เสียง ติ๊ด จากคีย์การ์ดที่แตะลงบนประตูห้องพักหมายเลข 1809 ดังขึ้นเบาๆ แต่มันกลับก้องกังวานในความรู้สึกของลินเหมือนเสียงระฆังเตือนภัยครั้งสุดท้าย ประตูไม้บานหนาถูกผลักเปิดออก เผยให้เห็นความหรูหราของห้องพักสวีทที่ถูกจัดเตรียมไว้อย่างดี แสงไฟสีส้มสลัวจากโคมไฟหัวเตียงสาดส่องลงบนเตียงคิงไซส์สีขาวสะอาดตาที่ดูนุ่มหนาน่านอน แต่สำหรับลินในตอนนี้ มันดูเหมือนแท่นบูชายัญเสียมากกว่า
"คะ... คิน... เราว่า... เรากลับดีกว่า..."
ลินพยายามเค้นเสียงพูดออกมา ลำคอของเธอแห้งผากเหมือนคนขาดน้ำมาแรมวัน ขาเรียวสวยที่สั่นระริกพยายามจะก้าวถอยหลังกลับไปทางประตู แต่ร่างกายเ้ากรรมกลับไม่ยอมฟังคำสั่ง สมองของเธอสั่งให้หนี แต่ขากลับก้าวไม่ออก เหมือนมีตะกั่วหนักอึ้งถ่วงเอาไว้ ยิ่งไปกว่านั้น ความร้อนรุ่มจากฤทธิ์ยาที่ผสมมาในค็อกเทลแก้วนั้นกำลังแผดเผาไปทั่วทุกอณูรูขุมขน
"กลับไหวเหรอ? เดินยังจะไม่ตรงทางเลยนะ"
คินปิดประตูห้องลงพร้อมกับล็อคกลอนอย่างแ่า เสียง คลิก ของตัวล็อคทำลายความหวังสุดท้ายของลินลงอย่างราบคาบ เขาหันกลับมามองร่างเล็กที่ยืนพิงผนังห้องด้วยสายตาของผู้ล่าที่มองเห็นเหยื่ออันโอชะ
"มานี่สิ... มานั่งพักก่อน เดี๋ยวฉันหาน้ำให้กิน จะได้สร่าง"
คินไม่รอคำตอบ เขาเดินเข้ามาประชิดตัว ช้อนร่างบางที่อ่อนปวกเปียกขึ้นอุ้มในท่าเ้าสาวอย่างง่ายดาย ลินหวีดร้องเบาๆ ด้วยความใ สองแขนรีบคว้าลำคอแกร่งของเขาไว้เพื่อยึดเหนี่ยว กลิ่นกายชายหนุ่มที่ผสมผสานระหว่างน้ำหอมราคาแพงและกลิ่นบุหรี่จางๆ ลอยมาแตะจมูก มันเป็กลิ่นเดิมที่เธอเคยหลงใหลเมื่อหลายปีก่อน และตอนนี้มันกำลังปลุกสัญชาตญาณดิบในตัวเธอให้ตื่น
เขาวางเธอกลงบนเตียงนุ่มอย่างแ่เบา แต่แฝงไปด้วยความคุกคาม ลินพยายามจะยันตัวลุกขึ้น แต่เรี่ยวแรงที่มีกลับหดหายไปดื้อๆ โลกทั้งใบหมุนคว้าง สิ่งเดียวที่ชัดเจนในครรลองสายตาคือใบหน้าหล่อเหลาของคินที่กำลังโน้มลงมาใกล้
"ร้อนมากไหมลิน? เหงื่อออกท่วมตัวเลย"
นิ้วเรียวยาวของคินไล้ไปตามกรอบหน้าสวยหวาน ปาดเหงื่อเม็ดเล็กๆ ที่ผุดพรายตามไรผมออกให้อย่างอ่อนโยน แต่แววตาของเขากลับเต็มไปด้วยความกระหาย เขามองไล่ลงมายังเนินอกอวบอิ่มที่กระเพื่อมไหวอย่างรุนแรงตามจังหวะการหายใจหอบถี่
"ชุดนี้มันคงจะอึดอัดแย่... ถอดออกเถอะนะ จะได้สบายตัว"
"ไม่... คิน... อย่า..." ลินพยายามยกมือขึ้นปัดป้อง แต่มือของเธอมันช่างไร้เรี่ยวแรงเหมือนคนป่วย คินเพียงแค่รวบข้อมือเล็กทั้งสองข้างของเธอไว้ด้วยมือเดียว แล้วกดตรึงไว้เหนือศีรษะ
"ชูว์... อย่าดื้อสิครับเด็กดี แฟนเก่าคนนี้แค่จะช่วยเอง"
เสียงซิปด้านหลังชุดเดรสถูกรูดลงอย่างเชื่องช้า เสียงรูดซิปที่ดัง ครืด ยาวๆ บาดลึกเข้าไปในความรู้สึกผิดชอบชั่วดีของลิน แต่ในขณะเดียวกัน ลมเย็นจากเครื่องปรับอากาศที่ปะทะกับแผ่นหลังเปลือยเปล่ากลับทำให้เธอรู้สึกเสียวซ่านจนขนลุกชัน
คินค่อยๆ ดึงชุดเดรสสีน้ำเงินเข้มออกจากไหล่ลาดเนียน รูดมันลงไปกองอยู่ที่เอว ก่อนจะดึงให้พ้นปลายเท้า เผยให้เห็นเรือนร่างที่ลินพยายามซ่อนเร้นมาตลอดภายใต้เสื้อผ้าตัวโคร่ง
"พระเ้าช่วย..."
