หลังจากที่ทุกคนกินปลาย่าง และ พูดคุยกันอย่างสนุกสนาม พวกเขาก็พลัดกันเฝ้ายาม แดอุนเป็คนเฝ้ายามคนแรก ก่อนจะเปลี่ยนเวรกันไปเรื่อยๆทุก 2 ชั่วโมง จิณณ์ที่นอนหลับอยู่นั้นเพื่อที่จะได้เปลี่นรกะเฝ้ายามกับแดอุน ในความฝันภาพอุบัติเหตุรถยนตร์ที่พลิกควํ่า ซากรถที่พังยับทั้งคันและเปลวไฟที่กำลังลุกท่วม ภาพของคนที่พยายามจะเข้ามาช่วย และร้องเรียก จิณณ์ !! จิณณ์ตื่นขึ้นพร้อมกับแดอุนที่เรียกเขาให้ตื่นมาเข้ายามต่อ จิณณ์เหงื่อไหลท่วมตัว เขาเปลี่ยนเวรกับแดอุน แม้แดอุนจะถามจิณณ์ว่าโอเคไหม ถ้าไม่ไหวเขาจะได้เรียกให้อิจิโกะมาเข้าเวรก่อน แต่จิณณ์ปฏิเสธต่อให้เขาพยายามหลับตาลงในตอนนี้ก็คงจะนอนไม่ลง จิณณ์ลุกไปล้างหน้าเพื่อสละความคิดที่ฟุ้งซ่านออกไป เขาก้มมองดูกำไรหินและริบแบรนที่อยู่ที่ข้อมือซ้ายขวาของเขา ก่อนจะเอามือทั้งสองข้างตบหน้าตัวเองเพื่อเรียกสติ
หลังจากที่ทุกคนกินปลาย่าง และ พูดคุยกันอย่างสนุกสนาม พวกเขาก็ผลัดกันเฝ้ายาม แดอุนเป็คนเฝ้ายามคนแรก ก่อนจะเปลี่ยนเวรกันไปเรื่อยๆ ทุก 2 ชั่วโมง จิณณ์ที่นอนหลับอยู่นั้นเพื่อที่จะได้เปลี่ยนกะเฝ้ายามกับแดอุน ในความฝันภาพอุบัติเหตุรถยนต์ที่พลิกควํ่า ซากรถที่พังยับทั้งคันและเปลวไฟที่กำลังลุกท่วม ภาพของคนที่พยายามจะเข้ามาช่วย และร้องเรียก จิณณ์!! จิณณ์ตื่นขึ้นพร้อมกับแดอุนที่เรียกเขาให้ตื่นมาเข้ายามต่อ จิณณ์เหงื่อไหลท่วมตัว เขาเปลี่ยนเวรกับแดอุน แม้แดอุนจะถามจิณณ์ว่าโอเคไหม ถ้าไม่ไหวเขาจะได้เรียกให้อิจิโกะมาเข้าเวรก่อน แต่จิณณ์ปฏิเสธต่อให้เขาพยายามหลับตาลงในตอนนี้ก็คงจะนอนไม่ลง จิณณ์ลุกไปล้างหน้าเพื่อสละความคิดที่ฟุ้งซ่านออกไป เขาก้มมองดูกำไรหินและริสแบนด์ที่อยู่ที่ข้อมือซ้ายขวาของเขา ก่อนจะเอามือทั้งสองข้างตบหน้าตัวเองเพื่อเรียกสติ
เช้าวันต่อมา ซินเทียร์ตื่นเข้ามาเฝ้ายามกะสุดท้ายต่อจากโอลิเวอร์ แต่แดอุนนั้นตื่นแล้ว โอลิเวอร์ที่เห็นแบบนั้นเลยชวนแดอุนไปหาอาหารรอบๆนี้ แดอุนและโอลิเวอร์เดินหาอาหารไปรอบพวกเขาคิดว่าถ้าหาอะไรไม่เจอเขาก็จะกลับไปตกปลา ระหว่างที่เดินสำรวจอยู่นั้นโอลิเวอร์เหมือนอยากจะพูดอะไรบางอย่างกับแดอุน แต่ก็ได้แต่กลืนความคิดนั้นกลับเข้าไป แดอุนที่สังเกตเห็นแบบนั้นเลยเป็ฝ่ายพูดก่อน " คุณโอลิเวอร์มีอะไรรึเปล่าครับ " โอลิเวอร์ที่ถูกจับได้ก็อั้มอึ้งนิดหน่อยก่อนที่เขาจะเริ่มถาม " อ่า ขอโทษที ฉันรู้ว่าพวกนายเป็เพื่อนกันมานานแล้วก่อนจะมาที่หอคอยนี้ แต่ฉันแค่อยากแน่ใจว่านายกับอิจิโกะไม่ได้มีปัญหากันใช่ไหม " โอลิเวอร์พูด พอแดอุนได้ยินเขาก็ยิ้มแล้วหัวเราะเบาๆ ออกมา " นั้นสินะครับ ถึงผมจะไม่รู้อิจิ เขาคิดยังไง แต่จริงๆ แล้วผมไม่ได้ติดอะไรหรือคิดอะไรขนาดนั้น เดิมทีพวกผมก็เป็ลูกครึ่งไม่ใช่ไม่เข้าใจในสิ่งที่คุณกังวล แต่ผมว่าไม่ใช่เื่ที่คุณต้องกังวล " แดอุนพูดจากใจจริง โอลิเวอร์แม้เขาจะไม่มั่นใจในสิ่งที่แดอุนพูดขนาดนั้น แต่เขาคิดว่าถ้ายังมีจิณณ์อยู่ ก็น่าจะพอทำอะไรได้บ้าถ้าทั้งสองคนเกิดมีปัญหาที่ปลายบาน
