ตอนที่ 6: คำสั่งพิเศษ
ปัง!
เสียงบานประตูไม้สักหนาของห้องทำงาน CEO ปิดลงอย่างหนักแน่นตามหลังร่างโปร่งบางของพนักงานฝึกงานใหม่ที่ก้าวเดินเข้ามาด้วยสีหน้าเรียบเฉย ทว่าเื้ับานประตูนิรภัยบานใหญ่นั้น พื้นที่ภายนอกแผนกพัฒนาธุรกิจ (BD) กลับแทบะเิไปด้วยเสียงซุบซิบกระซิบกระซาบและเสียงฮือฮาของพนักงานเกือบทั้งแผนก สายตานับสิบคู่จ้องมองสลับไปมาระหว่างช่อกุหลาบแดงช่อโตที่ถูกทิ้งไว้บนโต๊ะทำงานกับบานประตูห้องทำงานประธานบริหารที่เพิ่งปิดลงไป พายุโทสะที่ประธานหนุ่มผู้แสนเ็าอย่างคุณแม็กซิมิเลียนะเิออกมาเมื่อครู่ทำเอาทุกคนขวัญผวาและเกิดเสียงวิพากษ์วิจารณ์ดังระงมอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
"แกเห็นเมื่อกี้ไหม? คุณแม็กซ์ขยำการ์ดใบเล็กนั้นทิ้งจนยับคามือเลยนะ แววตาน่ากลัวชะมัด!" พนักงานหญิงคนหนึ่งกระซิบถามเพื่อนสนิทเบาๆ
"นลิน... พี่ภัทรกำชับไว้แล้วว่าให้มึงขยันทำงาน ทำไมประธานถึงหึงจัดขนาดนี้วะ?" พนักงานอีกคนแอบตั้งข้อสังเกต
"นั่นสิ ปกติคุณแม็กซ์นิ่งขรึมและรักษามารยาทจะตาย ไม่เคยเห็นฟิวส์ขาดตวาดเรียกชื่อจริงพนักงานกลางออฟฟิศแบบนี้เลย น้องเนเน่ทำอะไรผิดกฎหรือเปล่า หรือว่ามีเื่ลึกซึ้งอะไรกันแน่?" อีกคนตอบรับด้วยสายตาหรี่จับผิดมองดูช่อดอกไม้แดงที่ยังตั้งเด่นตระหง่านอยู่กลางแผนก
พนักงานต่างเดากันไปต่างๆ นานาเกี่ยวกับเบื้องลึกเื้ัของเหตุการณ์ครั้งนี้ บางคนคิดว่าคุณประธานบริหารอาจจะกำลังเข้มงวดกับระบบระเบียบของพนักงานใหม่ตามคำฝากฝังของพี่ชายอย่างคุณภัทร ทว่าพนักงานบางส่วนที่เป็สายจิ้นกลับลอบส่งยิ้มกรุ้มกริ่มสงสัยในความสัมพันธ์ล่อแหลมนี้ จนกระทั่งหัวหน้าแผนก BD ต้องเดินเข้ามาทำเสียงกระแอมสั่งให้ทุกคนรีบกลับไปนั่งประจำโต๊ะทำงานและเริ่มจัดการคีย์ข้อมูลเสนอแผนโครงการต่อเพื่อหลีกเลี่ยงพายุระลอกถัดไปจากห้องประธานบริหารสูงสุด
