หอคอยโลกาวินาศ ฉันมีระบบปรับแต่งซอมบี้

 ตอนที่ 46 ช่วยกันสังหารซอมบี้

โฮกกก!!!

เสียงคำรามดังขึ้นมาปลุกให้เบนจามินได้สติกลับมามันเป็นเสียงคำรามของซอมบี้นักล่าตัวผู้ที่รีบกลับมาเพราะได้ยินเสียงคำรามก่อนหน้านั้นของซอมบี้นักล่าตัวเมีย

เบนจามินปล่อยโล่ในมือทิ้งเพราะมันเลอะและลื่นจากเลือดและของเหลวของซอมบี้นักล่าตัวเมียหันไปคว้าปืนลูกโม่ที่ตกอยู่ข้าง ๆ และลุกขึ้นยืน

พอเบนจามินหันกลับไปก็เห็นซอมบี้นักล่าตัวผู้กำลังวิ่งเข้ามาด้วยความเร็วมันกำลังคลุ้มคลั่งจากการสูญเสียคู่ของมัน

เบนจามินจิตใจสงบเยือกเย็นมากเอาปลอกกระสุนออกขณะที่หยิบกระสุนขึ้นมาบรรจุใหม่ด้วยความชำนาญสายตาของเบนจามินไม่เคยละไปจากมัน

พอซอมบี้นักล่าตัวผู้ห่างจากเขาไม่ถึงสิบเมตรเบนจามินก็ยกปืนขึ้นยิงใส่ซอมบี้นักล่าตัวผู้ เพื่อหยุดการวิ่งเข้ามาของมันแต่ว่านั่นแค่ทำให้มันชะงักไปเท่านั้น

ปัง! ๆ ๆ ๆ

กระสุนยิงอย่างต่อเนื่องซอมบี้นักล่าตัวผู้ก็ไม่สนใจอาการบาดเจ็บมันแค่พยายามเข้ามาให้ถึงตัวของเบนจามินจนมันเองก็หลงลืมไปว่ายังมีอีกคนอยู่

ฉึก!!!

หอกแหลมพลันแทงเข้าที่ข้างหลังของมันโดยไม่ทันได้ตั้งตัวหอกนี้ก็ได้มาจากค่ายมิดไนท์เช่นกัน หอกเกลียววายุ T1 ที่อยู่ในมือของเลียมแทงทะลุร่างของซอมบี้นักล่าตัวผู้

“เป็นไงล่ะไอ้เวรตะไร”เลียมตะโกนด้วยความสะใจ

ซอมบี้นักล่าตัวผู้พยายามคว้าจับหอกแต่ว่าหอกที่ทะลุมาแล้วจับไปก็ไม่มีความหมายมันอยากจะหันกลับไปโจมตี เลียมจับหอกแน่นพยายามเคลื่อนไหวอยู่ด้านหลังของมันตลอดเวลาเพื่อไม่ให้โดนกรงเล็บของมันโจมตี

เบนจามินรีบเข้ามาและยิงใส่มันซ้ำๆ อีกหลายนัดเข้าไปที่หัวโดยเฉพาะ ขณะที่เลียมดึงหอกออกมาจากตัวก่อนจะแทงเข้าที่หลังศีรษะออกแรงจนร่างกายของซอมบี้นักล่าตัวผู้ลอยขึ้น

ขนาดตัวของมันไม่ได้ใหญ่กว่าคนทั่วไปทำให้เลียมที่ตัวใหญ่อยู่แล้วสามารถยกมันเสียบคาไว้กับพื้นได้สุดท้ายด้วยทั้งหอกและกระสุนปืนทำให้ซอมบี้นักล่าตัวนี้สิ้นใจตายไป

...

