ก๊อก ก๊อกก๊อก
" เล่อเยียนมีคนมาหาน่ะ ตื่นหรือยังจ๊ะ"เหอหมี่เมี่ยนรับอาสามาเรียกหลี่เล่อเยียนในห้อง
" ตื่นแล้วล่ะจ้ะ เดี๋ยวฉันออกไปนะ"หลี่เล่อเยียนที่ตื่นจากภาพฝันลุกขึ้นตั้งสติจัดทรงผมให้เข้าที่แล้วค่อยออกมาด้านนอกยังห้องโถง
" สวัสดีค่ะป้าเว่ย" เป็แม่เฒ่าเว่ยนี่เองที่มาเยี่ยม
" หนูเล่อเยียนเป็ยังไงบ้างลูกเมื่อวานพอฝนตกป้าก็รีบเข้าบ้านเลยไม่ทันรู้ข่าวพอรู้วันนี้เลยรีบมาดู"แม่เฒ่าเว่ยลุกขึ้นไปจับมือหลี่เล่อเยียนให้มานั่งข้างๆ เพื่อที่นางจะได้ถามไถ่ได้สะดวก
" อ่อจริงสิป้าต้มสมุนไพรแก้หวัดมาให้แถมมีสรรพคุณบำรุงเืแล้วก็ผิวพรรณด้วยนะ" แม่เฒ่าเว่ยกล่าวยิ้มๆ แสดงออกชัดเจนว่าถูกใจเล่อเยียนมากแค่ไหน
" ขอบคุณคุณป้ามากนะคะ "เล่อเยียนทราบซึ้งใจเป็อย่างมากในความเอ็นดูที่แม่เฒ่าเว่ย มอบให้
" ไม่เป็ไรหรอกจ้ะคนกันเองทั้งนั้น ขาดเหลืออะไรก็บอกป้าได้นะจ๊ะหนูหมี่เมี่ยนหนูยวี่ไท่ "แม่เฒ่าเว่ยพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่นทั้งเอ็นดูและสงสารคนจากบ้านมาไกล
ถึงแม้ว่าเธอจะเป็คนตระหนี่ถี่เหนียวแต่ใช่ว่าจะไม่มีเหตุผลเธอเลี้ยงลูกมาด้วยความยากลำบากทำให้ลูกๆ ของเธอกตัญญูและรู้จักการใช้ชีวิตไม่มีอะไรน่าเป็ห่วงเลยจริงๆ
"จริงสิ มารบกวนเวลาพักผ่อนนานแล้วถ้างั้นป้าขอตัวก่อนนะจ๊ะอ้อๆ ไม่ต้องไปส่งป้าหรอกตามสบายๆ"แม่เฒ่าเว่ยไปแล้วเหลือเพียงสามสาวที่นั่งมองหน้ากัน
" เธอรอเดี๋ยวนะเล่อเยียนฉันไปตักข้าวต้มมาให้"เหอหมี่เมี่ยนรีบเดินไปยังในครัว
" ทำไมหมี่เมียนถึงดูซึมๆ หรือจะไม่สบายติดไข้จากฉันรึเปล่า" หลี่เล่อเยียนถามหม่ายวี่ไท่พร้อมกับแสดงสีหน้าครุ่นคิด
"น่าจะนอนน้อยน่ะเลยไม่ค่อยสดใสเท่าไหร่ "จะบอกได้ไงล่ะว่าเธอกำลังเศร้าเื่เลขาที่แอบชอบแต่เขาดันมาชอบเพื่อนหล่อนเองซะนี่
"งั้นหรอ จริงๆ แล้วฉันดีขึ้นมากแล้วล่ะเย็นนี้ฉันทำอาหารเลี้ยงขอบคุณพวกเธอดีกว่า" หลี่เล่อเยียนเริ่มคิดเมนูในหัวซุปไข่ช่างเหมาะกับอากาศใน่นี้จริงๆ
ตกเย็นมาหลี่เล่อเยียนทำตามที่รับปากกับหม่ายวี่ไท่เธอลงมือเตรียมวัตถุดิบเองโดยมีสองสาวเป็ลูกมือเธอนำไข่ออกมาจากในห้องงานนี้เธอตั้งใจทำในปริมาณที่มากหน่อยจะทำเผื่อฟ่านเหมยเหมยด้วยสิ่งที่ตอบแทนความมีน้ำใจสำหรับเหมยเหมยแล้วนั้นของกินดีที่สุดถูกต้องที่สุด
