ตอนที่ 20 เล้งซาน ปะทะ อี้หลงหวัง
"เฟรย่าท่านมองวิชาที่ใช้ปรับแต่งโครงสร้างร่างกายของอี้หลงหวังออกแล้วท่านใช้ได้หรือไม่"
"เหอะ!!ช่างง่ายดาย"
"และวิชานี้สามารถเปลี่ยนโครงหน้าได้ด้วยหรือไม่?"
"เราไม่รู้ว่าอี้หลงหวัง นางสามารถทำได้หรือไม่ แต่สำหรับเรานับว่ามิใช่เื่ยาก เ้าสนใจหรือ?"
"ใช่ข้าสนใจอย่างมากเพราะหลังจบการประลองข้ามั่นใจกว่า 9 ส่วนว่าพรรคป้อมอัคคีย่อมไม่กล้าระรานหมู่บ้านเมฆาล่องเพราะบารมีตระกูลเซี่ยวหลิน แต่กับข้า มันย่อมพลิกเมืองตามหาเพื่อล้างแค้นแน่นอนหากมีวิชานี้จะเพิ่มโอกาสหนีให้ข้าเป็แน่ ท่านสอนข้าได้หรือไม่"
"เหอะ!!การสอนนับว่าง่ายดาย แต่อยู่ที่ความพอใจของเรา ณ ตอนนั้น"
เล้งซานขมวดคิ้วพลางส่ายหน้าเล็กน้อย
...........
ในคู่ที่ 2 ผู้ชนะคือ เซี่ยวหลินเจิน แห่งตระกูลเซี่ยวหลินซึ่งรอบถัดไปจะเจอกับเล้งซาน แต่เนื่องด้วยอาการาเ็จากคู่นี้และเล้งซานก็ถูกส่งมาโดยหมู่บ้าน เมฆาล่องซึ่งนับเป็เครือญาติกับตระกูลเซี่ยวหลิน ดังนั้นเซี่ยวหลินเจินจึงขอสละสิทธิ์ในการประลองทำให้เล้งซานผ่านเข้าสู่รอบชิงโดยทันที....
ในคู่ที่ 3 ผู้ชนะคือ จางจี่เทียนแห่งพรรคกระบี่เหิน การต่อสู้นั้นนับว่าสูสีอย่างมาก ทั้งคู่ต่างอยู่
ในขั้นที่ 5 ลมปราณสีคราม แต่สุดท้ายจางจี่เทียนก็ได้รับชัยชนะไป...
ในคู่ที่ 4 ผู้ชนะคือ อี้หลงหวังตามความคาดหมาย ทุกอย่างจบลงใน 3 กระบวนท่า...
อี้หลงหวัง และจางจี่เทียน ล้วนมาจากพรรคกระบี่เหิน จางจี่เทียนจึงขอสละสิทธิ์
จึงได้คู่ชิงในการประลองนี้!!!เล้งซาน ปะทะ อี้หลงหวัง
.........
"เจอกันอีกแล้วนะคุณชายอี้หลง" เล้งซาน ประสานมือ โค้งตัวเล็กน้อยพลางยิ้มที่มุมปาก
"เ้าชั่งแอบซ่อนฝีมือไว้แเี แม้กระทั่งบัดนี้ ยังมิได้แสดงฝีมือที่แท้จริง"
"แม่นาง...เอ๊ย!!คุณชายอี้หลง ชมข้าเกินไปแล้ว หากพูดถึงความแเีตัวข้าย่อมไม่อาจเทียบท่านได้" เล้งซาน แสยะยิ้มเล็กน้อย เพราะมันตั้งใจ!!
เมื่อได้ยินเช่นนั้นสีหน้าของ อี้หลงหวัง ใบหน้าซีดเซียวราวกับไร้โลหิตโดยทันที
"จะ..จะ..เ้า!!!"
"เชิญแม่...เอ๊ย คุณชายอี้หลง ลงมือ.."
'ฮ่าๆๆการกลั่นแกล้งนางผู้นี้ ช่างเป็เื่สนุกเสียจริงๆ'
อี้หลงหวังขมวดคิ้วเล็กน้อย และกระจายลมปราณออกมารอบตัว ลมปราณสีครามค่อยๆเปลี่ยนรูปเป็กระบี่และพุ่งเข้าใส่เล้งซานนับสิบสาย
"กระบี่เจิดจรัส!!"
เล้งซานแสยะยิ้มเล็กน้อย
'ิญญาั!!'
ทันทีที่ปราณกระบี่พุ่งเข้ามาปราณกระบี่ทั้งสิบสายพุ่งทะลุร่างที่เลือนลางของเล้งซานราวกับอากาศธาตุ
"อย่าได้ออมมือเชิญ" เล้งซาน ยกมือขวาขึ้นตวัดปลายนิ้วเล็กน้อยเป็การเชื้อเชิญ
"เหอะ!รับกระบวนท่า!!"
คราวนี้อี้หลงหวังทะยานมาด้วยตนเองเพลงหมัดและเพราะเตะนับสิบกระบวน ถูกถาโถมเข้ามาใส่เล้งซานเล้งซานแสยะยิ้มเล็กน้อย มันรับทุกกระบวนท่าด้วย 2 มืออย่างง่ายดาย จากนั้นค่อยๆขยับมือซ้ายของมันมาไขว้ที่กลางหลัง
'มันรับทุกกระบวนท่าด้วยมือข้างเดียว!!'