คินครางออกมาเบาๆ ดวงตาคมกริบเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยเมื่อเห็นสิ่งที่ปรากฏตรงหน้า
ลินในชุดชั้นในลูกไม้สีดำสนิทช่างเป็ภาพที่ยั่วยวนจนแทบหยุดหายใจ ผิวของเธอขาวซีดจนเกือบจะเรืองแสงได้ในความมืด ตัดกับสีดำของบราและกางเกงในตัวจิ๋ว แต่สิ่งที่ดึงดูดสายตาที่สุดคือหน้าอกขนาดมหึมา 41 นิ้ว ที่ถูกดันทรงด้วยบราลูกไม้ไซส์พิเศษ เนื้อนิ่มสีขาวล้นทะลักออกมาจากขอบบราทั้ง้าและด้านข้าง ราวกับว่ามันพร้อมจะดีดตัวออกมาเป็อิสระได้ทุกเมื่อ
เอวคอดกิ่วขนาด 23 นิ้วที่รับกับสะโพกผาย 35 นิ้ว ทำให้รูปร่างของเธอดูเหมือนนาฬิกาทรายที่มีชีวิต สัดส่วนโค้งเว้าที่เกินจริงนี้คือสิ่งที่ผู้ชายทุกคนใฝ่ฝัน แต่ลินกลับซ่อนมันไว้มิดชิดเพื่อทำตัวเป็สาวออฟฟิศเรียบร้อย
"ซ่อนรูปเก่งจริงๆ นะลิน... ของดีขนาดนี้ เก็บไว้ให้ไอ้จืดชืดนั่นดูคนเดียวได้ยังไง?"
คินไม่พูดเปล่า เขาโน้มหน้าลงมาซุกไซ้ที่ซอกคอขาวเนียน สูดดมกลิ่นหอมของสบู่อ่อนๆ ผสมกับกลิ่นฟีโรโมนของหญิงสาวที่กำลังติดสัด ลิ้นร้อนชื้นของเขาลากไล้ไปตามเส้นชีพจรที่เต้นตุบๆ ตรงลำคอ ก่อนจะขบเม้มเบาๆ จนเกิดรอยแดงจางๆ
"อื้อ... อ๊า... คิน... อย่าทำรอย... เดี๋ยวพี่นัทเห็น..." ลินร้องประท้วงเสียงหลง แต่ร่างกายกลับแอ่นรับัันั้นโดยอัตโนมัติ
"ช่างหัวมันสิ... ตอนนี้เธออยู่กับฉัน"
มือหนาของคินเลื่อนมาปลดตะขอเสื้อในด้านหลังอย่างชำนาญ เพียงแค่ดีดนิ้วเบาๆ ตะขอก็หลุดออก บราลูกไม้สีดำร่วงหล่นลงไปข้างเตียง เผยให้เห็น "ูเาไฟ" คู่งามที่เด้งผึงออกมาอย่างเป็อิสระ
หน้าอกทรงหยดน้ำขนาดใหญ่เกินมาตรฐานหญิงไทยร่วงผล็อยลงมาตามแรงโน้มถ่วง แต่มันยังคงความเต่งตึงและยืดหยุ่น ปานนมสีชมพูหวานฉ่ำตัดกับผิวขาวจัด ยอดอกเม็ดเล็กๆ แข็งเป็ไตชูชันท้าทายสายตา
คินมองภาพตรงหน้าด้วยความตะกละตะกลามเหมือนคนอดอยาก เขาไม่รอช้า ก้มหน้าลงไปยอดอกสีหวานข้างหนึ่งทันที
"จ๊วบ... จุ๊บ... แผล็บ..."