เล่อเยียนให้หม่ายวี่ไท่ไปเป็ต้นหอมมะเขือเทศรวมทั้งขิงในสวนหลังบ้านที่พวกเธอปลูกเอาไว้ เมนูวันนี้เธอจะทำซุปไข่ฟานเฉียเฉ่าตั้น (ไข่ผัดมะเขือเทศ) และไข่น้ำ
เริ่มจากตอกไข่4 ฟองใช่ชาม เติมเกลือลงไปนิดหน่อยตีให้เข้ากันตั้งกระทะใส่น้ำมันถึงแม้ว่าทั้งสองคนจะใว่าหลี่เล่อเยียนมีน้ำมันได้ยังไงแต่พอนึกได้ว่าเธอไปตลาดมืดมาก็พอเดาได้เมื่อน้ำมันเริ่มร้อนจากนั้นเล่อเยียนใส่ไข่ลงไปเอาตะหลิวกวน ๆ ยี ๆ ให้สุกพอประมาณแล้วก็ตักขึ้นพักไว้
เธอใช้กระทะใบเดิมใส่น้ำมันลงไปพอร้อนใส่โคนต้นหอมลงไปผัดจนส่งกลิ่นหอมฟุ้ง จึงใส่มะเขือเทศตามลงไปผัดเติมน้ำนิดหน่อยผัดจนมะเขือเทศสุกใส่เกลือลงไปปรุงรสโรยน้ำตาลลงไปปลายนิ้วหยิบทำให้รสชาติกลมกล่อมเล่อเยียนเทไข่ที่พักไว้ใส่ลงไปในกระทะผัดให้เข้ากัน โรยต้นหอมแล้วจึงตักใส่จาน
ทางด้านลูกมือที่คอยช่วยหยิบจับต่างพากันแอบกลืนน้ำลายเพราะมันช่างส่งกลิ่นหอมเหลือเกินอีกทั้งยังตะลึงกับฝีมือการทำอาหารเล่อเยียนทำได้อย่างเป็ธรรมชาติมากแค่เพียงไม่นานกับข้าว3 อย่างก็เสร็จตรงหน้า
เธอแบ่งกับข้าวให้ฟ่านเหมยเหมยซึ่งหล่อนก็ไม่ปฏิเสธทั้งยังอยากจะขอร่วมวงทานด้วยแต่เล่อเยียนปฏิเสธไปเสียก่อนเธอไม่อยากกินข้าวร่วมกันกับแม่หมูพันธุ์กินจุตัวนี้
" ไม่น่าทำมากมายขนาดนี้เลย "หม่ายวี่ไท่ที่เห็นเล่อเยียนใช้ไข่ทำกับข้าวร่วม 10 ฟองเห็นแล้วก็ปวดใจไข่ 10 ฟองเธอสามารถกินได้ 10 วันเชียวนะแต่เล่อเยียนใช้มันเพียงมื้อเดียวเธออยากจะกระอักเืตรงนี้เดี๋ยวนี้เลยทั้งยังมีเห็ดหอมราคาแสนแพงนั่นอีกแต่พอได้กินเธอก็แทบจะกัดลิ้นตัวเองตามไปด้วยรสชาติช่างละมุนลิ้น อีกทั้งซุปไข่นี้ยังแก้อาการหวัดได้ดีทีเดียวอีกด้วยหากจะบอกว่าใครที่รวยน้ำใจมากที่สุดก็คงจะเป็เล่อเยียนเนี่ยแหละ
" ทานให้อร่อยนะ เธอด้วยนะหมี่เมี่ยน"เล่อเยียนยิ้มกว้างเชิญชวนให้เพื่อนเริ่มทานอาหาร
" เออจริงสิ พวกทหารกลับกันไปรึยังอ่ะ "เล่อเยียนแอบกลั้นหายใจกับคำตอบที่เธอถามออกไป
" น่าจะไปแล้วนะ เห็นว่าต้องไปดูอีกหลายที่ในพื้นที่ใกล้เคียงน่ะ"หม่ายวี่ไท่ตอบ
" งั้นหรือ ดีแล้วล่ะรีบกินเถอะกินตอนร้อนๆ จะได้อร่อย"เล่อเยียนหันมาสนใจอาหารตรงหน้าแทนอยากจะเอาซี่โครงในมิติมาแทะกินให้หนำใจซะจริงเลยเฮ้อ.....
