บ่ายวันหนึ่ง
ร่างอวบอวบอั๋นของหญิงสาววัยสะพรั่งเดินนวยนาดลงมาจากตึกเรียน ทุกสายตาจับจ้องการย่างกรายของเธอด้วยความสเน่หา บ้างก็นินทาและอิจฉากับชีวิตหรูหราที่หญิงสาวคนนั้น แอรินเป็นักศึกษาปีสองของมหาลัยชื่อดัง รูปร่างและผิวพรรณประดุจดั่งถูกเลี้ยงไว้ในหิน ซึ่งก็เป็เช่นนั้นจริงๆ ทุกคนในคณะรู้ดีว่าแอรินเป็ลูกคุณเพียงใด
เธอขับรถหรูมาเรียนทุกวันและเปลี่ยนกระเป๋าแทบไม่ซ้ำแบบ แม้ภายนอกจะดูน่ารักและเป็กันเอง แต่ภายใต้ใบหน้ายิ้มแย้มกลับเต็มไปด้วยความเอาแต่ใจที่ใครต่อใครจะจินตนาการถึง
“ยัยแอริน วันนี้ไปชอปปิ้งกันเถอะ”
“ฉันก็อยากไปอยู่หรอก แต่พอดีมีธุระน่ะ”
แอรินหันไปบอกเพื่อน ก่อนจะเดินดุ่มๆไปยังลานจอดรถ ร่างระหงรีบมุ่งตรงไปยังคอดโดหลังใหม่ที่คุณพ่อซื้อให้เป็ของขวัญวันเกิด ด้วยความที่เป็ลูกสาวคนสุดท้อง เธอจึงถูกพ่อแม่เลี้ยงดูและตามใจทุกอย่าง หญิงสาวมีพี่ชายสามคน ซึ่งแต่ละคนก็เติบโตและทำหน้าที่ดูแลธุรกิจครอบครัวหมดแล้ว ดังนั้นชีวิตของแอรินจึงไม่ค่อยมีบทบาทหน้าที่อะไรเท่าไหร่นัก เธอเกิดมาเพื่อผลาญทรัพสินของครอบครัวไปวันๆ จะมีบ้างที่ออกงานเลี้ยงสังสรรค์กับมารดา
“คนพวกนี้ ทำงานไม่ได้เื่จริงๆ”
คุณหนูแอรินบ่นไปตามทาง
หลังจากที่เธอขับรถเข้ามาจอดในคอนโดหรูใจกลางเมือง ร่างอวบอิ่มก็เดินสับรองเท้าส้นสูงเข้าไปในลิฟต์ คอนโดที่พึ่งย้ายมาอยู่ห้องใหญ่โตโอ่อ่า แต่ถึงกระนั้นการออกแบบก็ยังไม่ถูกใจคุณหนูสักเท่าไหร่ เธอสั่งทุบห้องใหม่เกือบทั้งหมด เพื่อจะได้ทำโซนเก็บกระเป๋าหนังจระเข้โดยเฉพาะ
แกรก...
“คุณหนู กลับมาแล้วหรอครับ”
ชายรุ่นลุงหันมามองด้วยความใ
ไอ้เขียวเป็ช่างรับเหมาร่างใหญ่วัยห้าสิบกว่าปี ใบหน้าของมันหยาบกระด้างจากการตากแดดตากลมมาทั้งชีวิต ผิวพรรณดำเมี่ยมต่างจากเ้าของคอนโดลิบลับ มิหน้ำซ้ำยังศีระล้านจนเหลืองอร่ามเวลาเหงื่อท่วมหัว หน้าตาของลุงคนนี้ไม่ต่างจากพวกเสี่ยเฒ่าหัวงูสักเท่าไหร่ หากแต่ไอ้เขียวไม่ได้มีสร้อยทองเส้นใหญ่ใส่คล้องคอก็เท่านั้น
“ทำไมฝุ่นเยอะขนาดนี้”
“ลุงนึกว่าคุณหนูจะยังไม่กลับ เลยรีบทุบห้องให้เสร็จน่ะครับ”
“แล้วแกจะรู้ได้ไงว่าฉันจะกลับเวลาไหน เป็ตารางชีวิตของฉันหรือไง”
หญิงสาวผู้มีใบหน้าสวยหวานตะหวาดด่า ลูกน้องของไอ้เขียวอีกสี่ห้าคนมองหน้าและเงียบสนิท
ชุดนิสิตที่แอรินสวมใส่มันรัดรูปเกินไป เต้าเนื้อของเธออวบใหญ่โดยเฉพาะตอนที่ใช้เรียวแขนกอดอกเอาไว้ด้วยความไม่พอใจจากลุงช่าง เอวคอดเว้าโค้งรับกับบั้นท้ายผายกว้าง แม้หน้าตาจะหวานละมุนตามฉบับสาวเอเชีย แต่รูปร่างอวบอั๋นแต่สัดส่วนกลับเต็มไม้เต็มมือเหมือนกับสาวละตินอย่างน่าประหลาด
“ลุงขอโทษครับ จะให้ลุงหยุดทุบก่อนมั้ย”
“ไม่ต้อง ทำแล้วก็รีบทำให้เสร็จซะ”
“ครับ”
แอรินใช้หางตามองพวงช่างรับเหมาเหมือนดูถูก ซึ่งเธอก็ทำเช่นนี้สม่ำเสมอั้แ่จำความได้ คุณนายผู้เป็แม่เป็แบบอย่างที่ดีให้ลูกสาวได้เห็นเสมอ หญิงวัยกลางคนด่าทอคนใช้ต่อหน้าเธอ แถมยังชอบจิกกัดดูดถูกจนแอรินเก็บเอามาเป็ตัวอย่าง
หลังจากที่แสดงท่าทางรังเกียจออกไปแล้ว ร่างอวบอั่นก็เดินเข้าไปในห้องนอน ก่อนจะปลดเปลื้องเสื้อผ้าอาภรณ์เพื่ออาบน้ำไปทานอาหารเย็นกับครอบครัว
“คุณพ่อนะคุณพ่อ จะเอาคนพวกนี้มางานให้เสียเวลาทำไมก็ไม่รู้”
ริมฝีปากสีชมพูบ่นพึมพำ
สาเหตุที่ไอ้เขียวได้งานรับเหมารีโนเวทคอนโดนี้นั้น ก็เป็เพราะมันเคยไปขุดบ่อเลี้ยงปลาให้คุณพ่อของแอรินมาก่อน ด้วยฝีมือการช่างที่มีประสิทธิภาพ ทำให้คุณท่านมอบงานชิ้นใหม่ให้ลุงช่างทันที ตอนแรกลูกสาวยืนกรานว่าจะหาบริษัทรับเหมามาจัดการเอง แต่คำพูดของคนให้เงินก็ถือว่าเป็สิทธิขาด
ผ่านมาสองอาทิตย์แล้วที่แอรินเห็นลุงแก่หัวล้านผิวดำหยาบกร้านส่งยิ้มมาให้ เธอสะอิดสะเอียดกับกลิ่นสาปเหงื่อรุนแรงพวกนั้นเต็มทน แม้จะเห็นรูปทรงห้องใหม่อันเป็ที่พึงพอใจ แต่หญิงสาวก็ไม่อาจหยุดรังเกียจไอ้ลุงเฒ่าและลูกน้องของมันได้ โดยเฉพาะสายตาที่ชายทั้งหลายชำเลืองมองเธอระหว่างทำงาน
21K
