หญิงสาวทั้งสามกำลังคุยกันอย่างสนุกสนานถึงแม้เด็กสาวที่เริ่มเปิดอกพูดคุยกับคนที่โตกว่าจะไม่ค่อยพูดอะไรมากแต่ก็มีท่าทางที่มีความสุขดี ทางด้านเด็กหนุ่มก็ยังคงนั่งจ้องมองทะเลพลางหันไปดูสามสาวสลับกันไป แต่แล้ว
“ กรี้ดดดดดดดดดดด!!! ” เสียงร้องดังขึ้นทำให้เด็กหนุ่มรีบลุกขึ้นไปรวมกลุ่มกับสามสาวที่ใกับสิ่งที่เกิดขึ้นและหันไปดูที่มาของเสียง และเป็ทางด้านเพียงจันทร์ที่เดินไปถามพนักงานที่กำลังวิ่งวุ่นไปมาไม่ขาดสายว่าเกิดอะไรขึ้น
“ เห็นว่ามีอะไรซักอย่างขึ้นมาบนเรือน่ะ มันทำร้ายคนไปหลายคนแล้วล่ะ ตอนนี้พนักงานกำลังไปช่วยกันหยุดอยู่ พวกเราไปหลบในที่ปลอดภัยกับผู้โดยสารคนอื่นกันก่อนเถอะ ” หญิงสาวรีบพาเพื่อนของเธอกับเด็กทั้งสองเดินไปพร้อมกับผู้โดยสารจำนวนมาก
โดยไม่ทันสังเกตเห็นร่างเล็กที่ลอดผ่านฝูงชนไปอีกทางอย่างเงียบเชียบ
สิ่งที่ปรากฏเบื้องหน้าเด็กหนุ่มคือซากศพของพนักงานจำนวนมาก บางร่างถูกหักคอและตามร่างกายบิดไปคนละทาง บางร่างมีรูอยู่กลางลำตัว แน่นอนว่าระหว่างทางที่วิ่งมาเขาเห็นพนักงานรีบหนีไปแบบไม่คิดชีวิต แต่สิ่งที่ทำให้เขาประหลาดใจกลับไม่ใช่ซากศพเ่าั้ แต่เป็ร่างที่ยืนอยู่ท่ามกลางซากศพ
มันคือหุ่นยนต์แบบเดียวกับที่เขาเคยปะทะด้วยในป่า และน่าจะเป็ตัวเดียวกันเสียด้วยซ้ำเนื่องจากรอยยุบตรงลำตัวและรอยแตกร้าวทั่วร่างตรงกับตำแหน่งที่เขาโจมตีใส่และส่งมันลงเหวไป ดวงไฟสีแดงขยับไปมาก่อนจะจ้องมาที่เขา
นั่นทำให้เขาประหลาดใจเพราะไม่คิดว่ามันจะยังไม่พังแถมยังสามารถตามมาได้ถึงกลางทะเลแบบนี้อีกต่างหาก แต่สิ่งที่เขาต้องทำก็ไม่ต่างจากเดิมเท่าไหร่
ก็แค่ต้องพังมันอีกครั้งเท่านั้นเอง
เด็กหนุ่มพุ่งเข้าใส่มันในทันที ตอนนี้สภาพของมันนอกจากเรี่ยวแรงเกินมนุษย์กับมือซ้ายที่เป็ปืนเพียงเท่านั้น แค่ระวังะุของมันก็พอแล้ว
ตูม! เขาไถลร่างไปกับพื้นหลบะุที่ยิงมาทำให้มันไปโดนพื้นเรือแทน ก่อนที่เขาจะดีดตัวขึ้นเตะใส่อีกฝ่ายเต็มแรง
เคล้ง! เสียงเหมือนเหล็กกระทบกันทั้งที่สิ่งที่โจมตีใส่คือกายเนื้อ แต่นั่นก็ทำให้มันเซไปตามแรง ก่อนที่เขาจะฉวยโอกาสลุกขึ้นและเข้าไปซ้ำด้วยหมัดทั้งสองข้าง
