"พวกนายห้าคนคอยยิงคุ้มกัน! มาเอดะ, พวกนายห้าคนตามผมมาสู้ศึก!"
ร้อยตรีฮิรายามะะโ, หลังจากได้ยินคำสั่งของฮิรายามะ, มาเอดะก็ได้เรียกดาบ
"ฮิรายามะซัง, พวกเราเองก็จะช่วยด้วยค่ะ"
ซูซูกิไอนะเรียกดาบออกมา, ทว่าในเวลานี้ยูกิกลับมีท่าทางนิ่งเฉยทำให้เธอต้องประหลาดใจ
"ยูกิจัง?"
ไอนะเอ่ยเรียกยูกิที่กำลังนิ่งเงียบ, ยูกิก็ผงกศีรษะและกล่าว
"เช่นนั้นลงมือจัดการคนพวกนี้เถอะ"
หลังจากกล่าวจบร่างของยูกิเปล่งแสงเจิดจ้า, วินาทีถัดมาแสงสว่างวาบขึ้นบนฟ้าและปรากฎร่างบางในชุดวอร์ม, ซึ่งการปรากฎตัวของเด็กสาวผมขาวในชุดวอร์มได้ดึงดูดสายตาทุกคนทันที, ทว่าวินาทีถัดมาใบหน้าของคนฝ่ายเคลมโบเดียกลายเป็ไม่น่าดู, นั่นเพราะยูกิได้ยกมือข้างหนึ่งขึ้นและสร้างดาบแสงขึ้นมาอย่างรวดเร็ว, ในเวลาไม่ถึงห้าวินาทีทั่วฟ้าปรากฎดาบแสงนับร้อย, สร้างความตกตะลึงให้แก่ทุกๆคน, แม้แต่ฝ่ายจิเอไตก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น
"ยิง, ยิงมัน!"
ปังๆๆๆๆๆ.........
หัวหน้าทหารเคลมโบเดียะโออกคำสั่ง, จากนั้นเหล่าทหารได้หันปืนและยิงใส่ยูกิที่ยืนอยู่บนฟ้าอย่างไม่ลังเล, เผชิญกับห่าะุของทหารเคลมโบเดีย, เวทบอลเพลิงของนักเวทและลูกศรอันแหลมคมของนักธนู, ยูกิเพียงยื่นมือและกางม่านแสงก็สามารถต้านการโจมตีเหล่านี้ได้ทั้งหมด, นี่ทำให้พวกเขาต้องกัดฟันกรอด ทว่าจากนั้นใบหน้าพวกเขาเปลี่ยนสี, นั่นเพราะยูกิได้โบกมือลงมา, ดาบแสงนับร้อยได้พุ่งลงมาอย่างบ้าคลั่ง, พวกมันได้พุ่งทะลวงร่างทหารและผู้ปลุกพลังของฝ่ายเคลมโบเดียอย่างแม่นยำราวกับถูกล็อคเป้าเอาไว้, พวกเขาถูกฆ่าตายทันทีไม่มีโอกาสได้กรีดร้องออกมาด้วยซ้ำ, การต่อสู้จบลงในเวลาไม่ถึงหนึ่งนาที
คุณได้รับค่าประสบการณ์.....
คุณเลเวลอัพเป็เลเวล 29!
คุณเลเวลอัพเป็เลเวล 30!
คุณเลเวลอัพเป็เลเวล 31!
