“หยุดนะ!”
ควรดึงแหวนออกมาดูได้แล้ว แต่ต้องชะงักไป ประสาทััว่องไว รับรู้เสียงฝีเท้าบนหลังคา จื่อิเหน็บกระเป๋าสีเหลืองเก็บไว้ปาดาวกระจายเจ็ดแฉกทะลุกระเดือกศัตรู
“ใจกล้านักเลือกลงมือวันเกิดข้าซะด้วย”
ซ่งจื่อิกระโจนขึ้นหลังคาพลิ้วไหวราวล่องหน
วรยุทธ์สูงส่งไร้เทียมทาน เขาเพียงหนึ่งสังหารคนได้ถึงแปด หลีกเลี่ยงความวุ่นวายจื่อิล่อพวกมันออกจากหลังคาบ้าน ไล่ตามกันไปถึงตรอกร้างแห่งหนึ่ง
ให้โอกาสสารภาพทว่ากลุ่มชายชั่วไม่ยอมปริปากซัดทอดถึงผู้บงการ เช่นนั้นก็มีแค่วิธีเดียวคือสังหาร!
ชายชุดดำร่วมห้าคนตายตกใต้คมดาบซ่งจื่อิทุกครั้งที่กรีดกระบี่ใต้ลำคอ ซ่งจื่อิไม่กะพริบตาสักครั้ง ดังคำพูดที่ว่า “หากอยากตายข้าจะมองดูพวกเ้าตายอย่างสมเพช”
เคร่ง…กึก…
เสียงใสกังวานดังก้องแก้วหูนั่นไม่ใช่เสียงกระบี่อย่างแน่นอน
จื่อิก้มมองกลางหว่างขาถุงหอมสีเหลืองขาดวิ่น น่าจะถูกคมกระบี่พวกสารเลวเฉือนเอา
ทว่าดวงตาเรียวรีที่ฉาบไปด้วยความว่างเปล่าสะท้อนคลื่นความหวังออกมาโดยไม่รู้ตัว ตรงนั้นปรากฏแหวนหยก แต่แตกขาดผิดรูปถึงจะเป็อย่างนั้นจื่อิยังจดจำมันได้ดี
อย่างเดียวที่จะจดจำมันไม่ได้ก็คือสติฟั่นเฟือนวิปลาส
จื่อิใช้ปลายเท้าเขี่ยท่อนแขนผิดรูปอย่างไม่แยแสทว่านิ้วมือเก็บของสิ่งนั้นอย่างทะนุถนอมชุบด้วยผ้าขาวสะอาดมือหนึ่งวางกระบี่ไว้ข้างกาย ล้วงเชือกหนังม้าจากต้นคอ กระชากกึกจนขาดสองท่อนจี้ของมันคือแหวนลักษณะเดียวกัน
น่าเสียดายที่แหวนหยกของหลินเซียวบุบสลายผิดรูปไปแล้วแต่นั่นพิสูจน์แล้วว่ามารดาของหลินเซียวอาจเป็คนที่จื่อิถวิลหามาทั้งชีวิต
นึกได้ดังนี้จื่อิสาวเท้าวิ่งไปบนทางเดินเสียงทักทายจากประชาชนไม่มีผลอะไรทั้งนั้น ใบหูจื่อิคล้ายมืดบอดใจแข็งแกร่งเต้นตุบตับสั่นระรัว จื่อิพูดกับตัวเองตลอดทางหนึ่งประโยคซ้ำไปซ้ำมา
“แต่นางตายไปหลายปีแล้วมิใช่หรือ?แล้วศพเน่าที่ไป๋เจี้ยนนำมา คือศพของใครกันล่ะ? วุ่นวายไปหมด!!”
ไม่นานนักจื่อิกลับถึงจวน เรือนผมรุ่ยไม่เรียบร้อย ใบหน้าซีดเซียว เหงื่อเย็นเกาะกลางหน้าผากตอนนี้หอบเหนื่อยจนแทบขาดสมดุลหายใจ แต่ถึงอย่างนั้นไม่มีอะไรสำคัญไปกว่าหยกในมือ
จื่อิวิ่งสวนไป๋เจี้ยนเข้าจวนโชคช่วยที่แขกในงานทยอยกลับไปหมดแล้วไม่เช่นนั้นคงได้เอาไปลือว่าต้าซือหม่าต้าเจียงจวินฆ่าคนกระทั่งในวันเกิดของตัวเอง
ชายหนุ่มถูฝ่ามือที่เปื้อนเืบนชายเสื้อมองไปยังเด็กน้อยที่กำลังยุ่งเหยิงกับการหาของ น้ำเสียงสั่นพูดออกไป ลมหายใจแ่คล้ายประหม่า
“หาของสิ่งนี้ใช่หรือไม่?”