เสียงดูดเลียดังระงมไปทั่วห้องเงียบ คินใช้ลิ้นสากตวัดเลียรอบฐานปานนม ก่อนจะอ้าปากงับยอดอกแล้วดูดดึงแรงๆ สลับกับใช้ฟันขบเบาๆ ความเสียวซ่านแล่นพล่านจากปลายอกไปถึงท้องน้อย ลินผวากอดศีรษะของคินไว้แน่น นิ้วเรียวจิกทึ้งลงบนกลุ่มผมดกดำของเขาเพื่อระบายความเสียว
"อ๊าาา! ... คิน... เสียว... มันเสียว... อื้อออ!"
ลินกรีดร้องครวญครางอย่างไม่อายฟ้าดิน หน้าอกอีกข้างที่ยังว่างอยู่กระเพื่อมไหวอย่างรุนแรงตามแรงดูดของคิน มือของเขาก็ไม่ปล่อยให้มันว่างเปล่า คินบีบขยำหน้าอกข้างนั้นจนเนื้อนุ่มล้นปลิ้นออกมาตามง่ามนิ้ว แรงบีบที่หนักหน่วงทำให้ลินเจ็บนิดๆ แต่มันกลับกระตุ้นอารมณ์ดิบเถื่อนในตัวเธอได้อย่างดีเยี่ยม
นี่แหละคือรสชาติที่เธอโหยหา... ััที่รุนแรง ดุดัน และถึงใจ ไม่ใช่ความนุ่มนวลทะนุถนอมจนน่ารำคาญแบบที่นัทมอบให้ ร่างกายของเธอจดจำััของคินได้ทุกตารางนิ้ว และตอนนี้มันกำลังเรียกร้องหาเขา
"หวาน... หวานชิบหาย..." คินผละหน้าออกมาจากอกอิ่ม สภาพน้ำลายใสยืดเป็สายเชื่อมระหว่างปากเขากับยอดอกที่บวมเป่ง "นมเธอใหญ่ขึ้นจริงๆ ด้วยลิน... เต็มปากเต็มคำกว่าเมื่อก่อนเยอะเลย"
ลินนอนหอบหายใจรวยริน หน้าแดงก่ำ สายตาพร่ามัวมองดูชายหนุ่มที่ค่อยๆ ยืดตัวขึ้น เขาเริ่มปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของตัวเองออกทีละเม็ด เผยให้เห็นแผงอกกว้างที่มีมัดกล้ามสมส่วน ผิวสีแทนเข้มดูแข็งแรง และรอยสักรูปัที่พาดผ่านไหล่ซ้าย
เมื่อคินปลดเข็มขัดและรูดกางเกงสแล็คลงพร้อมกับกางเกงชั้นใน ลินก็ต้องเบิกตากว้างด้วยความใปนหวาดเสียว
สิ่งที่ดีดผึงออกมาทักทายโลกภายนอกคือท่อนเนื้อขนาดมหึมาที่กำลังขยายตัวเต็มที่ เส้นเืปูดโปนพาดผ่านลำแท่งยาวเหยียดที่ดูแข็งแกร่งราวกับท่อนเหล็ก ส่วนหัวบานใหญ่สีแดงก่ำมีน้ำใสๆ ปริ่มออกมาที่ปลายท่อ ส่งกลิ่นคาวความใคร่จางๆ
มันใหญ่... ใหญ่กว่าของนัทเกือบสองเท่า
ความทรงจำเก่าๆ ไหลย้อนกลับเข้ามาในหัว ลินจำได้ว่าครั้งแรกที่เธอนอนกับคิน เธอเจ็บจนร้องไห้ แต่หลังจากนั้นมันคือความสุขสมที่ทำให้เธอลืมไม่ลง และตอนนี้ "ปีศาจร้าย" ตัวนั้นกำลังผงาดอยู่ตรงหน้าเธออีกครั้ง
