หลังจากผ่านการทดสอบดิน–ไฟ เหอหลงอวี่และหยางอี้หลินได้รับภารกิจใหม่
ต้องเดินทางไปยัง สำนักน้ำแข็ง–ไม้
สำนักนี้ตั้งอยู่เหนือ ทะเลสาบน้ำแข็งชิงหลัว ที่ไม่ละลายตลอดปี
รอบด้านปกคลุมด้วยป่าไม้หิมะสูงเสียดฟ้า สายลมเย็นพัดสะท้อนเสียงเหมือนพิณ
เหอหลงอวี่ก้าวลงบนสะพานน้ำแข็ง พลางสูดหายใจ
“เย็นเยียบแต่สงบ…พลังนี้แตกต่างจากไฟโดยสิ้นเชิง หากข้าฝึกได้ จะทำให้วิถีธาตุสมดุลยิ่งขึ้น”
ท่ามกลางลานกว้างน้ำแข็ง
ปรากฏหญิงสาวในชุดยาวสีฟ้าอ่อนปักลายเถาไม้
ผมดำมัดครึ่ง ทิ้งเส้นยาวพลิ้วสลวย
ใบหน้าขาวซีดดุจหิมะ แต่ดวงตาคมลึกเปล่งประกายสติปัญญา
เธอกำลังเล่น พิณหยกน้ำแข็ง เสียงใสดุจเกล็ดน้ำแข็งร่วง
เสียงนั้นสะกดใจทุกคน เงียบงันแม้แต่สายลม
หยางอี้หลินกระซิบ
“นางคือ… หลินเซียวอวี่ ศิษย์ชั้นสูงของสำนักน้ำแข็ง–ไม้ ทั้งเ็าและเฉลียวฉลาด”
หลินเซียวอวี่วางพิณ มองเหอหลงอวี่อย่างพิจารณา
“เ้าคือผู้ท้าทายจากต่างสำนัก… ได้ข่าวว่าผ่านเพลิงลาวาแล้วงั้นหรือ? แต่ไฟกับน้ำแข็ง ไม่มีวันอยู่ร่วมกัน”
เหอหลงอวี่ตอบด้วยรอยยิ้มบาง
“ข้าเชื่อว่าทุกธาตุมีสมดุลของมัน หากใจมั่นคงพอ ย่อมควบคุมได้ทั้งหมด”
สายตาของทั้งสองปะทะกัน
ฝ่ายหญิง: เ็าแต่ลึก ๆ มีประกายความสนใจ
ฝ่ายชาย: มั่นคง จริงใจ และไม่หวั่นเกรง
อาจารย์ของสำนักมอบภารกิจ:
ต้อง ควบคุมพลังน้ำแข็ง–ไม้ร่วมกัน เพื่อปลุก ต้นไม้คริสตัลน้ำแข็ง ที่หลับใหลมานับร้อยปี
การทดสอบต้องทำเป็คู่ ชาย–หญิง เพื่อเสริมสมดุลหยินหยาง
หลินเซียวอวี่เลือกเดินเข้ามา
“ข้าจะเป็คู่ทดสอบกับเขา… ข้าอยากเห็นว่าไฟของเ้าจะดับลงหรือไม่”
เหอหลงอวี่ใช้พลังน้ำสร้างความชุ่มชื้นในดินน้ำแข็ง
หลินเซียวอวี่ใช้พลังไม้ควบคู่กับเสียงพิณ กระตุ้นการเติบโต
แต่พลังน้ำแข็งเย็นจัดทำให้รากหยุดเติบโต
เหอหลงอวี่จึงผสานไฟบางส่วน
ไฟอบอุ่นพอให้รากไม้เคลื่อนไหว
น้ำแข็งเกาะเป็ประกายรอบกิ่ง ก่อเกิด ต้นคริสตัลน้ำแข็งงดงาม
หลินเซียวอวี่มองต้นไม้ที่ผลิบาน
หัวใจที่เ็าของเธอไหววูบ
“ไฟของเขา…ไม่ได้เผาทำลาย แต่กลับอบอุ่นและทำให้ไม้เติบโต… เหตุใดข้าถึงรู้สึกเช่นนี้”
เหอหลงอวี่หันมายิ้ม
“น้ำแข็งและไฟ…บางครั้งอาจอยู่ร่วมกันได้ หากเรารู้จักควบคุมและเชื่อใจกัน”
แก้มของหลินเซียวอวี่ขึ้นสีจาง ๆ แต่เธอเบือนหน้าหนี
“อย่าคิดว่าข้าจะยอมรับเ้าง่าย ๆ”
1K