ในเวลานี้หน้าด่านทางเข้ากลายเป็เงียบสงัด, นอกจากซูซูกิไอนะและร้อยตรีฮิรายามะที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้น, บนใบหน้าของทหารจิเอไตคนอื่นๆเต็มไปด้วยความหวาดกลัว, พวกเขาต่างมีความคิดเหมือนกันนั่นคืออย่าได้เป็ศัตรูกับเด็กสาวคนนี้เด็ดขาด
"พวกเราไปกันต่อเถอะ"
ยูกิร่อนลงมาจากฟ้าและกล่าวกับทุกคนด้วยรอยยิ้มสดใส, ในการต่อสู้ครั้งนี้ได้ทำให้เลเวลของยูกิยกระดับขึ้นเป็เลเวลสามสิบเอ็ด, ขณะที่ซูซูกิไอนะเลเวลยี่สิบหกเหมือนก่อน, แม้ใน่เวลาไม่กี่วินาทีเธอจะฆ่าผู้ปลุกพลังไปได้คนหนึ่งแต่กลับไม่ได้รับค่าประสบการณ์, อาจเป็เพราะเธอเป็มนุษย์ก็เป็ได้, ตัวยูกิแม้จะมีร่างกายมนุษย์, แต่ตัวจริงของเธอคือจิ้งจอกเก้าหาง, แม้ตอนนี้จะเหลือเพียงหางเดียวเพราะการปรับสภาพให้เข้ากับโลกนี้ก็ตาม, ดังนั้นการเข่นฆ่ามนุษย์สำหรับยูกิแล้วไม่ต่างอะไรจากการฆ่ามอนสเตอร์, ถึงอย่างนั้นในเมื่อเธอได้ร่างมนุษย์มาแล้ว, เธอก็จำเป็ต้องใช้ชีวิตในสังคมมนุษย์และปรับตัวให้เข้ากับสังคมมนุษย์, จะเข่นฆ่ามั่วซั่วไม่ได้
หลังจากได้ยินคำของยูกิ, ร้อยตรีฮิรายามะที่กำลังตื่นเต้นกับความแข็งแกร่งของยูกิก็รู้สึกตัว, เขาได้โบกมือและะโออกมา
"เอ้า, เส้นทางเคลียร์แล้ว, ขึ้นรถได้!"
"เยสเซอร์!"
เหล่าทหารวันธยาหัตถ์และกล่าวตอบรับเป็เสียงเดียว, จากนั้นพวกเขาเก็บอาวุธและขึ้นรถไปต่ออย่างรวดเร็ว
ขณะที่พวกเขาขับรถตรงลึกเข้าไปก็เห็นกลุ่มทหารเคลมโบเดียวห้าถึงหกคนกำลังเผาอะไรบางอย่างอยู่ในซอย, ร้อยตรีฮิรายามะจึงยกมือขึ้นให้สัญญาณว่าหยุดรถ, เมื่อพวกเขาลงจากรถและเดินไปดูจากด้านหลังทหารเ่าั้ดวงตาพวกเขาต้องเบิกกว้างและโกรธเกรี้ยวอย่างยิ่ง, นั่นเพราะสิ่งที่คนเหล่านี้กำลังเผาอยู่ก็คือศพ, มันเป็ศพของประชาชนญี่ปุ่นนับร้อยศพและทุกศพมีร่องรอยาแจากโดนของมีคมฟัน, โดนลูกะุและบางศพโดนของแข็งบางอย่างทุบจนแหลก
"หา? เ้าพวกจิเอไตรอดมาถึงนี่ได้อย่างไร? ฮ่าย, เ้าพวกนั้นทำหน้าที่ประสาอะไรอยู่ถึงปล่อยให้พวกจิเอไตบุกรุกเข้ามาในดินแดนของพวกเรา(ภาษาเคลมโบเดีย)"
"ฮึ่ม! กล้ารุกรานดินแดนพวกเราเคลมโบเดีย, พวกมันคงไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วงั้นสิ? (ภาษาเคลมโบเดีย)"
"ฆ่ามัน! แสดงความแข็งแกร่งของเคลมโบเดียให้พวกสวะจิเอไตได้ประจักษ์ (ภาษาเคลมโบเดีย)"
"ดี! ฆ่าคนไร้ทางสู้ไปก็ไม่สะใจเท่าไร, โอ๊ะ, ดูนั่นสิ, มีสาวงามถึงสองคนมาเสิร์ฟพวกเราถึงที่, ฮี่ฮี่, เล่นกับพวกเธอจนเบื่อแล้วค่อยฆ่าทิ้ง"
ทหารเคลมโบเดียทั้งหกหัวเราะด้วยใบหน้าชั่วร้ายและเรียกอาวุธของตนออกมา, มีดาบสองคน, หอก, ลูกตุ้ม, มีดสั้นและธนู เห็นชัดว่าคนเหล่านี้เป็ผู้ปลุกพลัง, ภายใต้การใช้เนตรจิ้งจอกประเมินก็พบว่าคนเหล่านี้อ่อนแอที่สุดคือเลเวลสิบห้า, ขณะที่แข็งแกร่งที่สุดคือเลเวลสิบแปด, ซึ่งนับว่าแข็งแกร่งพอตัว, แต่ในสายตายูกิ, คนเหล่านี้เป็เพียงค่าประสบการณ์ที่แสนโอชะ
เห็นว่าฝ่ายทหารเคลมโบเดียทั้งหกเรียกอาวุธออกมา, ทำให้ท่าทางของฝ่ายจิเอไตเปลี่ยนไปอย่างมากและเรียกอาวุธออกมาเช่นกัน
เมื่อเห็นว่าจะมีการต่อสู้, มุมปากของยูกิยกโค้งขึ้นเป็รอยยิ้ม, ทว่าในขณะที่ยูกิกำลังจะก้าวไปจัดการคนเ่าั้ก็ถูกซูซูกิไอนะยื่นมือขวางและกล่าวออกมาด้วยรอยยิ้ม
"ยูกิจัง, ศึกนี้ขอฉันเป็คนจัดการเองเถอะ"
"ไอนะซัง...."
