นีนีกำลังนอนหงายอยู่บนเตียง ขาข้างหนึ่งชันเตียงไว้ อีกข้างเอามาพาดไว้บนเข่าแล้วกระดิกเท้าดิ๊ก ๆ อย่างใช้ความคิด
โอเค เธอทะลุมิติเข้ามาในนิยายออนไลน์เื่ล่าสุดที่กำลังอ่านอยู่ เป็นิยายที่ยังเขียนไม่จบ เนื้อเื่ที่อัปเดตถึงตอนปัจจุบันกำลังถึง่ที่นางเอกเอาคืนน้องสาวที่เป็นางร้าย และเอาคืนถึงตายด้วย
ส่วนนางร้ายที่ว่าเป็ใครน่ะเหรอ?
ก็ตรูนี่ไง!!!
ยังดีที่เธอทะลุมิติมา่ก่อนเข้าสู่เนื้อเื่บทแรกของนิยาย คือเป็่ที่นางร้ายยังไม่ก่อเื่บานปลายจนกู่ไม่กลับนั่นแหละ แปลว่าเธอยังสามารถแก้ไขเื่ราวต่าง ๆ ได้ ก่อนที่จะจบชีวิตลงอย่างอเนจอนาถ
แต่เดี๋ยวก่อน… ประเด็นคือ ใครอยากจะทะลุมิติมาไม่ทราบ?!
เธออาจจะเคยอ่านนิยายแนวทะลุมิติมาแล้วกว่าสองพันเื่ก็จริง แต่ไม่ได้หมายความว่าเธอว้อนท์หรือกระสันจะทะลุมิติมาเองสักหน่อย!
อย่าให้รู้นะว่าใครเป็คนส่งเธอเข้ามาในนิยายเื่นี้ แม่จะด่าให้ลืมทางกลับบ้านเลย อย่าว่าแต่เป็เทพเทวดา ต่อให้เป็ผีหรือสัมภเวสี ก็จะด่าให้ิญญาะเืจนคงรูปร่างไม่อยู่เลยทีเดียว
ยิ่งคิดยิ่งโมโห!
ยังดีที่รู้จักส่งเธอให้มาเป็คุณหนูจวนเสนาบดีที่มีกินมีใช้ ไม่ต้องปากกัดตีนถีบลำบากลำบน หรือตื่นขึ้นมาบนเตียงเก่า ๆ เสื้อผ้าขาด ๆ หลังคาผุ ๆ ผนังเป็รู ในบ้านเหลือข้าวสารอยู่แค่ 17 เม็ดเหมือนนิยายบางเื่ ไม่งั้นต่อให้ต้องแหวกอากาศอันว่างเปล่าเพื่อจิกเปียไอ้อีที่มันส่งเธอมาที่นี่สู่โลกแห่งกายเนื้อ เธอก็จะทำ!
“คุณหนูเ้าขา ได้เวลาอาหารเที่ยงแล้วเ้าค่ะ”
อา… เวลาแห่งความสุขสันต์มาถึงอีกแล้ว จะมีอะไรสุขไปกว่าอาหารอร่อย ๆ สามมื้อที่ไม่ต้องจ่ายเองหรือลงมือทำเองอีกเล่า กินเสร็จก็ไม่ต้องเก็บล้างจานชามเองด้วย
“ไหน ๆ ดูซิ วันนี้มีอะไรกินบ้าง” นีนีดีดตัวขึ้นมาในท่านั่ง แล้วถลาลงจากเตียงมาที่โต๊ะอย่างไม่รักษากิริยา
เสี่ยวหลิงสาวใช้ประจำตัวที่เริ่มชินกับท่าทางอันแปลกประหลาดของคุณหนูได้แต่ยืนมองตาปริบ ๆ
“ซุปรากบัวกระดูกหมู ฟักผัด ไข่เจียว ไก่ทอด ของโปรดคุณหนูทั้งนั้นเลยเ้าค่ะ” เสี่ยวหลิงแนะนำรายการอาหารอย่างกระตือรือร้น
“อืม ๆ ดี ๆ วันนี้รากบัวกับฟักดูเน่า ๆ ดี ไข่เจียวก็ฟูกรอบ ไก่ทอดสีน้ำตาลกำลังน่ากิน” นีนีมองดูอาหารแต่ละจานอย่างพึงพอใจ
เธอเป็คนกินอาหารแบบบ้าน ๆ และง่าย ๆ แต่มีเงื่อนไขจุกจิก
อย่างผักถ้าจะผัดก็ต้องผัดนาน ๆ จนมันดูเน่า ๆ จะได้นิ่ม ๆ น้ำมันและเครื่องปรุงที่ใช้ผัดจะได้ซึมเข้าไปในผักเยอะ ๆ ไอ้ประเภทผักเขียว ๆ สด ๆ กรอบ ๆ กรุบ ๆ ผัดสองทีก็ตักขึ้นมาเธอไม่ชอบหรอก นอกจากจะเหม็นเขียวแล้วยังเมื่อยกรามด้วย บางทีก้านผักแข็งอย่างกับท่อนซุง เธอเป็คนนะไม่ใช่หมา จะได้แทะท่อนซุงได้
อ้อ… ผักที่เธอกินได้ส่วนมากจะเป็ส่วนใบของมัน ก็อย่างที่บอกว่าไม่ชอบท่อนซุง ยกเว้นผักบุ้งต้องเป็ก้านเท่านั้น เพราะเคยกินใบแล้วมันติดคอ ตอนใช้มือคีบออกมาจากคอใบยาวเป็ฟุตแหนะ!
