เวลาต่อมา...
แสงแดดยามเช้าสายเริ่มสาดส่อง ระหว่างที่ไอ้แม็คเดินขึ้นลงบันไดไปตัดกิ่งไม้ของแต่ละต้น เม็ดเหงื่อของเด็กหนุ่มวิศวกรรมปีสามก็เปียกโชกไปทั่วทั้งตัว โดยเฉพาะกางเกงบอลที่มันสวมใส่ ตอนนี้พวงไข่และไส้กรอกได้แนบสนิทไปกับเนื้อผ้าตามความเปียกแฉะของกางเกงแล้ว!
“กิ่งนี้ด้วยมั้ยพี่วี”
“….”
“พี่วี”
“….”
“พี่วีครับ!”
“อ่ะ อ…อะไรหรอ”
“ผมถามว่าให้ตัดกิ่งนี้ด้วยมั้ย”
“อ…เอาสิ ตัดเลย”
วีกลืนน้ำลายอึกใหญ่...
พวงไข่ใบใหญ่ของไอ้แม็คมันโตงเตงเรียกสายตาของคนที่กำลังจับบันไดอยู่ด้านล่างไม่หยุด แม้ไม่อยากมองขึ้นไปดู แต่การที่ต้องชี้ว่าจะให้ตัดกิ่งไหนก็ต้องเงยหน้าขึ้นไปมองอยู่ดี และทุกๆครั้งสายตาของผู้ดูแลหอก็ไม่อาจหลีกเลี่ยงจากก้อนเนื้ออวบอูมของเด็กหนุ่มวัยกลัดมันได้
และมันเป็เช่นนี้มาเรื่อยๆกว่าสิบต้นแล้ว!
“ต้นสุดท้ายแล้วใช่มั้ยครับ”
“อ้อ ใช่…ต้นนี้ต้นสุดท้ายแล้ว”
วีจับราวบันไดเอาไว้มั่น ก่อนะจะชี้นิ้วสั่งให้นักศึกษาหนุ่มตัดกิ่งไหนบ้าง เมื่อทุกอย่างเสร็จสรรพเรียบร้อย ไอ้แม็คก็ค่อยๆไตบันไดลงมาช้าๆ เหงื่อมากมายชุ่มไปทั่วทั้งร่างเหมือนกับเดินตากฝน เส้นผมรองทรงจับก้อนเปียกฉ่ำไปทั่วหน้าผาก
“ขอบใจมากนะ”
“ไม่เป็ไรพี่”
ร่างสูงของเด็กหนุ่มถอดเสื้อ้าออกเพื่อระบายความร้อน ทำให้เ้าของหอได้เห็นสัดส่วนกล้ามเนื้อมัดแน่น หน้าท้องหกลูกเต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อเกาะกันราวกับน้ำค้าง ยิ่งถูกแสงแดดสาดส่องลงมากระทบร่างก็ยิ่งทำให้ผิวกายระยิบระยับ
ดวงตาของวีจ้องมองไปยังลำเนื้อก้อนใหญ่ใต้กางเกงบอล...
ก่อนที่เสียงของนักศึกษาหนุ่มจะทำให้ชายวัยกลางคนหลุดออกจากภวังค์!
“มองอะไรหรอครับ”
“อ…อะไรนะ?”
“ผมถามว่าพี่มองอะไร”
“ป…เปล่า เอานี่ไปดื่มสิ”
วียื่นขวดน้ำดื่มเย็นๆให้แก้เก้อ ก่อนจะนั่งลงบนไม้หินอ่อนใกล้ๆ เศษกิ่งไม้มากมายเรียงรายอยู่ตามพื้น ระหว่างที่ไอ้แม็คยกขวดน้ำขึ้นดื่ม ของเหลวมากมายก็ไหลออกมาจากมุมปากลงมาตามลำคอหนา วีไม่รู้ว่าเด็กสมัยนี้กินอะไรเข้าไป ทำไมสัดส่วนของแต่ละคนถึงได้สูงใหญ่บึกบันขนาดนั้น
“นี่…แอบสักมาด้วยหรอ”
“อ้อ ครับ”
“เป็เด็กเป็เล็ก”
“ผมยี่สิบเอ็ดแล้วนะพี่ ไม่เด็กแล้ว”
ดวงตากลมโตจ้องมองไปยังแผ่นหลังหนาใหญ่ของเด็กหนุ่ม รอยสักหลังต้นคอลากยาวลงมาถึงแผ่นหลัง จะว่าไปก็ดูเข้ากับใบหน้าทะลึ่งตึงตังของเด็กหนุ่มวิศวะไม่น้อย ไอ้แม็คใช้น้ำที่เหลือในขวดเทราดศีรษะของตัวเอง ทำให้กางเกงของมันเปียกจนเห็นพวงเอ็นชัดกว่าเดิม
“อาา ชื้นใจขึ้นมาหน่อย”
“แล้ว….อยากให้พี่จ่ายเป็อะไรล่ะ”
“แต่งานผมยังไม่เสร็จเลยนะ”
“หือ?”
“ก็ผมยังไม่เก็บกิ่งไม้พวกนั้นเลย”
“ไม่เป็ไร เดี๋ยวพี่จัดการ พูดมาเถอะว่าอยากได้อะไร”
ร่างสูงกำยำของเด็กหนุ่มหันมาทางเ้าของหอพัก
สายตาของมันจ้องไปยังริมฝีปากอวบอิ่มรูปสวย รูปร่างสมส่วนของวีดูมีน้ำมีนวลน่าขย้ำไปหมด โดยเฉพาะก้นงอนงามด้านหลังที่ส่ายไปมาทุกครั้งตอนก้าวเดิน ภาพการนั่งขย่มแท่งดิลโด้ฉายขึ้นมาในหัว จากนั้นรอยยิ้มเ้าเล่ห์ก็ฉีกกว้างพร้อมกับลำเอ็นพองโตใต้กางเกงบอลเปียกเหงื่อ!
“น้ำที่ห้องผมซึมอีกแล้ว ถ้าพี่เกรงใจก็ช่วยไปซ่อมให้ผมหน่อยก็แล้วกัน”
“แต่…อาทิตย์ที่แล้วพี่ก็เปลี่ยนท่อให้แล้วนะ”
“ไม่รู้สิ ผมว่าพี่เข้าไปดูเองดีกว่า”
“อ๋อ โอเค”
วีรีบลุกขึ้น...
จากนั้นเด็กหนุ่มกลัดมันก็เดินตามหลังติดๆจนแทบจะสะกิดบั้นท้ายกลมงอนอยู่แล้ว!
827
![END คุณพ่อฝึกหัดรัก [ เมริน ] ซีรีส์ คุณพ่อมือใหม่](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1638779067_62897902.webp)