อีกด้านทหารมืดที่ต่อสู้กับซอมบี้ลิ้นแฉกระดับดุร้ายอยู่

ทหารคุ้มกันพยายามเหวี่ยงมันไปมาแต่ธรรมชาติของซอมบี้ลิ้นแฉกมันกัดแล้วไม่ปล่อยบวกกับชุดเกราะที่แข็งแกร่งจึงยึดติดกันแน่น แม้มันจะฆ่าทหารมืดไม่ได้แต่ก็ทำให้ทหารมืดไม่สามารถเหวี่ยงดาบในมือฆ่าพวกมันได้

ตอนนั้นเองที่ฮอร์คิงได้พุ่งเข้ามาพร้อมกับชักอาวุธปืนออกมาเป็นปืนพกขนาด 9 มม. หนึ่งกระบอกที่ดูเก่าพอสมควรปืนกระบอกนี้ได้มาจากกัสและกัสก็ได้มาจากค่ายต่าง ๆ ที่ไปบุกโจมตีมา

ฮอร์คิงยิงใส่ที่ตัวของซอมบี้ลิ้นแฉกจนมันปล่อยลิ้นที่กัดเกราะของทหารคุ้มกันออกและหันมาคำรามใส่ฮอร์คิง

แต่ก่อนที่มันจะได้โจมตีฮอร์คิงก็ยิงเข้าที่หัวของมันอีกนัดหนึ่งทำให้ซอมบี้ลิ้นแฉกตกลงมาจากหลังของทหารคุ้มกันเปิดช่องให้ทหารคุ้มกันโจมตีสวนกลับไปได้

“ย้า!”

ทหารคุ้มกันบิดดาบในมือจนมันเคลื่อนตัวได้เล็กน้อยก็กระแทกแทงเข้าไปที่หัวของซอมบี้ลิ้นสองแฉกที่ลัดดาบไว้ดาบแม้จะฟันกระดูกลิ้นมันไม่ขาด แต่ว่ามันแทงทะลุหัวที่อ่อนแอกว่าได้

สมองของซอมบี้ลิ้นแฉกโดนทำลายโดยตรง

ทหารคุ้มกันบิดดาบคว้านจนสมองไหลออกมาด้านนอกซอมบี้ลิ้นแฉกจึงตายลงคาดาบ

“ท่านฮอร์คิงไม่เป็นอะไรใช่หรือไม่ขอรับ”ทหารคุ้มกันรีบเข้ามาสอบถาม แต่แล้วตอนนั้นด้านหลังของทหารคุ้มกัน

ซอมบี้ลิ้นแฉกที่โดนยิงที่หัวไปแล้วกลับฟื้นขึ้นมาอีกครั้ง

กระสุนเพียงนัดเดียวอาจจะพอฆ่าซอมบี้ธรรมดาได้แต่ไม่พอจะฆ่าซอมบี้ลิ้นแฉกได้ ทหารคุ้มกันจึงเหวี่ยงดาบกลับหลังไปตัดหัวมันซ้ำอีกครั้ง

ศพทั้งสามของซอมบี้ลิ้นแฉกนอนตายอยู่ที่พื้น

เคล้ง!

ทว่าเสียงปืนกลับดังเกินไปจึงไปดึงดูดความสนใจของซอมบี้ในบริเวณใกล้เคียง

“รีบไปรวมกับคนอื่นดันเจี้ยนสถานที่นี้แปลกกว่าที่ท่านลอร์ดคาดการณ์ไว้ซอมบี้ด้านในโจมตีทุกอย่างที่ไม่ใช่พวกของมัน” ฮอร์คิงเอ่ยเตือน

เรื่องนี้จะโทษกัสก็ไม่ได้แต่ว่ากัสก็เตือนไว้อยู่เหมือนกันเพราะการส่งทหารมืดเข้าไปในดันเจี้ยนถือว่าเป็นครั้งแรก ฮอร์คิงที่ติดตามมาด้วยหน้าที่หนึ่งก็คือตรวจสอบดันเขี้ยนว่ามันส่งผลยังไงต่อทหารมืดที่เปลี่ยนมาจากซอมบี้แล้ว

ซึ่งผลลัพธ์ก็ชัดเจนว่ามีแค่ซอมบี้ภายนอกเท่านั้นที่ไม่โจมตีทหารมืดแบบสุ่มสี่สุ่มห้าแต่ในดันเจี้ยนกลับโจมตีทุกอย่างที่ไม่ใช่พวกของตนเอง

