หลังจากออกมาจากห้องประชุม ผู้กล้าและผู้นำของ องค์กรSCP ก็ได้เดินไปห้องว่าง ที่มีโต๊ะอยู่หนึ่งตัวกับเก้าอี้อีก2ตัว ห้องกว้างประมาณ ห้าคูณห้าเมตรเท่านั้น
หลังจากทั้งสองคนนั่งลงบนเก้าอี้ที่อยู่ตรงข้ามกัน
คนที่เริ่มพูดก่อนคือผู้นำองค์กร SCP
"คุณผู้กล้า ผมมีคำถามคุณจะช่วย ตอบผมหน่อยได้ไหมครับ"
ผู้กล้าไม่ได้ตอบในทันทีเขานั้งมองหน้าผู้นำองค์กร SCP ด้วยสายตาที่เ็า ราวกับตัวผู้กล้าไม่มีอารมณ์ของสิ่งมีชีวิตให้ได้เห็นเลยสักนิด ทางผู้นำองค์กร SCP ที่ต้องรับมือกับเหตุการเริ่มรู้สึก กดดันขึ้นมาเล็กน้อย
".....อืม.....ถ้ามันไม่ส่วนตัวเกินไปละนะ"
ผู้นำองค์กร SCP พยักหน้ารับ แล้วพูดต่อทันที
"คำถามแรกคุณอายุเท่าไหร่"
ผู้กล้าผู้กล้ายังคงมองหน้าของผู้นำองค์กร SCP อย่างจริงจัง ผู้นำองค์กร SCP รู้สึกราวกับสายตาของผู้กล้านั้นสามารถมองทะลุไปถึงตัวตนของเขา ก่อนผู้กล้าจะหลับตาลง แล้วพูดตอบอย่างเรียบง่าย "20,000 ปีโดยประมาณ"
ผู้นำองค์กร SCP ก้มจดอะไรบ้างอย่างก่อนจะพูดต่อ"....ขออายุที่แน่นอนหรือใกล้เคียงกว่านี้ได้ไหมครับ?"
ผู้กล้าเงียบไปครู่นึงก่อนจะตอบ"20,700ปี น่าจะนะข้าไม่ค่อยแน่ใจอายุตัวเองเหมือนกัน แต่ประมาณนี้ละ"
"งั้นคำถามต่อไป คุณผู้กล้ามีอาวุธอะไรที่ถนัดบ้างครับ"
ผู้กลัายังคงตอบด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง"ดาบ ธนู หอก มีด ข้าใช้เป็หมด แต่ที่ข้าใช้ตอนนี้คือ.."
ผู้กล้าพูดพลางยกมือขึ้นกำกลางอากาศทันใดนั้นก็ ปรากฏดาบขึ้นบนมือของผู้กล้า
ทำให้ผู้นำองค์กร SCP ถึงกับผงะไปเล็กน้อย ก่อนจะค่อยๆมองสำรวจดาบในมือของผู้กล้า ดาบเล่มนี้ยาวประมาณ 1.5 เมตร กว้างกำลังดี คมด้านเดียว ลวดลายบนใบดาบสวยงามจนรู้สึกอย่างจะลองจับดูสักครั้ง ถ้าผู้ที่มองอยู่ไม่ใช่ผู้นำองค์กร SCP ที่ฝึกจิตใจมาให้เข้มแข็งมากแล้วอาจเผลอจับไปแล้วก็ได้ ด้านใบดาบด้านคมนั้นน่ากลัวอย่างมาก ผู้นำองค์กร SCP นั้นเก่งหลายด้านแม้จะไม่ได้ถึงขั้นปรมาจารย์ แต่ก็สามารถดูออกว่าดาบเล่มนี้ถ้านำไปตัดหัวคน คงตัดได้ง่ายเหมือนกับการตัดเต้าหู้
หลังจากมองอยู่นานในที่สุดผู้กล้าก็เก็บดาบไป ผู้นำขององค์กรSCP ใเล็กน้อยก่อนจะตั้งสติ แล้วถามต่อว่า "ในเมื่อมีผู้กล้าแล้ว.....จอมมารละมีไหม?"
