วีวี่ : ป้าค่ะ วีวี่ขอบคุณป้ามากนะค่ะ
ป้ามองหน้าแล้วร้องไห้ออกมาพร้อมโอบกอดวีวี่
ป้า : โถ่ว หนูวี่ของป้า ไปอยู่กับเขาอย่าดื้อนะคะ ระวังตัวให้ดี ขอให้เขาเมตตาหนู เหมือนที่ป้ารักหนูนะคนดีของป้า
ไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับชีวิตวีวี่และต่อจากนี้จะเกิดอะไร
แต่วีวี่สัญญากับตัวเองหนูจะเข้มแข็ง
...อีกไม่กี่ชั่วโมงต่อมา...
มีรถมาที่บ้านของวีวี่ ผู้ชาย4คนตัวสูงใส่แว่นตาและแต่งกายด้วยชุดสีดำทุกคน
แล้วเขาก็เดินมารับวีวี่ และเอากระเป๋าขึ้นรถไป
วีวี่หันมามองป้าน้ำตาคลอ ป้าเอามือมาจับที่แก้มของวีวี่แล้วพยักหน้าทั้งน้ำตาเหมือนจะบอกให้วีวี่เข้มแข็ง
วีวี่ตัดสินใจก้าวเท้าเข้าไปในรถพร้อมกับสูดลมหายใจเข้าลึกๆ
-หันมองกลับไปที่บ้าน ....คิดถึงแม่จัง....
เผลอหลับนานแค่ไหนไม่รู้
....: ตื่นได้แล้ว ถึงแล้วนะครับ
เสียงผู้ชายที่นั่งอยู่เบาะหน้าเรียก วีวี่ตื่นมาพร้อมกับมองออกไปนอกหน้าต่างรถ
รถคันหรูจอดในบ้านหลังใหญ่โต วีวี่มองนิ่งไปสักพัก ผู้ชายอีกคนเดินมาเปิดประตู
พร้อมกับบอกให้วีวี่ลงลงจากรถ เขาเดินไปส่งวีวี่ให้เมดอีกคนเป็พี่สาวที่หน้าตาน่ารักเธอใส่ชุดเมดสีฟ้าอ่อนๆ
เมดสาว : เหนื่อยไหมค่ะ สาวน้อย .. :)
วีวี่ : ไม่ค่ะ.. วีวี่ตอบพร้อมกับหลบสายตา.
เมดสาว : พี่ชื่อ ริน นะ ส่วนชื่อเราพี่ทราบแล้ว เรามาเป็เพื่อนกันได้ไหม .พี่รินยกนิ้วก้อยขึ้นมา.
วีวี่ได้แต่ยิ้มแห้งๆตอบไปเพราะยังกลัวๆอยู่
ทั้งสองเดินขึ้นมาชั้นสองรินพยายามชวนวีวี่คุยมาตลอดทาง จนถึงสุดทางเดิน
รินเปิดประตูบานใหญ่ออก มองเข้าไปเห็นผู้ชายคนนึงเขาดูจะอายุมากกว่าคุณพ่อของวีวี่สักหน่อย
เขาส่งยิ้มให้พร้อมกับยืนขึ้นมาจากโซฟาตัวใหญ่
ริน : เข้าไปสิจ้ะ..
คุณลุง : ไม่ต้องกลัวนะ เข้ามาหาฉันสิ
.วีวี่เดินเข้าไปพร้อมกับมองไปรอบๆเพราะไม่กล้ามองหน้าของคุณลุงคนนี้ตรงๆ.
คุณลุง : ว่าไงเด็กน้อย กลัวฉันหรือไง ฮ่าๆๆ
วีวี่ : .............*
คุณลุง : ฉันชื่อธนินท์นะ วันนี้เธอจะมาเป็ลูกสาวของฉันอีกคนก็ให้ตายสี้ ที่บ้านของฉันดันมีแต่ลูกชายนี่ ฮ่าๆๆๆ
วีวี่นั่งฟังลุงธนินท์พูดได้ไม่นาน ก็ต้องมาดูห้องนอนกับพี่รินเดินตามพี่รินมาสุดทางเดินอีกฝั่งขึ้นบันไดไปที่ชั้น3
พี่รินหยุดที่หน้าห้องๆนึงประตูไม้สีขาวสวยเหมือนประตูเ้าหญิงในนิทานที่คุณแม่เคยอ่ายให้ฟัง จนวีวี่ต้องยืนมองอยู่สักพัก.
ริน : นี่ห้องของหนูนะค่ะ อ๋อ ห้องตรงนั้นที่อยู่ถัดไปซ้ายมือเป็ห้องของคุณเมฆ อีกฝั่งขวามือด้านนี้ห้องคุณอาทิตย์
คุณอาทิตย์มีน้องฝาแฝดนะชื่อคุณตะวัน คุณเมฆคุณอาทิตย์และคุณตตะวัน 3คนนี้เป็ลูกคุณธนินท์ เดี๋ยวหนูก็ได้เจอเขานะ
ป่ะเราเข้าห้องกัน....
วีวี่ : .......ค่ะ...*
.พี่รินเปิดประตูออก วีวี่ต้องตาค้างเพราะนี่มันคือห้องเ้าหญิงชัดๆ มองไปรอบๆบวกของความตื่นเต้นเล็กน้อย
หลังจากนั้นพี่รินเรียกวีวี่เรานั่งจัดข้าวของกันไปสักพัก พี่รินก็แนะนำวีวี่ไปด้วยว่าอะไรอยู่ตรงไหน ห้องครัว ห้องนั่งเล่น ทางไปสวนข้างหลังบ้าน
ฟังพี่รินได้สักพัก ก็ได้ยินเสียงเปิดประตู มองไปตามเสียง...
