คิดจะจีบผม...มันไม่ง่ายหรอก ตอนที่ 13 คนแปลกประหลาดกับตุ๊กตาผู้ชาย
เธอทำได้เพียงมองชายหนุ่มร่างเตี้ยหอบเอกสารตัวเองควรทำหายกลับเข้าไปในห้องทำงาน
“ฉันมัวทำอะไรอยู่เนี่ย” เธอควรเอ่ยปากขอโทษให้เขาได้ยิน
พอได้เจอเข้ากับสายตาอยากรู้อยากเห็นจากเหล่ารุ่นพี่ทั้งหลายมากเข้าหล่อนเกิดเปลี่ยนใจขึ้นมากะทันหันกลัวว่าหากเอ่ยมันออกไป
อาจยิ่งเพิ่มพูนเื่ให้เลวร้ายหนักหน่วงยิ่งขึ้น
“...” นับเป็การตัดสินใจที่ถูกต้องละนะพอได้ลองกลับมาคิดดูอีกครั้งหนึ่ง
...เมื่อไหร่จะได้ขอโทษอะ ถ้าเป็แบบนี้
“...อืออออ” เอริหยิบเอาผ้าเช็คหน้าขึ้นมาปิดจมูกตัวเองก่อนเริ่มสูดดมกลิ่นหอม เพื่อหวังบรรเทาความสิ้นหวังก่อเกิดขึ้นในจิตใจ
ส่วนเหล่ารุ่นพี่ทั้งหลายเริ่มหรี่สายตาจับจ้องมองการกระทำของหญิงสาวอย่างใกล้ชิดไม่คิดปล่อยให้มดปลวกแมลงหน้าไหนเข้าใกล้
โดยเฉพาะกับไอ้เ้าแมลงตัวใส่แว่นที่พึ่งเข้าหาหล่อนเมื่อกี้
“แค่ปากกาอย่างเดียวคงไม่พอละมั้ง” เวนิสฉีกยิ้มกว้างมองทราเวียร์กำลังหอบเอกสารกลับเข้าห้องไปมองมือทั้งสองข้างสวมถุงมือสีดำเอาไว้เป็เอกลักษณ์ประจำตัวของชายสวมแว่น
ที่เขาใส่มันมาทุกวันแต่วันนี้เวนิสกลับรู้สึกอยากให้อีกฝ่ายถอดมันออกมาเป็พิเศษ
“ซ้าย หรือ ขวาที่โดนปัก ช่างเถอะ หากมันยังไม่เลิกก็ปักมันทั้งสองข้างเลยละกัน หึหึหึ” พฤติกรรมผิดแปลกพร้อมกับเสียงหัวชวนขนลุกไม่อาจหลุดลอดไปจากสายตาหญิงสาวได้
...เด็กน้อย ฉันรู้ว่านายนะ กำลังคิดชั่วร้ายอยู่
“...” นุชยิ้มเล็กน้อยเลือกเฝ้ามองต่อไปไม่คิดเข้าร่วม
ทางด้านทราเวียร์หอบเอกสารของเอริกลับมาวางเอาไว้บนโต๊ะ
“...” เขายังไม่เริ่มทำงาน
เพียงแค่กลับมาหวนคิดถึงการกระทำของเอริ ดูก็รู้ว่าหล่อนคงกำลังคิดทำอะไรที่มันสร้างปัญหาไม่รู้จักจบจักสิ้นให้แน่นอนดีตรงที่เขาตามเกมส์ทันเลยจัดการเตะตัดขาหล่อนเสียก่อน
...ยังทำอะไรไม่คิดหน้าคิดหลังเหมือนเดิมเลยฉันละเชื่อเลยว่าหล่อนจะกล้า
“กล้าเรียกฉันต่อหน้าทุกคน ไม่สิอาจเผลอเกินเลยก็ได้” ไม่ว่าจะเป็เพราะตั้งใจหรือไม่ตั้งก็คงปล่อยให้ทำสำเร็จไม่ได้ แม้ว่าเขาจะรับรู้ว่าหล่อน
กำลังโทษตัวเองว่าเป็ความผิดตนที่ทำให้เขาต้องโดนใช้งานหนักในวันนี้
“...ให้ตายสิ ยุ่งไม่เข้าเื่”แน่นอนว่าเขาไม่ได้โทษโกรธที่เธอไม่ลุกเข้ามาช่วยเหลือ ตอนเขาโดนใช้งานหนักเยี่ยงทาสหรือเหตุการณ์ตอนเช้า เขาเองก็หาได้สนใจเช่นกันเพราะว่ามันเป็สิ่งที่เขายินยอมให้มันเกิดขึ้นกับตัวเองโดยไม่คิดบ่นออกไป