ยูกิมองซูซูกิไอนะด้วยใบหน้าประหลาดใจ, จากนั้นผงกศีรษะและลอบคิดว่าเธอคง้าที่จะยืดเส้นยืดสายบ้างสินะ, เช่นนั้นก็ย่อมได้, ยังไงเสียคนพวกนี้ก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเธออยู่แล้ว
เห็นซูซูกิไอนะก้าวออกไปเผชิญหน้ากับทหารเคลมโบเดียทั้งหก, ใบหน้าของฮิรายามะและทหารจิเอไตคนอื่นๆเต็มไปด้วยความเป็กังวล
"ไม่ต้องเป็ห่วงหรอกค่ะ, ไอนะซังไม่เป็ไรแน่นอน"
ยูกิกล่าวออกมาด้วยสีหน้ามั่นใจ, ถึงอย่างนั้นพวกเขายังดูลังเล, พวกเขาดูเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง, นั่นเพราะพวกเขายังไม่เคยเห็นซูซูกิไอนะลงมือมาก่อน
"เฮอะ, มีคนอยู่ตั้งมากมายกลับส่งผู้หญิงออกมา, กลุ่มจิเอไตของพวกแกนี่มันขาดแคลนคนจริงๆ, ฮ่าฮ่าฮ่า..."
ทหารเคลมโบเดียเลเวลสิบแปดที่ดูเหมือนจะเป็หัวหน้าได้ะเิเสียงหัวเราะออกมา, ทว่าวินาทีถัดมาเสียงหัวเราะของเขาได้หยุดชะงักลงกะทันหันพร้อมกับคมดาบที่ตัดผ่านลำคอ
"อ่อก, ไม่จริงใช่ไหม?"
ดวงตาของทหารเคลมโบเดียนายนั้นเบิกกว้างด้วยความไม่อยากเชื่อ, ความเร็วนั่นบ้าไปแล้ว! มันรวดเร็วเกินไปราวกับร่างของเธอเคลื่อนย้ายไปอยู่ข้างๆเขาในชั่วพริบตา, เขานึกเสียใจที่ดูถูกเธอคนนี้เกินไป, ถึงอย่างนั้นจะมาพูดอะไรตอนนี้มันก็สายเกินไปแล้ว
เฮือก!
หลังจากเห็นหัวหน้าของตนถูกฆ่าตายในพริบตา, ทหารเคลมโบเดียทุกคนต่างตกตะลึงงัน, ถึงอย่างนั้นซูซูกิไอนะก็ไม่คิดจะหยุดมือแม้แต่น้อย, เธอได้ใช้เคล็ดวิชาตัวเบาพื้นฐานยกระดับความเร็วของตนพุ่งไปแทงดาบทะลุลำคอของทหารอีกคนอย่างรวดเร็ว, กว่าที่พวกเขาจะรู้สึกตัวก็เสียสหายร่วมรบไปอีกคน, ทหารเคลมโบเดียที่เหลือก็ได้วิ่งเข้าจู่โจมซูซูกิไอนะอย่างดุร้าย
"ตายซะ, นังแพศยา!"
"กล้าฆ่าหัวหน้าและพวกพ้องของพวกเรา, แกจะต้องชดใช้ด้วยชีวิต!"
"นังบ้านี่, กล้าดีอย่างไรมาฆ่าคนเคลมโบเดีย, รนหาที่ตาย!"
