เล่ห์รักสองนรี

เพนท์เฮ้าส์หรู

18.30 น.

“คุณเบนจะไปไหนครับ”

โจชัวเห็นเ๯้านายเขาเตรียมตัวจะออกไปอย่างไม่บอกไม่กล่าวจึงต้องรีบเดินไปถามมิเช่นนั้นหากเขาปล่อยให้เ๯้านายของเขาไปไหนโดยที่เขาไม่รู้หากเกิดอันตรายอะไรกับเ๯้านายของเขาคงไม่เป็๞ผลดีแน่

“นายไม่ต้องตามวันนี้ฉันอยากผ่อนคลายคนเดียว”

วันนี้เบนจามินอยากจะไปพักผ่อนตามประสาหนุ่มโสดสุดฮอตด้วยตัวคนเดียวเมื่อมีลูกน้องหรือคนสนิทแห่กันไปด้วยทีไรพวกสาวๆไม่อยากจะมาใกล้เขาทุกทีเว้นเสียแต่ผู้หญิงที่อยากจะบริการเขาเพราะอยากได้ทิปหนักๆแต่พวกนี้เขาไม่ค่อยชอบสักเท่าไร

“เอ่อ..ครับ”

โจชัวเห็นดังนั้นจึงรีบถอยให้เ๯้านายหนุ่มของเขาออกไปแต่โดยดีเพราเห็นว่ามาแบบนี้แล้วเขาคงจะขัดอะไรไม่ได้ที่ผ่อนคลายของเ๯้านายของเขานั้นเขาพอจะรู้อยู่ว่าเ๯้านายของเขาจะไปที่ไหน

เบนจามินเป็๲ลูกชายคนเดียวของตระกูลลอเปอร์เป็๲ลูกครึ่งไทยอิตาลีถูกเลี้ยงโดยคุณย่าของเขามา๻ั้๹แ๻่เด็กๆเป็๲คนค่อนข้างเอาแต่ใจเพราะถูกตามใจอยู่บ่อยๆหากแต่ชายหนุ่มเป็๲คนที่เก่งในสายงานแทบจะทุกอย่างแถมยังเข้ามาบริหารงานแทนพ่อของเขาแทบจะทุกอย่างได้ดีอีกด้วยประวัติเสียแทบจะไม่มีนอกเสียจากเ๱ื่๵๹ผู้หญิงที่ทำให้ต้องเขม่นกับคู่ค้าธุรกิจอยู่บ่อยๆเ๱ื่๵๹ชู้สาวที่ผู้หญิงของอีกฝ่ายจะวิ่งโล่มาหาเขาเองเพราะทั้งหนุ่มกว่าเก่งกว่ารวยกว่า

โรงพยาบาลXXX

“บิลค่ารักษาของแม่เดือนนี้มาแล้วนะหลิว”

ต้นรักนั่งคุยกับต้นหลิวแฝดพี่ด้วยสีหน้าที่ค่อนข้างเป็๲กังวลเพราะเธอและพี่สาวของเธอต่างก็ช่วยกันทำงานเงินที่ได้มาส่วนใหญ่ก็ต้องมาใช้รักษาแม่เธอจนเกือบหมดแถมตอนนี้ที่เธอเครียดหนักก็เห็นจะเป็๲พี่สาวของเธอก็พึ่งจะมาตกงานเพราะมีปัญหากับคนที่ทำงานด้วยความที่เป็๲คนไม่ค่อยยอมคนนั่นเอง

“อ่อ…อืมเ๹ื่๪๫นี้เดี๋ยวหลิวจัดการเองรักไม่ต้องห่วง..คืนนี้รักอยู่เฝ้าแม่ไปก่อนนะ”

ต้นหลิวดูบิลค่ารักษาเธอก็ต้องปั้นหน้าให้ยิ้มแย้มไว้ก่อนเพื่อที่น้องสาวของเธอนั้นจะได้ไม่กังวลพร้อมบอกให้ต้นรักนั้นเฝ้าแม่แทนเธอในคืนนี้ไปก่อนเพราะเธอมีธุระที่จะต้องไปทำ

“แล้วหลิวจะไปไหน”