“แล้วเ้ากินอะไรหรือยัง” หลังจากที่นีนีนั่งลงกินข้าวอย่างเมามันแล้ว ก็เพิ่งจะนึกถึงสาวใช้ขึ้นมา
“เดี๋ยวรอคุณหนูกินเสร็จแล้วเสี่ยวหลิงก็จะไปกินบ้างเ้าค่ะ” เสี่ยวหลิงตอบไปก็กลืนน้ำลายดังเอื๊อกไป เวลาดูคุณหนูกินข้าวทีไรก็รู้สึกว่ากับข้าวธรรมดา ๆ อร่อยขึ้นมาหลายเท่าเลยทีเดียว
“บอกแล้วว่าไม่ต้องยืนเฝ้าหรอก ถ้าไม่กินด้วยกันก็ไปกินได้เลย มารออยู่แบบนี้หิวแย่ ไปไป๊”
“เอ่อ แต่ว่า…” เสี่ยวหลิงลังเล เพราะมันไม่เหมาะสม ไม่มีบ่าวที่ไหนทำกัน
“เอาน่า นี่เรือนข้า ข้าใหญ่สุด ข้าไม่ถือ เ้าก็ไม่ต้องถือหรอก ไปเถอะ” นีนีโบกมือไล่ สุดท้ายเสี่ยวหลิงก็ยอมออกไปแต่โดยดี ปล่อยให้คุณหนูกวาดอาหารทุกอย่างเข้าปากอยู่คนเดียวจนพุงกาง
============
ꕥ ประกาศเื่ E-book เล่ม 1+2 (จบ) วางขายแล้วนะคะ ꕥ
นิยายเื่ 'ตำแหน่งพระชายาเนี่ย ขอลาออกได้ไหม' มีเป็เวอร์ชั่น E-book แล้วนะคะ (2 เล่มจบ)
✿ เล่ม 1 เนื้อหาบทที่ 1-56 ✽ มีจำนวนคำ 101,129 คำ (497 หน้า) ✽ ราคาเต็ม 185 บาท
✿ เล่ม 2 เนื้อหาบทที่ 57-103 + ตอนพิเศษ 5 ตอน + ตอนพิเศษสั้น 2 ตอน ✽ มีจำนวนคำ 117,188 คำ (560 หน้า) ✽ ราคาเต็ม 195 บาท ส่วนราคาโปรโมชั่นถึงวันที่ 31 ส.ค. 65 อยู่ที่ 145 บาท ค่ะ
✿ ใครอยากอ่านรวดเดียวจนจบเล่ม ไปตำกันได้แล้ววันนี้ ที่ mebmarket.com โดยพิมพ์ชื่อนิยาย ‘ตำแหน่งพระชายาเนี่ย ขอลาออกได้ไหม’ ในช่องค้นหาก็จะเจอเลยนะคะ

✿ คุณรี้ดที่ซื้อ E-book เล่ม 1 และเล่ม 2 ภายในวันที่ 31 ส.ค. 65 นี้ จะได้ E-book 2 เล่มในราคาถูกที่สุดแล้วค่ะ (ถูกยิ่งกว่าซื้อแบบ SET 2 เล่มจบในภายหลังอีกนะคะ)
✿ หากคุณรี้ดอ่านแล้วรู้สึกเอ็นดูนุ้งนี อย่าลืมไปกดหัวใจ ♥♥♥♥♥ ให้เรตติ้งที่หน้าขาย E-book เพื่อให้นุ้งนีมีแรงสู้ชีวิตกันต่อไปด้วยนะคะ ^_^
ขอบคุณค่ะ ^_^