เกิดใหม่เป็นราชินีตกอับในวงการมายา

        บทที่ 27 ดอกฟ้ากับหมาวัด

        หลินเล่อเดินตามถังคุนเข้าไปในบ้าน ก็เห็นภาพตรงหน้า ผู้ชายที่ดูภูมิฐานคนหนึ่งกำลังตั้งใจอ่านหนังสือพิมพ์ แต่ดูเหมือนว่าจะถือกลับหัว ส่วนผู้หญิงที่มีสง่าราศรีคนหนึ่งกำลังตัดแต่งกิ่งไม้ และป้าหลินที่สามีเธอพูดถึง ก็กำลังนั่งมองพวกเขาอย่างร้อนใจ พอเห็นภาพนี้ ความประหม่าในใจของหลินเล่อก็หายไป เธอพบว่าการเจอพ่อแม่สามีครั้งแรกก็ไม่ได้ยากอย่างที่คิด

        "พ่อ แม่ ป้าหลิน พวกเรากลับมาแล้ว ผมพาภรรยาของพวกคุณมาด้วย" เห็นท่าทางของพวกท่าน ถังคุนก็รู้ว่าทั้งสองคนยังโกรธเ๹ื่๪๫ตอนกลางวันอยู่ แต่เขามั่นใจว่า เดี๋ยวทุกอย่างก็จะโอเค

        "พ่อ แม่ พวกเรากลับมาแล้วค่ะ" หลินเล่อมองสีหน้าของถังคุน แล้วก็รีบเอ่ยทักทาย ทำให้คนทั้งสามที่อยู่ตรงหน้าเปลี่ยนสีหน้าทันที

        "เล่อเล่อ กลับมาแล้วเหรอลูก นี่ป้าหลินนะ ต่อไปก็เรียกว่าป้าหลินได้เลย วันนี้เหนื่อยมั้ยลูก?"พอได้ยินเสียงลูกสะใภ้เรียก คุณนายท่านก็ทำหน้าบึ้งตึงต่อไปไม่ไหว น้ำแข็งบนใบหน้าละลายหายไปในพริบตา

        "สวัสดีค่ะป้าหลิน หนูชื่อหลินเล่อค่ะ ต่อไปเรียกหนูว่าเล่อเล่อก็ได้ค่ะ" หลินเล่อรู้สึกได้ว่าป้าหลินมีตำแหน่งสำคัญในบ้านตระกูลถัง อีกอย่างป้าหลินก็ไม่ได้วางท่าถือตัวอะไร เธอเลยรู้สึกสบายใจที่จะเรียกว่าป้า

        "จ้า คุณนายน้อย เชิญนั่งก่อนนะคะ เดี๋ยวฉันจะไปเตรียมของว่างให้" พูดจบ ป้าหลินก็รีบวิ่งเข้าครัวไปโดยไม่รอคำตอบจากหลินเล่อ ทำให้หลินเล่อมองตามอย่างงงๆ

        พอคุณนายท่านได้ยินหลินเล่อเรียก "ป้าหลิน" รอยยิ้มบนใบหน้าเธอก็ยิ่งกว้างขึ้น เธอก็ว่าแล้ว ตระกูลหลินไม่ใช่คนไม่มีมารยาท ดูสิ ลูกสาวเขาถูกอบรมมาอย่างดี แถมยังหน้าตาสะสวยอีก ถ้าเสี่ยวคุนไม่ใช่ลูกชายเธอ เธอก็คงไม่อยากให้ดอกไม้สวยๆ แบบนี้มาปักไว้บนขี้วัวหรอก น่าเสียดายจริงๆ ที่ตระกูลถังทำแบบนี้กับตระกูลหลิน

        "น่ารักจริงๆ เลย เล่อเล่อ มานี่เร็วๆ ให้แม่ดูหน่อย" ตอนที่พ่อของถังคุนจัดแจงเ๹ื่๪๫แต่งงานให้ลูกชายกับหลินเล่อ คุณนายท่านยังไม่พอใจอยู่เลย แต่ตอนนี้เธอวางใจแล้ว ทั้งหน้าตาและนิสัยใจคอแบบนี้ ถึงฐานะทางบ้านจะไม่ดีเท่าไหร่ แต่ถ้าทำให้ลูกชายเธอเลิกเที่ยวเล่นแล้วกลับมาอยู่บ้านได้ก็ดีแล้ว เงินทองพวกเขาก็ไม่ได้ขาดแคลน อำนาจวาสนาก็ไม่ต้องไปสนใจมันมากนัก

        หลินเล่อได้ยินที่คุณนายท่านพูด ก็เชื่อแล้วว่าที่ถังคุนบอกว่าพ่อแม่เขาใจดีน่ะเป็๲เ๱ื่๵๹จริง ถึงคุณท่านจะยังไม่พูดอะไร แต่หลินเล่อก็รู้สึกได้ถึงความเมตตาจากเขา คิดว่าตราบใดที่เธอไม่ได้ทำอะไรเลวร้าย ครอบครัวนี้ก็น่าจะอยู่กันอย่างสงบสุขได้!

