ตอน เ้าบ่าวที่ไม่เคยเห็นหน้า
“ฉันขอถามอะไรสักหน่อยได้ไหมคะ”
กรุณาสาวน้อยวัยสิบแปดยกขาขึ้นไขว่ห้าง ดวงตากลมโตจ้องมองไปยังใบหน้าหล่อเหลาคมเข้มของผู้ชายที่นั่งตรงข้ามกับเธอ คิ้วเข้มของเขาเลิกขึ้นริมฝีปากเหยียดยิ้ม เขาดูราวกับเป็เ้าชายที่ะโออกมาจากฝันหวานของสาวๆ มีเสน่ห์ ร้อนแรง ไม่เหมือนผู้ชายคนไหนที่เธอเคยรู้จักมาก่อน แต่ก็แฝงเอาไว้ด้วยความลึกลับ อันตราย ความรู้สึกของหญิงสาวมันบอกกับเธอเช่นนั้น
“ได้สิ”
เขาวางข้อศอกลงบนโต๊ะกระพุ่มมือเป็รูปสามเหลี่ยม ดวงตาสีฟ้าทอแสงเป็ประกายระยับ
“ทำไมคุณถึงอยากแต่งงานกับฉัน… ทั้งที่เราสองคนไม่เคยเห็นหน้า ไม่เคยรู้จักกัน”
“ผมชอบคุณ”
เขาพูดขึ้นมาหน้าตาเฉย โดยไม่เสียเวลาคิดสักนิดเดียว
“ชอบฉันเนี่ยนะ” คิ้วเรียวสวยวิ่งชนกัน
ชอบบ้าบออะไรกัน เขารู้จักเธอตอนไหนถึงได้อยากจะแต่งงานกับเธอหนักหนา ให้ตายเหอะ! นี่ถ้าพ่อกับแม่ของเธอไม่บังคับแกมขอร้องให้เธอมาพบเขาแล้วล่ะก็เธอจะไม่มีวันยอมมาพบกับผู้ชายคนนี้เด็ดขาด จริงอยู่เขาหน้าตาดีแบบพวกลูกครึ่งทั่วไป คิ้วดกหนาตาสีฟ้าสดใส จมูกโด่ง ริมฝีปากสวย ตอนเขายิ้มทำให้เธอเกือบละลายไปหลายต่อหลายรอบ ทว่าเขาก็ดูแปลกจนเธอนึกกลัว
เ้าสัวมงคลและคุณหญิงดาหวัน พ่อแม่ของเธอพูดถึงผู้ชายคนนี้ให้ฟังว่าเพียงว่าเขาเป็ทายาทเพียงคนเดียวของมหาเศรษฐีแสนล้าน มีธุรกิจมากมายหลายอย่างทั้งในประเทศไทยและต่างประเทศ ทางออกเดียวที่จะกอบกู้ชื่อเสียงและฐานะทางการเงินของตระกูลเอาไว้ได้ ก็คือเธอต้องแต่งงานกับผู้ชายคนนี้ เท่านั้น!
“ใช่”
เขาพยักหน้า
“คุณไม่เคยเห็นผม แต่ผมเคยเห็นคุณ คุณไม่รู้จักผมแต่ผมรู้จักคุณ อาจจะรู้จักดีกว่าที่คุณรู้จักตัวเองซะอีก”
อัลเบร์โตกลั้นยิ้มเมื่อเห็นสีหน้าของลูกพีช หรือนางสาว กรุณา อมรพันธ์หัสดินทร์ ว่าที่เ้าสาววัยสิบแปดปีของเขา
“แปลกคน คนเราจะรักกันได้ยังไงทั้งที่ไม่เคยพบไม่เคยพูดคุยกันมาก่อน”
“คุณอาจจะฟังไม่ชัด เมื่อกี้ผมบอกว่าชอบไม่ได้บอกว่ารัก”
อัลเบร์โตยกแก้วไวน์ขึ้นดื่ม แวบหนึ่งเขาเห็นสาวน้อยอ้าปากค้างหลังจากได้ยินคำพูดประโยคล่าสุดของเขา
“เมื่อคุณโตขึ้นแล้วเดินออกมาจากโลกใบเดิมอันแสนสวย คุณจะเรียนรู้ได้เองว่าความจริงแล้วในโลกใบนี้มีอย่างอื่นที่สำคัญกว่า ‘ความรัก’ มากมายเต็มไปหมด”
“หึ” ที่เขาพูดถึงคงหมายถึงเงินสินะ ลูกพีชเผลอเบ้ปาก
จริงแหละ เงินมันบันดาลได้ทุกสิ่งทุกอย่างราวกับพระเ้า ครอบครัวของเธอที่คิดจะฆ่าตัวตายกครัววันละสามรอบก็เพราะธุรกิจที่ล้มไม่เป็ท่า พ่อของเธอบริหารงานผิดพลาดใหญ่หลวงทำกิจการของตระกูลอมรพันธ์หัสดินทร์ ขาดทุนย่อยยับ จากครอบครัวเศรษฐีอันดับต้นๆ ในเมืองไทย ้าเป็ลูกหนี้ธนาคาร ถูกฟ้องล้มละลาย กระทั้งที่ซุกหัวนอนก็จะไม่มี
แล้วจู่ๆ ผู้ชายคนนี้ก็โผล่เข้ามา เสมือนเ้าชายขี่ม้าขาว เขายื่นข้อเสนอทางการเงินอันเป็ทางออกของปัญหาทุกอย่างให้กับเ้าสัวมงคลและคุณหญิงดาหวัน โดยมีตัวเธอเป็ข้อแลกเปลี่ยน
เธอจะต้องเป็เ้าสาวของเขา! ต้องอยู่ในความดูแลของเขาแต่เพียงผู้เดียวหลังจากงานแต่งงานผ่านไป
2K