ในเมื่อตัวเองยินยอมให้ถูกกระทำก็ไม่จำเป็ต้องให้ใครหน้าไหนเข้ามาสงสารหรือช่วยเหลือ
“ไม่ยาก ไม่ยาก” ทราเวียร์เริ่มจับปากกาขึ้นมาทำงานอีกครั้งหนึ่ง
สถานการณ์ยังดำเนินไปตามปกติหญิงสาวเปิดประตูเอาเอกสารเข้ามาในห้องในตอนแรกก็ไม่มีเข้ามารบกวนอีกปล่อยให้เขาทำงานของหล่อนไปตามอำเภอใจขณะทั่วทั้งห้องยังเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะของเศษสวะราคาต่ำทั้งหลาย
จวบจนกระทั่งถึงเวลาเที่ยง ่เวลาพักของใครต่อหลายคนพลอยลุกออกจากห้องไปเป็คนแรก
“พี่ไปพักละนะ”
“ค่ะ” เอริส่งเสียงตอบรับกลับไป
“...”เนื่องจากงานควรเป็ของหล่อนได้ไปอยู่ในมือทราเวียร์เป็ที่เรียบร้อยทำให้งานต้องทำมันน้อยกว่าปกติจนมีเวลามาคิดเื่อื่น
เื่ที่หล่อนไม่ค่อยอยากเก็บมันมาใส่หัวซักเท่าไหร่
...ใกล้ถึงเวลาแล้วเหรอเนี่ย เร็วจัง
ก่อนมีร่างหนึ่งมายืนเบื้องหน้าหล่อน เป็ชายหนุ่มหล่อประจำแผนกเวนิสกำลังฉีกยิ้มกว้างแสดงออกให้เห็นชัดเจนเลยว่า้าอะไร
“พี่ไปกินข้าวกับผมไหม?”
“ไม่เอา นายไปเถอะ พี่กลับไปกินที่บ้าน”แต่ก็โดนปฏิเสธไปตามระเบียบ
“...น่าเสียดายจัง”
“...” เอริยืนยันหนักแน่นว่าไม่้าไปรับประทานอาหารร่วมกับเวนิสแม้ว่าเ้าตัวจะส่งสายตาบอกเป็โดยนัยว่า้าอะไร
หากเป็เื่อื่นหล่อนอาจพยักหน้าให้แต่ถ้ามันเกี่ยวกับรับประทานนอกบ้าน หรือชวนไปเที่ยวนอกเหนือเวลางานมันจะอะไรที่ยากถึงยากที่สุด
ที่จะชวนให้หล่อนตอบตกลง
“งั้นผมไปแล้วนะครับ” เวนิสหอบความสิ้นหวังกลับออกไปด้านนอกแน่นอนว่าเขารู้ตัวดีว่าทำไมหล่อนถึงได้บอกกล่าวปฏิเสธเขาแค่อยากจะลุ้นนิดหน่อยเท่านั้น
“สารภาพรักน่าจะเริ่มตอนบ่าย”รอยยิ้มฉีกกว้างก่อนก้าวเท้าออกจากห้องไป ถัดจากชายหนุ่มรุ่นน้องก็เป็นุชตามด้วยพนักงานในแผนก จบลงที่พวกของศร
ทุกคนออกไปกันหมด
ในห้องตอนนี้หลงเหลือเพียงทราเวียร์กับหล่อนเท่านั้นแน่นอนว่าไม่ใช่เหตุการณ์แปลกประหลาดอะไรเนื่องจากเ้าตัวมักออกจากห้องเป็คนสุดท้ายตลอด
“...” เอริมองเข้าไปในห้องประตูเปิดข้างเอาไว้
สามารถมองเห็นคนด้านในได้
บรรยากาศค่อนข้างเงียบมาก เงียบจนหญิงสาวผู้หลงเหลือคนสุดท้ายอย่างเอริทำอะไรไม่ถูกต้องบอกว่านี่เป็วันแรกเลยด้วยซ้ำที่หล่อนเกิดความคิดผิดแปลกขึ้น
…ฉันควรเข้าไปทักรึเปล่า แล้วงานที่เขายังทำไม่เสร็จตอนนี้อย่าบอกว่าเป็งานของฉันน่ะ
กึก!! กึก!!
