@ยังอยู่หน้าห้องน้ำ
ผมที่กำลังถูกหญิงสาวไร้เดียงสากระทำมิดีมิร้าย... แต่มันก็เป็สิ่งที่ผมชอบนะถึงเธอจะเป็ฝ่ายเริ่มก็เถอะเหมือนผมรอโอกาสนี้มานาน!
ส่วนสำหรับคำว่าไร้เดียงสาคงใช้ได้กับเธอ เพราะ ... จูบของเธอนั้นไร้เดียงสามาก มากถึงมากที่สุดเพราะเธอแค่เล่นประกบปากผมเท่านั้น และยังคงประกอบอยู่ จนผมทนไม่ได้แล้ว ...
ผมโดยกระทำอย่างนี้จะยอมได้อย่างไร เสียชื่อผมแย่เลย
จากที่มือผมที่รั้งอยู่ที่เอวของเธอทั้งสองข้าง ตอนนี้ผมปล่อยมือจากเอวของเธอข้างหนึ่งและนำมันขึ้นมาอยู่ที่ต้นคอของเธอเพื่อประคองใบหน้าของเธอให้ผมจัดการเธอได้อย่างถนัดปาก
ผมเริ่มใช้ความเชี่ยวชาญของผมลิ้นของผมมันมีทักษะทางด้านนี้อยู่แล้ว ดันมันเข้าสู่โผลงปากของเธออย่างตั้งใจ
ร่างกายเธอว่าง่ายมาก เธอตอบสนองผมอย่างรวดเร็ว ริมฝีปากบางเปิดอ้ารับลิ้นของผมจากนั้นผมบดขยี้ปากของเธอเข้าไปเต็มๆ
กลิ่นเหล้าในปากเธอคลุ้งเต็มไปหมด แขนเธอคล้องคอผมไว้ ตอนนี้เธอเริ่มเรียนรู้วิธีจากจูบจากผมแล้ว
(เรียนรู้เร็วนะเรานะ) ความรู้สึกที่พึงพอใจเกิดขึ้นในความคิดของผม
เธอขบริมฝีปากล่างของผมเบาๆ ดูเธอพอใจกับการทำอย่างนี้กับผม
ผมผละจูบออกจากเธอ เธอจ้องผมตาเขม็ง ตอนนี้เหมือนคนตรงหน้าผมจะไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่ที่ผมไม่สานต่อจูบของเธอ
จะให้ผมสานต่อยังไงกันล่ะคราบแม่คุณณณณณ!!!
นี้มันหน้าห้องน้ำ คนเดินเข้า เดินออก มองกันตาเป็มัน ขืนทำต่อจะให้หยุดที่ตรงไหน!!!
ผมคว้าเอวเล็กของเธอ กระซิบข้างหูไปเบาๆ “กลับกันเถอะ”
“อือ” เธอพยักหน้า ไม่ปฏิเสธ จากนั้นผมก็พาเธอออกจากคลับ 94
รถผมจอดอยู่โซนวีวีไอพี ไม่มีคันอื่นจอดร่วมด้วย พอถึงรถผมเปิดประประฝั่งข้างคนขับ และช่วยเธอให้สามารถนั่งในรถผมได้อย่างสบาย
ผมต้องช่วยคนเมาคาดเข็มขัดนิรภัยด้วยเพราะเธอไม่สามารถช่วยเหลือตัวเองได้เธอ เพียงแค่ถึงเบาะรถ เธอก็แอนตัวลงบนเบาะ หลับตาทันทีแต่เธอไม่ได้หลับหรอกนะ เธอแค่เมาและเมามากด้วย
กอนที่รถของผมจะเคลื่อนตัวออกไป เธอยังดึงแขนผมไปกอดและบ่นพึมพำๆตลอดทาง
@Condo Ray
ผมขับรถมาจนถึงคอนโด ซึ่งมันอยู่ไม่ไกลมาก ใช้เวลาเพียงครึ่งชั่วโมงจากคลับของผม
ผมจอดรถเรียบร้อย คนเมาที่ยังกอดแขนหนึ่งข้างของผมอยู่ั้แ่ออกจากคลับมาจนถึงตอนนี้เธอก็ยังกอดแขนไม่ยอมปล่อย
“ถึงแล้วครับ” ผมกระซิบข้างหูของเธอ เธอพยายามลืมตาตื่น “อือ”เสียงของเธอดังขึ้นเหมือนรับรู้
ผมแกะแขนเธอออกจากแขนของผม แต่ดูเหมือนเธอจะไม่้าให้ผมออกห่าง“คนดี ปล่อยก่อน เดี๋ยวให้เกาะทั้งคืนเลย” ผมกระซิบข้างหูเธออีกครั้ง
ตอนนี้เธอว่าง่ายมาก เธอปล่อยแขนผมจากนั้นผมก็พาเธอออกจากรถได้สักที
เธอสามารถเดินเองได้ แต่ก็อย่างว่าสภาพของคนเมา มองอย่างไรก็ คนเมา!!! ดีดีนี้เอง
ผมจึงต้องทำตัวเป็ผู้ปกครองที่เหมือนเริ่มสอนเด็กหัดเดิน
ไม่ให้เหมือนผู้ปกครองได้อย่างไรกันละ เธอเล่นสูงแค่คางผมเท่านั้นจะบอกว่าเธอเตี้ยงก็คงไม่ใช่ เพราะผมนั้นสูง 186 เิเ มันถือเป็ความสูงที่เกินมาตรฐานชายไทยส่วนเธอเมื่อเทียบกับระดับที่เธออยู่ที่คางของผม น่าจะ164 – 166 เิเ ซึ่งเป็ความสูงที่ผมพอใจ
ตอนนี้เธอยังคงเกาะแขนผมไม่ยอมปล่อยเช่นเดิม “เด็กจริงๆ นะเราน่ะ”ผมเอามือลูบผมเธอเบาๆ ตอนนี้เราทั้งสองเข้ามาในลิฟต์ เธอกอดเอวผมแทนการกอดแขนผมแล้ว
ผมก้มมองดูใบหน้าเล็กๆ ของเธอ หน้าของเธอค่อนข้างเด็ก และเด็กกว่าผมหลายปีเลยทีเดียว
ตอนนี้ผมพาเธอขึ้นมายังชั้นที่ 19 ของคอนโดและเดินมาหยุดอยู่มุมห้องซ้ายสุด ซึ่งเป็ห้องที่มีขนาดใหญ่สุดของชั้น ผมกดรหัสเข้าห้องของผมพร้อมกับร่างบางของเธอที่ตามผมเข้ามาอย่างว่าง่าย
และเมื่อประตูห้องปิดลง เพียงแค่ในปิดลงเท่านั้น
ผมก็จัดการคนเมาทันที