ขณะที่เสียงซุบซิบภายนอกยังคงอวลด้วยกระแสความสงสัย ภายในห้องทำงานส่วนตัวกว้างขวางของ CEO หนุ่มกลับตกอยู่ในความเงียบสงัดและเต็มไปด้วยแรงกดดันทางอารมณ์อันมหาศาล แสงแดดจัดจ้า่สายส่องผ่านช่องม่านปรับแสงสีเทาเข้มปรับอุณหภูมิห้องให้ดูอบอ้าวขึ้นมาในทันที เนเน่ยืนกอดแฟ้มงานนิ่ง ใบหน้าหน้าหวานเรียบเฉยทว่าั์ตากลมโตคู่สวยกลับฉายแววพึงพอใจและท้าทายอย่างผู้ชนะยามประตูบานหนาปิดล็อกสนิทไม่มีใครล่วงรู้เหตุการณ์ภายในห้องนี้
แม็กซ์ยืนหันหลังกอดอกแน่นอยู่ริมหน้าต่างกระจกใสบานใหญ่บานกว้างที่มองเห็นทิวทัศน์ตึกสูงของเมืองหลวง แผ่นหลังกว้างและไหล่หนาแกร่งภายใต้เสื้อสูทสั่งตัดพิเศษตึงเครียด ขากรรไกรหนาใต้ผิวเนื้อขาวขบเข้าหากันแน่นจนขึ้นสันนูน ชายหนุ่มลูกครึ่งพยายามสูดลมหายใจลึกยาวเพื่อควบคุมสติสัมปชัญญะและลดทอนจังหวะหัวใจที่เต้นรัวเร็วและปะทุเดือดด้วยแรงหึงหวงอันร้อนรุ่มที่แล่นริ้วจุกอกยามเห็นหนุ่มแผนกจัดซื้อกล้าส่งดอกกุหลาบมาจีบคนตัวเล็กของเขาถึงโต๊ะทำงาน
ความโกรธจัดและไฟหึงหวงที่เกือบควบแน่นทำลายมาดขรึมเ็าของประธานบริหารหนุ่มจนราบคาบ แม็กซ์หมุนกายนิ่งหันกลับมาจ้องร่างโปร่งบาง แววตาสีเทาหม่นดุจหินคริสตัลวาวโรจน์เกรี้ยวกราดดุร้าย น้ำเสียงทุ้มต่ำสะกดคำสั่งเด็ดขาดโดยใช้สรรพนามเป็ทางการและดุดันเพื่อลงโทษและตักเตือนกฎเกณฑ์ของเ้านายทันที
"นายมีความสุขมากใช่ไหม นลิน... ที่เห็นคนในออฟฟิศมารุมล้อมแซวและส่งดอกไม้มาจีบถึงโต๊ะทำงานวันแรก?" แม็กซ์เอ่ยเสียงต่ำและเย็นเยียบก้าวเดินเข้ามาหาเนเน่ทีละก้าวอย่างช้าๆ แรงกดดันรอบตัวทำให้เนเน่ััถึงความน่าเกรงขามของคนตรงหน้า
"เน่ไม่ได้มีความสุขอะไรเลยครับคุณเ้านาย เน่แค่อ่านการ์ดตามปกติเท่านั้นเอง คนส่งเขาตั้งใจส่งมาให้ เน่ก็มีสิทธิ์ที่จะรับไว้สิครับ" เนเน่ส่งเสียงหวานอ้อนช้อนดวงตากลมโตขึ้นมองอย่างท้าทายไม่เกรงกลัวพายุโทสะ "หรือว่าคุณแม็กซ์ทนดูไม่ได้เวลาเห็นคนอื่นเอาของมาส่งจีบเน่กันแน่ครับ?"