“...” เสียงลากปากกาไปมายิ่งทำให้เอริรู้สึกผิด
ปล่อยให้คนอื่นมาทำงานตัวเอง
...ฉันต้องทำได้ ฉันต้องทำได้
“...สู้สิ ต้องสู้” เอริตีหน้าตัวเองสองสามครั้ง
หลังจากจ้องมองทราเวียร์นั่งทำงานต่อโดยไม่สนใจอาหารเที่ยงลังเลอยู่นานจนสุดท้ายหญิงสาวก็เลือกทำอะไรบางอย่างบางอย่างที่จะช่วยเหลือเขาอีกครั้งหนึ่ง
...ดีละ เหลือเพียงเข้าไปหา รุ่นพี่
“...” เอริขยับเดินเข้าไปใกล้ชายหนุ่มสวมแว่นที่กำลังก้มหน้าก้มตาทำงานอยู่ก่อนจะเปิดปากร้องเรียกออกไป
“รุ่น---”
“เวียร์!!!”
เสียงยังไม่ทันหลุดออกจากปาก ประตูเปิดห้องไม่ควรเปิดออกก็ดันออกขึ้นมาเสียก่อนพร้อมกับชายร่างใหญ่เดินเข้ามาหา
เอริขมวดคิ้วเล็กที่แผนการตัวเองต้องมาพังไม่เป็ท่า
“...” ด้วยมุมของโต๊ะทำงานหล่อน
ทำให้ผู้มาใหม่ไม่เห็นเลยว่านอกจากทราเวียร์ในห้องแล้วยังมีคนอื่นอยู่อีกแน่นอนว่าไม่ใช่เพียงแค่ผู้มาใหม่เท่านั้นที่ไม่เห็นตัวชายหนุ่มสวมแว่นเองก็ไม่เห็นไม่สิเรียกได้ว่าไม่สนใจเลยด้วยซ้ำว่าใครจะอยู่หรือไม่อยู่ในห้อง
ร่างใหญ่เดินเข้ามาในห้อง
“...” ส่วนเอริกลับนั่งโต๊ะตามเดิมไม่ส่งเสียงออกมา
หล่อนค่อนข้างสนใจว่าเหตุการณ์หลังจากนี้มันจะเกิดอะไรขึ้นเลยคิดจับตามองทุกการเคลื่อนไหวไม่ให้ขาดเผื่ออาจคิดวิธีการขอโทษทราเวียร์ออกก็ได้
หากได้พบเห็นเพื่อนของอีกฝ่ายสนทนากันไปมาระหว่างทราเวียร์กับผู้มาใหม่
“ยังทำงานเป็บ้าเป็หลังเหมือนเดิมไม่มีเปลี่ยน นายคิดว่าแม่นายเป็มะเร็งรึยังไงกันถึงได้ทำงานหนักหาบรุ่งหาบค่ำแบบนี้น่ะหะ ฮ่า ๆๆๆๆ” เป็ก้องชายหนุ่มหล่อเหลาอันดับสองของบริษัทผู้ร่างกายอันใหญ่อุดมไปด้วยกล้ามเนื้อจนไม่มีใครกล้าเข้ามาหาเื่
เสียงเรียกร้องทักมันดังมากพอทำให้ทราเวียร์เงยหน้าขึ้นมามองแรง
“เข้ามาก็ส่งเสียงน่ารำคาญแต่หัววันเลยนะ” ดูเ้าตัวไม่ค่อยชื่นชอบวิธีการทักทายเป็กันเองซักเท่าไหร่นักก้องเพียงหยักไหล่ไม่คิดให้มากความ