จื่อิลองใจหลินเซียวดวงตาสาวน้อยกลมโตอีกครั้ง หลินเซียวดีใจมาก ในที่สุดก็เจอแล้ว
ร่างอ้วนกลมน่าชังวิ่งมาแย่งถุงเหลืองไปรีบเปิดดูด้วยความคาดหวัง ทว่าด้านในว่างเปล่าไม่มีสิ่งที่หลินเซียว้า
“แหวนของท่านแม่เล่า?”
คิ้วเล็กเรียวขมวดมุ่น น้ำเสียงงุดงอดน่าสงสารปลายจมูกแดงฉ่ำ หลินเซียวจะร้องไห้อีกแล้ว
ไม่ให้สายไปกว่านี้ จื่อิแบมือออกปรากฏแหวนหยกสองวง
“เอ๋…ทำไมมีสองอันล่ะ”
หลินเซียวยิ้มแก้มแทบฉีก คว้าไว้ในมือไม่สนใจแล้วว่าผุพัง ขอเพียงเป็ของท่านแม่ มีคุณค่าทางใจนัก
มือน้อย ๆ กุมแหวนสองวงเอาไว้ในอุ้งมือนุ่มเคลื่อนขึ้นมาทาบหน้าอกใกล้เคียงหัวใจ จากนั้นหลับตาลงช้า ๆคล้ายกำลังรำลึกถึงอะไรบางอย่าง
ท่ามกลางความเงียบสงบ จื่อิกล่าวว่า
“คือแหวนของบิดาหลินเซียว”
หลินเซียว O.O“หือ?” เด็กน้อยลืมตาโต เอียงคอสงสัย
หลินเซียวพยักหน้ามั่นคงแล้วพูดเหมือนอยากเอาชนะ “หลินเซียวพูดถูก ท่านอาคนนั้นคือบิดาของหลินเซียว”
จื่อิส่ายหัว อ้าปากกึ่งหนึ่งค้างไว้ ไม่รู้จะเริ่มพูดอย่างไรดีมันตื่นเต้นและตื้นตันใจอย่างบอกไม่ถูก
แต่ก่อนที่หลินเซียวจอมป่วนจะวิ่งปรู้ดหายไปเพื่อตามหาหลี่ถงอวี่ ซ่งจื่อิมือไวกว่าคว้าเ้าก้อนแป้งมากอดแน่นเหนียว ราวจะบดกระดูกนางให้ละเอียด
ใบหูหลินเซียวผึ่งเมื่อได้จื่อิกล่าวว่า“ข้าต่างหาก บิดาของเ้า”
หลินเซียวจอมเ้าเล่ห์เลิกดิ้นหันกลับมาจ้องหน้าจื่อิใกล้ชิด จะว่าไปโครงหน้าละม้ายคล้ายคลึงกันอยู่บ้างทว่าดวงตาของหลินเซียวกลมโตเหมือนดาวพลูโต ท่านพ่อซ่งดวงตาเรียวรีน่าเกรงขามอย่างนั้นไม่น่าใช่สายเืเดียวกัน
นิ้วเล็กป้อมเขี่ยหางตาจื่อิเล่นคล้ายกำลังวาดเขียนอะไรไปเรื่อย ปากเ้าเนื้อพะเยิบงึมงำ “หลินเซียวรู้แล้ว ว่าท่านพ่อก็คือท่านพ่อของหลินเซียวเหมือนกันหลินเซียวจำได้และไม่มีวันลืมด้วย”
เหอะ! จื่อิแสยะยิ้มเหลือจะเชื่อยอมให้ความไร้เดียงสาของเด็กน้อย
“ได้พ่อใหม่ก็ไม่อยากได้ข้าเป็พ่อแล้วหรือ? เหมือนมารดาของเ้าไม่มีผิด”
จื่อิเหน็บแนมบุตรสาวด้วยวาจาทว่าแววตาที่เขามองนางอัดแน่นไปด้วยความเอ็นดูรักใคร่ มุมปากกึ่งยกกึ่งแบนคล้ายอยากยิ้มกว้าง ๆ แต่ขวยเขินไม่คุ้นชิน
“อย่ามาว่าท่านแม่ของหลินเซียวเด็ดขาด!ท่านแม่ดีที่สุด”
หลินเซียวชักนิ้วออกจากหางตาจื่อิหดม้วนเป็กำปั้นเล็ก ทุบหัวไหล่จื่อิเบา ๆ เป็การสั่งสอน
หึ! ร้ายกาจสมเป็บุตรสาวของข้าจริง ๆ
จื่อิไม่อาจทนความน่ารักเหล่านี้หยิกแก้มนุ่มนิ่มยกยืดเป็ตังเม ทว่าหลินเซียวดิ้น ดิ้นแรงขึ้นเหมือนปลาติดอวน
“ปล่อยนะ…ปล่อย!!หลินเซียวจะไปหาท่านพ่อ”
“ซ่งหลินเซียว!!!”