ดาบ, หอก, ลูกตุ้มพุ่งเข้าใส่เธออย่างไม่ลังเล ทว่าชั่วพริบตาก่อนที่จะแทงใส่ร่างเธอ, ซูซูกิไอนะก็ได้หายไปจากจุดที่เธออยู่และปรากฎขึ้นอีกครั้งด้านหลังนักธนูที่กำลังเล็งเป้าไปที่เธอเมื่อครู่และฟันดาบตัดศีรษะทหารนักธนูคนนั้นทันที, โลหิตพุ่งกระฉูดออกมาจากลำคอที่ถูกตัด, สิ่งที่เกิดขึ้นได้ทำให้ทหารเคลมโบเดียสามคนที่เหลือต้องใและหวาดกลัว
"อะไรน่ะ!?"
ทั้งสามอุทานออกมาด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ, พวกเขาเป็ผู้ปลุกพลังที่ได้เผชิญหน้ากับเหล่ามอนสเตอร์มาก่อนหรือกล่าวได้ว่าเป็ผู้ปลุกพลังที่ผ่านการต่อสู้จริง, ถึงอย่างนั้นกลับถูกผู้ปลุกพลังสาวคนหนึ่งฆ่าตายง่ายๆ, นี่มันเป็ไปได้อย่างไร?
แต่ถึงแม้พวกเขาจะไม่อยากเชื่อแค่ไหนก็ต้องเชื่อ, เพราะตอนนี้ยมฑูตได้มาเยือนพวกเขาแล้ว, ในเวลาไม่ถึงสิบลมหายใจ, ซูซูกิไอนะได้สังหารพวกเขาทั้งหมดและหันมาชูนิ้วรูปตัววีให้ยูกิ, ยูกิก็ผงกศีรษะและยิ้มตอบรับ, การเคลื่อนไหวในพริบตาเมื่อครู่คงเป็สกิลที่เธอได้เป็รางวัลจากเควสเคลียร์เกต, ด้วยสกิลนี้ทำให้เธอราวกับพยัคฆ์ติดปีกทีเดียว
"ซูซูกิซัง, คุณสุดยอดมาก, ไม่คิดเลยว่าคุณจะแข็งแกร่งถึงขนาดนี้"
ร้อยตรีฮิรายามะเดินเข้ามาแล้วกล่าวด้วยรอยยิ้ม
"ใช่แล้ว, ไม่คิดเลยว่าชิบูยะจะมีผู้ปลุกพลังที่แข็งแกร่งเช่นนี้ปรากฎขึ้นถึงสองคน, ญี่ปุ่นของเรามีความหวังแล้ว"
มาเอดะกล่าวเสริม, ขณะที่ทหารนายอื่นๆเองก็ผงกศีรษะเห็นด้วย, ดวงตาพวกเขาทอประกายระยิบระยับ
หลังจากจัดการทหารเคลมโบเดียทั้งหกเสร็จ, พวกเขาก็หันมองไปยังูเาศพคนญี่ปุ่นของพวกเขานับร้อย, บนใบหน้าพวกเขาเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยว, เพื่อนร่วมชาติของพวกเขาไม่ได้ตายด้วยฝีมือมอนสเตอร์, พวกเขาถูกมนุษย์ด้วยกันฆ๋าตาย, ถูกเ้าพวกบัดซบคอมโบเดียฆ่าตายอย่างทารุณ, นี่ทำให้พวกเขารับไม่ได้จริงๆ, พวกเขาถึงขั้นลอบสาบานว่าจะต้องฆ่าเ้าพวกเคลมโบเดียที่ฉวยโอกาสรุกรานพวกเขาให้หมดสิ้น
ในเวลานี้เอง, สีหน้าท่าทางของยูกิดูเคร่งขรึมขณะที่มองไปยังทิศทางหนึ่ง, นี่ทำให้ทุกคนดูสงสัยกับท่าทีของยูกิ
"โยชิซึกิซัง, มีอะไรผิดปกติงั้นหรือครับ?"