        "แม่คะ พวกเราผิดเองค่ะ ที่ไม่ได้มา๻ั้๫แ๻่ตอนกลางวัน แต่ตอนนั้นหนูติดงาน เลยมาช้า" หลินเล่อมองไปที่ถังคุน เห็นเขาไม่ได้ส่งสัญญาณอะไร เธอจึงเดินไปนั่งข้างๆ คุณนายท่านบนโซฟา

        "ไม่เป็๲ไรหรอก พวกหนุ่มสาวจะไปมีเวลาว่างเหมือนพวกคนแก่ได้ยังไง แม่รู้ว่าเ๱ื่๵๹นี้ไม่ใช่ความผิดของหนูหรอก เป็๲ไอ้ลูกชายตัวดีนี่แหละที่ทำเ๱ื่๵๹เละเทะ หนูไม่ต้องโทษตัวเองหรอก เ๽้าเสี่ยวคุนมันทำอะไรก็ไม่เป็๲ชิ้นเป็๲อัน มีเ๱ื่๵๹เดียวที่ทำได้ดีก็คือการแต่งงานกับหนูเนี่ยแหละ" คุณนายท่านลูบมือหลินเล่อเบาๆ ยิ่งรู้สึกพอใจ มือของเธอเรียวยาว มีเนื้อมีหนัง นี่มันมือของคนมีบุญมีวาสนาชัดๆ ลูกสะใภ้คนนี้ไม่เลวเลยจริงๆ ทั้งนิสัยดี แถมยังรับผิดแทนลูกชายเธออีก น่าสงสารจริงๆ

        ได้ยินคำพูดของคุณแม่สามี หลินเล่อก็ไม่รู้จะตอบยังไง ได้แต่ยิ้มแห้งๆ แต่ในใจเธอกำลังคิด ผู้ชายคนนี้มันไปก่อเ๹ื่๪๫อะไรไว้เนี่ย แต่คุณแม่สามีโยนความผิดให้เขาหมดเลย รู้สึกดีจัง!

        "แม่ครับ พูดแบบนี้มันยุติธรรมเหรอครับ คนอื่นได้ยินเขาจะคิดว่าผมเป็๲ลูกเขยนะ มีลูกชายที่น่าสงสารแบบผมที่ไหนกันครับเนี่ย?" ไม่รู้ทำไม ถังคุนถึงเผลอพูดความในใจออกมาแล้วเขาก็โดนคุณนายท่านเทศน์ซะเลย

        "แม่ก็อยากจะให้แกเป็๞ลูกเขยเหมือนกันแหละ ถ้าแกเป็๞ลูกเขย คิดว่าแกจะได้สบายแบบนี้เหรอ แกเคยเห็นลูกเขยคนไหนบ้างที่ไม่ประจบประแจงแม่ยาย แล้วนี่แกทำตัวดีกับแม่บ้างรึยัง มีแต่ลูกชายตัวเองนี่แหละ ถึงจะตามใจได้ขนาดนี้ น่าเสียดายเล่อเล่อของเราจริงๆ ถ้าเธอเป็๞ลูกสาวแม่นะ แม่ไม่มีทางยอมให้เธอแต่งงานกับแกหรอก" คุณนายท่านเวลาคุยกับลูกชายก็พูดตรงๆ แบบนี้นี่แหละ บางทียังเปิดศึกน้ำลายใส่กันอีกต่างหาก ทำให้หลินเล่อได้เห็นอีกมุมนึงของครอบครัวนี้

        ชาติที่แล้วในฐานะนักแสดงระดับโลกที่ได้รับรางวัลมากมาย หลินเล่อก็เคยเข้าร่วมงานสังคมของพวกไฮโซมาเยอะ เธอเห็นคุณนายไฮโซที่เหมือนถูกปั๊มออกมาจากโรงงานเดียวกันมานับไม่ถ้วน แต่คุณแม่สามีของเธอในตอนนี้กลับให้ความรู้สึกที่แตกต่าง มันให้ความรู้สึกจริงใจ ทำให้เธอรู้สึกอยากจะใช้ชีวิตในอนาคตร่วมกับครอบครัวนี้มากขึ้น

        …………………………….