หนังสือเปลี่ยนชะตา

เมื่อสินเข้ามาถึงยังครัว เขาก็เริ่มที่จะเอะใจอะไรบางอย่างขึ้นมา“ตายแล้ว... ลืมใบกะเพรา.. พริกเอย.. ไข่เอย.. กระเทียมเอย.. ลืมพวกมันหมดเลย” สินตบหน้าผากตัวเองไปหนึ่งช็อต และเมื่อเขานึกได้ว่าลืมอะไรไป ก็รีบนำไก่สดไปแช่ในตู้เย็นไว้ก่อน แล้วปั่นจักรยานออกไปตลาดอีกครั้งด้วยความหัวร้อน หลังจากกลับไปตลาดเพื่อซื้อใบกะเพรา กระเทียม พริก หอมหัวใหญ่ ไข่สด เครื่องปรุงต่างๆ เงินของเขาก็ลดลงอย่างหน้าใจหาย เขาไม่เคยใช้เงินมากขนาดนี้ในแต่ละวัน แต่ด้วยความเชื่อมั่นว่าเขาจะสามารถทำอาหารออกมาได้อร่อยพอที่จะขายได้ จึงรีบปั่นจักรยานกลับบ้านทันที “ให้ตายซิ ไปตลาดทั้งที.. ซื้อมาแต่ไก่.. ไอ้สินเอ๊ยไอ่สิน” เขาไม่รอช้า เขาจัดเตรียมวัตถุดิบตามสูตรที่ปรากฏอยู่ในหัวทันที“ไก่ซอย 400 กรัม กระเทียมสับห้ากลีบ หอมหัวใหญ่ครึ่งหัวหั่นเป็นชิ้นอย่างสวยงาม ซีอิ๊วดำ 2 ช้อนโต๊ะ น้ำปลา 2 ช้อนโต๊ะ น้ำมันพืช 2 ช้อนโต๊ะ พริกตำพอแหลก 7 เม็ด ใบกะเพรา พริกไทยป่นนิดหน่อย เอาล่ะครบ” หลังจากนั้นเขาก็เริ่มทอดไข่ดาวด้วยเทคนิคพิเศษเฉพาะตัวไอ้สิน แล้วจึงเริ่มทำกะเพราไก่ต่อ เริ่มแรกหลังจากทอดไข่ดาวเสร็จแล้ว นำพริกกับกระเทียมที่ตำแล้วมาผัดกับน้ำมันด้วยไฟที่ไม่แรงจนเกินไป ต่อไปก็ใส่เนื้อไก่ที่ล้างด้วยน้ำเกลือ และนำมาซอยลงไปผัดกับพริก และกระเทียมที่สีออกเหลืองทองกำลังดี เมื่อผัดจนได้ที่หรือไก่สุกแล้ว ก็ปรุงรสซีอิ๊วดำ น้ำปลา น้ำตาล พริกไทยนิดหน่อยเพื่อเพิ่มรสชาติเผ็ดแฝง และเมื่อคลุกจนได้ที่แล้ว ก็นำใบกะเพรา และหอมหัวใหญ่ตามลงไป ผัดเพิ่มอีก 20 วินาทีเป็นอันเสร็จ “น่าทานแบบโอเว่อร์มาก กลิ่นหอมที่เด่นชัดของเครื่องปรุงชนิดต่างๆ ที่ขาดไม่ได้เลยคือกลิ่นของใบกะเพราส่งกลิ่นหอมเอามากๆ ......... จะทานแล้วนะครับ” สินตักแบ่งข้าวและกับให้สมส่วน ก่อนจะนำมันเข้าปาก“อ่า...นี่มันอะไรกานนนน ใช่อาหารที่เราทำแน่เหรอวะเนี้ย” เขาสบทออกมาหลังจากที่เขาได้ลองทานมันเพียงคำเดียวเท่านั้น รสชาติที่เผ็ดจัดจ้าน และยังมีรสชาติเผ็ดแฝงของพริกไทยป่น แต่มันกับไม่เผ็ดจนเกินไป มันยังมีซีอิ๊วดำกับน้ำตาลมาช่วยตัดรสอีกด้วย ส่วนที่ทำให้มันกลมกล่อมไปอีกระดับหนึ่ง คือรสชาติของน้ำปลาที่มันทำหน้าที่ผสมผสานรสชาติได้อย่างลงตัว มันอร่อยชนิดที่ว่าตั้งแต่เขาเกิดมายังไม่เคยกินอะไรอร่อยขนาดนี้มาก่อน“แต่มันจะอร่อยพอขายได้หรือเปล่านะ.. จริงซิ.. เรามีหนังสือศาสตร์แห่งการชิม ลองอ่านมันดู และลองให้คะแนนสำหรับอาหารจานนี้ดูดีกว่า” เขารีบค้นหาหนังสือที่ว่าทันที และทันทีที่เขาตั้งใจจะอ่านก็มีเสียงเหมือนเมื่อตอนเช้าดังขึ้น“ท่านต้องการเรียนรู้ตำราศาสตร์แห่งการชิม ใช่หรือไม่”“ใช่.....