จื่อิตะเบ็งเสียงดังคล้ายดุด่าทว่าน้ำคำเ่าั้กลับทำให้เด็กน้อยสะอึกอึ้งเป็ครั้งแรกที่หลินเซียวมีชื่อยาวขนาดนี้ และมีคนเรียกแบบนี้เป็ครั้งแรกนั่นไม่ใช่แซ่ซ่งธรรมดา แต่เป็นามสกุลซ่งของท่านราชเลขาธิการเหลียงตูเชียวนะ
หลังจากนั้นไม่นานสองพ่อลูกลากกันมาจบที่ศาลาแดงใต้ต้นหยาเจียว ธรรมชาติบำบัดเด็กน้อยให้อารมณ์ดีขึ้นไม่รู้ว่าจื่อิใช้ร้อยเล่ห์เพทุบายอันใดไปหลอกเด็กหลินเซียวถึงยอมเชื่อฟังขนาดนี้
“ไม่เห็นสวยเลย ประหลาดยิ่ง”
หลินเซียวจ้องกระดาษแผ่นนั้นไม่วางตาสองมือที่เท้าคางอยู่เดี้ยงกะทันหัน นิ้วมือชี้บนหมึกสีดำเปรอะเปื้อนแล้วพูดว่า“วาดผีสางอันใด ใช่เต่าหรือไม่?”
เด็กน้อยเอียงคอสงสัยเห็นชัดเจนว่านางพยายามพินิจพิเคราะห์
จื่อิยิ้มร้ายออกมากึ่งหนึ่งในใจเย้ยหยันว่า ซ่งหลินเซียวเด็กโง่ หลอกง่ายปานนี้
ทว่ายิ้มร้ายกลายเป็ยิ้มหวานส่อแววตาเอ็นดูมองอีกฝั่ง จื่อิเลิกกระดาษทิ้ง กางแผ่นใหม่ออกยื่นพู่กันให้เด็กหญิง ต่างชี้นำว่า
“เอาล่ะ เซียวเอ๋อร์ของพ่อช่วยวาดทิวทัศน์ที่อาศัยอยู่กับท่านแม่ให้ดูได้หรือไม่”
ดวงตากลมโตเจิดจรัสเป็ประกาย เื่วาดภาพถนัดนัก ั้แ่พาเข้าจวนซ่งหลินเซียวชอบวาดภาพที่สุด ทว่าคัดตำราช่างเกลียดนัก
“ได้เลยเ้าค่ะหลินเซียวจะวาดบ้านท่านป้าให้ดู ที่นั่นมีดอกไม้เยอะมาก”
หลินเซียวยิ้มตาหยีแก้มอ้วนเบียดดวงตาแทบมิด ทว่าก่อนแสดงฝีมือ หลินเซียวคาบหมับยัดซาลาเปาเข้าปากจากนั้นพูดจาตะกุกตะกักออกมาจากโพรงแก้ม
“กองทัพต้องเดินด้วยท้อง”
สาวใช้ที่ยืนอยู่เยื้องแผ่นหลังหัวเราะเอ็นดูโดยไม่ได้ตั้งใจ ตัวเท่านี้ก็รู้จักใช้วาจาเปรียบเปรยหลินเซียวฉลาดนัก
แต่แล้วครู่หนึ่งก็ต้องยกมืออุดปากตัวเองลืมตัวไปว่านายท่านนั่งอยู่ที่นี่ด้วย อย่าว่าแต่หัวเราะเลย หากเป็เมื่อก่อนเพียงแค่ผ่อนเสียงหายใจรบกวนเป็อันว่าถูกลากไปขังใต้ห้องเก็บฟืนสามวันสามคืนไม่ได้เห็นเดือนเห็นตะวันแค่คิดขนแขนลุกซู่ไม่รู้ตัว
“พวกเ้าออกไปอย่ารบกวนคุณหนู”
จื่อิชายตามองแต่ไม่ได้ออกคำสั่งโเี้ พูดจบเท่านี้ก็ไม่มีอะไรว่าต่อแล้ว สาวใช้สองคนบีบนิ้วมือชวนลุ้นหัวใจนางแทบหยุดเต้น
“เป็ไปได้อย่างไรพวกเราไม่ถูกลงโทษ”
“ั้แ่จวนซ่งมีหลินเซียวท่านแม่ทัพมีเมตตามากนัก บ่าวไพร่แทบไม่ถูกลงโทษเลย”
“อย่าเรียกชื่อเ้าต้องเรียกคุณหนู ไม่ได้ยินหรือ นายท่านมอบสกุลนำหน้าให้นางแล้ว”
“โอ้! อย่างนั้นข้าก็ชนะพนันนะสิ!!!”
สาวใช้สองคนวิ่งไปสุมหัวพูดคุยท้ายเรือนเสียงหัวเราะของพวกนางบ่งบอกว่ามีความสุขมาก
2K
![แมวของข้ามันโหดกว่าผู้กล้าซะอีก พอจะมีวิธีทำให้มันเชื่องไหมเนี่ย! [X-ZERO Fantasy : Cat Summonner]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1628422957_7477300.webp)
