รักร้าย นายจอมโหด

~[[รักร้าย นายจอมโหด]]~

Ep.31

ทำไมช่วงนี้ทุกอย่างดูเงียบๆหรือก่อนหน้านี้ฉันอยู่ในช่วงสงครามกันนะมีเรื่องไม่หยุดหย่อน ช่วงนี้เลยเรียบๆ

"นุ่มจัง แถมสบายอีก"

คาเอลหนุนตักฉันนอนหลับตาพริ้ม คงจะเหนื่อยกับการเทรนเด็กแข่ง เห็นแว่วๆว่ามีลูคัสลงแข่งด้วยแต่ฉันไม่แน่ใจรายละเอียด

"สบายไหม"

"สบายมากเลย"

"พอแล้วลุกไปทำงานได้แล้ว"

"อยากนอนต่ออีกหน่อยนะ ฉันเหนือยขอกำลังใจหน่อยสิ"

"ต้องมีข้อแลกเปลี่ยนโอเคไหม"

"กับเธอฉันให้ได้ทุกอย่างอยู่แล้ว"

"นายกับลูคัสเป็นพี่น้องกันทำไมถึงไม่เคยบอกฉัน"

ีคาเอลลืมตาขึ้นมองฉันเขาลุกขึ้นนั่งข้างฉัน

"ไอ้คัสบอกเธอเหรอ"

"ฉันขอร้องให้เขาบอกเองเหละ นายอย่าโทษลูคัสเลยนะ"

"หึ! จริงๆแล้วแค่พี่น้องต่างแม่ ฉันพึ่งรู้ว่าตัวเองมีน้องชายก็ตอนแม่ไอ้คัสเสียไป ตอนแรกฉันแทบจะไม่สนใจด้วยซ้ำแถมพ่อก็ไม่พูดอะไรด้วยฉันแค่สงสัยว่าทำไมถึงพึ่งมาบอก คนที่บอกเรื่องไอ้คัสเขาบอกว่าไอ้คัสอยู่กับแม่แค่สองคนโดยที่ไอ้คัสไม่รู้ว่าใครคือพ่อ ตอนนั้นฉันแค่จะไปดูว่าเรื่องจริงไหมแต่ฉันไปตอนที่เห็นไอ้คัสร้องไห้อยู่คนเดียว มันร้องอย่างกับโลกจะแตก ฉันได้ยินแค่คำว่า

'ผมจะอยู่คนเดียวได้ยังไง ผมอยากไปอยู่กับแม่ด้วย'

ฉันเลยตัดสินใจที่รับไอ้คัสมาดูแลเองเพรสะการตรวจDNAที่ฉันส่งคนไปแอบเอาเส้นผมไปตรวจตรงกับพ่อฉัน ถ้าตอนนั้นฉันปล่อยมันไปไม่รู้ว่ามันคิดจะทำอะไรกับชีวิตมันบ้าง"

"ฉันเข้าใจแล้ว แต่ทำไมถึงไม่บอกคนอื่นละ"

"ตอนนั้นลูคัสแทบไม่รู้การต่อสู้ถ้าเกิดมีพวกอบกัดคิดเอามันเป็นเครื่องต่อรองหรือฆ่ามันเพราะความเคียดแค้น ฉันคงช่วยรับรองความปลอดภัยไว้ไม่ได้"

"นึกว่านายจะกีดกันลูคัสสะอีก ถ้าคุณอามีทายาทเพิ่มอีก1"

"ตอนแรกก็คิดแบบนั้น แต่ทำไงได้ฉันมันหล่อและใจดีไง"

"เหวะ! หลงตัวเอง"

"ฮ่าๆ เรื่องจริงทั้งนั้น คนอย่างฉันโกหกไม่เป็น"

"เชื่อตายละ"

ฉันกรอกตาไปมา ส่วนคาเอลยืดอกภูมิใจสายตาเจ้าเล่ห์ของเขาฉายชัดอยู่บนใบหน้า ตอนนี้ฉันก็ได้รู้ว่าคาเอลก็มีจิตใจอ่อนโยนเหมือนกันไม่ใช่แค่คิดแต่จะฆ่าอย่างเดียว

"ฉันก็อยากมีคนคอยอยู่เคียงข้าง แต่ตอนนี้ฉันมีเธอแล้วจะไม่ยอมเสียเธอให้ใครหน้าไหน"

"ฉันไม่ไปไหนแน่ บอกตัวเองเหอะ"

"ไม่มีทาง ถึงเธอไล่ฉันก็ไม่ไป"

คาเอลโยกหัวฉันไปมา ฉันเลยใช้มือไปหยิกแก้มเขาคืน ฮ่าๆเราสองคนหัวเราะใส่กันฉันหยิกแก้มเขาจนขี้นรอยแดงสงสัยหยิกแรงไปฮ่าๆ แต่สะใจหน่อยๆ

"เหม็น ความรักเฮอะ!"

ลูคัสยืนหน้าประตูแล้วแค่นเสียงชักสีหน้าแล้วเดินออกไป

"อะไรของมันว่ะ"

"นั่นสิ สงสัยอารมณ์ไม่ดีมั้ง"

"ชั่งมัน อยู่สองคนนะดีแล้ว"

คาเอลรวบกอดฉันฉันที่ไม่ทันตั้งตัวจะอ้อปากว่าคาเอลก็ใช้ริมฝีปากบางเฉียบจูบฉันนุ่มนอลแต่แฝงความเร่าร้อนเอาไว้ คาเอลถอนจูบฉันยิ้มเจ้าเล่ห์

"ต่อกันไหม"

เพี๊ยะ!~

ฉันตบหัวคาเอลอย่างแรงจนคนตรงหน้าถึงกับค้างกลางอากาศ

"ทะลึ่งละ"

"เจ็บนะเว้ย! ตีมาได้ไงว่ะ"

"พูดจาไม่เข้าหู เดี่ยวปัด!"

ฉันทำท่าจะยกมือตีซ้ำคาเอลก็จับมทอฉันไว้แล้วเอาไปแนบแก้มตัวเอง

"ล้อเล่นเองคร้าบ ไม่กล้าอยู่แล้ว"