ผู้กล้ามองหน้าผู้นำองค์กรSCP อย่างไม่สบอารมณ์ พร้อมชักสีหน้าอย่างไม่พอใจแล้วจึงตอบ " มี"
ก่อนที่ผู้นำองค์กรSCP จะพูดอะไรต่อ ผู้กล้าก็พูดต่อว่าไม่ต้องห่วงจอมมารหนะถูกผนึกอยู่ "ถ้าข้าไม่ตายก็ไม่มีทางที่จอมมารจะออกมาได้ แต่ถึงจอมมารจะออกมา ข้าว่ามันก็ไม่มีปัญหาอะไรหรอกนะ"
"ทำไมละ?"ผู้นำองค์กรSCPถามขึ้นอย่างสงสัย
"หึ"
ผู้กล้าไม่ตอบ หลังจากส่งเสียงหึ แล้วผู้กล้าก็กลับไปเป็คนที่ไร้อารมณ์อีกครั้งนึง
"งั้นผมขอถามต่อนะครับ"ผู้นำองค์กร SCP พยายามมองตาของผู้กล้าเพื่อจะอ่านว่าเขาคิดอะไรอยู่แต่ไม่อาจทำได้ ผู้นำองค์กร SCP รู้สึกราวกับมองเข้าไปในจักรวาล สีครามที่ไม่อาจรู้ได้เลยว่ามันลึกล้ำถึงขนาดไหน ผู้นำองค์กร SCP จึงล้มเลิกความคิด
ผู้กล้าพยักหน้า
"ทางเรา้ายื่นข้อเสนอให้กับคุณผู้กล้าครับ"ผู้นำองค์กร SCP พูดขึ้นอย่างจริงจังพร้อมกับเรียกให้ เลขาสาวของเขาเข้ามาพร้อมกับใบสัญญา อะไรบางอย่างมาวางไว้ตรงหน้าของผู้กล้า
"คุณลองอ่านดูครับ คิดว่าอย่างไรบ้างครับ?" ผู้กล้าหยิบใบสัญญาขึ้นมาแล้วนั้งมองอย่างตั้งใจก่อนจะฟาดมือลงที่โต๊ะเสียงดัง ทำให้ผู้นำองค์กร SCP และเลขาของเขาใอย่างมาก แต่ผู้นำองค์กร SCPยังคงรักษาท่าทีใจเย็นพร้อมกับถามผู้กล้า"มีตรงไหนที่ไม่พอใจหรือครับ?"
"ข้าอ่านไม่ออก"
"หะ?!"
"...."
คำตอบนี้ทำให้เลขาสาวกับผู้นำองค์กร SCPถึงกับหันมามองหน้ากัน แล้วถอนหายใจ
"งั้นผมจะให้เลขาของผมอ่านให้ฟังนะครับ"ผู้นำองค์กรSCP พูดพร้อมกับส่งใบสัญญาไปให้เลขาสาวของเขาแต่ก่อนที่เธอจะรับผู้กล้าก็พูดขึ้นมาเสียก่อน
"ไม่ ให้ผู้พูดข้อตกลงของข้ามาอ่าน"ผู้กล้าตัดบททันที
"ก็ได้ครับเพื่อความสบายใจของทั้งสองฝ่าย"ผู้นำองค์กร SCP หันไปส่งสายตาให้เลขาสาวไปเรียกชายคนนั้นมา
"งั้นระหว่างรอผมขอถามต่อเลยนะครับ"หลังจากเลขาสาวออกไปจากห้องไปแล้วผู้นำองค์กร SCP ก็เริ่มถามต่อทันที"ผมมั่นใจในตัวคุณได้มากแค่ไหนเื่...ที่คุณบอกว่าคุณจะไม่ทำอันตรายใดๆ ต่อพวกเรา?"
