“ยามนี้ข้าห่วงหยวนหยวนยิ่งนัก นอกจากพี่ชายของนางแล้วนางล้วนแต่เคยมีเื่มีเื่กับอนุของข้าทุกคน หากฆาตกรยังอยู่ในจวนล่ะก็บุตรสาวคนเล็กของข้าผู้นี้คงไม่ปลอดภัยเป็แน่”
โหยวอีนึกถึงสาวน้อยที่ใบหน้าเอาเื่คนนั้นนางเพิ่งอายุสิบหกปีแต่กลับมีโฉมสะคราญจนเป็ที่เลื่องลือไปทั่วเมืองหลวงทว่าด้วยนิสัยใจคอที่ตรงไปตรงมาและไม่ยอมใคร บุรุษหลายรายต่างไม่กล้าเข้าใกล้อาจจะเป็เพราะความขัดแย้งในครอบครัวทำให้นางต้องกลายเป็คนเช่นนี้
“ข้าว่าพวกเราไม่ควรกวนน้ำให้ขุ่นขอรับทำให้สถานการณ์ภายในของจวนท่านดูสงบเสียดีกว่าจะได้ล่อฆาตกรออกมาได้”
“เอ๋?เป็เช่นนี้แล้วคนในจวนข้าจะปลอดภัยหรือ?”
“ข้าน้อยเห็นว่าควรส่งมือปราบแฝงกายไปอยู่ในจวนของท่านสักสองคนเพื่อจับตาหาฆาตกรขอรับ”
โหยวอีจึงได้เสนอมือปราบสายลับสองคนที่ไม่เคยมีผู้ใดคุ้นหน้ามาก่อนให้เข้าไปทำงานข้างในใต้เท้าฉงพยักหน้าเห็นด้วย
“อีกอย่างสำหรับความปลอดภัยของคุณหนูแปด ข้าว่าคงต้องส่งคนคอยประกบนางอย่างใกล้ชิดไปในฐานะบ่าวรับใช้ไม่ได้เสียแล้วล่ะขอรับ”
เมื่อได้ฟังคำแนะนำของโหยวอีใต้เท้าฉงถึงกับผงะ “เ้ามีคนที่ไว้ใจได้หรือไม่?เื่นี้นับว่าพัวพันกับชื่อเสียงของหยวนหยวนนัก ข้าไม่อยากจะให้นางเสียหาย”
โหยวอีออกไปตามให้จั๋วเหรินหาวเข้ามาพบใต้เท้าฉงขุนนางผู้ใหญ่ลุกขึ้นจากโต๊ะทำงานมาเดินวนรอบสำรวจตรวจตราร่างกายของจั๋วเหรินหาวเสียถ้วนทั่ว
“รูปลักษณ์ดีกริยาท่าทางสง่า นับว่าใช้ได้แต่นี่นับเป็เื่ใหญ่ขอให้ข้าได้ไตร่ตรองสักสองสามวันเถอะนะหัวหน้าโหยว”
“ขอรับ!”
ใต้เท้าฉงเรียกให้คนสนิทเข้ามาพบพร้อมกับสั่งเขาส่งคนไปสืบภูมิหลังของมือปราบจั๋วเหรินหาวมาให้ละเอียด
“หากข้าจะใช้คนผู้นี้เพื่อปกป้องภัยให้หยวนหยวนก็จำต้องสืบชาติตระกูลและพฤติการณ์ของเขาให้ละเอียดเสียหน่อยเ้าพอจะจัดการได้หรือไม่?”
“ใต้เท้าข้าว่าเื่นี้เราน่าจะว่าจ้างสำนักข่าวนกกระจิบของคุณชายจินนะขอรับพวกเขาสืบข่าวได้แม่นยำว่องไวและยังสืบเชิงลึกได้อีกด้วย”
“ดี!เช่นนั้นก็จ้างคุณชายจินก็แล้วกันขอเพียงให้ได้ข่าวโดยเร็วที่สุดไม่เกินสามวันเพราะข้าจะต้องตัดสินใจแล้วความปลอดภัยของหยวนหยวนเป็เื่ที่ข้าจะวางใจไม่ได้"
“ขอรับ!”