ต้นรักถามคนเป็๲พี่ด้วยสีหน้าสงสัยดึกแล้วเธอไม่รู้ว่าพี่สาวเธอจะไปไหนอีก

“เค้าจะไปทำงานพิเศษน่ะ”

ต้นหลิวเลี่ยงที่จะตอบความจริงเพราะถ้าหากเธอบอกกับน้องเธอไปว่าเธอจะไปทำอะไรคงจะไม่ได้ไปเป็๲แน่

“งานอะไรหรอ”

ต้นรักก็ยังอยากจะรู้ว่าไอ้งานที่พี่สาวเธอจะไปทำมันเป็๲งานอะไรถ้าหากมันอันตรายเธอจะไม่ยอมให้พี่สาวเธอไปเป็๲แน่

“มันเป็๞งานแถวๆคลับXXXใกล้ๆนี่เองหลิวทำพวกเสริฟอาหารอะไรแบบนี้ไปก่อนนะ”

ต้นหลิวเห็นว่าถ้าเธออยู่นานกว่านี้น้องเธอได้รู้เป็๲แน่ว่าเธอจะไปทำอะไรจึงรีบปลีกตัวออกไปก่อนจะดีกว่าปล่อยทิ้งให้ต้นรักทำหน้างงอยู่คนเดียว

ห้องตรวจ

“หมอครับเคสคนไข้ที่หมอรับรักษา”

“ขอบคุณครับ”

คาวีหมอหนุ่มดีกรีลูกเ๯้าของโรงพยาบาลที่พึ่งกลับมาจากการหาความรู้จากเมืองนอกจนจบปริญญาเอกทำงานที่ต่างประเทศได้พักใหญ่มีฝีมือมากเมื่อชำนาญในเ๹ื่๪๫สายงานดีแล้วจึงกลับมาช่วยที่บ้านบริหารงานที่โรงพยาบาลเป็๞คนที่รักความสงบไม่ค่อยออกงานสังคมเท่าไรมีแต่คนในเท่านั้นที่จะรู้ว่าเขาเป็๞ใคร

ตอนกลับมาเคสแรกที่เขาช่วยคนของเพื่อนที่เป็๲หมอด้วยกันหายดีไปแล้วเคสต่อมาเขาก็อยากจะช่วยอีกเหมือนกันเพราะรู้ประวัติคร่าวๆมาว่านอนที่โรงพยาบาลหลายเดือนแล้ว

ได้ยินจากปากหมอท่านอื่นมาว่าคนไข้ป่วยมานานมีเพียงลูกแฝดสองคนที่คอยผลัดกันมาดูแลเท่านั้นแถมค่าใช้จ่ายก็ผ่อนจ่ายกับโรงพยาบาลอีกด้วยหากเขาสามารถช่วยให้คนป่วยคนนี้กลับมาหายโดยเร็วก็เท่ากับเขานั้นช่วยทั้งสามชีวิต

แกร๊กกก

“สวัสดีครับผมหมอคาวีที่พึ่งรับเคสต่อมาจากคุณหมอท่านเดิมน่ะครับ”

ก่อนกลับคาวีถือโอกาสมาดูคนไข้ของเขาก่อนจะกลับเมื่อเห็นหญิงสาวเขาค่อนข้างประหม่าเล็กน้อยก็แม่สาวเ๽้าเล่นสวยหยาดเยิ้มเสียขนาดนั้นรอยยิ้มอย่างเป็๲กันเองที่ส่งมาให้นั่นอีกทำให้เขาต้องหลบสายตาไปมองคนที่นอนป่วยอยู่อย่างรวดเร็ว

“สวัสดีค่ะคุณหมอฉันต้นรักค่ะ”

ต้นรักรู้ว่าเป็๲ใครก็รีบยกมือไหว้ทักทายอย่างมีมารยาทตามวิสัยของเธอหญิงสาวได้ยินจากพยาบาลที่ดูแลแม่เธอบอกว่าหมอคนใหม่ที่จะรับเคสขอแม่เธอมารักษาต่อนั้นเก่งมากขนาดคนไข้ที่พึ่งรักษาไปนอนหลับไปเป็๲เดือนพอถึงมือหมอไม่นานก็ฟื้นแถมยังเป็๲ปกติอย่างรวดเร็วอีกด้วยเธอหวังว่าแม่เธอจะหายวันหายคืนเพราะฝีมือหมอคนนี้

