เพลิงตราบาป
ที่บ้านไม้หลังใหญ่
“นายใหญ่ตามหามันทำไมคะ”วาสนากอดแขนนายใหญ่พร้อมออดอ้อน
“เธอไม่ต้องยุ่งฉันมีเหตุผล”
“ค่ะ” วาสนากัดฟันกรอด
“นายใหญ่คะ”ป้าเอียดค่อยๆเดินก้มหน้าและมาหยุดนั่งลงที่ระเบียง
“มาใกล้ๆสินังเอียด มีอะไร”
“นังหนูท้องนะคะ”ป้าเอียดรีบบอกนายใหญ่ก่อนติณภัทรจะทุบโต๊ะด้วยความโกรธ
“ทำไมเพิ่งบอกล่ะป้า!”
“คุณติณไม่ว่างจะฟังนี่คะ”
“ป้าเอียด!” ติณภัทรตวาดดังลั่นในขณะที่นายตุรงค์หันไปมองหน้าลูกชายอย่างใช้ความคิด
“เด็กนั่นก็คงเป็เืเนื้อเชื้อไขของฉันสินะ”นายตุรงค์ยิ้มพร้อมกับส่ายหน้าเล็กน้อย
“ผมจะตามหาให้เจอเองครับพ่อ”
“ไม่ต้อง! ให้ลูกน้องตามส่วนแกไปทำงาน แค่นี้ก็สร้างความวุ่นวายมากพอแล้ว”
“วุ่นวายอะไรล่ะพ่อ” เขาหันมามองหน้าพ่อด้วยอาการหงุดหงิดเมื่อถูกตำหนิต่อหน้าบรรดาลูกน้อง
“แกรู้ดีแก่ใจไอ้ติณ” นายตุรงค์ลุกยืนพร้อมกับวาสนาที่เกาะแขนไม่ปล่อยก่อนจะลงไปเรือนหลังเล็ก
ป้าเอียดลุกและเดินไปหาติณภัทรแต่ชายหนุ่มเอาแต่หงุดหงิดก่อนจะลุกและลงไปที่รถแล้วขับออกไปอย่างรวดเร็ว
“คุณติณป้ายังไม่ได้บอกเลยนังหนูน่าจะท้องกับ…” ป้าเอียดได้แต่ยืนชะเง้อตามรถที่ติณภัทรขับออกไป
“เนตรเธอท้องแต่ไม่บอกเด็กในท้องก็น้องฉันนะ ฉันจะตามหาเธอเองกมลเนตร” ติณภัทรสับสนกับความรู้สึกของตัวเองเมื่อหลายต่อหลายครั้งเขาก็หลับนอนแกมบังคับให้กมลเนตรยอมมีอะไรกับเขาโดยที่เ้าตัวไม่ยินยอมทั้งที่เขารู้อยู่แล้วว่ากมลเนตรก็มีความสัมพันธ์กับพ่อของตัวเองเช่นกัน
‘เมียพ่อ ปัดโธ่เว้ย’ ชายหนุ่มได้แต่หงุดหงิดและก็เริ่มเหยียบคันเร่งแรงมากขึ้นตามอารมณ์ของตนเอง
่เวลาเดียวกันที่บ้านปูนชั้นเดียวแต่มิดชิดพอสมควรก่อนคนร่างอรชรจะถูกเหวี่ยงลงที่พื้นจนผ้าปิดปากเลื่อนออกเล็กน้อยและนายนัดก็ถูกเหวี่ยงลงไปพื้นตามกันไปติดๆ
“โอ๊ย! ลุ… ลูก” กมลเนตรอุทานและเอามือลูบที่ท้องตัวเอง
“อะไรนะ ลูกท้องเหรอ”นายนัดมองหน้าลูกสาวทันที
“อะไรกันท้องอะไรตอนนี้ยังไม่ได้ทำอะไรมันเลยนะ”นายอาทิตย์อารมณ์เสียเมื่อได้ยิน
“ลูก”กมลเนตรลูบท้องตัวเองด้วยความกังวลใจ
“พาไปห้องข้า”ลูกน้องรีบพากมลเนตรไปที่ห้องนอนของนายอาทิตย์ตามคำสั่ง