ทั้งยังเถียงออกมาได้หน้าตาเฉย
“มันเที่ยงแล้วต่างหาก”
“ก็เหมือนกันแหละ จะเที่ยงหรือว่าเช้า จะหัววัน นายช่วยเลิกะโเรียกฉันทีจะได้ไหมมันรบกวนเวลาทำงานของฉัน” คงเป็การยากมากละนะ ทราเวียร์ถอนหายใจเหนื่อยหน่าย
เพราะว่าคงเสียแรงเปล่าอีกตามเคย
“ถอนหายใจทำไมเนี่ย ฉันอุตส่าห์มาหานายถึงที่เลยนะ”
“...นายมาทำไม?”
“ถามมาได้ ไปกินข้าวกันเถอะ เที่ยงแล้ว”จุดประสงค์การมาครั้งนี้ของก้องคงไม่พ้นต้องเป็ข้าวกลางวันตามเดิมั้แ่ที่เสียงเรียกร้องน่ารำคาญดังขึ้นพร้อมกับประตูเปิดออก
ทราเวียร์ก็รู้แล้วว่าตอนนี้มันเป็เวลาเที่ยงกว่าย่อมต้องเป็เวลารับประทานอาหาร
...งานยังเหลืออยู่อีกเยอะเลย
“...อือ” ทราเวียร์ก้มมองงานในมือเริ่มทำการเก็บงานให้เข้าที่เข้าทางเตรียมตัวสำหรับออกไปรับประทานอาหารทั้งสองสนทนากันโดยไม่ได้รับรู้เลยว่ามีหญิงสาวผู้หนึ่งกำลังมองด้วยแววตาใส
เอริยิ้มแห้งออกมาทันที
...ฉันโดนเมินเหรอเนี่ย ถึงห้องมันจะใหญ่อยู่พอสมควรแต่ไม่คิดจะกวาดสายตามองหาคนอื่นบ้างเลยเหรอ คิดจะคุยกันแค่สองคนจริงดิ
“คือ---” เสียงหญิงสาวดังขึ้น
ดึงให้ร่างโตหันไปมอง
“เอริ?” เ้าตัวดูใพอสมควรกับการได้มาเจอเข้ากับเอริหล่อนกำลังนั่งอยู่ตรงโต๊ะทำงานกำลังเก็บกวาดเอกสารไม่สิต้องเรียกว่าแกล้งเก็บกวาดเอกสารเสียมากกว่า
เอริปั้นหน้ายิ้มแห้งออกมานิดหน่อยให้อีกฝ่ายได้รับรู้
“ค่ะ หนูเองค่ะ”
“พี่ขอโทษ พี่นึกว่ามันจะอยู่ห้องคนเดียวเหมือนกับทุกครั้งเลยะโออกไปเธอไม่เป็อะไรใช่ไหม? พี่คงไม่ได้กำลังรบกวนเราเวลาทำงานหรอกนะ” ก้องหัวเราะรู้สึกผิดเล็กน้อยที่ส่งเสียงโวยวายโดยไม่รับรู้เลยว่ามีคนอื่นอยู่ภายในห้อง
เกิดเอริกำลังทำงานใช้สมาธิกลับต้องมาโดนเขารบกวนคงรู้สึกแย่น่าดู
“ไม่เป็ไรค่ะ หนูทำงานเสร็จไปเกือบหมดแล้วค่ะพอดีออกช้านิดหน่อยน่ะ วันนี้”
“ว่าแต่จะออกไปไหนเหรอคะ?” เอริเกิดอยากรู้อยากเห็นเขา
เลยถามออกไป
“ไปกินข้าวน่ะ เธอไปด้วยไหม?”
