เมื่อมองไปที่หน้าจอในห้องไลฟ์สตรีม ข้อความคอมเมนต์ก็ไหลผ่านไปอย่างต่อเนื่อง
หวังอวี่แอบดีใจในใจว่าการโต้ตอบครั้งแรกของเขาประสบความสำเร็จ จึงพูดด้วยรอยยิ้มว่า
“สิ่งนี้เรียกว่าผู่กงอิง หรือดอกแดนดิไลออนครับ ใบและรากถ้ากินสด ๆ จะค่อนข้างขม แต่ดอกของมันมีรสหวาน ดอกผู่กงอิงสามารถนำมาทำเป็น้ำเชื่อม หรือแม้แต่หมักเป็เหล้าผู่กงอิงได้ แต่สำหรับคนที่ร่างกายเย็น หรือคนที่แพ้ง่าย อย่ารับประทานผู่กงอิงนะครับ เพราะจะทำให้เกิดอาการท้องเสียรุนแรงได้ง่าย
การเอาชีวิตรอดในป่า ทุกวินาทีต้องใช้พลังงานจำนวนมาก ดังนั้นเมื่อใดก็ตามที่มีโอกาสเติมพลังงาน ห้ามปล่อยให้หลุดมือเด็ดขาด”
พูดจบ เขาก็หยิบรากขึ้นมาหนึ่งชิ้นใส่เข้าปาก เมื่อรากของผู่กงอิงถูกฟันกัดจนแตก น้ำรสขมจาง ๆ ก็พุ่งออกมาทันที ทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว
จากนั้นหวังอวี่ก็ตัดสินใจยัดผู่กงอิงทั้งหมดเข้าปาก แล้วค่อย ๆ เคี้ยวอย่างช้า ๆ
“เวลาที่คุณอยู่ในป่า สิ่งแรกที่ต้องทำคือระบุตำแหน่งของตัวเอง จากนั้นจึงมองหาจุดที่สูงที่สุด
การหาจุดสูงสุดนั้นสำคัญมาก เพราะหลังจากหาเจอแล้ว คุณถึงจะวางแผนเส้นทางการเอาชีวิตรอดของตัวเองได้ แต่ในขณะที่เอาชีวิตรอด คุณต้องมีสภาพจิตใจที่ดีด้วย ตราบใดที่ใจไม่พัง ทุกอย่างก็จัดการได้”
หวังอวี่เดินลุยผ่านพงหญ้า แม้ว่าจะโต้ตอบกับผู้ชมในห้องไลฟ์เป็ระยะ แต่เขาก็ไม่ได้ลดความระมัดระวังลงเลย
เขาใช้ไม้ที่เก็บมาซึ่งยาวกว่าสองเมตร คอยตีพงหญ้าใต้เท้าอย่างต่อเนื่อง
“อยู่ที่นี่ต้องระมัดระวังอยู่ตลอดเวลา เพราะในป่ามีสัตว์มีพิษมากมาย หากถูกกัดเพียงครั้งเดียว โดยเฉพาะงูพิษ ในกรณีที่ไม่มีเซรุ่ม ยากมากก็ทนได้เกินครึ่งชั่วโมง การที่ผมใช้ไม้ตีรอบ ๆ แบบนี้ จะช่วยเป็การเตือนภัยล่วงหน้าครับ”
[สตรีมเมอร์คนนี้ดูเหมือนจะรู้เยอะจัง นายไม่ใช่ลูกเศรษฐีหรอกเหรอ?]
