ตอนที่ 23 ตรวจสอบข้อมูลก่อนตัดสินใจ
ผมขอทราบคำตอบของคุณ เพราะผมต้องรายงานผล พีระวัฒน์ชี้แจงเพิ่มเติม เนื่องจากเขาโดนไล่บี้จากบริษัทตั้งแต่เขายังไม่ตื่นณัชชายังคงมึนงงเนื่องจากในตอนนี้เธอเพิ่งลุกจากที่นอน เอ่อ ฉันยังต้องแบ่งเวลาให้กับการเรียน ฉันคิดว่าฉันไม่สะดวกที่จะเดินทางไกลๆ"คุณหมายถึงไปกรุงเทพ?""ใช่ ฉันต้องย้ายไปทำงานที่นั่นไหม? ""ไม่ต้องเป็นห่วงเรื่องนั้น ผมเข้าใจว่าคุณยังเรียนหนังสือ พวกเราจะถ่ายทำที่เชียงใหม่ คุณมีปัญหาอื่นๆอีกไหม?"ณัชชาได้ตัดสินใจแล้ว เธอต้องการได้รับเงินค่าจ้างจำนวนนี้ "เอ่อ..บริษัทคุณมีเอกสารใบอนุญาติเกี่ยวกับผลิตภัณฑ์นี้บ้างไหม?"พีระวัฒน์ซึ่งเป็นนักการตลาดที่มีประสบการณ์ในแวดวงธุรกิจนี้ เขารู้สึกหงุดหงิดกับการร้องขอนี้และณัชชาก็สร้างความประหลาดใจให้เขาเป็นอย่างมาก เธอต้องการตรวจสอบข้อมูลบริษัทก่อน? เธอเป็นเพียงเด็กสาววัยรุ่นที่ไม่มีประสบการณ์เกี่ยวข้องกับการทำธุรกิจเหล่านี้ ซึ่งค่าจ้างที่บริษัทเสนอนั้นมากมายเพียงพอที่เธอจะไม่ต้องลังเล ถ้าไม่ใช่เพราะพวกเขาโดนประธานไล่ล่าให้จัดการเรื่องนี้ตามเวลา เขาสามารถหานางแบบหน้าใหม่คนอื่นมาทดแทนได้สบายๆ"แน่นอนอยู่แล้ว คุณต้องการข้อมูลอะไรเพิ่มเติม คุณก็แจ้งมาได้เลย ผมหวังว่าคุณคงไม่ติดปัญหาอื่นๆอีกใช่ไหมครับ?" เขายังควบคุมอารมณ์โกรธเคืองได้ดีฉันขอดูรายละเอียดของผลิตภัณฑ์ก่อน แล้วค่อยตัดสินใจค่ะ "บ้าเอ๊ย! อวดดีนัก เธอคิดว่าเธอเป็นใคร อยากได้เงินแต่เรื่องมากสิ้นดี" ทันทีที่วางสายจากณัชชา พีระวัฒน์รู้สึกได้ถึงความหยิ่งผยองของณัชชา ยิ่งสร้างความยากลำบากให้กับเขาเป็นอย่างมาก เขาวางแผนอยู่ที่เชียงใหม่และเคลียร์เรื่องนี้ให้จบโดยเร็ว แต่เขาถูกถ่วงเวลาโดยที่ไม่มีทางเลือกมากนักเขาแจ้งสถานที่และจุดนัดพบให้กับณัชชา ซึ่งเป็นร้านกาแฟที่อยู่ไม่ไกลจากมหาวิทยาลัยของเธอ พีระวัฒน์เดินเข้ามาในร้านพร้อมกับแฟ้มเอกสาร เขาแวะเดินไปที่จุดสั่งเครื่องดื่มก่อนสักครู่แล้วเดินมาหาณัชชาที่นั่งอยู่ริมหน้าต่างของร้านสวัสดีครับ ขอโทษที่มาช้า รอนานไหมไม่ค่ะ ฉันเพิ่งมาถึงเช่นกันนี่ครับเอกสารที่คุณต้องการ คุณเช็ครายละเอียดได้เลยนะ แต่บริษัทไม่อนุญาติให้ทำการเก็บเป็นสำเนา ดังนั้นคุณทำได้เพียงดูรายละเอียดเท่านั้น โดยผมจะต้องนำเอกสารทั้งหมดกลับไปด้วย หวังว่าคุณจะเข้าใจได้ค่ะ ณัชชาเริ่มก้มตรวจสอบเอกสารและใบอนุญาติต่างๆที่พีระวัฒน์ยื่นให้ สักพักเธอก็ไม่พบความผิดปกติใดๆ เธอยื่นเอกสารคืนให้เขาอย่างใจเย็นเอ่อ ตกลงผมสามารถนัดวันถ่ายทำได้เลยหรือเปล่าครับ ผมจะได้แจ้งประสานงานกับทีมงานไม่มีปัญหาค่ะ คุณนัดวันได้เลย ฉันรับงานนี้ค่ะ งั้นผมเตรียมเอกสารสัญญามาด้วย คุณสะดวกเซ็นต์เลยหรือไม่ เพื่อที่จะได้เริ่มการคุยรายละเอียดได้ทันทีเขาพูดพร้อมดึงเอกสารอีกชุดออกมาจากแฟ้ม แล้วยื่นให้ณัชชาที่นั่งอยู่ด้านหน้าพร้อมปากกาที่เขาเตรียมมาด้วยเปลือกตาด้านขวาของณัชชากระตุกเล็กน้อย เธอรู้สึกว่ามีบางอย่างคล้ายสัญญาณแจ้งเตือนถึงปัญหาที่กำลังจะเกิดขึ้นกับเธอในเร็วๆนี้ ณัชชานึกถึงผลที่จะตามมาหลังจากที่พบว่าเมื่อยอดขายของบริษัทสร้างกำไรมหาศาล สิ่งที่จะต้องตามมาคือการถูกตรวจสอบและมีสารเจือปน ณัชชาเริ่มรู้สึกกังวลขึ้นมาอีกครั้งหลังจากที่เพิ่งลงชื่อในเอกสารไปไม่ถึงนาทีการถ่ายทำเป็นไปได้ด้วยดี เป็นครีมเพื่อปรับผิวขาวแบบเร่งด่วน หลังจากที่โฆษณาของณัชชาถูกเผยแพร่ ผู้คนต่างให้ความสนใจเป็นจำนวนมาก มีการแชร์ การติดตาม การสั่งซื้อ ทำให้ยอดขายของบริษัทดีเกินคาด ในห้องทำงานส่วนตัวของภคพล เขาได้เรียกพีระวัฒน์เข้าพบเป็นการส่วนตัว"คุณทำได้ดีมากพีระวัฒน์ ผมจะเพิ่มเงินพิเศษให้คุณเป็นสองเท่า ผมไม่คาดคิดว่าพรีเซนเตอร์ที่คุณเป็นคนจัดการจะสร้างกำไรได้ดีขนาดนี้" ภัคพลยิ้มกว้างอย่างมีความสุขหลังจากมองไปที่รายงานยอดขายที่พีระวัฒน์เพิ่งส่งให้เขาทำให้พีระวัฒน์ที่นั่งอยู่นั้น ตาลุกเป็นประกาย ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มเมื่อนึกถึงเงินโบนัสสองเท่า เขารีบพยักหน้าขอบคุณประธานบริษัทอย่างนับครั้งไม่ถ้วนเมื่อพีระวัฒน์นึกถึงเงินโบนัสที่จะได้รับจากงานนี้ ทำให้เขาวางแผนจะพาภรรยาและลูกสาววัยสี่ขวบของเขาไปเที่ยวพักผ่อนกับบรรยากาศหรูริมทะเลในวันหยุดสุดสัปดาห์ เขาเหนื่อยกับการเดินทางเพื่อไปจัดการยอดขายที่เชียงใหม่มาทั้งสัปดาห์แล้วขอบคุณมากๆอีกครั้งครับคุณภัคพล ผมยินดีมากครับณัชชาเมื่อได้รับเงินค่าจ้างก้อนโต จากการเป็นพรีเซนเตอร์ โอลีนน่าแล้ว เธอเริ่มวางแผนที่จะเปิดร้านขายเสื้อผ้าเล็กๆ เธอเริ่มออกตระเวนค้นหาสถานที่เพื่อเริ่มต้นธุรกิจของเธอเอง ด้วยความรู้สึกตื่นเต้นจนทำอะไรไม่ถูก เธอเดินไปเรื่อยๆ โดยที่ไม่รู้จุดหมายที่ชัดเจน ณัชชาก็ไม่มีประสบการณ์มากนัก แม้ว่าเธอจะเป็นหญิงวัยชราที่ผ่านความตามมาแล้วครั้งหนึ่ง แต่ความกังวลในเรื่องใหม่ที่ยังไม่เคยทำก็สร้างความรู้สึกท้าทายให้กับณัชชาไม่น้อย"ณัชชาฉันเมื่อยแล้ว" วิยะดาที่เดินตามไม่ทันก้าวยาวของณัชชา