“ไม่ดีกว่าค่ะ หนูยังมีธุระต้องไปจัดการต่ออีก” แน่นอนว่ามันเป็เพียงการเชิญชวนไปตามมารยาทหรือต่อให้เธอคิดอยากไปจริง
จะให้ไปรับประทานอาหารกับทราเวียร์มันคงเป็อะไรที่อึดอัดน่าดู
“...”อีกทั้งเธอไม่ได้มีเวลามากพอมายุ่งเกี่ยวกับเื่อื่นด้วย
จดหมายรักยังคงวางเอาไว้บนโต๊ะ
“...” ก้องเองที่เห็นก็ไม่ได้ประหลาดใจมากนัก
เพียงกล่าวออกไปตามอารมณ์ตัวเอง
“จดหมายรัก? ไอ้เคย์เอาอีกแล้วเหรอเนี่ย”
“...ค่ะ”
“เหรอ? เื่ความรักพี่เองก็ไม่ได้อยากเข้าไปยุ่งด้วยแต่ทำตามหัวใจตัวเองไปเถอะ ่เวลาหนุ่มสาวแบบเรา ควรมีตัวเลือกเอาไว้ให้มากเลือกในสิ่งที่ใช้ จะได้ไม่ต้องมาเสียใจภายหลังอีกอย่างหากชีวิตคนเราขาดแคลนสิ่งที่เรียกว่าความรักมนุษย์ผู้นั้นก็จะเป็เพียงซากศพไร้หัวใจ”ก้องชูมือทั้งสองขึ้นคล้าย้าให้เทพเบื้องบน์ได้รับรู้ถึงคุณธรรมอันยิ่งใหญ่ของเ้าตัว
นอกเหนือจากรูปร่างอันใหญ่โต ใบหน้าอันหล่อเหลาเป็อันดับสองและความสามารถอันมากเหลือหลาย ก็เห็นจะมีแต่นิสัยแปลกประหลาดที่ชอบพูดอะไรไม่ค่อยเข้าใจให้คนอื่นเขารับรู้
เลยถูกกีดกันออกจากสังคมจนต้องมาอยู่ร่วมกับทราเวียร์
“ความรัก? หนูไม่ได้สนใจอะไรมากนักอาจทำให้พี่ต้องผิดหวังแล้วละคะ” เอริรับมือไม่ถูกเหมือนกันกับคนประเภทแบบนี้
.ก้องหัวเราะเล็กน้อยส่ายหน้าไปมา
“
ไม่ต้องรีบ ไม่ต้องรีบ เอาไว้เจอคนที่ใช้เมื่อไหร่เธอก็จะรู้เองว่าความรักมันช่างแสนวิเศษเหลือเกิน”ถ้อยคำอย่างเดียวมันไม่อาจเพียงพอสำหรับตน
ก้องหยิบเอาตุ๊กตาหญิงสาวขึ้นมา
“ที่รัก ผมรักคุณ” เขาบอกกล่าวกับตุ๊กตาว่ารักไปมา
ทำเอาเอริถึงกับอยากออกจากที่ตรงนี้ให้เร็วที่สุด
...ฉัน ฉันจะไม่โดนทำอะไร ใช่ไหมเนี่ย
“...”
“นอกเื่ไปตั้งไกล การพบเจอกันครั้งนี้ของเราอาจเป็โชคชะตา”นอกเหนือจากพูดคุยคนเดียวทั้งยังบอกรักตุ๊กตาไปมา เขายังมีจิตใจอันกว้างใหญ่มากพอ
เอาตุ๊กตาผู้ชายมาให้กับตนอีกด้วย
…ไม่รับคงเสียมารยาท แต่ฉันขอเสียมารยาทแทนดีกว่า
“เธอคงไม่ปฏิเสธใช่ไหม?”
