- อารัมภบท -
ต้นกล้า หนุ่มน้อยขวัญใจเกย์รุกย่านเมืองหลวงกรุงเทพมหานครเขาหลงในแสง สี เสียงมากกว่าสิ่งใดการได้เฉลิมฉลองท่ามกลางราตรีที่มีไฟฟุ้งคือสิ่งที่เขารักแม้จะเรียนจบจากคณะบริหารมหาวิทยาลัยดังมาหลายปีแต่สิ่งที่ถนัดยังเป็การเกาะพ่อและแม่กินไปวันวัน
เขาใช้เงินที่ได้มาเหมือนใบไม้
ทั้งตัวประดับไปด้วยแบรนด์เนม
อาหารข้างทางคือสิ่งที่ทำให้เขาคันคอ
8 กรกฎาคม วันครบรอบอายุ 25ปีบริบูรณ์ของต้นกล้า เขาไปเฉลิมฉลองที่ร้านประจำตาประสาคนรวย ซึ่งจริง ๆ แล้วไม่ว่าจะเป็วันไหนเขาก็ไปเมาเหมือนหมาอยู่ดีแต่วันนี้คงเป็ครั้งสุดท้ายที่ต้นกล้าจะได้ใช้ชีวิตเสเพล
โครม!! เสียงรถยนต์คันหรูพุ่งชนต้นไม้จนคนขับคอหักเสียชีวิตคาที่
ต้นกล้าหวนระลึกถึงความดีที่เขาเคยตอนมีชีวิต‘คิดไม่ออกเลย’ เพราะมันไม่มียังไงละ นอกจากสร้างความเดือดร้อนให้พ่อแม่และคนรอบตัว
‘มีสิ ผมชอบทำบุญกับสัตว์’
พรึบ!!ดวงตารีเล็กลืมขึ้นหลังจากที่คิดว่าคงไม่มีโอกาสได้ดูความสวยงามของโลกใบนี้อีกแล้วเขาสะดุ้งตัวลุกขึ้นตรวจเช็คไปตามร่างกายของตัวเอง
เท่าที่จำความได้เขาน่าจะตายไปแล้วหรืออยู่ที่โรงพยาบาลแต่สิ่งที่ต้นกล้าเห็นกลับเป็ใต้ถุนบ้านไม้เก่าที่แทบจะโดนปลวกเทะเล็มจนพังลงมา
“เอ๋า กล้าตื่นแล้วหรอลูก” เสียงคนที่ใกล้ที่สุดเรียกชื่อเขา ต้นกล้าหันขวับไปหาเ้าของเสียงเห็นเป็หญิงวัยแก่ใส่ผ้าถุงนั่งไกล่เปลอยู่อีกฝั่ง นางผู้หญิงคนนี้รู้ชื่อเขาได้ยังไง
ต้นกล้าไม่ตอบรับ เขาพยายามตบหน้าตัวเองให้ตื่น
นี่คือความฝัน
“ตื่นแล้วก็ลุกไปล้างหน้าล้างตาสิลูกมัวทำอะไรอยู่” สาวคนเดิมย้ำด้วยเสียงดุต้นกล้าใจนตัวร่วงหล่นจากเปลตัวเอง ก้นเขากระแทกลงพื้นดินแข็งจนรู้สึกเจ็บ
ไม่ใช่ความฝันอย่างงั้นหรอ นี่ฉันอยู่นี่ไหนกัน ต้นกล้าลุกพรวดขึ้นยืนความสูงของเขาเท่ากับเปลที่แขวนอยู่กับเสาไม้ใต้ถุนบ้าน ขายาวขาวสวยของฉันหายไปไหนทำไมมันเหลืออยู่แค่นี้ มือเล็กลูบไล้ขาตัวเองอย่างร้นรนทุกอย่างภายในร่างกายของเขาสั้นกุดลง ต้นกล้าล้วงเข้าไปในกางเกงอย่างไม่อายฟ้าอายดินไอ้งูเหลือมของเขาก็สั้นลงเหมือนกัน
“ม๊ายยยยยยยยยยยยยยยย”
ต้นกล้าร้องโวยวายเขาวิ่งไปรอบบ้านเพื่อหากระจกส่องสภาพของตัวเองแต่สิ่งที่สะท้อนเงาเขาได้กลับเป็น้ำฝนในโอ่งัข้างบ้าน
ต้นกล้าชะโงกหน้า มองตัวเอง
เด็กคนนั้นคือเขาหรอ นี่ฉันกลับไปเป็เด็กหัวโปกหรอเนี่ย????
2K