"ขึ้นอยู่กับตัวพวกเ้าเองทั้งหมด ตราบเท่าที่ทำตามข้อตกลงของข้า ข้าจะไม่ทำอัตรายใดๆ กับพวกเ้า แล้วยังมีถ้ามีเหตุการที่้ายืมพลังของข้า ข้าจะรับไว้พิจารณาว่าจะช่วยหรือไม่ ตามสมควร เป็ข้อเสนอที่น่าสนใจดีไหม?"
"นี้หมายความว่า คุณ้าจะร่วมกับองค์กรของเรางั้นหรอครับ?"ผู้นำองค์กร SCP พูดอย่างใจเย็น
"ร่วมหรือ? ไม่ข้าไม่ได้พูดอย่างนั้น ที่ข้าจะพูดคือ ข้ากับองค์กรของเ้า จะเป็มิตรที่ดีต่อกันเท่านั้น ข้าไม่คิดจะร่วมกับองค์กรของเ้าหรอกนะ แต่ข้ามั่นใจว่าจะเป็มิตรที่ดีแน่นอน"ผู้กล้าพูดพร้อมกับยิ้มออกมา แต่ร้อยยิ้มนี้กลับดูเ็าอย่างมาก ราวกับไม่ได้ยิ้มออกมาจากความพอใจแต่เป็การยิ้มแบบขอไปทีเท่านั้น
ตัวผู้นำองค์กร SCP รู้สึกไม่ชอบใจผู้กล้าอย่างมากแต่เขากลับไม่ได้รู้สึกเกลียดผู้กล้าแม้แต่นิดเดียว ราวกับผู้กล้ามีพลังบางอย่างที่ทำให้รู้สึกว่าเขาทั้งเป็มิตรและน่าเข้าหา หลังจากสู้กับตัวเองอยู่นาน ในที่สุดผู้นำองค์กร SCP ก็ยอมแพ้ ก่อนจะพูดว่า"งั้นผมขอทำข้อตกลงกับคุณแบบนี้นะครับ"
"หืม? ข้อตกลง หมายถึงสัญญาสินะ ยื่นมือ ออกมา" ทันทีที่ผู้นำองค์กร SCP พูดจบผู้กล้าก็พูดตัดบททันทีพร้อมกับขอให้ยื่นมือออกมาผู้นำองค์กร SCP ผู้นำองค์กร SCP ทำตามอย่างว่าง่าย เขายื่นมือออกไป ผู้กล้าขยับมืออย่างรวดเร็ว จับมือของผู้นำองค์กร SCP และเฉือนปลายนิ้วของผู้นำองค์กร SCP ทันที จากนั้นเขาก็ถูกบีบปลายนิ้ววาดอะไรบางอย่างบนโต๊ะ
"พูดข้อตกลงของเ้าออกมา"หลังจากที่ผู้กล้าวาดเสร็จก็ปล่อยมือ ของผู้นำองค์กร SCP และสั่งด้วยน้ำเสียงจริงจังแม้ผู้นำองค์กร SCPจะไม่ค่อยเข้าใจแต่เขาก็ทำตามอย่างว่าง่าย
"อย่างแรก พวกเราจะเป็มิตรที่ดีต่อคุณ อย่างที่สอง พวกเราจะคอยช่วยคุณและจัดหาสิ่งที่คุณ้าให้ตราบเท่าที่คุณช่วยเรากำจัดภัยร้ายที่พวกเรากักกันไว้ อย่างที่สาม ผมจะจ่ายเงินให้คุณ ปีละ สองล้านดอลลาร์" ผู้นำองค์กร SCP พูดข้อตกลงที่ดูผิวเผินเหมือนตัวเขาจะเสียเปลียบ และผู้กล้าได้เปรียบมากจนเกินไป แต่ว่าจริงๆ แล้วพวกเขาได้เปรียบอย่างมาก เพราะ เขาเสียแค่บางอย่างแต่ พวกเขาอาจสามารถกำจัดภัยร้ายที่องค์กร ของเขาเองไม่สามารถหาทางกำจัดได้ ทำได้เพียงกักกันเพื่อยืดเวลาออกไปเท่านั้น