“...ค่ะ” เอริกัดปากตัวเองส่ายหน้า
ช่างน่าสงสารเหลือเกินต้องมาพบเจออะไรแบบนี้เข้า
“อะ นี่ พี่ให้มันเป็ตุ๊กตาที่จะช่วยนำทางให้เธอพบเจอเข้ากับเนื้อคู่ของตนเองเก็บมันเอาไว้ข้างกาย มันจะช่วยให้เอริสมหวังกับสิ่งที่้าจะหา”
“จริงเหรอคะ?”
“ของแบบนี้มันต้องพิสูจน์” รอยยิ้มลี้ลับปรากฏขึ้น
สุดท้ายเจอเข้ากับสายตากดดัน
“...” หล่อนจำต้องเก็บเอาตุ๊กตาผู้ชายกลับไป
เหลือชายหนุ่มร่างโตยังไม่จบบทสนทนาระหว่างตน
“เกือบลืมไปแล้วถ้าเกิดว่า”
“เวียร์มันทำอะไรไม่ดีกับเธอ มาบอกพี่ได้นะ พี่จะจัดการให้”ก้องยิ้มหวานให้ แน่นอนว่าเ้าตัวไม่ได้รู้สึกอะไรไปมากกว่ารุ่นน้องสุดแสนน่ารัก
เอริส่ายหน้าตอบกลับไปทันที
“...ไม่ ไม่ค่ะ รุ่นพี่เขาดีกับหนูมาก เขาไม่เคยรังแกหนูเลยเพราะฉะนั่นไม่เป็ไร”
“จริงนะ? พี่ว่าพี่พอรู้นิสัยหมอนั้นพอสมควร”รอยยิ้มแฝงไปด้วยเลศนัย พร้อมกับแววตามองทะลุทะลวงจนไม่อาจปกปิดเอาไว้ในใจ
ทำเอาหล่อนหวนกลับไปนึกถึงพฤติกรรมที่ทราเวียร์ปฏิบัติกับตนคำด่า คำเถียง คำพูดเ็า ขวานผ่าซาก พระเ้าช่วย ต่อให้เขาไม่เคยทำร้ายร่างกาย
แต่หากเป็จิตใจละกันนับครั้งไม่ถ้วน
...นับคำด่าด้วยละกัน เยอะนะ
“...ประมาณหนึ่งเห็นจะได้” เอริยิ้มแห้ง
จะบอกว่าไม่เคยเลยคงเป็การโกหก
“เอาไว้ถ้าทนไม่ไหวก็มาบอกพี่ได้ พี่จะจัดการให้” คิดเหรอว่าปกปิดเอาไว้ได้เขาเป็ใคร เขาคือคนที่ใกล้ชิดทราเวียร์มากที่สุดในบริษัทนี้นะมีเหรอว่าจะไม่รู้ว่านิสัยสันดานมันเป็ยังไงกัน
ไม่น่าแปลกประหลาดใจซักเท่าไหร่กับการออกมาปกป้องชายหนุ่มละนะ
...เป็คนดีเหมือนเดิมแถมเ้าตัวยังแสดงท่าทีออกมาได้น่าสนใจมาก บางทีมันอาจช่วยให้แผนการเร็วขึ้นก็ได้
“...” สายตาก้องเริ่มแปรเปลี่ยนไปหลังจากมองเอริ
“มีอะไรรึเปล่าคะ?” ทำเอาหล่อนรู้สึกไม่สบายใจเล็กน้อย
ยังไม่ทันก้องออกปากอธิบายหรือขอโทษร่างเล็กเดินขึ้นมาในห้องใหญ่
“คิดจะยืนไปถึงเมื่อไหร่ รีบออกไปจากห้องได้แล้ว”
3K
