนนี้ก็ยังจดจ่ออยู่กับโทรศัพท์ของตัวเอง เห้อ ช้ำใจเว้ย ร้องก็แล้วอะไรก็แล้ว ยังไม่หายสักที เมามันเลยล่ะกัน ฉันที่กำลังหยิบแก้วเหล้าของตัวเองขึ้นกระดกต้องชะงัก เพราะบุคคลที่นั่งข้างๆดันเอาือมาจับแก้วฉันไว้เสียก่อน ฉันหันไปมองหน้าเขาพร้อมกับเลิกคิ้วเล็กน้อยเชิงถามว่า'มีอะไร'"พอแล้วมันดึกแล้ว เราต้องขี่รถกลับคอนโดเองด้วย""แค่นี้เอง ไม่เป็นไรหรอก หนูคอแข็งจะตาย" ฉันพูดพร้อมกับพยายามยื้อแก้วในมือกลับมา เราทั้งสองคนยื้อแก้วกันไปมาอยู่อย่างนั้น จนในที่สุดพี่กี้ก็ใช้แรงที่เยอะกว่าของเขากระชากแก้วไป ฉันที่กำลังกำแก้วแน่นก็เลยเซถลาไปหาเขา อึก หน้าของเราสองคนห่างกันไม่ถึงคืบ ฉันมองตาพี่กี้ พี่กี้ก็มองตาฉัน เราสองคนนั่งมองหน้าฉันอยู่สักพักก่อนที่พี่กี้จะเริ่มขยับเข้ามาใกล้เหมือนกันทำอะไรบางอย่าง ฉันหลับตาปี้ ไม่นะ ไม่ได้หวังอะไรเลยนะ จริงจริ๊ง ไม่มีสัมผัสที่ริมฝีปากอย่างที่คาดไว้แต่กลับมีลมหายใจที่เป่ารดอยู่ข้างหูฉันแทน"เลิกดื้อได้แล้วไอแห้ง พี่เป็นห่วง" พูดจบพี่กี้ก็ผละออกจากฉันพร้อมกับปล่อยแก้วในมือ ฉันสัมผัสได้ว่าตอนนี้หน้าต้องแดงจนเป็นลูกมะเขือเทศแล้วแน่ๆ ดีนะที่ีในผับเป็นไฟสลัวๆไ่สว่างมาก ไม่งั้นเขาคงรู้หมดว่าฉันหน้าแดง ฉันยอมวางแก้วในมือแต่โดยดี โดนพูดแบบนั้นใส่ใครจะไปดื้อลงล่ะ"พวกมึงจะกลับกันยัง นี่จะตี1แล้ว เมียกูโทรมาตามให้กลับบ้านแล้ว" พี่น้อยที่กลับมาจากการคุยโทรศัพทฺ์ก็ถามขึ้น"ได้หมด กูต้องขึ้นไปชั้น3อยู่แล้ว" พี่เด่นตอบพี่น้อยทั้งที่ตัวเองยังนัวเนียกับสาวข้างกายอยู่"ไม่ต้องบอกก็รู้มึงอ่ะ ทำตรงนี้ได้มึงคงทำไปแล้วไอเพื่อนเวร""แล้วพวกมึงอ่ะ" พี่น้อยหันไปถามพี่บอลกับพี่แม็ก"ผมเอารถมา ส่วนไอแม็กนั่งแท็กซี่กลับ""เค แล้วไอกี้กับควีนอ่ะ""ผมต้องไปรับนานาส่งบ้านก่อน""หนูขี่มอไซค์มาเองค่ะ""โอเค งั้นแยกย้ายกันกลับบ้านดีๆ เจอกันใหม่วันหลัง" เราทุกคนก็ร่ำลากันแยกย้ายกันกลับที่พักของตัวเอง ระหว่างที่ฉันกำลังจะขึ้นคร่อมมอไซค์ก็ได้ยินเสียงเรียกจากด้านหลัง"น้องควีนๆ" ฉันหันไปตามเสียงเรียกก็เจอกับพี่แม็กที่ยืนกวักมือเรียกฉันอยู่ ฉันเลยเดินเข้าไปหาเขา"ว่าไงคะพี่แม็ก" "เอ่อ...