สองชั่วโมงต่อมา
ลมเย็นยามค่ำคืนพัดโชยเอื่อยๆที่ลานจอดรถของโรงแรมหรูที่เป็สถานที่จัดเลี้ยงปิดกล้อง คิรินกำลังยืนโบกมือส่งทีมงานจากกองถ่าย “โลกไร้สี” กลับขึ้นรถทีละคนด้วยรอยยิ้มสุภาพ ขณะมองตามรถคันล่าสุดที่ออกไปจนกระทั่งเหลือเพียงไซซีกับเขาสองคน
“แล้วคุณไซซีกลับยังไงเหรอครับ” คิรินหันมาถามไซซีที่ยืนยิ้มหวานอยู่ข้างๆเขา
‘ดูท่าเธอจะยังไม่สร่างดีสินะ’ คิรินคิดในใจพลางคิดว่าแบบนี้เธอก็น่ารักไปอีกแบบ
“เห…ฉันรอผู้จัดการมารับน่ะค่ะ คุณคิรินล่ะคะ” ไซซีตอบกลับคิรินยิ้มๆ
“ผมรอส่งคุณกลับเป็คนสุดท้ายก่อนค่อยกลับครับ”
“คุณนี่เป็คนดีจังเลยน้า…”
“ฮะๆ ไม่หรอกครับ ผมแค่อยากให้ทุกคนกลับถึงบ้านอย่างปลอดภัย” คิรินตอบตามจริง แต่ในใจก็แอบหวังว่าจะได้ใช้เวลากับไซซีมากกว่านี้อีกหน่อย
“ฮัดจิ้ววว...!” ไซซีที่ถูกสายลมเย็นพัดพามาโดนร่างก็จามออกมา
“สวมนี่สิครับ อย่างน้อยก็น่าช่วยทำให้คุณอุ่นขึ้นได้” คิรินถอดชุดสูทสีดำของตนออกมาสวมให้หญิงสาว
“ขอบคุณนะคะ”
“ฮะๆ ครับ”
ขณะที่คิรินกับไซซีกำลังยืนสนทนากันระหว่างรอผู้จัดการของไซซีมารับได้ไม่นาน ก็มีรถหรูขับมาจอดหน้าโรงแรมพร้อมกับสาวสวยวัยสามสิบต้นๆใบหน้าคล้ายคลึงกับไซซีก้าวออกมาจากที่นั่งคนขับพลางเข้ากอดร่างบางของไซซีเบาๆอย่างเป็ห่วง
“ดูซิยัยคนนี้ ทำไมถึงได้เมาแบบนี้ล่ะเนี่ย อ้อ…อย่างนี้นี่เอง…” หญิงสาวผู้มาใหม่หันมามองสบตากับคิรินก่อนจะยิ้มอย่างมีเลศนัย
“น้องคิรินใช่มั้ยจ๊ะ พี่ชื่อเฮเลนนะคะ เป็ผู้จัดการและพี่สาวแท้ๆของไซซี ยัยไซพูดถึงเราบ่อยมากแถมบรรยายหน้าเราซะละเอียดจนพี่จำได้ั้แ่แรกเลย แต่แหม ตัวจริงเราหล่อกว่าที่น้องพี่บรรยายอีกนะเนี่ย แถมยังแสดงเก่งจนนางชมเราให้พี่ฟังตลอดอีก พี่เป็ผู้จัดการนางมาตั้งนานยังไม่เคยได้ยินนางพูดถึงคนอื่นมากขนาดนี้เลย คิกๆ…”
“...”