...: โห้ย นี่งั้นหรอน้องสาวฉัน ..เป็ผู้ชายคนนึงตัวสูงผิวขาวจมูกโด่งเขาใส่ชุดนอนขายาวเสื้อกล้ามสีดำ..
ริน : ตื่นแล้วหรอค่ะ คุณตะวัน.
ตะวัน : อ่า หิวมากเลยว่าจะมาชวนน้องสาวลงไปกินข้าวด้วยกัน
..วีวี่มองพี่รินพร้อมกับทำสีหน้าไม่อยากไปเหมือนกับจะขอให้พี่รินช่วยที..
ริน : ได้ค่ะ เราไปกันนะ ..พี่รินจับมือวีวี่พร้อมพยักหน้า..
วีวี่ : ................
..ตะวันเดินเข้ามาแล้วจับมือวีวี่เขาส่งยิ้มที่ดูร้ายๆซึ้งวีวี่รู้สึกไม่ไว้ใจแต่ก็ไม่กล้าเอามือออก
เราเดินมาจนถึงห้องครัวที่อยู่ชั้น1วีวี่ยังอดที่จะมองรอบๆไม่ได้ตอนนี้เริ่มรู้สึกใจเต้นแต่ยังกลัวๆอยู่
ตะวันนั่งกินข้าวกับวีวี่และชวนคุยไม่หยุด แต่วีวี่ไม่ได้ตอบอะไร นั่งฟังพี่เขาเงียบๆ...
ตะวัน : ชอบกินอะไรเหรอ ต้องกินเยอะๆนะเนี้ย ตัวเล็กจัง ฮ่าๆๆๆๆ
วีวี่ : ..........*
...ตะวันทำหน้าจ๋อยๆไปเหมือนจะหมดมุขแล้วจริงๆ...
ริน : วีวี่หนูไปเดินเล่นรอพี่ที่สวนข้างหลังได้ไหม พี่ขอไปเคลียร์งานอีกอย่างก่อนนะคะ
...แล้วรินก็เดินไปส่งวีวี่ที่สวนข้างหลังบ้าน อยู่ไม่ห่างจากห้องครัวเท่าไหร่รินบอกให้วีวี่รอพี่รินตรงนี้แล้วเธอก็เดินกลับเข้าไปในบ้าน
ไม่นานนักก็มีสาวเมดอีกคนเดินเข้ามา หน้าตาเธอเหมือนฝรั่งมากๆเธอเดินเข้ามาหาวีวี่พร้อมรอยยิ้มสดใจ...
เมด : สวัสดีค่ะ คุณวีวี่ พี่ชื่อโซเฟียนะ
พี่อิม : เดี๋ยวพี่จะเล่นอยู่ตรงนี้เป็เพื่อนคุณวีวี่นะค่ะ
วีวี่ : ค่ะ .วีวี่ยิ้มตอบ.
.ระหว่างที่วีวี่เดินดูดอกไม้แถวนั้นได้สักพักก็มองขึ้นไปข้างบนบ้านจากตรงนี้มองเห็นห้องที่คุณลุงอยู่
วีวี่มองขึ้นไปเห็นได้ไม่ชัดนัก แต่มองเห็นผู้ชายคนนึงซึ้งวีวี่รู้สึกคุ้นรูปร่างเขาเอามากๆเหมือนวีวี่จะเคยเห็นเขามาก่อน
ไม่ชัดมากนักแต่ก็พอรู้ได้ว่าเขามองมาที่วีวี่ แล้วเขาก็รีบเดินหลบเข้าไป..
โซเฟีย : มีอะไรหรอเปล่าค่ะ
วีวี่ : ปะ เปล่าค่ะ....
โซเฟีย : อยากไปตรงไหนอีกไหมค่ะ
วีวี่ : ค่ะ.. .ส่งยิ้มให้โซเฟีย.
- ณ โต๊ะอาหารมื้อค่ำ -
.รินพาวีวี่มานั่งที่โต๊ะ มองไปรอบๆอาหารเยอะมาก และยังทั้งที่เมดทุกคนช่วยกันยกมาอีกไม่หยุด
วีวี่ได้แต่นั่งมอง สักพักคุณลุงก็เดินเข้ามาพร้อมกับตะวัน คุณลุงนั่งลงส่งยิ้มให้วีวี่
แต่ตะวันดูแปลกไปเขามองเหมือนไม่เคยเห็นเด็กสาวมาก่อน ตะวันทำหน้าตาสงสัยตลอดเวลาที่มอง.
ลุงธนินท์ : วีวี่ชอบกินอะไรตามสะบายเลยนะไม่ต้องอายนะ เราเป็ครอบครัวกันแล้ว..
วีวี่ : ...... .หนูส่งยิ้มให้คุณลุง.
พี่ตะวัน : อย่าบอกผมนะว่านี่คู่$%^ #$ @ (คุณลุงไอแทรกขึ้นมาเสียงดัง)
ลุงธนินท์ : แล้วนี่ ตะวันมันไปไหน พ่อบอกให้มันไปตามพี่ไม่ใช่เหรอ
.อึกกก!! ใ แล้วที่นั่งอยู่นี้ใครวีวี่คิดว่าพี่ตะวันเสียอีก คนนี้คือฝาแฝดงั้นหรอ วีวี่มองหน้าเขาอีกครั้ง
เขาสองคนเหมือนกันมาก คนนี้คือพี่อาทิตย์งั้นหรอ .วีวี่คิดในใจ.
-สักพักตะวันตัวจริงก็เดินเข้ามาเขาร้องเพลงเสียงดัง พร้อมกับผู้ชายอีกคนใช่แล้ววีวี่จำเขาได้เขาเคยไปที่บ้านของวีวี่-
.......................................................................
1K