"อย่ามาพูดจาอวดดีกับฉัน!" แม็กซ์ข่มอารมณ์รักและโทสะเดือดจนมือหนาข้างตัวกำแน่น "ที่นี่คือสถานที่ทำงาน ไม่ใช่สนามเด็กเล่นสำหรับให้นายมาทำตัวยั่วยวนหว่านเสน่ห์ล่อลวงพนักงานคนอื่น และเพื่อไม่ให้เกิดความวุ่นวายไร้ระเบียบวินัยในแผนก BD อีก ฉันจะทำลายโอกาสทั้งหมดของนายซะ"
แม็กซ์เอื้อมมือหนาไปกดปุ่มโทรศัพท์ภายในสายตรงหาผู้จัดการฝ่ายสำนักงาน (Office Manager) ด้วยน้ำเสียงเ็าและสั่งการเฉียบขาดทันที "คุณรินทร์... ช่วยให้เ้าหน้าที่ธุรการและคนงานขนย้ายโต๊ะทำงาน อุปกรณ์คอมพิวเตอร์ และเก้าอี้ทำงานทั้งหมดของนลิน พนักงานฝึกงานใหม่แผนก BD ขึ้นมาจัดตั้งไว้กลางห้องทำงาน CEO ของฉันเดี๋ยวนี้ ด่วนที่สุด"
ก่อนที่พนักงานขนย้ายจะขึ้นมา เนเน่เดินกลับลงไปที่โต๊ะทำงานของตนเพื่อเก็บสมุดโน้ตและปากกา พนักงานในแผนกต่างพากันมองเนเน่ด้วยความสงสารและเป็ห่วง คิดว่าเนเน่โดนคุณประธานบริหารเล่นงานเข้าให้แล้ว ทว่าเนเน่กลับยิ้มหวานตอบพี่ๆ ในแผนกไปอย่างเป็กันเอง "ไม่ต้องห่วงครับพี่ๆ... คุณแม็กซ์แค่้าให้เน่ไปช่วยทำงานบัญชีและคัดกรองข้อมูลด่วนที่ข้างบนเฉยๆ ครับ" คำพูดร่าเริงแฝงความมั่นใจทำให้พนักงานขนย้ายสี่คนหิ้วโต๊ะทำงานตัวเล็กก้าวตามหลังเนเน่ขึ้นลิฟต์ผู้บริหารไปอย่างรวดเร็ว
เมื่อจัดตั้งโต๊ะทำงานเสร็จเรียบร้อยและพนักงานขนย้ายเดินออกไปจากห้อง ประตูห้องทำงาน CEO ถูกปิดลงกลอนปิดกั้นความลับอีกครั้ง การย้ายโต๊ะทำงานขึ้นมาไว้ในห้องทำงานส่วนตัวของ CEO ครั้งนี้ทำให้แม็กซ์รู้สึกสับสนและขัดแย้งในใจลึกๆ เขาตระหนักดีว่าการกระทำนี้ชวนให้ภัทรและคณะกรรมการบริหารเกิดความสงสัยอย่างแน่นอนหากเดินเข้ามาพบ ทว่าโทสะหึงหวงและ possessive รุนแรงกลับมีอำนาจเหนือเหตุผลของประธานหนุ่ม ชายหนุ่มไม่อาจปล่อยให้เนเน่อยู่นอกสายตาและเปิดโอกาสให้ชายอื่นเข้าใกล้ได้อีก โดยจัดให้โต๊ะทำงานของเนเน่อยู่ห่างออกไปเพียงห้าเมตรประจันหน้ากับโต๊ะทำงานไม้โอ๊กตัวใหญ่ของเขาพอดี
เนเน่ก้าวเท้าเดินเยื้องย่างอ้อมโต๊ะทำงานตรงดิ่งเข้ามาหาร่างสูงใหญ่ของแม็กซ์โดยตรงเมื่อเห็นประตูห้องถูกล็อกสนิทอีกครั้ง
"เลขาส่วนตัวพิเศษเหรอครับ..." เนเน่กระซิบเสียงหวานเชื่อมแ่เบา ร่างโปร่งขยับเข้าใกล้จนหน้าอกบางเกือบเบียดชิดอกแกร่งของแม็กซ์ กลิ่นหอมพีชวานิลลาเฉพาะตัวโชยเตะจมูกในระยะประชิด