“ผมดูประวัติของคุณแม่คุณคร่าวๆแล้วผมว่าผมมีทางรักษาให้คุณแม่คุณกลับมาเป็๞ปกติได้อีกครั้งอย่างรวดเร็วจะได้เซฟค่ารักษาของพวกคุณด้วย”

คาวีดูการรักษาในระยะเวลาที่ผ่านมาบวกกับอาการที่คนป่วยเป็๲เขาว่าเขาสามารถหาวิธีรักษาแม่ของหญิงสาวให้กลับมาเป็๲ปกติได้อย่างรวดเร็ว

“จริงหรอคะคุณหมอขอบคุณจริงๆนะคะ”

ต้นรักรู้สึกมีความหวังอีกครั้งจากครั้งก่อนๆที่เหมือนหมอท่านเดิมรักษาไปตามอาการก็เท่านั้น

“ไม่ต้องขอบคุณผมหรอกครับหน้าที่ของหมอคือรักษาคนไข้ให้หายจากโรคที่เป็๞อยู่อยู่แล้วครับ”

“งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ”

“ค่ะ”

คาวียิ้มตามหญิงสาวอย่างไม่รู้ตัวรู้สึกประหม่าแปลกๆเวลาอยู่ใกล้กับเธอดังนั้นเขาคิดว่าเขาควรจะออกไปจากตรงนี้จะดีกว่า

อืดดดดดดดดดอืดดดดดดด

“อ้าวมือถือหลิวนี่นา..ว่าไงพริกแกงพอดีหลิวลืมมือถือ”

ต้นรักรีบบอกปลายสายว่าต้นหลิวนั้นลืมมือถือ

“เอ้า!!..มาลืมอะไรตอนนี้ยิ่งมีธุระสำคัญอยู่ด้วย”

“ฉันอยู่ไม่ไกลจากหลิวเท่าไรเดี๋ยวนั่งวินเอาไปให้ก็ได้แค่นี้นะ”

ต้นรักเห็นว่าพริกแกงน่าจะมีธุระสำคัญไม่อย่างนั้นคงไม่ทำเสียง๻๠ใ๽แบบนั้นเมื่อรู้ว่าต้นหลิวนั้นลืมมือถือหญิงสาวคิดว่าคลับที่ต้นหลิวบอกว่าไปทำงานน่าจะเป็๲คลับเดียวกับที่เธอคิดหากนั่งวินเอามือถือไปให้ต้นหลิวก็คงใช้เวลาไม่นานมากนักเธอจึงรีบถือกระเป๋าแล้วออกไปทันทีจะได้รีบไปรีบกลับ

“คุณจะไปไหนหรอครับ”

คาวีกำลังเดินจะไปที่ลานจอดรถหน้าโรงพยาบาลเขาเห็นหญิงสาวเดินถือกระเป๋าดูรีบร้อนจึงเรียกทักทันที

“พอดีต้นหลิวพี่สาวฉันลืมมือถือไว้น่ะค่ะเธอบอกว่าไปเป็๞เด็กเสริฟที่คลับใกล้ๆฉันเลยจะเอามือถือไปให้ค่ะคุณหมอ”

“ไปพร้อมผมก็ได้ครับผมกำลังจะกลับบ้านผ่านตรงนั้นพอดีตอนนี้วินหน้าโรงพยาบาลก็คิวค่อนข้างแน่นด้วย”

คาวีเห็นว่าเดี๋ยวเขาก็ต้องขับผ่านตรงนั้นอยู่ดีแต่ก็แอบ๻๷ใ๯นิดหน่อยที่พี่สาวของหญิงสาวไปเป็๞เด็กเสริฟที่นั่นเพราะที่คลับนั้นมีแต่พวกคนมีอิทธิพลแล้วก็พวกที่มาหาความสุขชั่วคราวทั้งนั้น

“ก็ได้ค่ะขอบคุณค่ะคุณหมอ”

“ตามผมมาเลยครับ”

ต้นรักเห็นจะเป็๲ดั่งที่หมอหนุ่มว่าเธอนั่งรถไปกับเขาเลยจะไวกว่า

....................................................................................................