นั่นหมายความว่าถ้าผู้กล้ากำจัดได้ องค์กรของเขาก็แค่ต้องเสียหายเล็กน้อยแต่ได้กำจัดมหัตภัยร้ายได้ นั้นจัดว่าคุ้มค่าอย่างมาก
"หึ" ผู้กล้าดูเหมือนจะรู้ความหมายของสิ่งที่ ผู้นำองค์กร SCP จะสื่อดี จึงเค้นเสียงหึ ออกมาดูเหมือนจะไม่พอใจแต่ถ้าสังเกตุตรงมุมปากของผู้กล้ากำลังยิ้มอยู่เล็กน้อย ก่อนจะ ยื่นมือออกมาแล้วเฉือนปลายนิ้วของตน ให้เืหยุดลงตรงกลางของ รูปแปลกๆ ที่ผู้กล้าวาดขึ้นด้วยเืของผู้นำองค์กร SCP จากนั้นก็เกิดแสงสว่างขึ้นจากรูปแปลกๆนั่น ผู้ก็พูดต่อ"ข้าขอสั่งให้เ้าเป็พยายานในสิ่งที่เขาพูด และในทางกลับกัน ข้าขอสัญญาตราบเท่าที่เขาไม่ข้ามเส้นที่ข้าขีดไว้ ข้าจะไม่ทำอันตรายใดๆ ต่อเขาเด็ดขาด"
"ยกมือของเ้าขึ้นมา"พร้อมกับที่ผู้กล้าพูด เขายกมือของตนขึ้นหันหลังมือให้กับแสงสว่างนั้น พร้อมกับมองไปทางผู้นำองค์กร SCP เป็การส่งสัญญาณให้ทำตาม
แสงสว่างที่ตอนแรกยังพอทนนั้นค่อยๆสว่างขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งผู้นำองค์กร SCP ไม่อาจลืมตามองอะไรได้อีกจนกระทั้งแสงนั่นมืดลง ผู้นำองค์กร SCP ก็ลืมตาขึ้นอีกครั้ง พร้อมกับสำรวจตัวเอง เขามองไปที่หลังมือ ข้างที่เขายกขึ้นแบบเดียวกับผู้กล้าก็เห็น รอยสักรูปสุนัขสามหัว พอเห็นแล้วก็สามารถเข้าใจได้ทันทีว่าหัวทั้งสาม นั้นหมายถึงข้อตกลงที่เขาได้ทำกับผู้กล้า
ผู้นำองค์กร SCP จึงมองไปที่มือของผู้กล้า ว่าจะมีเหมือนกันหรือไม่ แต่ที่มือของผู้กล้ากลับมีรูปของั 1 หัว แทนไม่ใช่สุนัข
"เกิดอะไรขึ้น?"ผู้นำองค์กร SCP ถามด้วยความสงสัย
"นี้คือเวท พันธสัญญาอย่างไงละ ตราบเท่าที่เ้ายึดมั่นในสิ่งที่เ้าพูดมากพอรอยที่ปรากฎบนหลังมือเ้าจะไม่เรือนหาย แต่ถ้าเ้าผิดคำหรือคิดจะทำการใดๆ ที่จะผิดต่อคำพูด รอยสักนั้นจะเลือนหาย และภายในสามวัน สิ่งที่เคยปรากฎบนหลังมือ จะเกิดในโลกใบนี้เพื่อฆ่าผู้ที่ผิดพันธสัญญา นอกจากจะยกเลิกโดยเห็นด้วยทั้งคู่แล้ว ไม่มีทางอื่น" หลังจากได้ยินสิ่งที่ผู้กล้าพูด ทำให้ในใจของผู้นำองค์กร SCP รู้สึกหนาวสั่นขึ้นมาเล็กน้อย นั้นหมายความว่าหมาสามหัวจะออกมาฆ่าเขางั้นหรอถ้าเขาทำผิดสัญญา?