โอ้ย!!... ลืมไป.. ปวดหัวเว้ย...” เวลา 3 นาทีผ่านไปอย่างรวดเร็ว ความเจ็บปวดที่ได้รับมันก็ค่อยๆลดลง และจางหายไปในที่สุด“ต้องระวังการอ่านหนังสือให้มากกว่านี้ โดยเฉลี่ยแล้วในประเทศของเรามีคนที่อ่านหนังสือ และตายเพราะมัน เฉลี่ยคือศูนย์เปอร์เซ็นต์” เขาก็ไม่ต้องการ และอยากเป็นคนที่จะไปเปลี่ยนแปลงเปอร์เซ็นต์นั้น“เอาละ ลองอีกคำล่ะกัน เพื่อความแน่ใจ อืมมม ... ก็อร่อยเหมือนเดิม ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงเลย คุ้มมั้ยเนี้ยกับความเจ็บปวดขนาดนั้นนะ” เขาบ่นกับตัวเองในใจ แต่เสียงในหัวก็พึ่งจะเด้งดังขึ้นแจ้งเตือนมาพอดี“แจ้งเตือนเมนูกะเพราไก่ไข่ดาวระดับความยาก 2 ดาว ระดับวัตถุดิบ 2 ดาว ความอร่อย 4 ดาว คุณค่าทางอาหาร 4 ดาว”“แล้วไอ้ระดับดาวเนี่ย มันสูงสุดที่เท่าไหร่กันละ” เขาบ่นออกมา“ระบบขอแจ้งให้ทราบว่า.. คะแนนดาวในแต่ละหมวดที่ใช้เป็นเกณฑ์การตัดสินนั้น จะเริ่มต้นตั้งแต่ ระดับต่ำเท่ากับ 1 ดาว ระดับพอใช้เท่ากับ 2 ดาว ระดับปานกลางเท่ากับ 3 ดาว ระดับดีเท่ากับ 4 ดาว ระดับดีมากเท่ากับ 5 ดาว ระดับสุดยอดเท่ากับ 6 ดาว ระดับที่ไม่สามารถวัดได้คือระดับที่สามารถเป็นได้ทั้งห่วยมากๆ และตำนานค่ะ”“แสดงว่าวัตถุดิบที่ใช้มีคุณภาพต่ำซินะ” เขาลองคิดตามเหตุผลที่มันควรจะเป็น ก่อนจะเลิกคิด เพราะเป้าหมายของเขา มันก็แค่ต้องการขายมันให้ออกเพียงเท่านั้น“เอาล่ะ เราลองทำขายเล่นๆดูดีกว่า เผื่ออาจจะขายได้ขายดี ตอนเช้าก็มีคนมาออกกำลังกายหน้าสวนสาธารณะด้วยซินะ” บ้านของเขาที่อยู่ใกล้กับสวนสาธารณะของชุมชน และดูเหมือนว่าเขาต้องการขายมัน โดยตั้งขายมันที่หน้าบ้านนี่แหละ “งั้นคงต้องไปตลาดอีกรอบ.. ลองทำหลายๆเมนูออกมาจะดีหรือเปล่านะ” สินตั้งคำถามกับตัวเองเล็กน้อย ก่อนจะเดินทางไปยังตลาดแห่งเดิมในช่วงเวลาบ่ายๆเกือบจะเย็นๆแล้ว เขาจึงจัดแจงรายการที่จะต้องซื้อ ของใช้ต่างๆ วัตถุดิบต่างๆ เพื่อที่จะได้เตรียมเปิดร้านของเขาในวันพรุ่งนี้ตอนเช้า หลังจากที่เขานำวัตถุดิบของสดไปแช่ในตู้เย็นทั้งหมดแล้ว แล้วเขาจึงว่างไม่มีอะไรทำ“หรือเราความจะอ่านตำราทั้งหมดเลยดีนะ” เขาถามตัวเองขึ้นอีกครั้ง ก่อนที่เขาจะตัดสินใจได้ สินก็เริ่มอ่านหนังสือทั้งหมด ทีละเล่มๆ และมันต้องแลกด้วยความเจ็บปวด จนสลบไปจนถึงเวลาเช้าตรู่ เวลา 05.00 นาฬิกาเช้าแล้วซินะ.. วันนี้คงต้องขยันทำงานอีกเหมือนเดิม” เขาไม่ลืมที่จะให้กำลังใจตัวเองเหมือนทุกๆเช้า ก่อนจะเอ่ยประโยคต่อไป เพื่อวางแผนในสิ่งที่เขาจะต้องทำให้เช้าวันนี้“เอาล่ะ ผัดกะเพราไก่ไข่ดาว 10 กล่อง พะแนงไก่ไข่ดาว 10 กล่อง ข้าวมันไก่ 10 กล่อง ข้าวมันไก่ทอด 10 กล่อง แกงเขียวหวานไก่ไข่ดาว 10 กล่อง” จากนั้นเขาก็ลุกออกจากเตียงเพื่อทำธุระส่วนตัวในทันที
error loaded

ให้นึกว่ามีหอมหัวใหญ่นะจ่ะ ไม่ต้องนึกถึงตอนกินนะเดี๋ยวหิว อิอิ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 3

นิยายแนะนำ

หนังสือเปลี่ยนชะตา

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 3

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้