บทที่ 5 กฎในการเป็สามีปลอม ๆ
หลี่เฟิงที่กำลังจิบไวน์แดงอยู่กลับกลั้นไว้ไม่อยู่เขาพ่นไวน์ในปากออกมาทันที…
หลี่เฟิงมองไปที่โจวจงเหยาที่นั่งตรงข้ามด้วยความตกตะลึงแล้วถามอย่างงุนงงว่า “คุณแน่ใจนะ ว่าไม่ได้ล้อเล่น?”
โจวจงเหยาพยักหน้า “ฉันพูดจริงและคุณก็ตกลงจะช่วยฉันเื่นี้แล้ว”
หลี่เฟิงยิ้มแห้ง ๆ “คุณหนูจงเหยา ในประเทศจีนมีคนตั้งเยอะแยะเพียงแค่คุณออกไปเดินตามถนนแล้วสุ่มเลือกใครสักคนแค่นั้นก็ได้คนที่ดีกว่าผมแล้ว และผมรับประกันได้เลยว่า ถ้าคุณออกไปะโว่าอยากได้สามีสักคน คนที่อยากเป็สามีคุณคงต่อแถวยาวเหยียดจนนับไม่ถ้วนเลยละ”
แต่โจวจงเหยากลับส่ายหน้าตอบทันที “ฉันจะไม่้าใครทั้งนั้น เมื่อกี้ฉันช่วยคุณตอนนี้คุณก็ควรจะตอบแทนฉัน”
หลี่เฟิงตะลึงงัน แบบนี้ก็ได้ด้วยเหรอเนี่ย..ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมเมื่อกี้เธอถึงหาเสื้อผ้าให้แถมเลี้ยงอาหารเขาอีก ที่แท้เธอมีเป้าหมายแฝงอยู่นี่เอง…แต่การเป็สามีของเธอก็ไม่ได้แย่ตัวเขาเองก็ไม่มีเพื่อนหรือบ้านในประเทศจีนการเป็สามีของเธอย่อมดีกว่านอนข้างถนนแน่นอน
หลังจากที่หลี่เฟิงคิดอย่างถี่ถ้วนแล้ว เขารู้สึกว่าเื่นี้ส่งผลดีต่อเขาไม่น้อย ไม่ว่าอย่างไรเธอก็เป็สาวสวยมีเสน่ห์ถึงจะมีนิสัยเ็าไปหน่อยแต่หน้าตาของเธอนั้นสวยงามจนไม่มีที่ติ
“งั้น..การเป็สามีของคุณมีกฎอะไรไหม” หลี่เฟิงถามขึ้น เขารู้สึกว่าควรจะถามทุกอย่างให้ชัดเจนเพราะเื่นี้ดูแปลกประหลาดไปทุกอย่างไม่มีใครหาสามีแบบนี้หรอกนี้ หญิงสาวข้างหน้าเขาคง้าให้เขาเป็สามีปลอม ๆ เพื่ออะไรสักอย่างแน่นอน!
โจวจงเหยาพยักหน้า “กฎมีสามข้อตามนี้ ข้อแรก เราจะเป็สามีภรรยากันเพียงในนามเท่านั้น ข้อที่สองก็ตั้งอยู่บนพื้นฐานของข้อแรกเราจะนอนห้องแยก ข้อที่สามคุณห้ามยุ่งเกี่ยวกับชีวิตส่วนตัวของฉัน!”
หลังฟังคำพูดของโจวจงเหยา หัวใจเขาก็รู้สึกกระตุกวูบ นี่แน่นอนว่าไม่ใช่เื่ดีแล้ว เขาไม่เคยเชื่อว่าหลังจากที่เขาดวงตกมาเกือบครึ่งปีแล้วตัวเองจะโชคดีขึ้นดูเหมือนว่าเมื่อคนเราเคราะห์ร้ายแล้วก็จะต้องเคราะห์ร้ายไปเรื่อย ๆ
“งั้นถ้าผมไม่ก้าวก่ายชีวิตส่วนตัวของคุณแล้วคุณจะก้าวก่ายชีวิตส่วนตัวของผมไหม?” หลี่เฟิงถาม นี่ต่างหากคือสิ่งสำคัญที่สุดเพราะถ้าเขาไม่มีเสรีภาพในชีวิตส่วนตัวการลงนามในสัญญานี้ก็ไม่ต่างอะไรกับการจำคุก
โจวจงเหยาคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า “ตราบใดที่คุณไม่ทำอะไรที่เกินเลย ฉันก็จะไม่เข้าไปยุ่งเื่ของคุณ”
หลี่เฟิงพยักหน้า จุดนี้ก็ยังพอรับได้
“แล้วเราจะเป็สามีภรรยาปลอม ๆ กันกี่ปี”
โจวจงเหยาพูดว่า “อาจจะสิบกว่าปี แต่อนาคตก็ไม่แน่ เพราะถ้ามีคนใดคนหนึ่งอยากจะขอหย่าในระหว่างนั้น เราก็สามารถคุยกันได้"
ในเวลานั้นหลี่เฟิงก็พูดด้วยน้ำเสียงจริงจังออกมาว่า “มีเื่หนึ่งที่ผมจำเป็ต้องบอกให้ชัดเจน ผมมีปัญหาเกี่ยวกับตัวตนของผมเล็กน้อยเพราะผมไปก่อเื่บางอย่างในสหรัฐอ” หลี่เฟิงเป็คนค่อนข้างตรงไปตรงมา เขาจำเป็ต้องพูดให้ชัดเจนไม่เช่นนั้นถ้าอีกฝ่ายถูกหลอกโดยไม่รู้เื่อะไรเลย มันคงไม่ดีแน่