แต่ก็อยู่ได้ไม่นานนักเพราะตัวผู้นำองค์กร SCP นั้นเกลียดการผิดสัญญาเช่นกัน ดังนั้นนี้จึงเป็เื่ดีกับทั้งคู่ อยู่ๆ ทั้งสองคนก็มองหน้ากันแล้วก็ยิ้มขึ้นมาเสียอย่างนั้น ราวกับว่าทั้งสองนั้นเจอคนประเภทที่ตนชอบเข้าแล้ว แต่รอยยิ้มพวกนั้นก็อยู่ได้ไม่นานหลังจากนั้นผู้นำองค์กร SCP ก็เข้าเื่ต่อ โดยเขาได้สั่งยกเลิกเื่ที่ให้เลขาสาวของเขาไปจัดการเตรียมแล้ว
"คุณมั่นใจแค่ไหนว่าจะสามารถจัดการกับตัวอันตรายที่สถานกักกันของทางเรา"
"ไม่รู้"ผู้กล้าตอบอย่างรวดเรวแม้จะยังคงตอบอย่างเ็าเหมือนเดิม แต่ผู้นำองค์กร SCPรู้สึกได้ว่า ตัวเขากับผู้กล้าได้ลดระยะห่างลงบ้างแล้ว
"..."ผู้นำของค์กร SCP มองผู้กล้าแปลกๆ
ผู้กล้าจึงอธิบายต่อว่า"ข้าไม่รู้เพราะข้าไม่รู้ว่าเ้ากักกัน ตัวอะไรไว้บ้าง ไม่มีข้อมูลเลยตอบไม่ได้"
ผู้นำขององค์กร SCP พยักหน้าเข้าใจ
"งั้นผมขอขยายความ อย่าง T-001 มีลักษณะคล้าย มนุษย์แต่ตัวใหญ่กว่า มีกำลังมหาศาล และมีพลังในการรักษาตัวเองขั้นสูง อย่างน้อยๆถ้าพวกเราไม่ใช้ยาน เกราะก็ฆ่ามันไม่ได้ สติปัญญาต่ำกว่า มนุษย์ แต่มีจำนวนมากเลยต้องกักกันไว้ก่อนจนกว่าจะ หาวิธีกำจัดแบบไม่ต้อง ทำให้เป็เื่ใหญ่ได้"
ผู้กล้านิ่งไปพักนึงราวกับกำลังคิดอะไรบ้างอย่างก่อนจะพูดว่า"พวกโทรล งั้นหรอ ไม่มีปัญหาหรอก พวกนั้นหนะข้า ฆ่ามามากแล้ว ขอแก้ สติปัญญา มันไม่ได้ต่ำกว่า มนุษย์ แต่ถ้าเอามาเทียบกัน มันจะอยู่ในพวก โง่ แต่มันเรียนรู้เร็ว คิดถูกแล้วที่ยังไม่ทำอะไร ถ้ามันโดนคุกคามบ่อยๆ มันจะเรียนรู้และหาวิธีจัดการกับ พวกอสูรเหล็กที่เ้าเอามารุกรานข้า เรียกว่าอะไรนะ รถถัง? น่าจะใช่กับ พวกนกเหล็ก ที่พวกเ้าเรียกว่า เครื่องบิน นั้นถ้าเอาไปใช้จัดการกับพวกมันละก็ ไม่รอดหรอก เพราะพวกมันมีความเร็วในการ ปรับตัวสูง"
อึก
"คุณรู้จักชื่อพวกนั้นได้อย่างไง"ผู้นำขององค์กร SCP ถามขึ้นอย่างอยากรู้อยากเห็น