ควีนช่วยพี่เรียกแท็กซี่หน่อยได้ไหม พี่ว่าวันนี้พี่ดื่นหนักไปหน่อย มึนไปหมดเลย""อ่อได้ค่ะ เดี๋ยวหนูเรียกให้" ฉันเลยได้ยืนรอเรียกรถแท็กซี่เป็ฯเพื่อนพี่แม็ก"แล้วน้องควีนพักอยู่ที่ไหนหรอ""หนูอยู่คอนโด39ค่ะ อ๊ะ รถมาพอดีเลยพี่แม็ก" ระหว่างที่ยืนคุยรถแท็กซี่คันนึงผ่านมาพอดีฉันเลยเรียกให้พี่แม็ก พี่แม็กก็ก้าวขึ้นรถแท็กซี่คันนั้นไป ฉันไม่ลืมที่จะช่วยปิดประตูรถให้ หวังว่าพี่เค้าจะถึงบ้านปลอดภัยนะ ฉันที่ทำภารกิจเสร็จก็มาขี่มอไซค์กลับคอนโดตัวเอง คอนโด39"คุณครับ คุณเป็นใครครับ พักอยู่ห้องไหน ผมไม่เห็นกุญแจห้องเลย""ผมก็ไม่รู้ครับ ผมไปรับเขามาจากหน้าผับ แล้วเขาก็พึมพำพูดชื่อคอนโดนี้แล้วก็หลับไปเลย"ฉันได้ยินเสียงลุงยามกำลังพูดกับใครสักคน เหมือนจะมีปัญหาอะไรกันสักอย่าง คงจะแค่คนพักคอนโดนี้เมาแหละมั้ง ไม่มีอะไรหรอก ระหว่างที่ฉันกำลังจะเดินขึ้นห้องกลับเหลือบไปเห็นคนที่อยู่ในวงแขนของลุงยามกับคนขับแท็กซี่คนหนึ่ง เอ๊ะ! ทำไมดูคุ้นๆ เห้ย! นั่นมันพี่แม็กนี่หว่า มาทำอะไรที่นี่เนี่ย "อะ...เอ่อ ลุงยามมีอะไรกันหรอคะ" ฉันเดินเข้าไปถามลุงยาม"อ่อหนูควีน พอดีคนขับแท็กซี่บอกว่าไปรับผู้ชายคนนี้มาจากหน้าผับ แล้วเขาพึมพำชื่อคอนโดนี้ก่อนจะหลับไป เขาเลยมาส่งที่นี่แต่ลุงไม่เห็นกุญแจห้องเขาเลย" อ้าว สงสัยจะเมาหนักเลยพี่แม็ก พักอยู่ไหนก็ไม่รู้ด้วย ตอนนี้จะตี2แล้ว เอาวะ คืนเดียวเอง"อ่อ เขาเป็นรุ่นพี่หนูเองค่ะ เดี๋ยวหนูรบกวนลุงยามช่วยพาเขาไปส่งที่ห้องหนูหน่อยนะคะ พี่เขาเมามากหนูแบกคนเดียวไม่ไหว""อ้าวหรอครับ โอเคครับผม" ลุงยามตอบรับก่อนจะช่วยหิ้วปักพี่แม็ก"เอ่อ...นี่ค่ะค่ารถ" ฉันยื่นเงินจำนวนหนึ่งให้กับคนขับแท็กซี่ ก่อนจะช่วยกันกับลุงยามหิ้วปีกพี่แม็กขึ้นมาจนถึงห้องฉันอย่างทุลักทุเล ฉันรีบเปิดห้องก่อนจะบอกให้ลุงยามพาพี่แม็กไปนอนที่เตียงของฉัน โดยที่ลืมคิดว่าฉันจะนอนตรงไหนล่ะทีนี้ ช่างเถอะ เดี๋ยวฉันนอนโซฟาห้องรับแขกเอาละกัน ปล่อยให้คนเมานอนสบายๆไป ฉันจัดแจงถอดรองเท้าห่มผ้าให้พี่แม็กก่อนจะไปอาบน้ำเพื่อเตรียมตัวนอน

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

Tell Me#3

นิยายแนะนำ

Tell Me แกล้งบอกทีว่ารัก

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

Tell Me#3

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้