หมัดถูกระรัวเข้าใส่ร่างที่ทำจากโลหะอย่างไม่เว้นวรรคจนมันล้มลง ก่อนที่เขาจะถือโอกาสกระชากหัวของมันออกมาเต็มแรง นั่นทำให้ดวงไฟตรงหน้าของมันกะพริบก่อนจะดับลง
เขาโยนหัวของหุ่นทิ้งไปอย่างไม่ใยดี พลางทำท่าจะเดินจากไป แต่ทันใดนั้นเอง
บึ้ม! ร่างของหุ่นะเิอย่างฉับพลัน อัดร่างของเขาไปชนกับราวเหล็กบริเวณขอบเรือและร่วงลงไปสู่ท้องทะเล เด็กหนุ่มพยายามจะคว้าขอบเรือ แต่แรงะเิทำให้ร่างของเขาขยับไม่ได้ดังใจ ทำได้เพียงแค่ยื่นมือไปใกล้ขอบเรือเพียงเท่านั้น
หมับ! แต่ท่าทางดวงของเขาจะยังไม่ถึงฆาต เพราะมีมือของใครบางคนช่วยจับมือของเขาไว้พอดี
“ ฮึบ! ดาว ภา ช่วยหน่อย ” เป็เพียงจันทร์นั่นเองที่จับมือเขาไว้ ด้านหลังมีสองสาวคอยช่วยดึงเธออีกแรง ทำให้เขารอดไปได้อย่างหวุดหวิด
“ เฮ้อ! โลกา กลับไปได้เรามีเื่ต้องบอกพวกพี่เยอะเลยนะ ” โชคดีที่เธอรู้ตัวว่าเขาหายไปเลยรีบตามมา ส่วนอีกสองคนเธอบอกให้ไปหลบแล้วแต่ทั้งคู่ก็ยังรั้นจะตามมาจนต้องให้มาด้วยกัน ไม่งั้นเขาคงได้ตกทะเลไปแล้วแน่ๆ เด็กหนุ่มได้แต่พยักหน้าตอบรับไปหลังจากที่พึ่งรอดมาได้ก่อนจะล้มตัวลงนอนไปกับพื้นอย่างหมดแรง
ทางด้านหญิงสาวเธอให้เพื่อนกับเด็กสาวคอยดูแลเด็กชาย ส่วนตนเองหยิบหัวของหุ่นยนต์ที่ถูกเด็กหนุ่มโยนทิ้งขึ้นมาดู เมื่อเห็นสัญลักษณ์บนนั้นก็ทำให้สายตาของเธอจ้องมันเขม็งและใช้โทรศัพท์ของตนถ่ายรูปมันไปในทันที
สัญลักษณ์รูปอุกกาบาตสีฟ้าที่มีโลกสีเขียวอยู่ภายใน
อีกด้านหนึ่ง ในห้องที่เต็มไปด้วยความมืด สัญญาณบนแท็บเล็ตจุดหนึ่งได้ดับลง พร้อมกับที่คนที่เฝ้ามองอยู่ได้รายงานไปยังร่างที่จ้องมองไปยังความมืดนอกหน้าต่าง
“ โปรโตไทป์แกมม่าถูกทำลายแล้วครับ หัวหน้า ”
“ ไม่เป็ไร ยังไงก็แค่ตัวทดสอบ แต่ที่สำคัญกว่าคือมันหาคอร์เจอไหม ” ร่างที่มองไปนอกหน้าต่างถามกลับมาด้วยเสียงที่สงบ
“ จากภาพที่ส่งมาไม่มีเลยครับ ที่เจอมีแต่ตัวทดลอง L เท่านั้นครับ ” ร่างนั้นหันกลับมามองภาพของเด็กหนุ่มผมดำที่ได้มาก่อนจะหันกลับไปอย่างไม่สนใจ
“ ปล่อยมันไป แค่ตัวทดลองที่ล้มเหลวจะกำจัดเมื่อไหร่ก็ได้ แค่คอยติดตามมันไว้ก็พอ ” อีกฝ่ายพยักหน้ารับคำสั่ง ก่อนจะเดินไปทำตามคำสั่งของหัวหน้าตน
ปล่อยให้ร่างนั้นจ้องมองไปยังความมืดนอกหน้าต่างต่อไป
283