หลายวันผ่านไปชีวิตเล่อเยียนเหมือนจะสงบสุขขึ้นฟ่านเหมยเหมยทำตัวดีขึ้นเหมือนเธอจะรู้ตัวเป็ที่น่ารังเกียจของคนในบ้านเธอปรับปรุงพฤติกรรมใหม่อาบน้ำบ่อยขึ้นหลังจากที่อาทิตย์หนึ่งจะอาบทีหนึ่งก็เปลี่ยนมาเป็อาบน้ำทุกวันทำให้เพื่อนร่วมห้องอย่างฮุ่ยหลินดีใจอย่าหาที่เปรียบไม่ได้
จวบจนวันหยุดของเว่ยอี้หยางมาถึงเขารีบเก็บเสื้อผ้าจากนั้นจึงเดินทางกลับบ้านในเย็นวันนี้เลยเขารู้ใจตัวเองแล้วว่าคงจะชอบหลี่เล่อเยียนเข้าจริงๆ ซะแล้ว เพราะตลอด 7 วันที่ผ่านมาที่ไม่ได้เจอหน้าเธอเขานั้นทรมานเหลือเกิน
ก่อนกลับไม่ลืมที่จะรับออเดอร์ขนมโก๋กุ้ยฮวาซึ่งพอเวลาล่วงเลยมาจนถึงวันนี้นั้นยอดสั่งจองปาเข้าไป200 กล่องแล้ว นี่มันจำนวนมหาศาลมากเลยนะเพราะโรงงานที่เขาทำงานนั้นมีคนงานทั้งหมด300 คนไม่รู้ว่าเล่อเยียนจะว่าไงบ้างคงต้องรีบไปบอกเื่นี้กับเธอแล้ว
กว่าจะมาถึงยังหมู่บ้านก็เป็เวลา20.30น.แล้วอี้หยางลังเลว่าจะไปหาเล่อเยียนก่อนหรือจะรอถึงพรุ่งนี้เช้าดีนะแต่คนกำลังมีความรักทนพิษความคิดถึงไม่ไหวถ้าเกิดว่าเธอเข้านอนก็ขอให้เขาได้เห็นประตูบ้านก็ยังดี
" มาหาใครคะ "ฟ่านเหมยเหมยที่กำลังเดินมาปิดรั้วบ้านเอ่ยถามเสียงอ่อนพร้อมทั้งบิดตัวไปมาแทบจะเป็เกลียวด้วยความเขินอาย
" สวัสดีครับผมชื่ออี้หยาง มาหาเล่อเยียน"อี้หยางไม่เคยเห็นเหมยเหมยมาก่อนจึงแนะนำตัวไปเผื่อว่าเธอจะคุ้นกับแซ่เว่ยของเขาบ้าง
" ฉันชื่อฟ่านเหมยเหมย ยินดีที่ได้รู้จักนะคะพี่อี้หยาง "เหมยเหมยทึกทักเอาว่าชายตรงหน้านั้นเหมือนจะมาสารภาพรักกับเธอยังไงยังงั้นทำไมเธอไม่เคยเขากันนะราวกับเทพบุตรลงมาจุติ งือออ ดีต่อใจเธอไม่น้อยเลย
"เดี๋ยวสิคะพี่อี้หยาง พี่จะไปแล้วหรือ "อี้หยางลำคานกับท่าทางของหญิงสาวตรงหน้ามาก เขาไม่ได้อยากรู้จักหล่อนสักหน่อย
"เล่อเยียนอยู่ในบ้านเดี๋ยวฉันไปตามให้นะคะพี่อี้หยางเข้ามารอข้างในก่อนเถอะค่ะ "เหมยเหมยพูดจาเสียงอ่อนเสียงหวานชักชวนให้เขาได้อยู่ต่อ จะมาหาใครก็ช่างเถอะขอเธอได้อยู่กับเขานานๆ สักหน่อยก็พอแล้ว
" ผมรอข้างนอกดีกว่า ขอบคุณครับ"ตัวเขานั้นเป็ผู้ชายเข้าบ้านหญิง่กลางคืนคงจะไม่เหมาะถึงแม้เ้าหล่อนแทบจะปูพรมให้เดินก็ตามเถอะ
วันนี้พระจันทร์ช่างสวยเสียจริงเขาอดยิ้มไม่ได้เมื่อคิดว่าอีกไม่กี่อึดใจจะได้เห็นใบหน้าของสาวที่เขานั้นตกหลุมรักเข้าให้แล้วแต่ก็ต้องทำหน้านิ่งไว้ไม่อยากแสดงโจ่งแจ้งมากไปกลัวว่าเล่อเยียนจะเสียหายเอาไว้ให้เขาและเล่อเยียนนั้นใจตรงกันเมื่อไหร่เขาจะแสดงความเป็เ้าของเต็มที่
90K
