ใช้เวลาอยู่ในห้องน้ำกว่าครึ่งชั่วโมง สุปวีย์ก็ออกมาในเสื้อผ้าชุดใหม่ที่ตนได้เตรียมมาด้วย ซึ่งเป็กางเกงขาสั้นกับเสื้อยืดเข้ารูป และเมื่อออกมาเห็นเพื่อนนั่งอยู่ข้างโต๊ะที่มีอาหารวางอยู่เต็มไปหมดก็รีบเข้าไปนั่งยังเก้าอี้ตัวที่อยู่ตรงข้ามพร้อมรอยยิ้มกว้างอย่างเ้าเล่ห์
“มึงสั่งมาเผื่อกูด้วยใช่ไหมเนี่ย ขอบใจมากไอ้เพื่อนรัก”
เด็กสาวกล่าวขณะกวาดสายตามองอาหารหลายอย่างไม่ว่าจะเป็ข้าวผัดปู ปลากะพงนึ่งมะนาว ปีกไก่ทอดน้ำปลายำปลาแซลนอม ของชอบทั้งนั้น เห็นแล้วน้ำลายไหลเลยทีเดียว
“คิดเข้าข้างตัวเองจังนะมึง”
อัคราบ่นอุบ เขาอยู่ที่นี่ไม่ค่อยได้ทำอาหารกินเองนัก เพราะทำไม่เป็ ส่วนใหญ่จึงสั่งเอาทั้งนั้น
“แต่กูว่ากูคิดถูกนะ เพราะถ้ามึงคิดจะกินคนเดียวก็คงไม่สั่งมาเยอะขนาดนี้ และปีกไก่ทอดกับยำแซลมอนนี่ก็คือของที่กูเคยบ่นให้มึงฟังว่าอยากกิน”
สุปวีย์พูดไปก็แทะกินปีกไก่ทอดไปด้วยอย่างเอร็ดอร่อย
อัคราลอบมองท่าทางอันเป็ธรรมชาติไร้จริตของเพื่อนด้วยความรู้สึกเอ็นดูแปลกๆขณะคิดตัดสินใจ ว่าจะถามเพื่อนดีไหมกับสิ่งที่ตนข้องใจ
“ทำไมมึงไม่กินว่ะ นั่งมองกูอยู่ได้ แล้วมันจะอิ่มไหม”
สุปวีย์กินไก่ทอดหมดไปสองชิ้นแล้ว แต่ยังไม่เห็นเพื่อนลงมือ ก็จึงถามอย่างแปลกใจ
“เอ่อ กู...”
อัคราอึกอักอย่างไม่เคยเป็มาก่อน จนสุปวีย์แปลกใจต้องคาดคั้นถามเอาความจริง
“มีอะไรก็พูดมาสิว่ะ อ้ำอึ้งอยู่ได้”
สุดท้ายอัคราก็ตัดสินใจ
“เมื่อกี้มีคนโทรมาหามึงสองครั้ง แต่กูไม่ได้รับ”
“โธ่เอ๊ย เื่แค่นี้เอง แล้วทำไมมึงถึงไม่รับแทนกูล่ะ และแล้วทำไมมึงถึงต้องทำท่าแปลกๆด้วย”
“คนที่โทรมาคือพี่ทีน”
อัครารู้เพราะเป็การโทรผ่านแอพพลิเคชั่นไลน์ซึ่งจะมีรูปและชื่ออยู่ชัดเจน และชื่อของบุคลนั้นก็ทำให้สุปวีย์ชะงักไปเล็กน้อยก่อนจะรีบเช็ดมือแล้วเข้าไปดูโทรศัพท์ของตนซึ่งได้วางไว้บนโซฟาก่อนจะเข้าไปอาบน้ำ เด็กสาวโทรกลับไปหาอีกฝ่ายทันที แต่เมื่อไม่มีคนรับ ก็จึงวางโทรศัพท์ไว้แล้วกลับมานั่งลงที่เดิม ท่ามกลางสายตาของอัคราที่จับจ้องมองอยู่แบบไม่วางตา
“มึงเป็อะไรว่ะ ท่าทางแปลกๆ”
สุปวีย์ถามเพื่อนอย่างแปลกใจจริงๆ
“มึงมีไลน์ของพี่ทีนได้ไง”
อัคราตัดสินใจถามออกไปตรงๆ พี่ทีน หรือทินวัฒน์ คือนักศึกษารุ่นพี่ปีสามในมหาวิทยาลัยเดียวกันนี้ เขาหล่อเขารวยและมีความประพฤติแบบที่เรียกว่าคาสโนว่า มีผู้หญิงสวยๆวิ่งเข้าหาเขาอย่างมากมาย และอัคราไม่นึกว่าหนึ่งในนั้นจะมีเพื่อนสนิทผู้ซึ่งถือว่ายังอ่อนต่อโลกของเขารวมอยู่ด้วย
“ก็เขาขอแอดเพื่อน”
สุปวีย์ตอบสั้นๆแล้วหยิบไก่ทอดมากินต่อเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นแต่แก้มแดงและแววตาระยิบระยับขึ้นมาทีเดียว ซึ่งมันทำให้อัคราเดาได้อย่างไม่ยาก
“แล้วเขาก็จีบมึงใช่ไหม”
สุปวีย์พยักหน้าอย่างเขินๆ
“แล้วมึงคิดว่าเขาจะชอบมึงจริงๆเหรอ”
“มันก็ไม่แน่นะเว้ย”