[666 ได้ความรู้เลย]
[ฉันรักสาวสวย มอบคุกกี้ให้สตรีมเมอร์ 100 ชิ้น]
[ฉันน่ารักขนาดนี้ ต้องเป็เด็กผู้ชายแน่ ๆ มอบคุกกี้ให้สตรีมเมอร์ 200 ชิ้น]
[ปรมาจารย์ด้านวรรณกรรมอวดรวย มอบคุกกี้ให้สตรีมเมอร์ 100 ชิ้น : สตรีมเมอร์เคยเป็ทหารหน่วยรบพิเศษมาก่อนหรือเปล่า? ไม่อย่างนั้นจะมีความรู้เื่การเอาตัวรอดกลางแจ้งเยอะขนาดนี้ได้ยังไง]
เมื่อเห็นว่ามีคนส่งของขวัญให้ในห้องไลฟ์ หวังอวี่ก็รีบกล่าวขอบคุณด้วยความดีใจ
“ขอบคุณสำหรับของขวัญของทุกคนนะครับ ขอบคุณที่สนับสนุนผม ผมไม่ได้เป็ทหารหน่วยรบพิเศษครับ แค่สนใจความรู้เื่กลางแจ้งเท่านั้นเอง”
เพราะนี่เป็ครั้งแรกที่เขาได้รับของขวัญจากการไลฟ์ จึงอดไม่ได้ที่จะตื่นเต้นเล็กน้อย แม้ว่าสิ่งที่เขาได้รับจะเป็เพียงของขวัญชิ้นเล็ก ๆ มูลค่าไม่เท่าไหร่ แต่หวังอวี่ก็มีความสุขมาก
ตอนนี้เขายังไม่ได้เซ็นสัญญากับแพลตฟอร์ม ดังนั้นเงินโดเนทที่ได้รับจะถูกแบ่งกับแพลตฟอร์มในอัตราห้าสิบต่อห้าสิบ
คุกกี้ 100 ชิ้น เทียบเท่ากับเงิน 1 เหมา และหลังจากถูกแพลตฟอร์มหักส่วนแบ่ง เงินที่ถึงมือเขาจะมีเพียง 5 เฟิน
แม้ว่าตอนนี้เงินโดเนทที่ได้รับจะน้อยมาก แต่หวังอวี่รู้ว่าเมื่อจำนวนผู้ชมในห้องไลฟ์เพิ่มมากขึ้น ในหนึ่งเดือน แค่ได้รับของขวัญชิ้นเล็ก ๆ ไม่กี่หยวน รายได้ก็เพียงพอที่จะทำให้เขาใช้ชีวิตอยู่ในเมืองนี้ได้แล้ว
อีกทั้งแพลตฟอร์มยังมีกิจกรรมล็อกอินต่อเนื่องเพื่อรับคุกกี้ฟรี ซึ่งถ้าคิดคร่าว ๆ ก็เท่ากับว่าเกือบทุกคนมีคุกกี้ฟรีให้กดรับได้ทุกวัน
หากทุกครั้งที่ไลฟ์ เขาสามารถได้รับคุกกี้ฟรีที่ผู้ชมโดเนทให้
เมื่อห้องไลฟ์ของเขาพัฒนาจนมีคนดูหลักแสนคน หากทุกคนส่งคุกกี้ฟรีในมือให้ทุกวัน มันจะเป็ตัวเลขที่มหาศาลมาก
ในขณะที่กำลังจินตนาการว่า ในอนาคตตนเองจะกลายเป็สตรีมเมอร์ชื่อดังที่มีผู้ติดตามหลายแสนคน ทันใดนั้น พงหญ้าด้านหน้าก็มีเสียงเคลื่อนไหว ดูเหมือนมีบางอย่างกำลังขยับอยู่ข้างใน
หวังอวี่รีบถอยหลังไปสองสามก้าว พร้อมกับใช้ไม้ในมือแหวกพงหญ้าด้านหน้าอย่างระมัดระวัง เห็นเพียงในพงหญ้าด้านหน้ามีงูตัวหนึ่งที่มีลายสีขาวสลับดำ
ในป่าดงดิบมีสัตว์มีพิษมากมาย และเป็ไปตามคาด เพิ่งจะเข้าป่ามาได้ไม่นาน หวังอวี่ก็เจอกับตัวแรกเสียแล้ว
มันคืองูพิษลายขาวดำ ซึ่งขณะนี้กำลังชูตัวขึ้นเป็รูปตัว S อยู่ในพงหญ้าด้านหน้า
ดูเหมือนมันจะไม่พอใจอย่างมากที่หวังอวี่เข้ามาขัดจังหวะการพักผ่อน หวังอวี่ชี้ไปที่งูพิษตัวนั้นแล้วพูดว่า “งูตัวนี้คืองูทับสมิงคลาครับ ผมต้องระวังหน่อย เพราะนี่คืองูที่มีพิษ”
งูทับสมิงคลาตัวนี้ยาวมาก หวังอวี่คาดว่าน่าจะยาวอย่างน้อยหนึ่งเมตรครึ่ง
จากการที่งูชูหัวขึ้นสูง ผู้ชมในห้องไลฟ์จึงสามารถเห็นส่วนท้องของงูตัวนี้ได้อย่างชัดเจน
ในขณะนั้น ผู้ชมที่กำลังดูไลฟ์ต่างใกับงูที่ปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหัน
เนื่องจากมุมกล้องมีความคมชัดมาก จนทำให้พวกเขารู้สึกเหมือนได้เข้าไปอยู่ในเหตุการณ์จริง
[สตรีมเมอร์ที่มีจิตสำนึก ยอมเอาชีวิตตัวเองมาเสี่ยงเพื่อสอนความรู้การเอาตัวรอดในป่าให้เราแบบนี้ หาได้ยากจริง ๆ กดติดตามด่วน]
[ฉันแค่ไปฉี่แป๊บเดียว หายไปนิดเดียวก็เจองูแล้วเหรอ? ฉันดวงซวยชะมัดที่พลาดเื่ตื่นเต้นแบบนี้]
[สตรีมเมอร์รีบหนีเร็ว ถูกงูพิษกัดคำเดียวคือตายนะ]
[เชี่ย! งูตัวนี้ดูน่าขยะแขยงชะมัด ขนลุกไปทั้งตัวแล้ว]
[ขอถามเบา ๆ หน่อย งูตัวนี้กินได้ไหม?]