ทหารมืดคุ้มกันรีบพยักหน้า

“ไม่เป็นอะไรกันนะเราต้องรีบไปแล้วไม่นานซอมบี้คงมากันมากขึ้น” เบนจามินในสภาพเปื้อนเลือดเข้ามาหาพวกเขา

สภาพของเบนจามินตอนนี้ไม่ต่างจากอาบเลือดซอมบี้มาเลยเลียมเองก็มาด้วยเลอะเลือดอยู่ไม่น้อย แต่ในมือยังมีสีหน้าของความตื่นเต้นโดยเฉพาะหอกในมือที่ถือไม่ยอมปล่อย

อาวุธที่ลอร์ดไนท์ให้พวกเขามานั้นเป็นอาวุธยุคT1 ทั้งหมดซึ่งมันคุ้มค่ามากและตอนนี้เลียมก็เกือบจะเสียใจแล้วที่เคยค้านเรื่องการร่วมมือกับลอร์ดไนท์

อาวุธ T1 ไม่ใช่ของที่หาได้ง่าย ๆ

ที่หอคอยชั้นแรกพวกเขาต้องไปค้นหาตามดันเจี้ยนไม่ก็สถานที่วิจัยที่ถูกทิ้งร้างที่มีการสร้างอุปกรณ์ล้ำสมัยจากที่ต่างๆ ถึงจะได้ของแบบนี้มา

โลกซอมบี้นี้ล้ำหน้ากว่าโลกภายนอกในยุคก่อนหอคอยวันสิ้นโลกแต่ไม่ได้หมายความว่าจะมีเทคโนโลยียุค T1 เกลื่อนไปหมดต้องบอกว่ามันพึ่งจะถูกพัฒนาขึ้นเท่านั้น

ฮอร์คิงเองก็เห็นด้วยเพราะเสียงปืนของเบนจามินมันดังมากและจากที่สัมผัสได้ซอมบี้กำลังมุ่งหน้ามาที่ที่

พวกเขาวิ่งออกมานอกโกดังยังไม่ทันไรสภาพอากาศของดันเจี้ยนก็ยิ่งเลวร้ายลงมีลมแรงมากขึ้นพัดเอากลิ่นเลือดของพวกมันกระจายไปได้ทั่วทั้งบริเวณยิ่งทำให้ซอมบี้มุ่งมาหามากขึ้นอีก

แต่นั่นยังไม่เลวร้ายมากพอเพราะไม่กี่วินาทีต่อมาก็เริ่มมีเม็ดฝนตกลงมา

“ฝนกำลังตก”

“ไปให้ลึกที่สุดหาพวกมาโครให้เจอ เอาสมบัติของดันเจี้ยนแล้วหนีกันเถอะ” เลียมกล่าว เพราะรู้ว่ากำลังรบมันไม่พอแถมผู้เล่นคนอื่นๆ ก็เข้าไปลึกกว่าพวกเขาพอสมควร นอกจากนี้มาโครก็หายตัวไปพร้อมกับออสก้าด้วยและทหารมืดอีกด้วย

“ไป”เบนจามินเห็นด้วยกับความคิดนี้

แน่นอนว่าพวกเขาลงทุนไปเยอะยังไงก็ไม่ยอมกลับมือเปล่าแต่ก่อนอื่นต้องหาพรรคพวกให้เจอก่อน รวมตัวกันถึงจะมีกำลังมากพอ

ก่อนหน้านั้นตอนที่เกิดการโจมตีมาโครเผลอหลุดออกมาจากกลุ่ม ออสก้ารีบนำทหารมืดเข้าไปช่วยทำให้พวกเขาแยกกันโดนไม่ตั้งใจ

ซอมบี้ในค่ายทหารกลางป่ากลับเต็มไปด้วยทหารซอมบี้ซอมบี้พวกนี้ดุร้ายและแข็งแรงมาก

ถ้าซอมบี้ธรรมดาด้านนอกมีพลังอยู่ที่ระดับพื้นฐานขั้นเริ่มต้นซอมบี้ทหารพวกนี้ก็แทบจะแข็งแกร่งเท่าระดับพื้นฐานขั้นกลางแล้ว ค่าความแข็งแกร่งคงสัก 25-35