มาเอดะเอ่ยถามอย่างระมัดระวัง
"ทางด้านนั้นห่างออกไปจากที่นี่ไม่กี่กิโลเมตร, ฉันััได้ว่ามีผู้คนมากมายรวมตัวอยู่ที่นั่น"
ยูกิชี้ไปยังทิศทางหนึ่ง, มาเอดะและคนอื่นๆก็หันมองตามที่ยูกิชี้
"ทิศทางนั่นมันแยกชิบูยะ, หากเป็ไปตามที่คุณบอก, แสดงว่าที่นั่นจะต้องมีอะไรบางอย่างเกิดขึ้น"
ร้อยตรีฮิรายามะกล่าว, จากนั้นหันมากล่าวกับทหารคนอื่นๆ
"หลังจากนี้ผม, มาเอดะ, โยชิซึกิซังและซูซูกิซังจะเดินทางไปสำรวจแยกชิบูยะ, ส่วนทางนี้ขอฝากพวกคุณจัดการอย่างเหมาะสม, หลังจากจัดการเสร็จก็ขอให้พวกคุณไปคุ้มกันประตูทางเข้า, หลังจากที่พวกเรากำจัดทหารคอมโบเดียไปก็ทำให้บริเวณหน้าทางเข้าไร้การป้องกัน, หากมีมอนสเตอร์บุกเข้ามาศูนย์หลบภัยก็จะไม่ปลอดภัยสำหรับผู้คนอีก"
"เยสเซอร์!"
เหล่าทหารจิเอไตตอบรับคำเป็เสียงเดียว, พวกเขาเข้าใจดีว่าทำไมร้อยตรีฮิรายามะออกคำสั่งเช่นนี้, อีกทั้งด้วยกำลังของพวกเขาในตอนนี้, แม้ตามไปก็คงช่วยอะไรได้ไม่มาก, เช่นนั้นพวกเขาควรทำตัวให้เป็ประโยชน์จะดีกว่า, จัดการศพเพื่อนร่วมชาติอย่างเหมาะสมแล้วไปเฝ้าคุ้มกันทางเข้า, หากมีมอนสเตอร์โผล่ออกมา, ก็จะเป็โอกาสอัพเลเวลไปในตัว
"เช่นนั้นขอฝากพวกคุณด้วยล่ะ, หากพบเจอศัตรูที่ไม่สามารถเอาชนะได้ก็ขอให้ถอยและวิทยุสื่อสารมา, แล้วพวกเราจะไปช่วยเหลือพวกคุณโดยเร็วที่สุด"
ร้อยตรีฮิรายามะกล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม
"หัวหน้า, มาเอดะ, คุณหนูทั้งสอง, ขอให้ปลอดภัย!"
ได้ยินเช่นนี้ร้อยตรีฮิรายามะก็ผงกศีรษะตอบรับ, พวกเขาทั้งสี่ก็ขึ้นรถจิ๊บทหารและโบกไม้โบกมือลา, มุ่งหน้าไปยังทิศทางแยกชิบูยะอย่างรวดเร็ว, ตลอดทางยูกิและซูซูกิไอนะได้เห็นสภาพของเมือง, บ้านเรือนและตึกจำนวนมากได้รับความเสียหายมากน้อยในระดับที่แตกต่างกันและที่นี่เงียบจนน่าขนลุก, พวกเธอไม่พบใครอยู่แม้แต่คนเดียว, นี่มันน่าแปลกจริงๆ
"ได้โปรดหยุดรถก่อนครับ!"
ในเวลานี้เองก็มีเด็กหนุ่มอายุราวๆเก้าถึงสิบขวบวิ่งออกมาจากซอย, นี่ทำให้มาเอดะต้องเหยียบเบรคกระทันหันทีเดียว
"มันอันตรายนะไอ้หนู!"
มาเอดะะโออกมาอย่างหัวเสีย, ขณะที่ฮิรายามะ, ยูกิและไอนะได้ก้าวลงจากรถไปสอบถามเด็กชายคนนั้นทันที
เมื่อเห็นว่าคนที่อยู่ในรถจิ๊บทหารลงมา, เด็กหนุ่มจึงรีบกล่าวออกมาอย่างร้อนใจ
"ช่วยแม่กับพี่สาวผมด้วยครับ"
"เธอชื่ออะไร? อยู่กันกี่คนและมันเกิดอะไรขึ้น?"
เห็นสีหน้าท่าทางร้อนใจของเด็กหนุ่มตัวเล็กๆทำให้พวกเขาต้องขมวดคิ้ว, มันจะต้องมีเื่บางอย่างเกิดขึ้นแน่นอน
"ผมอินาบะซาโตชิฮะ, แม่กับพี่สาวผมถูกกลุ่มคนที่บอกว่าเป็ผู้ปลุกพลังของเคลมโบเดียจับตัวไป, เพื่อที่จะให้ผมรอดจากการถูกจับตัวและให้ผมรีบไปซ่อนตัว, แต่เพราะเหตุนั้นแม่กับพี่สาวจึงถูกคนพวกนั้นทำร้ายและจับตัวไปครับ, ที่สำคัญคือไม่ใช่แม่กับพี่สาวนะครับ, นอกจากผมที่รอดจากการถูกจับตัว, ผู้ลี้ภัยทั้งหมดที่อยู่ที่นี่ถูกคนเ่าั้จับตัวไปทั้งหมด"
เด็กหนุ่มคนนั้นกล่าวพลางตัวสั่น
"ซาโตชิคุงสินะ, คนเ่าั้ถูกจับตัวไปที่ไหนเธอพอจะบอกพี่สาวได้หรือเปล่าจ้ะ?"