“อย่าทำมันเลย มันท้อง”นายนัดหันไปวิงวอนนายอาทิตย์เพราะปกติกมลเนตรไม่เคยโกหกอะไรเขาเลยสักครั้ง
“มึงก็หุบปากอย่าเสือก! ท้องกูก็จะเอาทำเมียเพราะมึงนี่ล่ะ”นายอาทิตย์รีบเดินตามไปที่ห้องนอนตัวเองอย่างรวดเร็ว
“อย่าทำหนู!” กมลเนตรเริ่มร้องไห้เมื่อมาอยู่ในห้องนอนส่วนตัวของนายอาทิตย์
“แกะผ้าสิวะ รำคาญปิดอยู่ได้” ลูกน้องรีบทำตามคำสั่งและรีบออกไปด้านนอกปล่อยให้ทั้งคู่อยู่กันเพียงลำพัง
“ไหนเล่ามาแกเป็ลูกไอ้นัดจริงเหรอวะ”
“ค่ะพ่อหนูเอง อย่าทำอะไรพ่อหนูนะ”
“วุ่นวายอีกแล้ว ไม่เอาน่าเป็เมียพี่เถอะน้อง จะให้อยู่แต่บนเตียงเลยนะ” มือสากเลื่อนมาแตะพวงแก้มระเรื่อ
“หนูท้องอยู่นะ”นายอาทิตย์ปล่อยมือออกอย่างรวดเร็ว
“เออ ท้องก็ท้องเอาทั้งที่ท้องนี่ล่ะ”
“ไม่ได้ค่ะ! เดี๋ยวหนูแท้ง พี่จะบาปนะ”
“อีนี่เื่มากแท้งบ้าอะไรคนท้องก็เอากันได้อย่าสู่รู้ให้มันมาก”
“แต่หนูเป็โรคด้วยนะ” แววตาคนพูดที่แฝงไปด้วยอาการหวาดกลัวทำให้คนฟังถึงกับชะงัก
“โรคห่าไรอีกวะ! ชักรำคาญแล้วนะ” มือสากยื่นมาบีบไหล่เนียนอย่างรวดเร็ว
“โรคเอดส์ค่ะ หนูถึงโดนไล่ออกจากบ้านผัวไง”
“เออวะ!ไม่งั้นใครจะให้คนท้องออกมาเดินเพ่นพ่านในป่าวะ” นายอาทิตย์ดันเชื่อเื่ที่กมลเนตรกุขึ้นมาโดยไม่ได้เฉลียวใจ
“เธอนี่ท้องแล้วเป็เอดส์น่าสมเพชนะผัวคงสำส่อนหรือเธอสำส่อนกันแน่”
“ผัวหนูมีผู้หญิงเยอะมันเอาเชื้อมาติดค่ะ”กมลเนตรตอบพร้อมกับนึกถึงใบหน้าเข้มของบางคน
“เออ แล้วพี่ต้องจัดการกับหนูยังไงดีล่ะ”เขาถามด้วยน้ำเสียงยอกย้อน
“ปล่อยหนูกับพ่อไปเถอะค่ะ”
“ไม่ดีมั้ง เธอไปได้นะเพราะฉันไม่อยากรับคนมีเชื้อโรคร้ายแรงมาอยู่ร่วมชายคาส่วนพ่อเธอคงต้องชดใช้หนี้กรรมที่ก่อไว้ก่อนนะแม่สาวน้อย”
“พ่อทำอะไรเหรอทำไมถึงตามไล่ล่าแบบนี้”
“พ่อเธอขโมยของสำคัญไปแถมไม่ยอมบอกว่าซ่อนที่ไหนแต่ฉันรู้วิธีที่จะให้มันบอกแล้วล่ะ”เขาพูดจบก็ลากกมลเนตรไปที่ห้องโถงที่นายนัดยังคงนั่งอยู่
“โอ๊ะ! ลูกแม่” แรงกระชากแล้วผลักลงที่พื้นทำให้กมลเนตรอุทานด้วยความใ
“ไอ้นัดมึงฟังนะ! ถ้ามึงไม่บอก ลูกกับหลานมึงตายแน่นอน” น้ำเสียงของนายอาทิตย์เต็มไปด้วยความดุดันเกรี้ยวกราดจนนายนัดรู้สึกหวาดกลัวทันที
“เนตรลูกท้องกับใคร”นายนัดหันไปถามลูกสาว
“ทะท้องกับ กับ…”
//ฝากติดตามด้วยจ้า//
5K
