บุรัสกรนั่งมองแก้วเครื่องดื่มทรงสูง ที่วางอยู่ตรงหน้า ถึงสายตาจะมองอยู่เพียงแค่จุดนั้น แต่ความคิดกลับล่องลอยไปคิดถึงเื่ของชายหนุ่มตัวโต ผู้ที่พึ่งทำให้เธอผิดหวังมาหมาดๆ ถึงเธอจะพูดว่าไม่สนใจไม่ใส่ใจเขาแล้ว แต่เธอก็ห้ามความคิดที่จะไม่ให้คิดถึงเขาไม่ได้เลยจริงๆ
“เฮื่อออออออ......”
บุรัสกรถอนหายใจออกมาเบาๆ ก่อนจะยกแก้วเครื่องดื่มที่วางอยู่ตรงหน้าขึ้นมาดื่ม จากนั้นวางแก้วเครื่องดื่มกลับลงไปวางที่เดิม แล้วละเลื่อนสายตามองไปรอบๆบาร์ ซึ่งบาร์แห่งนี้ พนักงานโรงแรมแนะนำมา บอกว่าที่นี่ค่อนข้างโอเคสำหรับผู้หญิงที่มานั่งดื่ม นั่งฟังเพลงเพียงลำพังคนเดียว
‘ก็แค่ผู้ชายเพียงคนเดียว ทำไมถึงรู้สึกเจ็บขนาดนี้ด้วย’
พอสักพักบุรัสกรก็ยังหวนคำนึงถึงผู้ชายตัวโตคนนั้นอีก และก็ทำให้รู้สึกเจ็บหน่วงๆ ที่หัวใจดวงน้อย แต่คิดว่าดีแล้วที่ได้มาเห็นอย่างนี้ เพราะไม่งั้นหากเธอถลำตัวหลงรักเขามากกว่านี้ มีหวังต้องร้องไห้ฟูมฟายเป็แน่
“สวัสดีครับ มาคนเดียวเหรอครับ?”
แคร๊ง......
เอ็ดการ์ด ที่จดๆ จ้องๆ มองดูบุรัสกรด้วยความสนอกสนใจอยู่เป็นานสองนาน จึงเดินตรงเข้ามาหา โดยที่ในมือเครื่องแก้วเครื่องดื่มของตัวเองมาด้วย พอเดินมาใกล้ๆ เอ็ดการ์ดกล่าวทักทาย พร้อมกับยื่นแก้วเครื่องดื่มชนกับแก้วเครื่องดื่มของบุรัสกร
“ค่ะ มาคนเดียว แต่จริงๆ ผู้หญิงมาเที่ยวคนเดียวก็ไม่แปลกอะไรไม่ใช่หรือคะ?”
บุรัสกรมองเอ็ดการ์ด ก่อนจะยิ้มบางๆ ที่มุมปากเล็กน้อย ค่อยเอื้อนเอ่ยตอบคำถาม ด้วยท่าทีที่ไม่ได้เป็เดือดเป็ร้อน ที่เธอมาเที่ยวเพียงลำพังคนเดียว เพราะทุกวันนี้คนมาเที่ยวเพียงลำพังคนเดียวมีถมไป จึงไม่ใช่เื่แปลกอะไรเลยสักนิด
“ก็ใช่ ไม่ได้แปลกอะไรเลย เพราะผมก็มาเที่ยวคนเดียวเหมือนกัน ถ้ายังไงผมขอนั่งด้วยคนนะครับ?”
“เชิญตามสบายเลยค่ะ”
เอ็ดการ์ดกล่าวพร้อมกับยักไหล่อย่างไม่ได้ยี่หระ แถมยังขอนั่งร่วมโต๊ะกับบุรัสกรด้วยอีกต่างหาก บุรัสกรมองหน้าเอ็ดการ์ด พร้อมกับครุ่นคิดไปด้วย โดยคิดว่ามีเพื่อนคุยก็ดี จะได้ไม่ต้องไปคิดเื่ของผู้ชายตัวโตคนนั้น เพราะงั้นเธอจึงไม่ปฏิเสธคำขอของเอ็ดการ์ด
บุรัสกรนั่งพูดคุยนั่งดื่มกับเอ็ดการ์ดไปเรื่อย แต่ถึงจะมีเอ็ดการ์ดที่ชวนคุยไม่หยุด เธอก็ยังไม่วายที่จะหวนคิดไปถึงผู้ชายตัวโตคนนั้นอยู่ดี ทำไมหนอใจ อยากจะตัดใจจากเขา มันถึงได้ยากเย็นจังเลย เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ เธอจึงยกแก้วเครื่องดื่มของตัวเองขึ้นดื่ม รวดเดียวหมดแล้ว
“คุณนี่ดื่มหนักเหมือนกันนะเนี้ย......”
เอ็ดการ์ดพูดทีเล่นทีจริง แต่ไม่คิดจะห้ามบุรัสกรแต่อย่างใด เพราะคิดว่าเธอดื่มเข้าไปมากๆน่ะดีแล้ว จะได้เมาและจะได้ทำอะไรต่อมิอะไรง่ายๆหน่อย
“แค่นี้เอง ฉันไม่เมาง่ายๆหรอก เพื่อนๆ บอกว่าฉันคอทองแดงจะตายไป”
บุรัสกรหันมามองเอ็ดการ์ด ซึ่งดวงตากลมโตคู่สวยดูหวานเยิ้มเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์บ้างแล้ว แต่กระนั้นเธอก็ยังปากแข็ง ทำทีว่าตัวเองไม่เมาง่ายๆ และพอพูดจบกับเอ็ดการ์ด เธอหันไปสั่งเครื่องดื่มกับพนักงานอีกแก้ว ซึ่งเอ็ดการ์ดทำเพียงแต่ยิ้มๆ แต่ไม่ได้ห้ามปราม ทักท้วงแต่อย่างใด
“คอทองแดงอย่างงั้นเหรอ... หึหึ!... ถ้าอย่างงั้นก็ดีเลย งั้นก็ดื่ม”
เอ็ดการ์ดเห็นว่าพนักงาน นำแก้วเครื่องดื่มของบุรัสกร มาวางลงตรงหน้าเธอเป็ที่เรียบร้อยแล้ว เอ็ดการ์ดจึงพูดพร้อมกับยกแก้วเครื่องดื่มของตัวเองขึ้นมา ยื่นไปให้บุรัสกรชน บุรัสกรยกยิ้ม ก่อนจะยกแก้วเครื่องดื่มขึ้นมาชนกับแก้วของเอ็ดการ์ด แล้วยกขึ้นดื่มรวดเดียวพร่องไปครึ่งแก้ว
เอ็ดการ์ดนั้นก็ยกดื่มตามบ้าง แต่ขณะยกแก้วเครื่องดื่มขึ้นดื่ม สายตาของเอ็ดการ์ดเปล่งประกาย แห่งความมาดหมาย หวังที่จะได้ผู้หญิงตัวเล็กผู้นี้ไปขึ้นเตียงด้วยในคืนนี้ และพลางคิดว่ายังไงเสียก็จะไม่ปล่อยให้ปลาย่างหลุดมือไปอย่างแน่นอน
๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔๓๔
อลิสจะรอดไปจากเอ็ดการ์ดไหมเนี้ย มาลุ้นๆ กันต่อในตอนหน้านะคะ...... ขอบคุณรีดที่เข้ามาอ่านและช่วยสนับสนุนไรท์นะคะ.................................................................... ^_^ ^_^ ^_^ ^_^
17K
![[จบ] ยอดกุ๊กบุกแดนเซียน](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1707367957_83105662.webp)