จินวั่งซู่จอมสู่รู้อันดับหนึ่งแห่งเมืองหลวงแคว้นจินนั่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เมื่อได้ยินคนของใต้เท้าฉงเอ่ยถึงการว่าจ้างให้สืบเสาะภูมิหลังของจั๋วเหรินหาว
“ท่านสบายใจได้ข้าสามารถสรุปเื่ของคนผู้นี้ได้ภายในสองวันเท่านั้นเองค่าจ้างสามสิบตำลึงวางจ่ายทั้งหมดตอนนี้เลยขอรับ”
คนสนิทของใต้เท้าฉงยิ้มอย่างพอใจก่อนจะควักเงินออกมาจ่ายอย่างไม่อิดออดพระชายาชิงหลานที่เดินสวนเข้ามาในห้องทำงานมองเห็นจินวั่งซู่กำถุงเงินยิ้มกว้างก็พอจะเดาได้ว่านี่เป็เื่ที่หัวหน้าสำนักข่าวนกกระจิบชื่นชอบอย่างแน่นอน
“ดูท่า!ท่านคงจะเหมือนได้เงินเปล่าเลยสินะ!”
“พระชายาเื่ของจั๋วเหรินหาวดูเหมือนพวกเราจะรู้ละเอียดลึกซึ้งการว่าจ้างสืบข่าวครั้งนี้นับว่าเป็เหมือน์ประทานเงินเลยเชียว มาๆมาช่วยข้าเรียบเรียงเื่ของมือปราบจั๋วกันเถอะ ประเดี๋ยวข้าจะเลี้ยงขนมดอกกุ้ยฮวา ท่านเอง”
สองวันต่อมาใต้เท้าฉงก็ได้รับรายงานการสืบประวัติของมือปราบหนุ่มโดยละเอียดขุนนางผู้ใหญ่ชื่นชมในความสามารถของสำนักข่าวนกกระจิบอยู่ไม่ขาดปาก
“ค่าจ้างช่างเกินคุ้มเสียจริงเ้าดูสิ!พวกเขาแทบจะรู้ทุกการกระทำของมือปราบจั๋ว ฮ่าๆยิ่งอ่านไปข้าก็ยิ่งอยากได้คนผู้นี้มาเป็บุตรเขยจริงๆ เสียแล้วสิ! ทั้งครอบครัวและนิสัยใจคอช่างเหมาะนัก”
“ใต้เท้าได้ยินว่ายามนี้นายอำเภอจั๋วหยางเดินทางจากอำเภอเฉินมาพักผ่อนและเยี่ยมเยียนบุตรชายอยู่นี่ขอรับท่านไม่ลองนัดหมายพูดคุยเป็การส่วนตัวดูสักหน่อยหรือ?”
ใต้เท้าฉงพยักหน้าเห็นด้วยเขาเคยได้ยินมาว่านายอำเภอผู้นี้สนิทสนมกับอ๋องสิบห้าเมื่อครั้งยังเป็องค์ชายและเดินทางไปบูรณะวัดพระโพธิสัตว์ที่อำเภอเฉินแม้จะได้รับการเลื่อนขั้นแต่ก็ยังคงขอเป็นายอำเภอที่นั่นต่อไป นับว่าฐานะก็ไม่ได้ด้อยนักทั้งยังกลายเป็หนึ่งในขุนนางที่ฮ่องเต้ทรงพอพระทัยการสัมพันธ์กับตระกูลจั๋วก็นับว่าไม่เสียหลาย
“สกุลฉงกับสกุลจั๋ว...นับว่าไม่เลวเลยจริงๆ”
จั๋วเหรินหาวผู้ไม่รู้อิโหน่อิเหน่หลังจากออกจากห้องทำงานของใต้เท้าฉงก็ได้รับคำอธิบายจากหัวหน้าโหยวถึงแผนการที่หัวหน้าคิดจะให้เขาเข้าไปแฝงกายอยู่ในจวนสกุลฉง
“ข้าไม่อยากดูแลคุณหนูแปดขอรับั้แ่เมื่อครั้งเจอนางในงานเลี้ยง หาคู่คราวนั้นข้าก็รู้สึกว่านางช่างเป็สตรีที่ไม่น่าเข้าใกล้เอาเสียเลยนางทั้งพูดจาไม่รักษาน้ำใจผู้ใด เย่อหยิ่งไว้ตัว”
“เ้ามองโลกในแง่ร้ายไปหน่อยหรือเปล่า?นางทั้งสดสวยงดงาม แม้จะดูเอาแต่ใจไปหน่อยข้าว่าอันที่จริงนางก็แค่เป็คนตรงไปตรงมาคนหนึ่ง”
มือปราบจั๋วส่ายหน้าดิกๆนึกถึงเหตุการณ์ที่เขาคอยจับตามองนางครั้นนั้น “ไม่ๆ นางดูร้ายกาจนัก!หากท่านได้เห็นวิธีการที่นางจัดการกับทั้งสตรีและบุรุษที่มาวุ่นวายกับนางแล้วท่านจะไม่พูดเช่นนี้แน่”
********************