"มองตาค้างเลยนะ... คิดถึงมันไหม?" คินแสยะยิ้มภูมิใจ เขาก้าวขึ้นมาบนเตียง ค่อมทับร่างของลินเอาไว้ แต่ยังไม่สอดใส่
เขานั่งคุกเข่าอยู่ระหว่างขาของเธอ แล้วจับไหล่ลินให้ลุกขึ้นนั่งพิงหัวเตียง ก่อนจะขยับสะโพกเข้าไปใกล้ใบหน้าสวยหวานที่กำลังตื่นตระหนก
"อ้าปากสิลิน... ทักทายเพื่อนเก่าหน่อย"
"คิน... มัน... มันใหญ่ไป... เราทำไม่ได้..." ลินส่ายหน้าปฏิเสธ พยายามเบี่ยงหน้าหนี แต่กลิ่นกายชายที่รุนแรงตรงหน้ากลับทำให้ใจสั่น
"อย่าดื้อ... ฉันรู้ว่าเธอทำได้ เธอเคยชอบมันจะตาย" คินใช้นิ้วมือสางเข้าไปในกลุ่มผมยาวสลวยของลิน แล้วออกแรงกระตุกเบาๆ บังคับให้เธอหันหน้ากลับมาเผชิญกับความเป็ชายของเขา "เร็วเข้า... หรือจะให้ฉันยัดเยียดเข้าไปเอง?"
สายตาของคินที่มองมาไม่มีแววล้อเล่น ลินรู้ดีว่าถ้าเธอไม่ทำ เขาอาจจะทำอะไรที่รุนแรงกว่านี้ หญิงสาวค่อยๆ เผยอปากออกอย่างจำยอม ลิ้นเล็กๆ แลบออกมาเลียริมฝีปากที่แห้งผาก
คินไม่รอช้า เขาจับท่อนเอ็นร้อนผ่าวถูไถไปที่ริมฝีปากนุ่มของลินเบาๆ ให้เธอััถึงความร้อนและผิวััที่ขรุขระของเส้นเื ก่อนจะค่อยๆ ดันส่วนหัวบานใหญ่เข้าไปในโพรงปากอุ่น
"อื้อออ!"
ลินครางประท้วงในลำคอเมื่อความคับแน่นรุกล้ำเข้ามาในปาก เพียงแค่ส่วนหัวก็แทบจะเต็มปากเล็กๆ ของเธอแล้ว เธอต้องอ้ากรามจนสุดเพื่อรับมันเข้าไป รสชาติเฝื่อนๆ ของน้ำรักที่ปริ่มออกมาผสมกับรสเค็มปร่าของเหงื่อทำเอาลินอยากจะคายทิ้ง แต่คินกดศีรษะเธอไว้แน่น
"ดี... แบบนั้นแหละ... ใช้ลิ้นด้วยลิน... เลียมันเหมือนที่เธอชอบกินไอติม" คินสั่งเสียงพร่า พลางขยับสะโพกสวนเข้าไปช้าๆ
ลินจำต้องทำตาม เธอตวัดลิ้นเลียไปรอบๆ ส่วนหัวหยัก ยิ่งเธอทำ คินก็ยิ่งครางต่ำในลำคอด้วยความพอใจ มือหนาที่ขยุ้มผมเธอเริ่มออกแรงกดมากขึ้น ดันให้ท่อนเนื้อเข้าไปลึกขึ้นเรื่อยๆ
"อึก... อื้อ... อ๊อก!"
เสียงสำลักดังขึ้นเมื่อส่วนหัวของคินกระแทกเข้ากับลิ้นไก่ ลินน้ำตาเล็ดออกมาทันที มันลึกเกินไป... ปากของเธอรับความยาวขนาดนี้ไม่ไหว แต่คินดูเหมือนจะไม่สนใจ เขากำลังเมามันกับความคับแน่นที่บีบรัดตัวตนของเขา
"ลึกอีก... เอาเข้าไปให้หมดลิน... ลึกอีก!"