หวังอวี่ยืนนิ่งไม่ไหวติง และงูทับสมิงคลาตัวนั้นก็ไม่ขยับเช่นกัน หวังอวี่เหลือบมองคอมเมนต์แล้วยิ้มกล่าวว่า “ขอบคุณเพื่อน ๆ ทุกคนที่ห่วงใยนะครับ แต่ว่างูตัวนี้คืออาหารเย็นของวันนี้ ห้ามปล่อยให้มันหนีไปเด็ดขาด”
สิ้นคำพูด หวังอวี่ก็ใช้ไม้ในมือฟาดลงไปที่งูทับสมิงคลาอย่างรวดเร็ว
การเคลื่อนไหวของเขารวดเร็วมาก ผู้ชมในห้องไลฟ์เห็นเพียงแสงวาบหนึ่ง
วินาทีต่อมา หัวของงูทับสมิงคลาตัวนั้นก็ถูกไม้กดลงกับพื้นอย่างแ่า
หัวของงูทับสมิงคลาถูกตรึงไว้กับพื้น ลำตัวของมันดิ้นพล่านไม่หยุด ทำให้พงหญ้ารอบ ๆ ส่งเสียงสวบสาบ
“ฮ่าฮ่าฮ่า เ้าตัวเล็ก ถูกฉันจับได้แล้วนะ!”
หวังอวี่ยิ้มแล้วก้าวเข้าไป พร้อมกับชักมีดพกที่ผูกไว้ที่ขาออกมา แล้วตัดหัวงูออกอย่างง่ายดายราวกับหั่นผัก
ในจังหวะที่ตัดหัวงูนั้น หวังอวี่ดูเหมือนจะเห็นประกายเืวูบหนึ่งผ่านมีดพกไป
'หรือว่ามีดเล่มนี้จะอัปเกรดได้เหมือนในเกมจริง ๆ ?'
เมื่อนึกถึงว่าก่อนหน้านี้ ระบบเคยบอกว่ามีดเล่มนี้สามารถอัปเกรดได้ ตอนนั้นเขาไม่ได้ใส่ใจนัก แต่พอเห็นภาพประหลาดนี้ จึงอดคิดในใจไม่ได้
หลังจากเช็ดคราบเืที่หลงเหลืออยู่บนมีดจนสะอาด เขาก็เก็บมันกลับเข้าที่ขาตามเดิม จากนั้นจึงใช้มือซ้ายคว้าตัวงูทับสมิงคลาที่ไร้หัวตัวนี้ขึ้นมา
แม้ว่าหัวจะถูกตัดออกไปแล้ว แต่เส้นประสาทกล้ามเนื้อของมันยังคงทำงานอยู่ เมื่อถูกหวังอวี่จับไว้ในมือ ลำตัวงูจึงพันรอบแขนของเขาตามสัญชาตญาณ
“งูทับสมิงคลาตัวนี้ หากถูกกัดเพียงคำเดียวและไม่ได้รับการรักษาทันท่วงที ภายในหนึ่งถึงสี่ชั่วโมง จะเกิดอาการอ่อนแรงทั่วร่างกายและหายใจลำบาก สุดท้ายจะนำไปสู่ภาวะการหายใจเป็อัมพาต และจะได้ไปพบกับยมทูตแน่นอน
ถ้าทุกคนเจองูพิษในป่า ห้ามไปแหย่มันเด็ดขาดนะครับ ไม่อย่างนั้นจะเป็การกระทำที่ไม่รับผิดชอบต่อชีวิตของตัวเอง แต่สำหรับผมไม่ต้อง เพราะผมเป็มืออาชีพ มีเทคนิคการจับงูของตัวเอง ยิ่งไปกว่านั้น ผมตั้งใจจะใช้เ้างูตัวนี้เป็อาหารของวันนี้ด้วย”
หวังอวี่พูดกับกล้องด้วยสีหน้าจริงจัง
915