หยุดหอบอยู่ด้านหลัง"อ่อ แต่ฉันยังไม่พบร้านที่ฉันอยากได้ งั้นก็พักก่อนดีไหม มีร้านชานมไข่มุกอยู่ฝั่งตรงข้ามถนน เราไปนั่งที่นั่นก่อน" ณัชชาชี้นิ้วไปที่ร้านชานมเล็กๆฝั่งตรงข้าม"มันจะดีมากเลย" วิยะดาแสยะยิ้ม ด้วยใบหน้าสีแดงเป็นบางจุด จากแสงแดดที่ร้อนจ้าและพร้อมจะแผดเผาในตอนนี้บรรยากาศภายในเป็นร้านเล็กๆ มีโต๊ะนั่งสองสามโต๊ะ ล้อมรอบด้วยกระจกใสทรงสี่เหลี่ยม จากนั้นพวกเธอเริ่มสั่งเครื่องดื่มเย็นๆ เพื่อปรับอุณหภูมิภายในร่างกายจากความร้อนของด้านนอกทันใดนั้น หน้าจอโทรศัพท์ของณัชชาก็ดังขึ้น ปรากฏสายเรียกเข้าเป็นชื่อ พีระวัฒน์ณัชชาวางแก้วชมนมไข่มุกที่เพิ่งจะรับมาจากพนักงานหน้าเค้าเตอร์ลงที่โต๊ะ แล้วกดรับสายทันที"สวัสดีค่ะ คุณพีระวัฒน์""คุณณัชชา หวังว่าคุณสบายดีนะครับ หลังจากที่โฆษณากระจายออกไป ยอดขายของบริษัทดีเกินคาดคุณภัคพลเจ้าของบริษัทจึงอยากชวนคุณณัชชาในฐานะที่เป็นพรีเซนเตอร์ของเราไปร่วมฉลองกับทีมภาคเหนือ หวังว่าคุณจะให้เกียรติพวกเรามาร่วมฉลองในครั้งนี้นะครับ"พีระวัฒน์กล่าวชักชวนอย่างเป็นทางการ เขากล่าวเสริมอีกว่า รายละเอียดและสถานที่จะแจ้งเข้าไปทางไลน์นะครับโดยไม่รอให้อีกฝ่ายตอบรับ พีระวัฒน์ก็วางสายไปณัชชายังสับสนกับการชักชวนนี้ ณัชชารู้ว่าในฐานะพรีเซนเตอร์ของบริษัทโดยธรรมชาติการฉลองยอดขายรูปแบบนี้ เธอมีหน้าที่ต้องไปปรากฏตัวต่อผู้คน แต่งานเลี้ยงแบบนี้ณัชชาไม่คุ้นเคยมากนัก"วิยะดาไปด้วยกันหน่อยนะ บริษัทเขาเชิญไปงานเลี้ยงฉลองยอดขาย" ณัชชาต้องการใครสักคนไปด้วยในครั้งนี้ ซึ่งก็ควรจะเหมาะสมที่สุดคือวิยะดา"ว้าว..ของฟรี ใครๆก็ชอบ ฮ่าๆ ไปได้สบายๆอยู่แล้ว" วิยะดานึกถึงอาหารหรูๆบนโต๊ะสะอาดๆในบรรยากาศของงานเลี้ยง เธอก็อดจินตนาการจนท้องร้องเสียงดังออกมาทันทีภคพลเป็นหนุ่มลูกครึ่งที่เพิ่งย้ายเข้ามาอยู่ที่ประเทศไทย ประวัติส่วนตัวลึกๆของเขานั้นส่วนใหญ่ไม่มีใครทราบ เขาเป็นพ่อหม้ายหนุ่มที่เพิ่งหย่าร้างและยังไม่มีลูกติดในวัยสามสิบกว่าๆ เมื่อเขาพบเห็นณัชชาจากภาพของการเป็นพรีเซนเตอร์นั้น ดวงตาของเขาก็ลุกเป็นประกาย ใบหน้าที่สวยสดงดงาม ดูอ่อนโยนบวกกับแสงสีนวลของการปรับแต่งภาพด้วยระบบคอมพิวเตอร์แล้ว เธอไม่มีที่ติ เขาจึงวางแผนที่จะต้องพบกับเธอสักครั้งในชีวิต แม้ว่าพีระวัฒน์จะไม่ชอบมาที่นี่อีกครั้งเพราะเขาต้องห่างจากครอบครัวของเขา แต่เขาจำใจต้องเดินทางเมื่อประธานบริษัทมีความต้องการที่จะพบณัชชาพรีเซนเตอร์ของบริษัท เขาเดินตามภคพลไปอย่างช้าๆด้วยสีหน้าหดหู่