“...อ้ะ ดึกมากแล้ว เดี๋ยวพี่ขอตัวพาน้องสาวตัวดีกลับก่อนนะจ๊ะ น้องคิรินก็กลับบ้านดีๆน้า” ว่าจบเฮเลนก็พยุงร่างของไซซีเดินไปที่รถ โดยที่คิรินรีบเดินไปเปิดประตูรถฝั่งข้างคนขับให้
หลังจากที่สองสาวขึ้นรถไปเป็ที่เรียบร้อยแล้ว ไซซีก็เลื่อนกระจกรถลงมาพลางโบกมือให้คิรินด้วยรอยยิ้มหวาน
“ไว้เจอกันใหม่นะคะคุณคิริน” หญิงสาวเอ่ยด้วยใบหน้าที่แดงระเรื่อจากฤทธิ์แอลกอฮอล์
คิรินโบกมือพร้อมกับยิ้มตอบ “ครับคุณไซซี”
หญิงสาวหัวเราะเบาๆก่อนทำท่านึกอะไรบางอย่างได้ “อ้ะ จริงสิ ฉันขอเรียกคุณคิรินว่าคิรินโดยไม่ต้องเติมคุณได้มั้ยคะ? ยังไงเราก็อายุเท่ากันนี่นา เรียกคุณแบบนี้มันดูห่างเหินเกินไปอ่า…”
“ได้สิครับ”
“คิกๆ ต่อจากนี้ก็ช่วยเอ็นดูเพื่อนคนแรกในวงการอย่างฉันเยอะๆ ด้วยนะคะคิริน”
พูดจบ ไซซีก็ยื่นมือทั้งสองข้างออกมาผ่านกระจกและหยิกแก้มของคิรินเบาๆ ด้วยความหมั่นเขี้ยว “แก้มคิรินนุ่มดีจัง ฮ่าๆ”
“...” แน่นอนว่าคิรินที่ถูกไอดอลของตนหยิกแก้มได้เปลี่ยนร่างกลายเป็รูปปั้นหินด้วยความช็อกไปเป็ที่เรียบร้อย ก่อนจะใช้ทักษะโป๊กเกอร์เฟสที่ได้มาจากตัวละครไวท์มาใช้เพื่อปกปิดสีหน้าที่แดงก่ำเพราะความเขินอาย
“ยัยไซนี่!” เฮเลนหัวเราะพร้อมส่ายหน้า “ขอโทษนะคะน้องคิริน พอยัยนี่เมานางก็จะเปลี่ยนนิสัยจากนางเอกไซซีกลายเป็ไซบีเรียนแสนซนแบบนี้ล่ะค่ะ”
คิรินหัวเราะแห้งๆ “เอ่อ...ไม่เป็ไรครับ”
‘หยิกอีกเยอะๆก็ได้นะ…แค่กๆ…’
เฮเลนพยักหน้ายิ้มๆ “น้องคิรินเองก็กลับบ้านดีๆนะคะ อย่าเผลอไปโดนใครฉุดเข้าล่ะ เดี๋ยวน้องสาวพี่จะเสียใจเอา คิกๆ”
“เจ้!” ไซซีร้องเสียงสูง ใบหน้าแดงระเรื่อยิ่งกว่าเดิม
“จ้าๆ เจ้แค่หยอกน้องเขาเล่นนิดหน่อยเอง ทำมาหวงไปได้”
“ระ รีบออกรถไปได้แล้วน่าเจ้” ไซซีมุ่ยปากมองค้อนพี่สาว
“โอเคจ้า งั้นพวกพี่ไปก่อนนะจ๊ะน้องคิริน กู๊ดไนท์น้าาา…”
“ฝันดีนะคะคิรินนน…!”
“เดินทางปลอดภัยนะครับ”
คิรินโบกมือให้รถของสองสาวจนหายลับตาไป ก่อนจะถอนหายใจเบาๆ พร้อมรอยยิ้มให้กับความสนิทสนมของสองสาว แล้วเปิดแอปเรียกรถโดยสารเพื่อให้มารับเขากลับห้องพักของตน
ภายในรถของเฮเลน
“เจ้อ่ะ! ไปพูดเื่นั้นให้คิรินฟังได้ยังไง! หนูไม่ได้พูดถึงเขาบ่อยขนาดนั้นซักหน่อย!” หลังจากที่เฮเลนขับรถออกมาจนลับสายตาของคิริน ไซซ๊ก็หันมามองค้อนพี่สาวของเธอทันที
“จ้าๆ ขอโทษละกัน น้องสาวเจ้ไม่ได้พูดถึงเค้าบ่อยเลย แค่พูดทุกครั้งหลังจากกลับมาจากกองและสามเวลาหลังอาหารเอง…ตอนนั้นพูดว่าไงนะ? คุณคิรินแสดงเก่งมากเลย…สายตาเค้าเหมือนจะแอบรักฉันจริงๆ…เค้าแสดงโรคจิตเหมือนสุดๆ…เมื่อไหร่จะได้ถ่ายฉากเดียวกับเขาอีกนะ…ทำไมพิมพ์กับไวท์ถึงไม่มีฉากจู…โอ๊ย! ยัยไซนี่! อย่าปาทิชชู่ใส่คนที่กำลังขับรถอยู่สิ! เห้อ ทำไมตอนอยู่กับน้องคิรินถึงเรียบร้อยต่างจากตอนนี้จังยะ!”
“งะ เงียบไปเลยน่าเจ้ ถ้าเจ้เอาเื่นี้ไปพูดอีกนะ ฉันจะเลิกให้เจ้เป็ผู้จัดการเลยคอยดู!” ไซซีเอ่ยด้วยใบหน้าแดงซ่านยิ่งกว่าเดิม ซึ่งคราวนี้แน่นอนว่าไม่ใช่เพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์
“ยัยไซนี่น้า เห็นผู้ชายดีกว่าพี่สาวแท้ๆรึไง เห้อ เจ้คนสวยเศร้าใจจัง” เฮเลนบ่นขณะแกล้งบีบน้ำตา
“เจ้!”
“คิกๆ”
.
.
.
ตอนใหม่มาตอนเที่ยงนะครับ
ไรท์ขอขอบคุณทุกกำลังใจจากรีดทุกท่านและขอให้สนุกกับการติดตามเื่ราวของคิรินน้าาา ^ ^
1K
![คุณรูปปั้น ช่วยผมหน่อยครับ [pwp] มี Ebook](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1747941582_69302105.webp)