คินเริ่มกระแทกสวนสะโพกเข้ามาเป็จังหวะ บังคับให้ลินต้องอมมิดด้าม อย่างเลี่ยงไม่ได้ ทุกครั้งที่เขากระแทกเข้ามา ลินรู้สึกเหมือนจะขาดใจหายใจ จมูกของเธอจมหายไปในขนดกดำเหนือเป้ากางเกง กลิ่นอายดิบเถื่อนอบอวลไปทั่วโพรงจมูก
น้ำลายใสๆ ไหลย้อยออกมาจากมุมปากของลินเปรอะเปื้อนคางและหยดลงบนหน้าอกคู่โตที่กระเพื่อมไหวจากการโยกศีรษะ ภาพของสาวสวยในสภาพเปลือยท่อนบน กำลังผงกหัวขึ้นลงปรนเปรอแก่นกายให้แฟนเก่าทั้งน้ำตา เป็ภาพที่ปลุกเร้าอารมณ์ดิบของคินจนถึงขีดสุด
"อ๊อก... อื้อ... แค่กๆ"
ลินพยายามใช้มือดันหน้าขาของคินไว้เพื่อบอกให้พอ แต่คินกลับรวบมือเธอไว้แล้วกระแทกสวนเข้ามาอีกครั้งจนสุดโคน ความยาวของเขาเข้าไปสำรวจลึกถึงในลำคอ เธอรู้สึกถึงเส้นเืที่เต้นตุบๆ อยู่ในคอหอย ความทรมานผสมปนเปกับความเสียวซ่านที่แล่นขึ้นสมองเพราะฤทธิ์ยา ทำให้เธอดูดดึงท่อนเนื้อนั้นแรงขึ้นโดยไม่รู้ตัว
"ซี๊ดดด... ดีมาก... ปากเธอแม่งโคตรดี... แน่นชิบหาย..." คินเงยหน้าขึ้นสูดปากครางกระเส่า เขามองดูแก้มของลินที่ตอบลงเพราะแรงดูด และดวงตาที่ปรือปรอยไปด้วยหยาดน้ำตา
เมื่อเห็นว่าลินเริ่มจะหายใจไม่ทันจริงๆ คินจึงยอมถอนตัวตนออกมาจากปากนุ่มอย่างอ้อยอิ่ง เสียง บล๊วบ ดังขึ้นเมื่อท่อนเนื้อหลุดออกจากริมฝีปากที่บวมเจ่อ น้ำลายสายยาวเชื่อมติดออกมาด้วย
ลินรีบสูดอากาศเข้าปอดอย่างหิวกระหาย สำลักหน้าดำหน้าแดง น้ำตาไหลอาบแก้ม นึกว่าบทลงโทษจะจบลงแค่นี้ แต่เปล่าเลย...
คินไม่ได้ปล่อยให้เธอพักนาน เขาจับท่อนเอ็นที่เปียกชุ่มไปด้วยน้ำลายของเธอ ฟาดเบาๆ ลงบนแก้มใสของลิน แปะ แปะ เป็การหยอกล้อที่น่าอับอายที่สุด
"ดูสภาพเธอสิลิน... เหมือนกะหรี่น้อยที่หิวกระหายเลยนะ"
เขาถูไถส่วนหัวบานใหญ่ไปทั่วใบหน้าของเธอ ป้ายน้ำลายและน้ำเมือกใสๆ ให้เปรอะเปื้อนไปทั่วแก้ม จมูก และเปลือกตา ลินหลับตาแน่น รับััร้อนผ่าวนั้นด้วยความรู้สึกที่บรรยายไม่ถูก
มันคือกึ่งกลางระหว่างความอัปยศอดสู กับความตื่นเต้นเร้าใจที่เธอไม่เคยได้รับจากแฟนคนปัจจุบัน ลึกๆ ในใจที่ถูกยาครอบงำ ลินกลับรู้สึกว่าการถูกกระทำย่ำยีแบบนี้... มันทำให้เธอ "มีค่า" ในฐานะที่ระบายความใคร่
"ยังไม่แตกหรอกนะ..." คินกระซิบข้างหู น้ำเสียงแหบพร่าเต็มไปด้วยความ้า "นี่แค่น้ำจิ้ม... ของจริงมันต่อจากนี้ต่างหาก เตรียมตัวรับลูกชายฉันเข้าไปในตัวเธอได้เลย"
เขากดร่างของลินให้นอนราบลงกับเตียงอีกครั้ง สายตาจ้องมองไปยังจุดกึ่งกลางลำตัวของเธอที่ตอนนี้ชุ่มโชกไปด้วยน้ำหล่อลื่นจนเยิ้มออกมาเปื้อนผ้าปูที่นอน
าบนเตียงระหว่างถ่านไฟเก่าเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้น และลินรู้ดีว่าคืนนี้... เธอคงไม่ได้นอนจนกว่าจะเช้า