เมื่อทั้งคู่เดินมาได้สักพักเขาทั้งสองคนก็เจอเขากับมอนเตอร์ตั๊กแตนกำลังกินผลไม้ชนิดหนึ่งอยู่ ผลไม้มีขนาดใหญ่เท่ากับผลส้ม โอลิเวอร์กับแดอุนมองหน้าตา ทั้งสองคนกำลังชั่งใจอยู่ว่าจะออกไปจัดการเ้าตั๊กแตนเลยไหม หรือ จะรออยู่จนกว่าเ้าตั๊กแตนจะเดินหนีไปแล้วค่อยเข้าไปดูผลไม้ตรงนั้น แต่พอมาคิดดูแล้วจากที่จิณณ์บอกพวกเขาเื่โบราณสถาน ยิ่งมีการ์ดมากเท่าไหร่ยิ่งดีกับพวกเขามันเท่านั้น ก่อนที่ทั้งคู่จะตัดสินใจแปลงร่างเข้าต่อสู้กับเ้าตั๊กแตน
จิณณ์ที่ตื่นขึ้นมาเขาก็พบว่าโอลิเวอร์กับแดอุนไม่อยู่ จิณณ์คิดว่าวันนี้เขาอยากหาแหล่งอาหารอื่นนอกจากการตกปลาให้เจอ แถมใจหนึ่งเขาก็อยากกลับไปดูว่ายังมีคนอื่นที่ยังอยู่ในห้องเริ่มต้นอีกไหม ถ้าเป็คนในประเทศเดียวกับเขาก็ดีไม่น้อย แต่ถ้าเป็คนที่โอเคเหมือนโอลิเวอร์หรือซินเทียร์ส่วนตัวจิณณ์ก็ไม่ได้ติดขนาดนั้น หลังจากที่จิณณ์รู้สถานการณ์ของพวกโอลิเวอร์ตอนแยกกันทำภารกิจ มันทำให้เขาเข้าใจเลยว่าจำนวนคนมีผลมากๆ เลยทีเดียว อย่างน้อยก็ในตอนนี้ที่พวกเขายังไม่รู้ว่าจะไปชั้นต่อไปได้ยังไง ในระหว่างที่จิณณ์กำลังจะไป หาลาเพื่อนำมารมควันเพื่อเป็เสบียงสำรอง แต่ไม่ทันที่จิณณ์จะได้ไปตกปลาก็มีมอนเตอร์ตัวใหญ่ะโลงกลางทะเลสาบจนเกิดคลื่นนํ้าขนาดใหญ่
จิณณ์ ซินเทียร์ และ อิจิโกะ โดนคลื่นนํ้าซัดกระเด็น เมื่อคลื่นนํ้าลงระดับลงทำเห็นมอนเตอร์ขนาดตัวใหญ่พอๆ กับรถเมล์ขนาดใหญ่ ตั๊กแตนสีดำที่มีดวงตาประกายแสงสีแดงตระหง่านบนทะเลสาบ เ้าตั๊กแตนคำรามเสียงสูงสร้างคลื่นเสียงเป็วงกว้างจนเกิดแรงะเิรอบตัวเ้าตั๊กแตนสีดำ แรงะเิรุนแรงมากจนทำให้โอลิเวอร์และแดอุนที่อยู่ห่างออกไปรับรู้ถึงแรงสั่นะเืของแรงะเิ รวมไปถึงกลุ่มต่างๆ ที่อยู่ใกล้ๆ บริเวณนั้นด้วย

ภาพคาแลคเตอร์ โจว จางเหว่ย

ภาพคาแรคเตอร์ โจว หลีิ่
มุมมองนักเขียน
สัปดาห์นี้ผมต้องขอโทษนักอ่านทุกท่านด้วย เนื่องจาก่วันเสาร์ที่ผ่านมาผมติดธุระส่วนตัว ทำให้ไม่สามารถเขียนทั้ง 3 ตอนได้ทันจึงจะปล่อยให้อ่านตอนละวัน เวลา 19.00 จนครบ 3 ตอนนะครับ แน่นอนว่าถ้าเขียนเสร็จทันในวันพรุ่งนี้ผมอาจปล่อยพร้อมกัน 2 ตอนเลยก็ได้ ใช่ครับถ้าคุณอ่านมาถึงตรงนี้ แปลว่าผมกำลังนั่งแต่งตอนต่อไปอยู่นั้นเอง จริงแล้วส่วนตัวผมอยากขยับตารางออกนิยายมากเลย แต่ผมกลัวว่ามันจะไปกระทบกับอีกเื่หนึ่ง เลยยังย้ายวันปล่อยนิยายไม่ได้ ถ้าสามารถจัดตารางใหม่ได้ นิยายเื่นี้คงได้ปล่อยวันเสาร์ วันอาทิตย์ และ วันจันทร์ รวมกัน 3 ตอนเหมือนเดิม เนื่องจากผมรู้สึกว่าคอนเทนต์ใน่วันเสาร์และวันอาทิตย์มันดูน้อยกว่าวันปกติ บางทีผมอาจแค่คิดไปคนเดียว ครับขอบคุณทุกท่านที่ติดตามในที่สุดบอสของชั้นก็ปรากฏตัวออกมา พวกจิณณ์ที่โดยบอสเปิดก่อนจะเป็ยังไงก็ติดตามได้ในตอนต่อไปครับ