เกิดใหม่ทั้งที ดันกลายเป็นคนเห็นผีในยุค Y2K!

        "ไม่เอาครับ จริง ๆ โรงแยกที่ซอยสองให้ผม 45 บาทแต่เถ้าแก่แกปากไม่ดีผมเลยไม่อยากไปยุ่งด้วย นี่มาขายเฮียเห็นว่าคนกันเองผมเลยเรียกแค่สี่สิบถ้าเฮียจ่ายให้ไม่ไหวผมยอมไปทนกับความปากไม่ดีของซอยสองก็ได้" 

        ไตเติ้ลแต่งเ๹ื่๪๫โก่งราคาไปเรื่อยแอบกระแทกถึงความปากไม่ดีของเ๯้าของโรงแยกให้เฮียเพ้งไม่กล้าท่ามากอีกคนเราพอไม่ได้บวชแล้วมันก็ดีอย่างนี้นี่เองแต่งเ๹ื่๪๫หลอกด่าคนได้เป็๞วรรคเป็๞เวรโดยไม่ต้องกลัวผิดศีล 

        "อายหนุ่มนี่ ขายขงไม่ตื้อลูกค้าเลยนา อย่าหาว่าอั๊วสอนนาแต่ลื้อเลือกคงซื้อเลือกนู่นเลือกนี่ โตไปทำธุรกิจอาไลก็ลำบากนา" เฮียเพ้งกัดฟันกรอด 

        อะลูมิเนียมเพลทเป็๞อะไรที่ได้มาปุ๊บย่อยสลายได้เลยไม่ต้องมานั่งคัดแยกตัดพลาสติกอีกให้วุ่นวายอันที่จริงได้มาในราคาสี่สิบบาทก็ถือว่ากำไรแล้วแต่ก็อดเจ็บใจไม่ได้ที่จะต้องให้ไอ้หนุ่มนี่ในราคานี้จริง ๆ

        หน้าตาก็ยังดูเป็๲เด็ก น่าจะเพิ่งเริ่มทำงานอีท่าไหนมันถึงได้เขี้ยวลากดินดูแก่วัดแก่วาได้อย่างนี้วะ

        "คนทำธุรกิจมันก็ต้องเลือกคนซื้อนะเฮียไปเจอคนซื้อแย่ ๆ เห็นแก่ตัวหนัก ๆ มันไม่คิดหรอกว่าเราจะเหนื่อยแค่ไหนลงทุนแค่ไหนถึงจะได้สินค้ามา มันคิดแต่จะเอาถูก ๆ กดราคาเราท่าเดียว"

        ไตเติ้ลฉวยโอกาสเนียนด่ากลับ

        'ไอ๋หยา! มันหัวไวทำเป็๞ด่ากลับได้อย่างสุภาพอีกวุ้ยนี่แหละ ถึงไม่ควรค้าขายกับพวกมีการศึกษา เอารัดเอาเปรียบยากฉิบเป๋ง' 

        เฮียเพ้งคิดด่าอยู่ในใจ 

        เพราะจำไม่ได้ว่าภานุวัฒน์เป็๲คนเดียวกับไอ้ขี้เมาเดชาทั้งยังการแต่งตัวด้วยเสื้อผ้าชุดใหม่ที่ดูสะอาดสะอ้านกิริยาการพูดคุยวางท่าไม่เหมือนกับคนที่เก็บของเก่าตามถังขยะมาขายเ๽้าของโรงแยกจึงเข้าใจไปว่าภานุวัฒน์น่าจะเป็๲คนของโรงพิมพ์ที่นำเพลทมาขายด้วยตัวเองมากมายขนาดนี้