เนเน่ยื่นมือเรียวสวยทั้งสองข้างขึ้นไปโอบประคองรอบลาดไหล่หนาแกร่งของแม็กซ์จากด้านหน้าอย่างจงใจ สบตาคมสีเทาของแม็กซ์ที่วาวโรจน์สะท้านสะกด ปลายนิ้วเรียวขยับอย่างแ่เบาเลื่อนต่ำลงมาตามสาบเสื้อเชิ้ตสีขาวผ้าเนื้อดีของเ้านายหนุ่ม ก่อนจะใช้นิ้วเรียวสวยค่อยๆ แกะกระดุมเสื้อเชิ้ตของแม็กซ์ออกทีละเม็ดช้าๆ เผยแผงอกกว้างผิวขาวลูกครึ่งและแนวกล้ามเนื้อแน่นตึงไร้ที่ติชวนมอง เนเน่คิดถึงพี่แม็กซ์คนดีในดวงใจมานานหลายปี ั้แ่เด็กที่เขาวิ่งตามต้อยๆ จนวันนี้เขาเติบโตขึ้นเป็ผู้ใหญ่ที่พร้อมจะหัวใจและร่างกายของชายหนุ่มตรงหน้าอย่างแท้จริง
"เน่พร้อมที่จะทำงานหนักและคอยรับใช้พี่แม็กซ์อย่างใกล้ชิดบนโต๊ะทำงานตัวนี้ทุกเวลาอยู่แล้วครับ... ไม่ว่าพี่แม็กซ์้าให้เน่คอยช่วยเหลือและอธิบายงานเื่ไหน หรือ้าจัดซื้อวัสดุของโครงการตรงไหน เน่จะดูแลให้ดีที่สุดเลยครับคุณเ้านาย"
คำพูดเย้ายวนแฝงความนัยเร่าร้อนและััปลายนิ้วนุ่มที่แตะไล้แผ่นอกแกร่งทำเอาสติสัมปชัญญะของแม็กซ์ขาดกระเจิงพังทลายลงในทันตาเห็น ร่างสูงใหญ่เกร็งตัวขึ้นเล็กลดลมหายใจสั่นสะท้าน มือหนาคว้าข้อมือเรียวของเนเน่ไว้เพื่อห้ามปรามทว่าไม่ยอมผลักไสออกห่างด้วยความลุ่มหลงกระหายสวาทที่เริ่มเข้าครอบงำหัวใจเด็ดเดี่ยว ในหัวสมองแล่นพล่านไปด้วยความรู้สึกผิดต่อเพื่อนสนิทอย่างภัทรที่ฝากน้องชายไว้ แต่ความหึงหวงบ้าคลั่งปะทุจนกลบกระแสศีลธรรมทั้งหมดไปสิ้น
เนเน่เอียงใบหน้าหวานสวยซบลงกับไหล่กว้างกระซิบถามเสียงหวานแ่เบาข้างใบหูสากของแม็กซ์อย่างจงใจกระเซ้าแหย่ท้าทายขอบเขตศีลธรรมความถูกต้อง
"พี่แม็กซ์หึงเน่กับพนักงานคนนั้นใช่ไหมครับ?"
คำถามชี้ชัดปนความยั่วเย้าดั่งไฟจ่อเชื้อเพลิง และในวินาทีเดียวกันนั้น เนเน่ขยับเลื่อนฝ่ามือเรียวบางทั้งสองข้างต่ำลงไปตามหน้าท้องตึงแน่น ลากผ่านแนวสะดือและใช้นิ้วเรียวกุมทับบีบเฟ้นแ่เบาเข้าที่ส่วนกลางลำกายที่โป่งพองคับแน่นปูดนูนภายใต้กางเกงสูทสีเข้มของแม็กซ์อย่างจงใจท้าทายขีดจำกัดความอดทนสุดท้ายของคนขรึมจัด ััความอุ่นร้อนคับแน่นแข็งแกร่งของแรงอารมณ์ที่ปะทุตัวขึ้นจนเห็นได้ชัดเจนคาฝ่ามือบางชวนให้หัวใจของแม็กซ์เต้นะเิพร่าเลือนด้วยความกระสันพุ่งสูงถึงขีดสุดท่ามกลางความตึงเครียดของห้องทำงานที่มีพนักงานจ้องมองอยู่เื้ัม่านปรับแสงสีเทา! ตัวตนของแม็กซ์ที่แข็งกร้าวขึ้นสู้มือของเนเน่บอกเล่าความ้าอันดิบเถื่อนที่ไม่อาจหลบเลี่ยงได้อีกต่อไป ชายหนุ่มโน้มตัวลงจุมพิตอย่างบ้าคลั่งโดยไม่สนใจสิ่งใดอีก! แรงอารมณ์ที่สอดประสานทำให้เกิดรสรักที่ลึกล้ำชวนลุ่มหลงเกินกว่าจะหักห้ามใจได้อีกต่อไป