ผู้กล้ามองหน้าผู้นำองค์ SCPแปลกๆ ก่อนจะตอบว่า "ถามเอาจากพวกทหารของพวกเ้านั้นละ"
"ก็จริงละนะ"
"จะถามอีกไหม"ผู้กล้าพูดด้วยเสียงเรียบนิ่ง
"มีครับ คุณผู้กล้าคุณไม่สามารถอ่านภาษาของพวกเรา ออกแล้วคุณสามารถเข้าใจสิ่งที่พวกเราพูดได้อย่างไรครับ"
"ง่ายมาก ใช้เวทมนไงละมันเป็เวทที่จะตรวจจับเจตณาของผู้พูดและแปลมาเป็ภาษาที่ข้าเข้าใจ ในขณะเดียวกัน มันก็จะแปลสิ่งที่ข้าพูดด้วย"
"เวทมน...?...มันมีจริงด้วยหรอครับ"
"มีหนะมีมีทุกที่นั้นละแต่คนที่ใช้ได้มีจำกัดละนะ อย่างคุณก็ไม่สามารถใช้ได้"
"ทำไมละครับ"
ผู้กลัามองด้วยสายตาที่เยือกเย็น ทำให้ผู้นำองค์กร SCP รู้สึกว่าตนกับผู้กล้ายังไม่ได้สนิทถึงขนาดที่ถามเื่อะไรก็ได้ แล้วกล่าวด้วยเสียงที่เยือกเย็นว่า "ข้าไม่มีหน้าที่มาอธิบายเื่นี้ให้เ้าฟังไม่ต้องพูดมาก ถามต่อได้แล้วถ้าไม่ข้าจะกลับแล้ว"
"อืม ยังไงก็เื่เ้า ข้า้าที่พักและผู้ที่จะช่วยสอนการอ่านให้ข้าและสิ่งที่เอาไว้ใช้ติดต่อ"
"คุณผู้กล้าคุณไม่กลับไปที่แผ่นดินนั้นหรอครับ?"
"ไม่จำเป็ ข้ามีของขวัญไว้ให้คนที่อยากขะเข้าไปในแผ่นดินของข้าแล้ว ลองเข้าไปสิรับรองได้เลยว่าอย่างพวกเ้า มีกี่ชีวิตก็ไม่พอหรอกนะ หึหึหึหึ"ผู้กล้าหัวเราะออกมาอย่างน่าขนลุก
อึก....
"เดี๋ยวผมจะจัดการเื่ที่พักกับอุปกรณ์สื่อสารให้นะครับ"
"อืม.....ให้ข้าเข้าไปดูสถานที่กักกันของเ้าหน่อยสิ ข้ารู้สึกได้ถึงอะไรบ้างอย่างที่คุ้นเคย"
"....??...อะไรที่คุ้นเคยผมขอถามได้ไหมว่าที่คุณหมายถึงคืออะไร?"
"ไม่"
"งั้นเดี๋ยวผมจะให้คนนำไปที่องค์กร SCP สาขาใกล้ๆ นี้นะครับ จะให้พาคุณเดินดูด้วยตัวเองนะครับเดี๋ยวผมจะรีบจัดหาที่พักให้ครับ"
"อืม"
หลังจากนั้นผู้นำองค์กร SCP ก็เรียก เลขาของเขาเข้ามาและให้เธอนำทางให้ผู้กล้าไปขึ้น เฮลิคอปเตอร์ ในระหว่างนั้นผู้กล้าไม่ยิ้มทักทายไม่พูดไม่จาอะไร ทั้งนั้นเขาแค่เดินตามไปเงียบๆ ราวกับเป็หุ่นยน
.
.
.
.