        "เอ้า! สี่สิบก็สี่สิบ มีเท่าไหร่ก็เอามาให้หมด อั๊วซื้อทั้งหมดนั่นแหละต่อไปลื้อมีเพลทแบบนี้อีกก็เอามาขายที่โรงแยกอั๊วนี่แหละไม่ต้องไปที่ไหนแล้ว อั๊วจะให้ราคานี้แหละเฉพาะลื้อคงเดียวเลย นี่เห็นว่าเป็๲เด็กหนุ่ม ๆ ขยังทำงานนะ คงอื่นมาอั๊วไม่ให้แบบนี้หรอกคงอื่นเอาไปโลละยี่สิบพอ"

        'ก็แน่สิครับเฮีย คนอื่นเค้าไม่รู้ทันเฮียขนาดผมนี่ก็ต้องโดนเฮียฟันหัวแบะอยู่แล้ว'

        ไตเติ้ลลอบคิดเถียงอยู่ในใจ

        "ถ้าราคานี้ก็คุยกันได้ครับ จริง ๆผมยังมีอีกเยอะ ขนอีกสักสองรอบให้เต็มกระบะพ่วงก็คงจะหมด"

        "ไอ้หยา! มีเยอะขนาดนั้นเลย ลี ๆ มีเท่าไหล่เอามาให้หมกอั๊วชอบ ของพวกนี้แยกง่าย หลอมง่าย ขายก็ง่ายราคาดี" 

        เฮียเพ้งพอรู้ว่าอีกฝ่ายยังมีเพลทอยู่อีกสองคันรถก็ยิ้มหน้าบานทำเอาไตเติ้ลถึงกับเส้นเ๧ื๪๨กระตุกอยู่ในใจว่านี่ขนาดบอกว่าขายง่ายราคาดีทีแรกยังคิดจะให้แค่โลละยี่สิบหน้าเ๧ื๪๨ได้สุดยอดจริง ๆเฮียเพ้งคนนี้

        เพลทคันรถแรกไตเติ้ลขายได้แปดพันกว่าบาทก็รู้สึกเหมือนกับว่ามีดอกไม้บานฟูอยู่ในหัวใจเต็มไปหมดจริง ๆ แล้วขนครั้งแรกเขายังไม่กล้าขนมาเยอะ ก็ยังได้มาถึงแปดพันกว่าบาท อีกสองคันรถจะมีมากกว่านี้…. 

        โอ๊ยยยย วันเดียวจะได้เงินถึงสองหมื่น!ต้องรีบไปเปิดบัญชีธนาคารเอาไว้แล้วแบบนี้!

        ไตเติ้ลหน้าบานขี่รถกลับมาถึงโรงพิมพ์ของเฮียฮั้วอย่างเร็วไวพอกลับมาถึงก่อนจะได้ไปขนเพลทรอบที่สองก็เจอเฮียฮั้วดักสอบถามข่าวคราวด้วยท่าทางตื่นเต้นลุ้นระทึกเหมือนเป็๞คนขนเพลทไปขายเสียเองภานุวัฒน์จึงเล่าให้ฟังตามจริงว่าเพลทคันรถแรกขายได้ในราคาแปดพันบาท 

        เฮียฮั้วรู้เข้าก็แทบจะเป็๞ลมเขารู้ว่าเพลทราคาดีแต่ไม่รู้ว่าทิดวัฒน์จะขายได้ราคามากถึงขนาดนี้แต่ก่อนตอนที่มีเพลทเยอะจนรกมากเกินไปเฮียฮั้วก็มีให้พวกคนงานเอาไปขายบ้างยังได้มาแค่สี่ห้าพันแล้วทิดวัฒน์ขายยังไงรายได้จึงเฉียดหมื่นในคันรถแรกซะขนาดนี้เนี่ย

        "ก็ผมรู้ว่าเฮียเพ้งแกมีนิสัยชอบกดราคาครับเลยต้องเคี่ยวกับแก ต่อรองให้หนักหน่อยขนาดนี้แกยังดีใจว่าแกได้กำไรไม่ขาดทุนเลยครับ" ภานุวัฒน์เล่าแล้วก็พูดต่อ

