ตอนที่หนึ่งร้อยยี่สิบห้า ผ้าโพกหัวนักสู้
โอตะจ้องมองอาสึกะที่โวยวายอยู่สักพัก
จนเธอเริ่มรู้ตัวกลับมาหน้าแดงอีกครั้ง
“ทะทำไมนายต้องจ้องชั้นอย่างนั้นด้วย”
โอตะจับปลายคางของเธอมาและจูบอีกครั้ง
อื้อ อื้อ
“เพราะหน้าอย่างนี้ทำให้ผมหลงรักน่ะสิ”
อาสึกะที่โดนชมกันต่อหน้าก็ถึงกับหน้าแดงจนถึงใบหูอีกครั้ง
เป็นนิสัยที่ต่างกับชาวสวนแม่ลูกสามที่จะคำนึงถึงรายได้ในกระเป๋าเงินของผู้ชายมากกว่าคำหวานๆที่มีให้กัน
ซึ่งก็เป็นแนวคิดที่ดีในระบบบทุนนิยมแต่นี่คือแนวโชวเน็นหรือแนวเหนือธรรมชาติ
ที่การมีพลังที่ชกภูเขาถล่มได้นั้นสำคัญกว่าการมีทะเบียนบ้านในปักกิ่ง
“นี่นี่ชิสึกะจังหลงรักชั้นเหมือนกันใช่ไหม?”
คานาเอะเข้ามาสะกิดด้านข้างของผม
เธอรู้ว่าผมรู้สึกจักกะจี้ที่สุดตรงไหนเสมอ
ผมจับคานาเอะที่สะกิดผมมาจูบไปอีกคนหนึ่ง
จนโทโมโกะมองอย่างหน้าแดงต่อภาพของฮาเร็มเลิฟคอมมีดี้ที่เกิดขึ้นตรงหน้าของเธอที่ชอบฝันหวานในเรื่องราวแนวโมนแมนติก
“ส่วนเธอน่ะเป็นแค่สิ่งของของผมที่ผมจะทำอย่างไรก็ได้เข้าใจใช่ไหม?”
ผมกระชากโซ่ตรงคอของโทโมโกะเล็กน้อยโดยออกแรงให้ไม่ให้โซ่ขาดและไม่ให้เธอบาดเจ็บอะไร
การเล่น BDSM ต้องรักษาความปลอดภัยของผู้เล่นด้วยนั่นคิอจิตสำนึกพื้นฐาน
โทโมโกะหน้าแดงและผงกศีรษะรับคำ
“ค่ะ นายท่าน”
ผมปวดใจอย่างยิ่งที่ต้องทำอย่างนี้
จิตวิญญาณของโซโลและเฮียกัซโผล่ขึ้นมาในหัวของผมบอกว่าผมไม่ใช่ซามูไรเลือดบูชิโดที่แท้จริง
การกระทำของผมนั้นคือการกระทำฮารามผิดผีของลูกผู้ชายแนวโชวเน็น
แต่ความสัมพันธ์คืออะไรล่ะ
ถ้าไม่ใช่การประนีประนอม?
ผมเอาผ้าคาดหัวมาคาดหัวให้กับอาสึกะ
“และนี่ผู้หญิงของผมก็สวยงามได้ขึ้นๆไปอีกใช่ไหมล่ะ”
ผมกอดอาสึกะในขณะที่โพกผ้าโพกหัวนักสู้ให้เธอไปด้วย
เธอที่มีพลังใจในการต่อสู้สูงอยู่แล้วจะได้มีพลังต่อสู้สูงขึ้นไปอีก
นี่คือเรื่องตลกในเกมส์อย่างหนึ่งเช่นกัน
อาจจะเพราะทางบริษัทไม่ต้องการให้ความแตกต่างมากเกินไปและยุติธรรม(เหรอ?)ในแบบแปลกๆ
ชุดแต่งกายที่สวยงามนั้นใช้เงินซื้อได้ราคาแพงกว่า แต่ไม่ได้มีพลังต่อสู้อะไรเท่าไรนัก
แต่แน่นอน ทุกคนยอมซื้อชุดว่ายน้ำ dlc ที่มีเพิ่มเข้ามา แม้ต้องจ่ายราคาแพงกว่าและไม่ได้มีผลในการต่อสู้ใดใดเพราะชอบที่จะเห็นไวฟุของตนเองในชุดว่ายน้ำนั่นเอง
หรือจะกล่าวอีกอย่างว่าตอนหลังๆเกมส์เริ่มกลายเป็นการให้สาวๆไวฟุทำกิจกรรมต่างๆอย่างว่ายน้ำชายทะเลเสียมากกว่าการต่อสู้เพื่อปกป้องโลก
ว่ากว่าจะเคลียร์เส้นเรื่องหลักได้หนึ่งอีเวนท์อาจจะต้องเคลียร์การไปชายทะเลและอื่นๆมากกว่าสามอีเวนท์
ซึ่งหากดูจากรายได้แล้ว ก็แสดงว่าบริษัทเกมส์คิดถูกนั่นล่ะ
ทุนนิยมนี่มันเลวจริงๆ
ผมรู้สกึเช่นนั้นเช่นกันที่ใช้ผ้าคาดศีรษะให้กับอาสึกะ
ที่เธอยังเอนกายพิงตัวกับผมอยู่