ผู้คนรอบเวทีตื่นตะลึง!!พวกมันทุกคนมิกล้ากระพริบตาแม้แต่น้อย!! ตัวเก็งอันดับหนึ่งในการแข่งครั้งนี้ชื่อเสียงกระฉ่อนไปทั่วทิศเหนือแห่งทวีปเต่าทมิฬ ในฐานะอัจฉริยะอันดับ 1 โหมกระบวนท่าใส่ผู้ที่มีลมปราณด้อยกว่าตนถึง8 ขั้น แต่กลับถูกรับไว้ทุกกระบวนท่าด้วยมือข้างเดียว!!
"วรยุทธร้ายกาจมาก!!แม้ลมปราณจะด้อยกว่า แต่การออกกระบวนท่า ไม่มีการสูญเปล่าแม้แต่น้อยหากนับที่ความเร็วและกระบวนท่า มันเหนือกว่าอี้หลงหวัง หลายขั้นนัก!!"เสวี่ยนอู่จิงฉาน กล่าวพร้อมเบิกตากว้าง
อี้หลงหวังเห็นว่ามิอาจเอาชนะด้วยเพลงหมัด และกระบวนท่าได้มันเร่งลมปราณสิบส่วนรวบรวมที่ฝ่ามือ
"ฝ่ามือทลายฟ้า!!"
เล้งซานหรี่ตาเล็กน้อยจากนั้นกดมือซ้ายลงที่พื้น และใช้มือขวารับฝ่ามือ
"ัเคลื่อนสมุทร!!"
ตรึ้มมมมมมมมม!!
"บ้าน่า!!มันถ่ายโอนพลังลมปราณของเราลงสู่พื้นเวที เป็ไปไม่ได้!!"
พื้นเวทีที่ััมือซ้ายของเล้งซานแตกแหลกละเอียดเป็วงกว้าง
อี้หลงหวังใถึงขีดสุดมันไม่คิดว่าเล้งซานจะมีวิชาพิศดารเช่นนี้ มันถอนฝ่ามือและถอยรูดไปทันที
เล้งซาน มิย่อมให้อี้หลงหวัง ได้ตั้งหลักมันทะยานร่างตามไป รวบรวมลมปราณไว้ที่หมัดและซัดใส่อี้หลงหวัง ทันที
ด้วยท่าร่างที่รวดเร็วของเล้งซานอี้หลงหวังหมดทางหนี ได้เพียงเก็งลมปราณไว้ที่แขนและยกขึ้นตั้งรับ
ตู๊มมมมมมมมมมม!!
เสียงดังสนั่นไปทั่วอี้หลงหวังกระเด็นร่วมสิบก้าว จนสุดขอบเวทีประลองมันอยู่ในท่าที่ชันเข่าลงกับพื้นเวทีหนึ่งข้างเงยหน้าขึ้นมองเล้งซานเล็กน้อยเืไหลออกจากมุมปาก
"ไม่อยากจะเชื่อว่านี่เป็การโจมตีของพลังลมปราณชั้นสีม่วงการปะทะเมื่อครู่ช่างมิต่างจากลมปราณสีครามขั้นกลาง" อี้หลงหวังรู้ทันทีว่ามันประเมินเล้งซานต่ำเกินไป
อี้หลงหวังค่อยๆลุกขึ้นยืน และจ้องมองไปที่เล้งซาน
"เล้งซาน!!ั้แ่วันนี้ไปข้าขอยกตำแหน่งอัจฉริยะอันดับ 1 ของเมืองเมฆครามให้กับเ้าแต่ตำแหน่งผู้ชนะในวันนี้นั้น ยอมต้องเป็ข้าอี้หลงหวัง!!"
"ขอขอบคุณคุณชายอี้หลงข้าย่อมมิกล้ารับตำแหน่งอัจฉริยะอันดับ 1 ของเมืองเมฆครามเพราะตำแหน่งที่ข้า้าคือ อันดับ 1 ของทวีปแห่งนี้!!"
เล้งซานกระจายลมปราณสีม่วงออกมามากมายจนเกือบจะปกคลุมทั้งเวที
อี้หลงหวังก็โคจรพลังปราณอีกครั้ง ในรอบนี้ลมปราณที่กระจายออกมาหมุนวนรุนแรงจนััเห็นชัดด้วยตาเปล่า
"นี่จะเป็กระบวนท่าสุดท้ายของข้า!!หากยังมิอาจเอาชัยจากเ้าได้ข้าอี้หลงหวัง แห่งพรรคกระบี่เหินจะขอยอมรับความพ่ายแพ้ทันที!!"
ปราณกระบี่ นับพันๆสายพุ่งออกจากร่างของอี้หลงหวัง ปิดล้อมเล้งซานในทุกทิศทาง
"ปราณกระบี่คลุม์!!"
เล้งซานมองดูกระบี่ที่พุ่งมารอบทิศทางมันแสยะยิ้มเล็กน้อย จากนั้นโคจรพลังรวมที่ ฝ่ามือทั้งสองข้าง
"เทพพิโรธทล่มฟ้า!!"