สองสัปดาห์ข้างหน้าที่บ้านจะจัดเลี้ยงวันเกิดของกำนันเก่งเหมือนเช่นทุกปี ทุกคนดูวุ่นวายกันไปหมด สาละวนกับการเตรียมงานอะไรเยอะแยะ แม่อร(ภรรยาหลวง) จึงเห็นว่าควรให้แม่เย็นเข้ามาช่วยด้วยแต่ยังไม่ต้องพาเข้ามาอยู่ในบ้านเดียวกัน กำนันเก่งซึ่งแอบพึงใจแม่เย็นอยู่แล้ว จึงรับคำและแกมบังคับแม่เย็นให้พาเชิดกับช้องนางเข้ามาช่วยงานด้วย เชิดกับช้องนางแม้ไม่ค่อยเต็มใจแต่ก็ช่วยงานกำนันเก่งและแม่อรได้มาก จนทำให้ทั้งสองคนพอใจและรวมไปถึงพอใจแม่เย็นที่สอนลูกไว้อย่างดีด้วย
ในวันงานเลี้ยงเชิด ช้องนาง และคุณเอื้อย มีหน้าที่คอยยกสำรับอาหารออกมาให้แขก ส่วนคุณแป้งกับคุณกลอยก็คอยนั่งพูดคุยกับเพื่อนบ้านร่วมกับแม่อร และแม่เย็น(แม่ของเชิด) กำนันก็ใช้ให้เป็คนคอยรินน้ำ รินเครื่องดื่มให้กับเพื่อน ๆ ของกำนันที่โต๊ะ
เวลาล่วงเลยไปกว่าสามทุ่ม แเื่เริ่มกลับกันไปมากแล้ว อาหารต่าง ๆ ไม่มีเสริฟเพิ่มเติม คนงานของโต๊ะจีนกุลีกุจอรีบเก็บจานชามจากโต๊ะที่ไม่มีคนนั่งแล้ว จนเหลือเพียงเพื่อนบ้านที่สนิทกับแม่อรอีกสองสามโต๊ะ ที่ยังคงนั่งคุยกันกับแม่อร คุณแป้งและคุณกลอย เชิดจึงรีบให้ช้องนางกลับบ้านไปก่อนที่จะดึกกว่านี้ และเขาก็เห็นกำนันเก่งทำพฤติกรรมกับแม่ของเขา ทำให้เขาทั้งโกธรทั้งแค้นใจ ระหว่างเชิดช่วยคุณกลอยเก็บของบางส่วนเข้าไปในครัว เขามองเห็นแม่ของตนถูกกำนันเก่งพาขึ้นห้องพักชั้นบนพร้อมกับเพื่อนผู้ชายหลายคน ความโกรธในใจเชิดพุ่งขึ้นสูงสุด ความแค้นต่อครอบครัวกำนันเก่งจึงผสมกับแรงปรารถนาที่จะล่อลวงคนในบ้านก็ผุดขึ้นตามมา
"ฉันจะทวงคืนศักดิ์ศรีให้กับแม่เย็นและช้องนางให้ได้ ไอ้กำนัน" เชิดคิดและกัดกรามแน่น
เขาคิดว่าจะแอบตามขึ้นไปหลังจากที่กำนันพาแม่ของเขาขึ้นไปแล้ว แต่ด้วยคุณอร คุณแป้ง คุณกลอย คอยเรียกใช้งานอยู่เป็ระยะ เขาจึงไม่ได้จังหวะที่จะแอบหายไปจากหน้างาน เด็ก ๆ คนอื่น ๆ ไม่ว่าจะเป็คุณอ้อนลูกสาวคุณอร คุณแก้ว คุณปลา สองพี่น้องลูกสาวคุณแป้ง ก็ทยอยหายกันไปที่ห้องนอนกันหมดแล้ว เชิดทำงานไปก็วิตกกังวลไปว่าแม่เย็นของเขาจะต้องพบเจอกับอะไรบ้าง ไม่ใช่ว่าเขาไม่รู้แต่เขารู้สึกสงสารแม่ของเขา
เขาเก็บข้าวของเดินเข้าออก ก็คิดไปว่าจะต้องทำอย่างไร เขาอยากรู้ว่ากำนันจะทำอะไรแม่ของเขา และแล้วก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นเหมือนเป็หนทางออกให้แก่เขา
"เชิดช่วยงานที่นี่เสร็จแล้ว จะกลับเลยไหม" เสียงคุณกลอยถามขึ้น
"กลับเลยล่ะครับ ไม่รู้จะไปไหนครับ" เชิดตอบสุภาพ
"อืมมม ดีแล้วล่ะ เดี๋ยวคุยกันนะ" คุณกลอยพูดเหมือนสั่ง
เชิดได้โอกาสคิดแผนการบางอย่างขึ้นมาให้หัวทันที คืนนี้ต้องอยู่ที่นี่ให้ได้ ต้องรู้ให้ได้ว่ากำนันมันทำอะไร