ยาใจหยางอ๋อง

    แรกเริ่ม




    ในห้องนอนเล็กๆ ยามเช้า มีร่างหญิงสาวอรชร นั่งมองภาพสะท้อนในกระจกสีทองขุ่นมั่ว "เฮ้อ......5ปีแล้วสินะ" นางบ่นพึมพำกับตัวเอง






    ย้อนกลับไปเมื่อ5ปีก่อน นิดา เพิ่งเรียนจบ เธอนำเงินเก็บที่สะสมมาตอนสมัยเรียน เพื่อมาเที่ยว ก่อนเข้าสู่ชีวิตการทำงาน คงไม่มีเวลามาเที่ยว










    ระหว่างเดินอยู่ในกลุ่มทัวร์ใน พิพิธภัณฑ์แห่งชาติจีน หนึ่งในพิพิธภัณฑ์ที่ใหญ่ที่สุดในโลกนี้ได้เก็บรักษาสิ่งสะสมอันทรงคุณค่าและโบราณวัตถุต่างๆ ไม่ว่าจะเป็๞เครื่องใช้ทำจากสำริด กระเบื้องหายาก งานฝีมือจากหยก และงานศิลปะระหว่างชื่นชมของสวยๆ งามของเครื่องประดับ เธอสะดุดขาตัวเองล้ม พอตื่นขึ้นมากก็มาอยู่ในร่างของคุณหนูสี่ "หลิวอี้เฟย" ลูกสาวคนสุดท้องของราชครู หลิวอี้สง แม่ของนางเป็๞แค่อนุ พอคลอดนางก็สิ้นใจ










    "เฮ้อ......"หลิวอี้เฟย ถอดหายใจรอบที่ ร้อยแปด






    "คุณหนูค่ะ วันนี้ตื่นแต่เช้าเลย นี้น้ำล้างหน้าเ๯้าค่ะ"สาวใช้หน้าตาจิ้มลิ้มถือ อ่างน้ำเข้ามา ซิงซิง คือชื่อนาง


    ตอนที่เธอตื่นขึ้นมา ก็มี ซิงซิง อยู่ข้างกายมาตลอด คุณหนูสี่ของนางเดินตกบันได สลบไปสี่วัน แต่คนที่ตื่นมาคือ นิดาผ่านมา5ปี นิดาจึงต้องยอมรับชะตากรรมที่จะต้องอยู่ในร่างนี้ ได้แต่นั่งถอนใจ เพราะคิดถึงบิดามารดา










    "คุณหนูวันนี้จะอาบน้ำมั้ยเ๯้าค่ะ เดี๋ยวซิงซิงยกอ่างมาให้"


    "อาบทำไม อากาศหนาวจะแย่"หลิวอี้เฟย มองค้อนไปเต็มวง "ไม่อาบก็หอมจะแย่อยู่แล้ว จริงๆ อยากไปคลุกขี้ดินหน้าจวนด้วยซ้ำ ไอ้อ๋องบ้ากามนั้นจะได้ถอนหมั้น"


    ใช่แล้ว วันนี้ว่าที่คู่หมั้นจะมาดูตัว คู่หมั้นของร่างนี้คือ ท่านอ๋องสาม อ๋องที่มีฉายาว่าเ๯้า สำราญ มีอนุมากมาย มีบุปพางดงามมากมายในจวน


    "โถ่ คุณหนู อย่าทำให้นายท่านลำบากใจเลยเ๯้าค่ะ" ซิงซิงได้แต่นั่งสายหน้า เพราะนางรู้ดีว่า คุณหนูสี่ตัวแสบของนางคงจะทำแบบที่พูดจริงๆ










    ใช่ตาแก่หลิวอี้สง จะรักและเอ็นดูนางนักหรอก ที่ให้นางหมั้นกับอ๋อง เพิ่อสร้างฐานอำนาจให้ตัวเองมากกว่า จริงๆ หลิวอี้สงเกลียดนางเข้าใส้เลยต่างหาก ตลอด5ปีที่ผ่านมา นิดาใช้ชีวิตอยู่ในร่างนี้อย่างยากลำบาก เป็๞ถึงคุณหนูสี่ บุตรสาวราชครูแต่อยู่ในเรือนท้ายจวน มีสาวใช้แค่หนึ่งคนคือซิงซิง นัยจะถูกพวกยัยแก่แร้งทึ้งฮูหยินกับ แม่นมหาเ๹ื่๪๫รังแกไม่เว้นแต่ล่ะวัน


    "ใช่ แล้วหนี" พอนึกได้ถ้ามือบางๆ สีขาวราวหิมะทุบลงที่หน้าขาตัวเอง


    "อีกแล้วเหรอเ๯้าค่ะคุณหนู คราวก่อนเจอโบยไม่เข็ดอีกหรือ" ซิงซิงได้แต่ส่ายหัว


    "คราวนี้สำเร็จแน่นอน เ๯้าไม่ต้องห่วง คราวนี้ข้าวางแผนมาดี "หลิวอี้เฟย ยิ้มเ๯้าเล่ห์ออกมา 2-3วันมานี้นางเดินจดเวลาเวรยาม รอบกำแพงไว้หมดแล้ว คราวนี้ล่ะต้องหนีไปให้ได้














    @@@@@@@@@@@@@@


    ลองเปิดใจอ่านดูนะคะ ท้วงติงได้ค่ะยินดีรับฟังทุกความคิดเห็น


    เ๹ื่๪๫คำผิดหลังจากอัพจบแล้วจะกลับมาแก้ไขและรีไรท์นะคะ


    ขอบคุณรีดทุกๆๆ ท่านค่ะ