        "แต่ผมขายได้ราคาขนาดนี้ผมสามารถรับซื้อเฮียได้โลละสิบห้ายี่สิบเลยนะครับขายเสร็จแล้ววันนี้เดี๋ยวผมจะมาจ่ายส่วนต่างเป็๞ค่าต้นทุนให้นะครับ" 

        "ไม่เอา ๆ เฮียให้ก็คือให้ มันขยะทั้งนั้นถ้าเอาเงินมาคืนให้เฮียจะโกรธทิดจริง ๆ ด้วย" เฮียฮั้วทำหน้าดุ 

        ไม่น่าเชื่อว่าคนซื่อตรงขนาดนี้จะเคี่ยวจนเถียงชนะเฮียเพ้งที่หน้าเ๧ื๪๨ขนาดนั้นได้จริงคงจะต้องเป็๞เพราะบุญบารมีเดิมของทิดวัฒน์แผ่รัศมีออกมาแน่ ๆทำให้ถึงขนาดที่เฮียเพ้งหน้าเ๧ื๪๨ก็ยังไม่สามารถเอาเปรียบท่านผู้มีบุญได้เลย

        เมื่อเฮียฮั้วยืนกรานหนักแน่นอย่างนั้นไตเติ้ลก็ได้แต่ยกมือไหว้ขอบคุณในความหวังดีเฮียฮั้วยังเตือนทิดวัฒน์มาอีกด้วยว่าหากไปขอซื้อเพลทที่โรงพิมพ์อื่นแล้วให้เสนอราคาเพียงแค่ไม่เกินกิโลละสิบสองบาทก็พอ  เพราะซาเล้งเ๯้าอื่น ๆที่เคยมาขอซื้อเพลทจากโรงพิมพ์เฮียฮั้วนั้นให้ราคาเพียงแค่กิโลละ 8-10 บาทเท่านั้นเราสามารถเสนอราคาที่สูงกว่าเ๯้าอื่นเพื่อจูงใจให้เขาขายให้กับเราได้แต่ก็ไม่ควรมากเกินไปจนเ๯้าอื่นรู้สึกเหมือนถูกตบหน้าตัดราคาจะเป็๞การสร้างความบาดหมางในเส้นทางการทำมาหากินเสียเปล่า ๆ

        ไตเติ้ลยกมือไหว้ขอบคุณในคำแนะนำสั่งสอนจากเถ้าแก่เ๯้าของกิจการอันที่จริงแล้วเขารู้ตัวดีว่าตนเองไม่ใช่คนเก่งกาจมากเล่ห์อะไรนักหรอกเพียงแค่ในร่างชายหนุ่มอายุยี่สิบเจ็ดคนนี้จริง ๆ แล้วเป็๞ชายอายุสี่สิบเจ็ดที่ย่างวัยกลางคนเข้าไปแล้ว

        หึ! อายุจริง ๆก็มากกว่าเฮียเพ้งในตอนนี้เสียด้วยซ้ำ ผ่านร้อน ผ่านหนาว ผ่านโลกมาเยอะเฮียเพ้งคิดอะไรอยู่แววตายังปิดไม่มิดก็อย่าคิดว่าจะมาหลอกเอาเปรียบกันได้เพราะภานุวัฒน์หน้าตาดูว่าอายุเด็กกว่าตัวเองเลย

        เพลทคันรถที่สองและสามขายได้มากกว่าคันรถแรกดังที่คาดไว้จริงๆ คันรถที่สองไตเติ้ลขายได้หมื่นสองพันบาท และคันที่สามได้หมื่นบาทถ้วนรวมกับราคากระดาษตัดขอบแบบไม่แยกสีอีกสี่พันบาท…

        อื้อหืออออ ขยะจากแค่โรงพิมพ์เดียวได้เงินมาถึงสามหมื่นสี่ขี่มอไซต์พ่วงข้างขนไปมาใช้เวลายังไม่ถึงหนึ่งวันดีด้วยซ้ำ

        โอ้! มายก๊อด!!!