หลังจากเงียบไปพักใหญ่ ระหว่างทางเลขาสาวจึงรู้สึกอึดอัดเพราะ เธอกลัวผู้กล้าคนนี้มาก เนื่องจากเื่ที่เขาชนะาที่มีประเทศ มหาอำนาจหลายประเทศเข้าร่วม ได้ด้วยตัวคนเดียวเท่านั้น แม้ประเทศจีนจะไม่เข้าร่วมด้วยก็ตามด้วยเหตุบางอย่าง ดังนั้น เมื่อผู้กล้าไม่พูด เธอจึงไม่กล้าที่จะพูดเช่นกัน
หลังจากทนอยู่นานเลขาสาวจึงรวมความกล้าถามออกไป "ข...ขออนุญาตค่ะ คุณมีชื่อหรือป่าวค่ะจะให้ฉันเรียกคุณว่าอะไร"
หลังจากพูดจบเธอก็กลืนน้ำลายอึกใหญ่ เพราะผู้กล้าที่กำลังมองไปนอกหน้าต่างของเฮลิคอปเตอร์ ได้หันกลับมาและมองเธอด้วยสายตาแปลกๆ
หลังจากนั้นไม่นานผู้กล้าก็พูดขึ้น"ไม่มีหรอกชื่อหนะข้าทิ้งมันไปแล้ว ตอนนี้ยังไม่มีชื่อเลย เรียกข้าว่าผู้กล้าก็พอ ข้าไม่คิดจะฆ่าใครที่ไม่เป็ภัยกับข้าหรอกไม่ต้องเกร็งขนาดนั้นก็ได้นะ"
หลังพูดจบ เลขาสาวก็ถอนหายใจ เหือกใหญ่ และแนะนำตัวเองว่า "งั้นคุณผู้กล้าฉันขอแนะนำตัวเองนะคะ ชื่อของฉันคือ เจน เป็เลขาของท่านผู้นำองค์กร SCP ค่ะ "
"อืม"ผู้กล้าตอบมาสั้นๆ พร้อมกับรอยยิ้มเล็กๆ
แม้จะเป็เพียงรอยยิ้มเล็กๆแต่ก็ทำให้ทางเลขาสาวเจน ผ่อนคลายลงมากเลยทีเดียว เพราะหลังจากนั้นเจนก็พูดขึ้นอีก "คุณผู้กล้ารู้หรอค่ะว่าเลขาคืออะไร?"
"ไม่รู้ คงเหมือนกับผู้ช่วยละมั้ง ข้าไม่แน่ใจเอา"ผู้กล้าตอบกลับด้วยเสียงเรียบ หน้านิ่ง
เจนมองนิ่งนิ่งแล้วพยักหน้า แล้วคิดในใจว่า 'ผู้กล้านี้เอาจริงๆ แล้วหล่อนะเนี่ย ก่อนหน้านี้มัวแต่กลัวจึงไม่ได้สักเกตุ พอมองดีๆแล้ว ผมสีดำยาวหน้าได้รูป ตาสีฟ้า แล้วก็ รูปร่างแบบชายชาติทหาร มัดกล้ามดูแข็งแรงไม่เล็กเกินไปและไม่ใหญ่เกินไปดูสมส่วน ส่วนสูงน่าจะสัก 190? ละมั้ง หน้าตาแบบนี้หุ่นแบบนี้ถ้าเกิดว่าจับมัดผมทำผมสักนิด และ จับใส่ชุดสูทละก็ เราคงจะหลงเขาไปแล้ว แหะๆ'
คิดดังนั้นแล้วจึงถามผู้กล้าออกไปแบบลืมตัว "ผู้กล้าคุณอายุเท่าไหร่หรอ"
ผู้กล้ามองหน้าแล้วตอบว่า"ประมาณ 20,000 ปี หนะ"
"สะสองหมื่นปี!!???? "0-0!!
เจนมองผู้กล้าแล้วะโออกมาอย่างลืมตัว
หลังจากนั้นเฮลิคอปเตอร์ก็มาถึงที่หมายจึงไม่ได้คุยกันต่อและลงจากเฮลิคอปเตอร์ไป
__________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________
1K