ซอมบี้ลิ้นแฉกคือพวกระดับกลางและซอมบี้นักล่าคือพวกซอมบี้ระดับสูง

จำนวนของซอมบี้ทหารมีมากที่สุดนับร้อยตัวที่ไล่ตามพวกเขาถ้าไม่ใช่เพราะมีกลุ่มอื่น ๆ อยู่ด้วย เบนจามินก็ไม่รู้ว่าจะมีเป็นพันตัวหรือไม่

แถมยังมีซอมบี้ระดับกลางปะปนอยู่อีกมากในกลุ่มพวกมันนอกจากนั้นยังมีพวกที่ฉลาดอย่างซอมบี้นักล่ารอเล่นงานทีเผลออีก

โดยซอมบี้นักล่านั้นเป็นตัวที่แตกต่างไปจากทั้งหมดเพราะว่ามันไม่ได้มาจากทหารซอมบี้ แต่น่าจะเป็นตัวอย่างทดลองอะไรที่หลุดออกมามากกว่า

พอวันสิ้นโลกมาถึงค่ายทหารคือสถานที่รวบรวมทุกอย่างที่ขนมาได้ของโลกนี้ไว้มันมีดันเจี้ยนแบบนี้จำนวนมาก แต่ที่นี่อันตรายมากเป็นอันดับต้น ๆ แน่นอน

ซึ่งเบนจามินก็ไม่ดื้อด้านคิดจะเคลียร์สถานที่นี้นั่นมันความคิดไร้เดียงสาเกินไป เขาแค่ขอหาคนให้เจอ หาของที่ทำเงินได้พอจะคืนทุนหรือกำไรแล้วออกไปทันที

“ไม่รู้ว่าจะมีซอมบี้อะไรอยู่อีกหรือไม่”เบนจามินเต็มไปด้วยความกังวล สายตาเหลือบไปมองโล่ในมือและไปตกลงที่ฮอร์คิงกับทหารคุ้มกันเขาอดคิดไม่ได้ว่าทหารพวกนั้นก็ใช้ของแบบนี้เหมือนกัน

แสดงให้เห็นถึงความมั่งคั่งของลอร์ดไนท์ที่ร่ำรวยมากถ้าสามารถเอาโล่ออกไปด้านนอกและนำไปขายคงทำกำไรอย่างมาก

แต่แล้วเบนจามินละทิ้งความคิดนี้เพราะรู้ว่าอุปกรณ์ยุค T1นั้นต่อให้ขายได้กำไรก็คงไม่เยอะ แถมมันไม่ได้เป็นที่ต้องการขนาดนั้นอาจจะจริงที่ดูดีในกลุ่มคนธรรมดา แต่ในระดับทหารต่างก็ใช้อาวุธแบบนี้กันทั้งนั้นและที่ดีกว่านี้ก็ยังมีจนเป็นเรื่องปกติไปแล้ว

ตอนนั้นขณะที่ทุกคนกำลังวิ่งไปตามทางก็มีเสียงปืนและการต่อสู้ดังมาจากข้างหน้า

“ข้างหน้านั้นอาจจะเป็นพวกมาโคร”เบนจามินรีบวิ่งนำคนอื่นไป

พวกเขาทั้งสามคนต่างมีอาวุธปืนติดตัวมาด้วยอย่างไรก็ตาม เสียงปืนดังกล่าวกลับดังขึ้นต่อเนื่องจนทำให้รู้ว่ามีปืนมากกว่าหนึ่งกระบอก

แน่นอนว่าอาจจะไม่ใช่มาโครแต่ไม่ว่ายังไงมาโครก็คงจะได้ยินและไปที่นั่นเหมือนกันโอกาศมีมากและพวกเขาต้องไปดู

“ว๊ากกก!!”

ตอนนั้นเองพวกเบนจามินที่กำลังวิ่งผ่านด่านสังกัดกั้นที่เต็มไปด้วยบังเกอร์กระสอบทรายและรั้วลวดหนามที่ถูกทำลายไปแล้วอยู่ ๆ ก็เจอเข้ากับซอมบี้ทหารที่ฟื้นขึ้นมาขวางทาง ก่อนที่พวกมันจะโจมตีเข้าใส่เบนจามินและพรรคพวกทันที