ซูซูกิไอนะก้มลงและเอ่ยถามอินาบะซาโตชิคุงอย่างนุ่มนวล
"ครับ, ผมได้ยินจากที่พวกเขาพูดกันว่าพวกเขาจะใช้คนที่พวกเขาจับได้มาเป็ทาสและคนที่ต่อต้านพวกเขาจะต้องถูกฆ่าตาย, พวกเขาบอกว่าทั้งหมดเป็เพราะพวกเราบุกรุกแผ่นดินพวกเขา, พวกเราไปบุกรุกแผ่นดินพวกเขาตอนไหนกัน? นี่, ที่นี่คือญี่ปุ่นไม่ใช่หรือฮะ? ทำไมพวกเขาถึงพูดแบบนั้น? แล้วแม่กับพี่สาวผมจะเป็อะไรไหมฮะ?"
ซาโตชิคุงกล่าวพลางน้ำตาคลอเบ้า, เขาดูร้อนใจไม่น้อย
"วางใจเถอะ พ่อหนุ่มน้อย, พวกเขาจะต้องไม่เป็อะไร, พวกพี่จะต้องช่วยพวกเขาออกมาได้แน่นอน, ว่าแต่ที่นี่ไม่มีความช่วยเหลือจากจิเอไต, อารากาวะกุมิหรือพันธมิตรผู้กล้าบ้างหรือ?"
ซูซูกิไอนะกล่าวด้วยรอยยิ้มพลางใช้มือขยี้ศีรษะอินาบะซาโตชิเบาๆ, ร้อยตรีฮิรายามะ, มาเอดะและยูกิต่างก็ผงกศีรษะ, คำถามของซูซูกิไอนะเป็สิ่งที่พวกเขาสงสัยมาโดยตลอด, จิเอไต, อารากาวะกุมิและพันธมิตรผู้กล้าเป็สามกลุ่มกำลังที่รวบรวมผู้ปลุกพลังเกือบทั้งหมดในเขตเมืองชิบูยะเอาไว้, ไม่ว่าสถานการณ์จะย่ำแย่แค่ไหนก็ควรที่จะมีการส่งคนมาค้นหาผู้ลี้ภัยที่รอดชีวิตบ้าง
"เอ่อ, เื่นี้ผมเองก็ไม่ทราบแน่ชัดหรอกนะฮะ, แต่ผมได้ยินมาว่ากลุ่มจิเอไตและพันธมิตรผู้กล้าถูกทำลายแล้วฮะ"
-----------------------------------
ชื่อ : โยชิซึกิ ยูกิ
เพศ : หญิง
คลาส : ธิดาแห่งแสง
เลเวล : 31
เผ่าพันธุ์ : มนุษย์ (จิ้งจอกเก้าหาง)
โจมตี : 620
ป้องกัน : 620
ความว่องไว : 620
พลังเวท : 620
ััรับรู้ : 620
สกิล : แสงแห่งการเยียวยา (S) , ต้านสถานะผิดปกติทั้งปวง (L), แสงแห่งการรักษา (S), ร่างแสง (L), ห้วงมิติเก็บของ (L), แสงอำนวยพร (S)
-------------------------------------
ชื่อ : ซูซูกิ ไอนะ
เพศ : หญิง
คลาส : จอมยุทธฝึกหัด
เลเวล : 26
เผ่าพันธุ์ : มนุษย์
โจมตี : 110
ป้องกัน : 60
ความว่องไว : 115
พลังเวท : 70
ััรับรู้ : 95
สกิล : วิชาตัวเบาพื้นฐาน, ทักษะการใช้อาวุธเบื้องต้น, มิติเก็บของ (S), คลื่นปราณดาบ (A), ย่างก้าวพริบตา (A)
******************************
โปรดติดตามตอนต่อไป.......